And when he falleth…..

Και συνεχίζουμε με Theatre of Tragedy, από τον δεύτερο δίσκο τους Velvet Darkness they Fear.

theatre_of_tragedy_-_velvet_darkness_they_fear

Ο – καταπληκτικός κατά την γνώμη μου – διάλογος είναι από το The Masque of the Red Death, ταινία γυρισμένη το 1964 βασισμένη στην ομώνυμη ιστορία του Edgar Allan Poe.


Theatre of Tragedy

..And when he falleth..

«Be my kin free fro varnal sin,
Bridle the thoughts of thy Master.»
«There hath past away a glore fro the Earth;
A glore that in the hearts and minds of men,
Men dementéd – blindfoldéd by light,
Hourisheth as weed in their well-groom’d garths.»

«Might I too was blindfoldéd ere,
«The quality of mercy and absolution,
Tho’ years have master’d me
Whence cometh such qualities?
A masque of this to fashion:
Build thyself a mirror in which
Seer blest, thou best philosopher!»
Solely wanton images of thy desire appear!»

«‘Tis the Divine Comedy –
«‘Tis the Divine Tragedy –
The fool and the mocking court;
The fool and the mocking court;
Fool, kneel now, and ring thy bells!
Fool, kneel now, and ring thy bells!
We hold the Earth fro Heaven away.»
Make us guffaw at thy futile follies,
Yet for our blunders – Oh, in shame;
Earth beareth no balm for mistakes –
We hold the Earth fro Hell away.»

«Believe? In a deily long dead? –
I would rather be a pagan suckléd in creeds outworn;
Whith faärtytales fill’d up in head;
Thoughts of the Book stillborn.»

«Shadow of annoyance –
Ne’er come hither!
…And when He falleth, He falleth like Lucifer,
Ne’er to ascend again…»

fallen-angel

[ Dialog from «And when He Falleth» ]

[Male Voice]
That cross you wear around your neck;
is it only a decoration, or are you a
true Christian believer?

[Female Voice]
Yes, I believe – truly

Then I want you to remove it at once!
– and never to wear it within this castle
again! Do you know how a falcon is trained my
dear? Her eyes are sown shut. Blinded temporarily
she suffers the whims of her God patiently, until
her will is submerged and she learns to serve –
as your God taught and blinded you with
crosses.

You had me take off my cross because it
offended….

It offended no-one. No – it simply appears
to me to be discourteous to… to wear
the symbol of a deity long dead.

My ancestors tried to find it. And to open
the door that seperates us from our Creator.

But you need no doors to find God.
If you believe….
Believe?! If you believe you are gullible.
Can you look around this world and believe
in the goodness of a god who rules it?
Famine, Pestilence, War, Disease and Death!
They rule this world.

There is also love and life and hope.

Very little hope I assure you. No. If a god
of love and life ever did exist… he is long
since dead. Someone… something rules in his
place.

theatreo1

Οι στίχοι είναι από το:
http://darklyrics.com/lyrics/theatreoftragedy/velvetdarknesstheyfear.html#5

Η ζωγραφιά είναι του Luis Royo

Advertisements

A distance there is…

Και το τραγουδάκι μας για σήμερα είναι και πάλι Theatre of Tragedy, ένα μικρό αφιέρωμα σ’αυτούς και στην Liv, μέσα στο γενικότερο αφιέρωμα στα μέταλ συγκροτήματα με γυναικεία φωνητικά:

Οι Theatre of Tragedy, είναι ένα συγκρότημα από την Νορβηγία που δημιουργήθηκε το 1992. Ο πρώτος τους δίσκος ξεχωρίζει για την σκοτεινή και μελαγχολική του διάθεση, και την έντονη αντίθεση μεταξύ των μπάσων αντρικών και των αιθέριων, οπερετικών γυναικείων φωνητικών. Μια αντίθεση που δίνει ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα ειδικά σε συνδυασμό με τους στίχους, που είναι γραμμένοι σε αγγλικά που χρησιμοποιούταν στα τέλη του 15ου αιώνα. Ο δεύτερος δίσκος τους ακολούθησε σε παρόμοιο ύφος, ενώ ο τρίτος ήταν λίγο διαφοροποιημένος, ειδικά ως προς τα αντρικά φωνητικά.

theatre_of_tragedy_021

Η μεγάλη αλλαγή όμως έγινε στον τέταρτο και πέμπτο δίσκο τους, οι οποίοι ακολούθησαν μια πιο ηλεκτρονική κατεύθυνση με industrial επιρροές. Το 2003 η τραγουδίστρια του συγκροτήματος Liv Kristine Espenæs Krull αποχώρησε από το συγκρότημα, σύμφωνα με την ίδια όχι από δική της επιλογή, και αντικαταστάθηκε από την Nell Sigland, πρώην τραγουδίστρια των The Crest.

Δισκογραφία
• Theatre of Tragedy (1995)
• Velvet Darkness They Fear (1996)
• Aégis (1998)
• Musique (2000)
• Closure: Live (2001)
• Assembly (2002)
• Storm (2006)

Αυτές ήταν οι εγκυκλοπαιδικές γνώσεις. Η δική μου ταπεινή γνώμη είναι πως η Liv Kristine είναι θεά και έχει την πιο τέλεια φωνή που έχω ακούσει, αλλά τέλος πάντων. Για την πορεία της μετά τους Theatre of Tragedy θα γράψω σε άλλο άρθρο. Επίσης, παρόλο που είναι το αγαπημένο μου συγκρότημα, μόνο τους τρεις πρώτους δίσκους τους έχω και ακούω, αν και λέω να δώσω μια ευκαιρία και στον καινούριο, το Storm, γιατί άκουσα πως είναι περισσότερο gothic και λιγότερο electro…

Το σημερινό τραγούδι είναι από τον πρώτο τους δίσκο.

95_theatre_of_tragedy

Theatre of Tragedy

A distance there is

Come in out of the rain thou sayest – but thou ne’er step’st aside;
And I am trapp’d –
A distance there is…
None, save me and the bodkin – pitter-patter on the roof:
Behold! – ’tis not the rain; thence me it has to be –
I will not drink thy vintage wine, my dear;
Thou hast heed’d that I am of innocence, yet thou let’st thy lass into peril

Thou let’st me be parched;
My heart is of frailty, my pale skin is hued damask.
When thou thy tears hast hidden, «Come back!», thou sayest –
There I soon am to be – but how am I to run when my bones, my heart!
Thou hast me bereaft! –
But run thou sayest; I run –
And there and then I behold that a time will come when I again dead will be.
Thou tell’st me to leave without delay –
I leave with my bodkin and my tears in my hands;
Lo! – the shadows, the sky – descending;
So by a dint of smite I gait ere I run and melt together with dusk.
In my mind in which is this event,
But it seems as if naught is to change anyway?!
After all these years thou left’st me down in the emotional depths –
The sombre soaked velvet-drape is hung upon me,
Turning my feelings away from our so ignorant world:
All the beatiful moments shared, deliberatlely push’d aside –
…a distance there is…

www.theatreoftragedy.com
http://en.wikipedia.org/wiki/Theatre_of_tragedy
http://darklyrics.com/lyrics/theatreoftragedy/theatreoftragedy.html#5

Hush’d with a gasp of life’s breath…

Ένα από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα με την πιο όμορφη γυναικεία φωνή που έχω ακούσει… Το τραγούδι  είναι από τον δεύτερο δίσκο τους, Velvet Darkness they Fear, που κυκλοφόρησε το 1996.

Theatre of Tragedy

On whom the moon doth shine

«O soft embalmer of ye still midnight,
Allow me thee to adown,
Of any sort thou fancieth;
Each holdeth its own fancy, I say –
Yet the pleasure we partake in
Was caus’d by the fang’d grin,
Save!, do I for him anger hold?
Nay – I knew I was fey!»
«Had I what it taketh I would do;
I sense – I cannot sense,
I am – yet! I am not –
Once I kiss’d the image
Of the Seven Angels of Death…»
«Yet as thou so didst,
On my lips a kiss landéd,
And with the shadows blendéd
The tendermost silken mourn;
In which the light hidden is –
Yon Hell’s brazen doors
Wrothfully it trieth to push.»
«Then, lo! the Black Death,
Serpent-like ‘twixt the breasts crept;
Hush’d with a gasp of life’s breath,
«Hush’d with a gasp of life’s breath,
Together red tears they wept,
Together red tears we wept – in vain,
And pass’d the procession of dancers dead –
And pass’d the procession of dancers dead –
As in darkness were we lock’d in wed.»
As in darkness were we lock’d in wed;
I kiss’d the Seven Angels of Death.»
«And Hell open’d its doors,
Yet what was ‘fore my eyes
«Yet what was ‘fore my eyes
But if not the brightest light.»
But if not the brightest light.»