Ταμπέλες

Είναι γεγονός πως κάποιες λέξεις είναι αρνητικά φορτισμένες και πολλά άτομα δεν τις επιθυμούν σαν χαρακτηρισμούς για τους εαυτούς τους. Αντιθέτως άλλες λέξεις θεωρούνται πολύ «cool» που λέγανε κι οι φίλοι μου οι Άγγλοι και όλοι χαζοχαίρονται αν τους τις «κολλήσει» κανείς.

Στις πρώτες λέξεις ανήκουν συνήθως οι: φανατισμένος, εθνικιστής, ρατσιστής κλπ

Στις δεύτερες ανήκουν οι: ψαγμένος, ανοιχτόμυαλος, μορφωμένος κλπ.

Όμως ρε άνθρωπε αν μου λες:

«Εγώ ρατσιστής δεν είμαι αλλά όλοι οι αλβανοί είναι κλέφτες/όλοι οι ξένοι βρωμάνε/οι ξένοι φταίνε για όλα στην Ελλάδα» και διάφορα άλλα τέτοια ωραία, ε πάρτο απόφαση!! Είσαι ρατσιστής, πάει και τέλειωσε. Δεν σου λέω αν έχεις δίκιο ή άδικο τώρα, απλά παραδέξου ότι είσαι ρατσιστής να πάμε παρακάτω!!!!!!!!!!

«Εγώωωωωω, δεν είμαι κολλημένος αλλά οι άθεοι δεν πρέπει ποτέ να λένε καλά πράγματα για τους χριστιανούς ή/και κακά πράγματα για τους άθεους», δεν θέλω να σε στεναχωρήσω αλλά είσαι κολλημένος με κ κεφαλαίο.

«Εγώ δεν είμαι φανατισμένος αλλά όσους διαφωνούν μαζί μου τους βρίζω». Α ναι μάλιστα, σωστά, δεν είσαι φανατισμένος, γιατί αν ήσουν (κατά την γνώμη σου) θα τους έκοβες τη γλώσσα ας πουμε;; Βρε πως διαστρεβλώνουμε την πραγματικότητα για να ταιριάζει στα μέτρα μας πάντα…

Επίσης αν ισχύει κάτι από τα παραπάνω, αν αρνείσαι να εξετάσεις το ενδεχόμενο του να κάνεις λάθος, του να υπάρχει περιθώριο να βελτιώσεις τον εαυτό σου ή έστω του να υπάρχει μια διαφορετική άποψη από την δική σου που δεν είναι λάθος (ούτε και σωστή, απλά διαφορετική!!) λυπάμαι αλλά δεν είσαι ούτε ψαγμένος ούτε ανοιχτόμυαλος.

Κι όσα βιβλία και να έχει διαβάσει κάποιος και να θεωρείται μορφωμένος, άμα είναι μαλάκας, μαλάκας θα παραμείνει, δεν αλλάζει αυτό…

Ας πω κλείνοντας, πως δεν θέλω να κρίνω τους φανατισμένους, εθνικιστές, ρατσιστές, κολλημένους, ψαγμένους, ανοιχτομυαλους κλπ με αυτό το άρθρο. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να ακολουθεί τις ιδέες που θεωρεί πιο σωστές.

Αυτό το άρθρο απευθύνεται στα άτομα που δεν μπορούν να αποδεχτούν κάποιο χαρακτηριστικό του εαυτού τους και επιμένουν πως δεν το έχουν, απλά και μόνο γιατί δεν τους αρέσει σαν ιδέα.

Εεεεεεεεε άμα δεν σας αρέσει βουλώστε το ρημάδι, μη μου το παίζετε προοδευτικοί κι είστε πιο συντηρητικοί κι από τον Καρατζαφέρη!! Δεν μπορεί να είστε ο ορισμός της λέξης που δεν σας αρέσει και να εθελοτυφλείτε τόσο πολύ!! Πάρτε το απόφαση πως έχετε ένα κουσούρι που δεν το θέλετε, αλλάχτε το και μην πρήζετε κι εμάς τους υπόλοιπους. Επίσης μην τσαντίζεστε αν σας υποδείξει κανείς πως μπορεί ναι μεν να βρίζετε τους ρατσιστές αλλά στην ουσία ρατσιστής είστε κι εσείς για παράδειγμα. Μπορεί η αλήθεια να πονάει αλλά δεν είναι καλύτερα να την ακούμε από το να ακούμε κούφια κομπλιμέντα που προέρχονται από άτομα που είτε δεν μας ξέρουν καλά, είτε παραμυθιάστηκαν από την εικόνα που προβάλουμε (και είναι αυτή που στην πραγματικότητα θα θέλαμε να είναι), είτε έχουν κάποιους σκοπούς και γι’αυτό μας γλύφουν;

Επίσης το άρθρο απευθύνεται και σ’όσους νομίζουν πως επειδή έχουν διαβάσει μια βιβλιοθήκη είναι ψαγμένοι και πιο σημαντικοί από τους άλλους- ξεκαβαλήστε, καλή η γνώση αλλά θέλει κάτι παραπάνω ένας άνθρωπος για να είναι αξιόλογος…

Μαντέψτε…

Μαντέψτε τι έκανα το Σάββατο.

………

……………….

…………………………..

Εντάξει δεν πρόκειται να το μαντέψετε, οπότε θα σας το πω: Πήγα σ’έναν γάμο. Κι όχι μόνο πήγα, αλλά χάρηκα και συγκινήθηκα τόσο πολύ που δεν ήθελα να σχολιάσω τα ευτράπελα που συνέβησαν αμέσως (είπα να περάσουν 2-3 μέρες).

Γιατί ναι, έγιναν πράγματα που δεν ήταν και πολύ σωστά και αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ότι είμαι άθεη και δεν συμπαθώ την εκκλησία.

Καταρχάς μπορώ να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι για κάποιον πιστό να εκφράσει την αγάπη του προς το ταίρι του ενώπιον του θεού του. Να επισημοποιήσει την σχέση του και να ζητήσει από τον θεό του να την ευλογήσει. Σε έναν άθεο μπορεί αυτά να ακούγονται ανούσια, για έναν θρήσκο όμως έχουν ιδιαίτερο νόημα, το οποίο σέβομαι. Από την στιγμή που η κοπέλα που παντρευόταν ήταν γνωστή μου, ήξερα τι είχε περάσει στην ζωή της και πόσο σημαντικός ήταν ο γάμος σαν ιδέα για αυτήν, θεωρούσα πως της αξίζει να έχει την τελετή που ονειρεύεται και όχι μόνο δεν είχα πρόβλημα να πάω, αλλά χάρηκα κιόλας πάρα μα πάρα πολύ.

Πήγα με κάθε καλή διάθεση λοιπόν. Όμως δυστυχώς δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τον παπά. Και δεν μπορώ να μην σχολιάσω κιόλας, μερικές συμπεριφορές είναι απαράδεκτες.

Χριστιανοί;

Πήρε λοιπόν ο παπάς τους κουμπάρους κάποια στιγμή πριν τον γάμο και τους ρώτησε αν είναι χριστιανοί. Δεν κατάλαβα προς τι η ερώτηση. Δηλαδή αν κάποιος είναι αλλόθρησκος, άθρησκος ή άθεος απαγορεύεται να παντρέψει κάποιον φίλο του; Η κολλητή μου που ήταν κουμπάρα είναι άθεη. Όμως η κοπέλα που παντρευόταν ήταν φίλη της από όταν ήταν μωρά, είναι σαν αδερφές, εννοείται και ήθελε όχι μόνο να είναι κοντά της σε μια τόσο σημαντική μέρα αλλά να την ευχαριστήσει όσο μπορεί.

Αφού την ήθελε για κουμπάρα δηλαδή τι να της έλεγε; Α είμαι άθεη ευχαριστώ δεν θα πάρω; Είναι δυνατόν οι θρησκείες να αποτελούν εμπόδιο στις σχέσεις των ανθρώπων; Και τι τον ένοιαζε τον παπά; Ίσα ίσα που θεωρώ πως με την πράξη της, αν και άθεη δηλαδή να θέλει να την παντρέψει την τίμησε σαν φίλη – και το ίδιο έκανε και η νύφη, γιατί επέλεξε την κουμπάρα της με βάση την αγάπη κι όχι την θρησκεία.

Η φίλη μου λοιπόν απάντησε ναι στην ανόητη αυτή ερώτηση, αφενός γιατί δεν την περίμενε και την βρήκε απροετοίμαστη κι αφετέρου γιατί δεν ήθελε να δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα 10 λεπτά πριν τον γάμο.

Χρήματα…

Και συνεχίζει ο παπάς το ρεσιτάλ, ζητώντας από τους κουμπάρους να δώσουν κάτι για την εκκλησία, για τους ψάλτες, τους καντηλανάφτες κλπ. Και δίνει το παιδί 100 ευρώ. Και τους λέει το κορυφαίο: «τίποτα παραπάνω;»

Δεν φτάνει που ζητάει ελεημοσύνη στον γάμο, δεν του φτάνουν κι 100 ευρώ!!! Του είπαν όχι τα παιδιά και τότε συνέχισε τα κορυφαία: «για την διακόσμηση όμως είχατε..». Είχε και θράσος δηλαδή!!

Βέβαια όταν ένα νέο ζευγάρι ξεκινά την ζωή του μαζί κλπ κλπ κλπ, είναι όντως υπερβολικό κατά την γνώμη μου να ξοδεύει τόσα χρήματα σε μία και μόνο βραδιά (γιατί ένας γάμος είναι υπερβολικά ακριβός όπως είδα πάλι) αλλά τουλάχιστον είναι επιλογή τους και σίγουρα δεν είναι δουλειά του παπά να τους κρίνει. Θα τους πει ο παπάς πως θα κάνουν τον γάμο τους; Επίσης είχε σίγουρα 6 γάμους εκείνη την ημέρα, μη σας πω και περισσότερους. Από 100 ευρώ να έδινε ο καθένας, που κάποιοι θα έδωσαν και παραπάνω, έβγαλαν 600 ευρώ τουλάχιστον. Σε μία μέρα!!!!!!!!!!!! Κι έχουν το θράσος και μιλάνε;;

Εδώ λοιπόν πήγε να γίνει  ένα μικροεπεισόδιο γιατί τα πήρε η φίλη μου και του την είπε αλλά τέλος πάντων, δεν συνεχίστηκε το θέμα….

Τραγούδι

Κατά την διάρκεια του μυστηρίου ο παπάς είχε την φαεινή ιδέα να το ρίξει στο τραγούδι. Εκεί που έψελνε δηλαδή, όταν μια φράση τέλειωνε σε -ου το γυρνούσε σε μπαλάντα. Έλεγε πχ: «.. και του κυρίου –ου ου ουυυυυυυυυ», «και του υιού – ου ου ουυυυυυυυυυ». Τώρα βέβαια άλλο να το διαβάζετε κι άλλο να το ακούτε. Εμείς λυθήκαμε στα γέλια όταν το ακούσαμε, δεν γινόταν ρε παιδιά, σοβαρά προσπαθούσαμε να κρατηθούμε από σεβασμό στο ζευγάρι αλλά όταν έγινε στο μυαλό μου ο παραλληλισμός με τον axl rose το χάσαμε τελείως, μόνο που δεν πέσαμε κάτω…

Δικό σας

Μετά δε πάει να πει το πάτερ ημών  και λέει: «τώρα θα πούμε το πάτερ ημών, πάμε όλοι μαζί!!» μ’ένα κέφι, μια χαρά, που πάλι μας έκανε να λυθούμε στα γέλια… Μα πάμε όλοι μαζί; Που νόμιζε ότι ήταν, πάλι καλά που δεν μας είπε να χτυπάμε παλαμάκια με τον ρυθμό…

Ίσως ήθελε να γίνει τραγουδιστής κι έβγαζε τα απωθημένα του, τι να πω..

Παραλήρημα

Ε ναι, τον έπιασε κι ένα παραλήρημα στο τέλος. Και μας αρχίζει (στο περίπου, δεν τα θυμάμαι ακριβώς όλα – στις παρενθέσεις τα σχόλιά μου):

Έχω όμως να πω πως όταν είπαμε το πάτερ ημών δεν σας άκουσα όλους. Είμαστε τόσα άτομα εδώ, πρέπει να σειστεί η εκκλησία κανονικά (ε πείτε μου, είναι αυτό απωθημένο ή όχι τώρα;;;;). Να μην ντρέπεστε να πείτε το πάτερ ημών (καλέ ποια ντροπή, οι μισοί ξεράθηκαν στα γέλια με το πάμε όλοι μαζί κι οι άλλοι μισοί είχαν μείνει κάγκελο μ’αυτά που άκουγαν, γι’αυτό δεν έψαλαν οι άνθρωποι) και να κάνετε τον σταυρό σας……….Μπλα μπλα μπλα (ε δεν τα θυμάμαι όλα, είχε πάρει φόρα κι έλεγε κι έλεγε)….

Και όσο για την νέα γρίπη (ωπ τα πιάσαμε τα λεφτά μας) να μην φοβάστε! Μην ακούτε τι λένε ότι δεν πρέπει να έρχεστε στην εκκλησία για να μην κολλήσετε, δεν κολλάτε στον οίκο του θεού (ναι κανονικά είναι γιατρός και πυρηνικός φυσικός αλλά στον ελεύθερο χρόνο του κάνει και γάμους). Όποιος λαμβάνει το σώμα και το αίμα του Χριστού είναι προστατευμένος (=όσοι έχουν κολλήσει το οτιδήποτε δεν έχουν κοινωνήσει ποτέ στην ζωή τους;;)….

Κι είχε έρθει μια γιαγιά τις προάλλες εδώ με τα εγγόνια της και σκούπισε την εικόνα της παναγίας πριν βάλει τα παιδιά να την φιλήσουν. Αυτό ήταν ντροπή, προσβολή, καλύτερα να μην τα έφερνε τα παιδιά (ναι έπρεπε να τα βάλει να φιλήσουν μια εικόνα που έχει 10 κιλά κραγιόν και σάλια πάνω της, γιατί μερικοί νομίζουν ότι αν δώσουν ρουφηχτό γλωσσόφιλο στην εικόνα θα αποδείξουν τον σεβασμό τους καλύτερα και μερικές θεωρούν πως αν δεν βάλουν ό,τι καλλυντικό έχουν στο ντουλάπι τους ο θεός θα τις παρεξηγήσει).

Και να ξέρετε πως κανένας κληρικός δεν έχει κολλήσει ποτέ καμία αρρώστια, ούτε AIDS, ούτε ηπατίτιδα, ούτε μπλα μπλα μπλα (δεν θυμάμαι τον κατάλογο με τις υπόλοιπες αρρώστιες που δεν έχουν κολλήσει ποτέ οι κληρικοί).

Κάπου εκεί μας λυπήθηκε και σταμάτησε.

1ον: Ρε άνθρωπε εντάξει, σ’έχει πιάσει τρομάρα πως το ποίμνιο σου θα μειωθεί ΚΙ ΑΛΛΟ λόγω της γρίπης, είναι ανάγκη να κάνεις κήρυγμα μες στον γάμο;;; Κάντο την Κυριακή μετά την λειτουργία, τώρα βρήκες;;;

2ον: Αρχίζεις να μιλάς για AIDS και ηπατίτιδα στον γάμο;;; Μα τόσο τακτ και διπλωματία πια που αναρωτιέμαι μήπως είναι και στο διπλωματικό σώμα εκτός των άλλων. Δεν θέλει πολύ μυαλό, όταν ο άλλος παντρεύεται δεν θέλει να του πεις τον πόνο σου και κυρίως δεν θέλει να ακούσει για θανατηφόρες αρρώστιες, πώς να το κάνουμε τώρα;;;

Εντάξει έλεγε ασυναρτησίες και φυσικά ούτε που του περνούσε από το μυαλό πως μπορεί να υπήρχαν και μη χριστιανοί στο κοινό του, αλλά αυτά λέω να μην τα σχολιάσω. Είναι γνωστές οι θέσεις της εκκλησίας σε πολλά θέματα, όπως και οι εμμονές μερικών κληρικών. Τα έχω πει αλλού και θα τα πω κι αλλού.

Αυτό που ήθελα να θίξω στο παρόν άρθρο είναι η αναισθησία του συγκεκριμένου παπά – η οποία συναντάται σε αρκετούς δυστυχώς. Έδωσε στο μυστήριο του γάμου λιγότερη αξία από όση του έδωσα εγώ που είμαι άθεη. Για αυτόν προφανώς ήταν μια ευκαιρία να βγάλει λεφτά και να κάνει κήρυγμα (για να προσελκύσει πιστούς και να βγάλει περισσότερα λεφτά). Δεν σεβάστηκε πως για το ζευγάρι αυτό ήταν κάτι διαφορετικό, μια υπόσχεση όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και απέναντι σ’έναν θεό στον οποίο αυτοί πιστεύουν και τον οποίο σέβονται και ήθελαν να τιμήσουν.

Μια χριστιανή κοπελιά που ήταν στην παρέα μας τα είχε πάρει με τον παπά, και με το δίκιο της. Βλέπει πως κάνουν την θρησκεία της τσίρκο. Αν εγώ κι η κουμπάρα ως άθεες ενοχληθήκαμε μια φορά γιατί θεωρήσαμε πως η συμπεριφορά του παπά προσέβαλε το ζευγάρι που ήταν φίλοι μας, η συγκεκριμένη κοπελιά ενοχλήθηκε 10 φορές, γιατί τέτοιες συμπεριφορές προσβάλουν αυτό που πιστεύει κι αυτό που αγαπάει. Δεν έχω να πω κάτι παραπάνω, απλά κρίμα γιατί μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πραγματικά κι απογοητεύονται χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα όμως (το γιατί είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα)…

Άνθρωποι και Κότες

Μέσα σ’όλες τις μελέτες των ανθρώπινων συμπεριφορών που διεξάγουμε τις τελευταίες δεκαετίες (υπερβολή, να πω πενταετίες καλύτερα;; γιατί δεν ζω και πολλές δεκαετίες… ), έχουμε καταλήξει σε διάφορα συμπεράσματα τα οποία αποφάσισα να παρουσιάζω που και που στο ιστολόγιο μου, για να σας δώσω μερικές πληροφορίες για τον τρόπο που λειτουργεί το ζώο που ονομάζεται άνθρωπος (και πώς να το αντιμετωπίζετε).

Σήμερα θα δούμε μια έρευνα για τους ανθρώπους και τις κότες (υπάρχει άλλη μια έρευνα για τους Μαλακομαγνήτες, δημοσιευμένη στο ιστολόγιο του αγαπητού Gi Gaga Kouni Beli).

Άνθρωποι και Κότες

Αυτό το άρθρο δεν είναι εμπνευσμένο από το (μεγάλο) έργο του Στάινμπεκ, το Άνθρωποι και Ποντίκια (το τι κλάμα είχα ρίξει δεν περιγράφεται), ούτε από το μυστηριώδες τραγούδι των Killers, Are we humans or are we dancers (το τι γέλιο έχουμε ρίξει προσπαθώντας να το ερμηνεύσουμε δεν περιγράφεται). Όχι αγαπημένοι μου αναγνώστες! Αυτό το άρθρο είναι βγαλμένο από την ζωή (ενώ όλα τα άλλα είναι από κάπου αλλού :p) και εμπνευσμένο από κάτι διαλόγους με κάποιους φίλους…

Είναι μάλλον τυχερά μερικά άτομα, γιατί έχω μια παιχνιδιάρικη διάθεση η οποία με οδηγεί στο να λέω μαλακιούλες αντί να τους ξεχέζω πατόκορφα.

Γιατί φίλτατοι αναγνώστες (και δεν απευθύνομαι σ’όλους τους αναγνώστες, μόνο στους πραγματικά φίλτατους – ξέρουν αυτοί ποιοι είναι – οι άλλοι να πάτε να πνιγείτε – κι αυτοί ξέρουν ποιοι είναι), υπάρχουν άνθρωποι και υπάρχουν και κότες. Και δεν αναφέρομαι στα συμπαθέστατα πτηνά που μας προμηθεύουν με αυγά – τα οποία μ’αρέσουν πολύ πρέπει να σας πω. Όχι, αναφέρομαι στους ανθρώπους κότες που έχουν μερικά πολύ ξεκάθαρα (και τραγικά ενοχλητικά) χαρακτηριστικά:

1ον: Το βασικότερο ίσως χαρακτηριστικό τους είναι ότι θα σου μιλήσουν πολύ όμορφα, πάρα πολύ όμορφα και θα χρησιμοποιήσουν διαφόρων ειδών κολακείες (άσχετα με το αν ισχύουν αυτά που σου λένε για σένα ή όχι…). Θα το κάνουν αυτό γιατί κάτι περιμένουν από εσένα και συνήθως περιμένουν να τους κάτσεις (ας είμαστε ειλικρινείς, μεγάλα παιδιά είμαστε ε;).

Κότες λοιπόν γιατί δεν έχουν τα κότσια να σου πουν στα ίσια τι θέλουν, αλλά προσπαθούν να σε εντυπωσιάσουν και να βρουν το κουμπί σου – σε ποιο σημείο δηλαδή ο εγωισμός σου κολακεύεται τόσο ώστε να σου επιτρέψει να ανοίξεις τα πόδια σου… (Στα πλαίσια της αντικειμενικότητας – που τόσο λατρεύω – πρέπει να πω εδώ βέβαια πως βρίσκουν και τα κάνουν.. γιατί εντάξει πες να την πατήσεις μια φορά, ε τι στο καλό, μετά πρέπει να μάθεις και να τους αποφεύγεις…)

2ον. Το δεύτερο βασικότερο χαρακτηριστικό των ατόμων αυτών είναι πως ενώ σε κολακεύουν όπως περιγράψαμε παραπάνω, σε κάποιους τρίτους βγάζουν το χρυσό φτυάρι και σε θάβουν ασύστολα… Εντάξει κάποιες φορές ίσως όχι και ασύστολα, αλλά πάντως λένε βλακείες που δεν ισχύουν. Και τις λένε για 2 λόγους. Για να δικαιολογήσουν το ότι δεν φαίνεται να τους θαυμάζεις και να τους θεωρείς σούπερ-ουάου τρομερά άτομα και γιατί φοβούνται ότι μπορεί να συμπαθήσεις κανέναν άλλον περισσότερο από αυτούς – οπότε θεωρούν καλό να διαδίδουν ηλίθιες φήμες μπας και σε αντιπαθήσουν όλοι οι άλλοι και δεν έχεις κανέναν να συμπαθήσεις.

Κότες λοιπόν γιατί σε θάβουν πίσω από την πλάτη σου ενώ αν έχουν κάτι θα έπρεπε να το πουν μπροστά σου. Αλλά όταν αυτά που λένε είναι ανυπόστατα δεν μπορούν να το πουν μπροστά σου εδώ που τα λέμε γιατί τους κολλάς στον τοίχο για πλάκα και δεν έχουν τι να πουν.

3ον. Ποτέ δεν παραδέχονται ότι έκαναν λάθος. Ακόμη κι όταν λένε συγνώμη δεν το εννοούν απλά το λένε γιατί έχουν κάτι να κερδίσουν (βλ. νούμερο 1).

Κότες λοιπόν, γιατί ψάχνουν συνεχώς δικαιολογίες για τα λάθη τους και γιατί λένε συγνώμες που δεν εννοούν απλά για να αποφύγουν συζητήσεις στις οποίες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν.

Ίσως υπάρχουν 1-2 ακόμα τυπικά χαρακτηριστικά τους αλλά νομίζω πως αυτά είναι τα 3 βασικά. Όταν συναντάτε τέτοια άτομα πολυαγαπημένοι μου αναγνώστες καλό θα ήταν να φεύγετε με ελαφρά πηδηματάκια.

Συνήθως δεν είναι κακά, όχι, απλά ήταν άτυχα στην ζωή τους και δεν κατάφεραν να γίνουν αυτό που θα ήθελαν να είναι οπότε προσπαθούν να ξεγελάσουν τον εαυτό τους και τους άλλους… Αυτό όμως τους οδηγεί στο να εθελοτυφλούν και έτσι να χάνουν κάθε πιθανότητα βελτίωσης (γιατί κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι μπορούμε και πρέπει να αλλάζουμε, εξέλιξη ονομάζεται νομίζω…). Ίσως μάλιστα με λίγη βοήθεια να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της μαλακίας στον οποίο έχουν παγιδευτεί και να μπορέσουν να γίνουν επιτέλους αυτό που θέλουν (ή κάτι τέτοιο στο περίπου).

Το θέμα όμως είναι πως αυτά τα άτομα είναι συνήθως σαν συναισθηματικά βαμπίρ. Εντάξει, μην βγείτε με τις πρόκες και τα ξύλα στους δρόμους, συναισθηματικά είπαμε, δεν θα σας φάνε στα αλήθεια. Θα σας εξαντλήσουν όμως.

Και εδώ έρχεται η μεγάλη ερώτηση: Μπορείτε να τους αντέξετε; Έχετε τον χρόνο και τις ψυχικές δυνάμεις που πρέπει να καταβληθούν για να τους βοηθήσετε ή απλά στο τέλος θα σας σαλέψει από την πολλή προσπάθεια; Αν δεν μπορείτε φίλοι μου τρέξτε μακριά, δεν μας όρισε άλλωστε κανένας σωτήρες του κόσμου, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δεχόμαστε τα πάντα… Αν πάλι θεωρείτε πως μπορείτε, τότε καλή σας τύχη.

Και ναι, είμαι αυστηρή. Προσπαθώ πάντα πριν κρίνω κάποιον να «περπατήσω στα παπούτσια του». Δεν λέω πως το καταφέρνω φυσικά γιατί δεν είναι κι εύκολο. Αλλά προσπαθώ να ζυγίσω τις καταστάσεις που έχουν οδηγήσει στην σημερινή προσωπικότητά του και στους λόγους που μπορεί να προκαλούν την συγκεκριμένη (απεχθέστατη) συμπεριφορά του.

Ε αλλά ας μην το παρακάνουμε κιόλας. Κάποια στιγμή οι δικαιολογίες για όλους τελειώνουν. Και τότε φαίνεται αυτό που πραγματικά είναι. Μερικοί είναι οκ, μερικοί είναι γαμάτοι, μερικοί είναι βασανισμένοι και χρειάζονται πραγματικά κατανόηση, μερικοί είναι απλά δειλές κότες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα όπως είναι. Όλοι περάσαμε δυσκολίες, όλοι έχουμε ιστορίες να πούμε, όλοι έχουμε ένα παρελθόν που σέρνεται πίσω μας άλλοτε απαλά κι άλλοτε βαρύ σαν αμόνι, αλλά δεν μπορεί αυτό να αποτελεί δικαιολογία για να θεωρούμε τον εαυτό μας υπεράνω των άλλων. Όποιος δεν μπορεί να κάνει την αυτοκριτική του ας είναι για πάντα δέσμιος των αδυναμιών και των λαθών του κι ας αναρωτιέται μονίμως γιατί οι άλλοι είναι τόσο «κακοί», «μικρόψυχοι», «κατώτερου επιπέδου» από αυτόν και συχνά «αδιάφοροι» προς αυτόν και δεν τον καταλαβαίνουν.

Γκρίνια γκρίνια γκρίνια!!!

Αμάν πια! Τα θέλουμε όλα στο πιάτο!!! Δεν μπορεί να καταλάβει ο κόσμος ότι τίποτα δεν έρχεται μόνο του; Τίποτα δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη; Εντάξει οι κυβερνήσεις μας είναι πανάχρηστες, δεν λέω, κι εμείς πανηλίθιοι που τις ψηφίζουμε, ξανά δεν λέω. Όμως εκεί που πρέπει να φωνάξουμε το βουλώνουμε κι εκεί που δεν πρέπει ξελαρυγγιαζόμαστε.

Το θέμα μου σήμερα είναι τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Σου λέει ο άλλος, θα πάω με το αμάξι στην δουλειά. Γιατί το λεωφορείο κάνει μισή ώρα να περάσει, κολλάει στην κίνηση και κάνει 2 ώρες να φτάσει, είναι και γεμάτο με αποτέλεσμα να έχω 10 «εύοσμα» άτομα κολλημένα στην μούρη μου και μέχρι να φτάσω στην δουλειά καταλήγω να βρωμάω σαν γουρούνι παρόλο που έχω αδειάσει ένα κουτάκι αποσμητικό πάνω μου πριν φύγω.

Ωραία όλα αυτά, αλλά σοβαρολογούμε; Μπορούμε να κάτσουμε να σκεφτούμε λιγάκι πως αν όλοι πάρουν τα τουτού τους το κέντρο (και όχι μόνο) θα πήξει; Ούτε τα μυρμήγκια δεν μπορούν να κινηθούν με άνεση σ’ αυτό το χάος!!

120309070321traffic

Φαίνεται όμορφο αλλά άμα είσαι κολλημένος στην κίνηση δεν είναι και τόσο καλό...

Λοιπόοοον, έμενα κοντά σε αφετηρίες και ξέρω πως τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ φεύγουν στην ώρα τους, δηλαδή κάθε 10-15 λεπτά οι περισσότερες γραμμές. Οπότε κανονικά δεν πρέπει να κάνει μισή ώρα να περάσει, αλλά 10-15 λεπτά που είναι χρόνος που όλοι νομίζω μπορούμε να διαθέσουμε προκειμένου να βοηθήσουμε λίγο την πόλη μας (και τους εαυτούς μας). Επίσης αν δεν υπήρχε άπειρη κίνηση λόγω των σταματημένων αυτοκινήτων (οι οδηγοί των οποίων βρίζονται με χαρά και συνθέτουν αρμονικές μελωδίες με τις μανιασμένες κόρνες τους πρωινιάτικα) και αν δεν παραβιάζονταν οι λεωφορειολωρίδες, κάτι μου λέει πως τα λεωφορεία μάλλον δεν θα αργούσαν να φτάσουν στους προορισμούς τους. Αν τώρα συνέβαιναν όλα τα παραπάνω δεν θα ήταν και πήχτρα στον κόσμο, γιατί όταν κάνει 40 λεπτά να περάσει λογικό είναι να μαζευτούν 50 άτομα στην κάθε στάση, άμα περνάει ανά δεκάλεπτο όμως μάααααλλον δεν θα ήταν τόσο τραγικό το πρόβλημα.

Γενικά έχει μάθει ο κόσμος να πηγαίνει με το αμάξι και στο περίπτερο κι αυτό είναι τραγικό. Αν δεν εμπιστευτούμε λίγο τα ΜΜΜ και δεν βοηθήσουμε στο να λειτουργούν καλύτερα δεν πρόκειται ως δια μαγείας να λυθεί το πρόβλημα της κίνησης.

Τα απλά φανάρια δεν φαίνεται να διευκολύνουν τα πράγματα…

Τα απλά φανάρια δεν φαίνεται να διευκολύνουν τα πράγματα…

Μιλάω περισσότερο για το κέντρο, γιατί εκεί κινούμε καθημερινά και βλέπω τι γίνεται, και για κέντρο υπάρχει γενικά καλή συγκοινωνία αλλά το ίδιο ισχύει και για πολλές άλλες περιοχές.

Να μην μιλήσω για το τρένο και το μετρό που από όταν γύρισα από Ουαλία με έχουν σώσει κυριολεκτικά!! Πάνε σε πάρα πολλά μέρη, γρήγορα, άνετα και χωρίς τρελές αναμονές.

Και ναι οκ, τα δρομολόγια του τρένου μπορεί να χαλάνε κάποιες φορές λόγω έργων αλλά πραγματικά καμιά φορά όταν ακούω κόσμο να παραπονιέται για αυτό μου έρχεται να τους πετάξω στις ράγες (ε είπαμε έχω εκνευρισμό αυτές τις μέρες)…  Γαμώ την γκρίνια μου δηλαδή!! Και πως θες κυρά μου να κάνουν συντήρηση στις γραμμές; Να φέρουν το μαγικό ραβδάκι; Άμα γίνει κανένα ατύχημα όμως και πουν πως έφταιγε το ότι ήταν παλιές οι γραμμές τότε όλοι θα γκρινιάζουν που δεν έχει γίνει συντήρηση. Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν δηλαδή και όλα μας ξινίζουν.

Γι’αυτό λέω, είμαστε γκρινιάριδες εκεί που δεν πρέπει, μόνο εκεί που νιώθουμε ότι μας ξεβολεύουν, χωρίς να κοιτάμε να δούμε αν υπάρχει κάποιος καλός λόγος ή αν ξεβολεύουμε μόνοι μας τον εαυτό μας. Και στην τελική ας ξεβολευτούμε και λιγάκι, δεν θα μας πέσει ο κώλος, σπάνια γίνεται να βελτιωθεί κάτι χωρίς κάποιες ίσως όχι και τόσο ευχάριστες συνέπειες στην αρχή.

...γι' αυτό προτείνω να τα αντικαταστήσουμε με αυτό!! Ταιριάζει στην ψυχολογία του Έλληνα :D :D

...γι' αυτό προτείνω να τα αντικαταστήσουμε με αυτό!! Ταιριάζει στην ψυχολογία του Έλληνα 😀 😀

ΥΓ. Το μόνο που δέχομαι σ’αυτή την περίπτωση γκρίνιας είναι τα βραδινά, ε δεν γίνεται να σταματάει το τρένο/μετρό 12 τις καθημερινές και 2 τα σαββατοκύριακα… Να σταματάει 2 κάθε μέρα και τουλάχιστον τα σαββατοκύριακα να ξεκινάει 4 το πρωί, όχι 5.30.. Γιατί αν δεν θες να φύγεις από το club στις 2 και το χάσεις, παίζει να κάτσεις ως τις 4 χαλαρά και να πάρεις το πρώτο, αλλά 5.30 πάει λίγο αργά.. ή νωρίς… τέλος πάντων you get my point!!

Η μαλακία πάει σύννεφο…

Όπως ίσως καταλάβατε κι από τον τίτλο, ακολουθεί ελαφρύ βρισίδι, όσοι έχουν ευαίσθητα μάτια παρακαλούνται να αποχωρήσουν τώρα..

Μπορεί να έχω τύχη με τους ταξιτζήδες αλλά εντάξει, είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός των ηλίθιων που κυκλοφορούν εκεί έξω που αναγκαστικά θα πέσεις στις περιπτώσεις…

Μα πόσο μαλάκες είναι μερικοί άνθρωποι;;; Πήγα στα κτελ (Κηφισός) σήμερα να παραλάβω συγγενείς και κλασσικά όταν δεν υπάρχει αστυνομία οι ταξιτζήδες βγάζουν την μάσκα του ανθρώπου που φοράνε και γίνονται καρακαταμαλάκες, που να τους πατήσει οδοστρωτήρας το ταξί (χωρίς αποζημίωση ΦΥΣΙΚΑ), τα καθίκια…

Όχι δεν έχω τα νεύρα μου τώρα, εκνευρίστηκα εκείνη την στιγμή πολύ όμως κι όταν το θυμάμαι ξαναματασυφιλιάζομαι.

Είχαν αράξει που λέτε οι μάγκες, 7-8 ταξί στην σειρά και ρωτούσαν τους πάντες που πάνε, και παίρνανε μόνο αυτούς που τους βόλευαν, και φυσικά περίμεναν να γεμίσουν, σιγά μην πάρουν μόνο 1-2 άτομα. Ζώα. Αι σιχτίρ, οι πίθηκοι. Ήταν και είρωνες, τα γαϊδούρια… Αλλά έχοντας τον παππού και την γιαγιά φορτωμένους και κουρασμένους τι να κάνω; Φυσικά δεν μπήκα σε κανέναν από τους γελοίους, υπήρχαν και άνθρωποι που έκαναν σωστά την δουλειά τους, αλλά δεν μπορούσα να κάνω και την σκηνή που θα ήθελα εκείνη την στιγμή..

Αλλά επειδή έχουν ξαναγίνει παρόμοια σκηνικά στον Κηφισό, όχι βέβαια σε τέτοιο βαθμό – τέτοια γαϊδουριά δεν μου είχε ξανατύχει – τα έχω πάρει και λέω να κάνω κάτι για αυτό. Δεν ξέρω τι ακόμα, θα πηγαίνω εκεί κάθε μέρα και θα τους πρήζω τα αρχίδια (κήρυγμα κι έτσι, θα με γράφουν βέβαια αλλά θα τους σπάσω τα νεύρα – έχω τον τρόπο μου σ’αυτά :p), θα πρήζω την αστυνομία να πηγαίνει συνέχεια εκεί και να ελέγχει την κατάσταση, καμιά καταγγελία, όλα μαζί, θα δω… Γιατί όταν είναι εκεί οι μπάτσοι, οι βλάκες οι ταξιτζήδες κάθονται σούζα, μη χέσω, γαμώ το ηλίθιο μικρό μυαλό του έλληνα που θέλει μαστίγιο για να φερθεί ανθρώπινα…

Ουφ, εντάξει έβρισα λιγάκι αλλά θα με συγχωρήσετε, ήμουν συγχυσμένη κ ι άλλωστε μερικοί άνθρωποι μόνο έτσι περιγράφονται…

Ε δεν είναι δουλειά αυτή. Βαρέθηκα όλες οι αυθαιρεσίες να περνάνε έτσι, και με το να τα λέμε απλά μεταξύ μας στα ιστολόγια δεν γίνεται και κάτι ουσιαστικό. Πρέπει να βγούμε στους δρόμους… Έχω αρχίσει να «την λέω» στον κόσμο στον δρόμο, φοβάμαι ότι θα με δείρει κανένας καμιά μέρα… Αλλά και πάλι με τα λόγια δεν καταλαβαίνουν και τίποτα από ό,τι βλέπω.

Υ.Γ: Αααααα, το παραπάνω δεν ισχύει για όλους τους ταξιτζήδες φυσικά, είναι μερικοί που είναι γλυκύτατοι και υπερβολικά καλοί και μερικοί που είναι απλά σωστοί επαγγελματίες…

Θανατική ποινή;

ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ. Και των βασανιστηρίων πριν εκτελεστεί το κάθε τέρας. 2 παραδείγματα:

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_13/02/2009_267285

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_07/02/2009_266535

(Η γυναίκα του 2ου είπε στην τηλεόραση πως δεν έχει γνωρίσει καλύτερο άνθρωπο. Μπράβο της, να τον χαίρεται.. Δεν το πιστεύω ότι ακούω τέτοια πράγματα… Δεν πάμε καλά σαν κοινωνία πάντως…)

Αγαπητό ημερολόγιο: Περί τυφλότητος

Νομίζω τελικά πως όλοι οι άνθρωποι είναι τυφλοί. Ακόμα και ο πιο ορθολογιστής, ο πιο «ψαγμένος», σε κάποιο θέμα θα είναι τυφλός.

Ίσως έχουμε όλοι τις παρωπίδες μας, τις πατερίτσες μας, το βοήθημα που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα στο μυαλό μας, γιατί μπορεί καμιά φορά η αλήθεια να είναι πολύ επώδυνη. Δεν είναι τραγικό να κάνουμε αυτό ακριβώς που κατηγορούμε όμως; Γιατί όλοι σχεδόν θα σχολιάσουμε αρνητικά κάποιον που βλέπει αυτό που θέλει μόνο (πχ οι χριστιανοί, όλοι μας ενοχλούμαστε που φιλτράρουν την αθεϊα μέσα από το πρίσμα του κομμουνισμού), κι όμως πόσοι από εμάς δεν το κάνουμε αυτό σε κάποιο θέμα και σε κάποιο βαθμό;

Πόσοι από εμάς δεν θα απορρίψουμε μια απλή (και αληθινή εξήγηση), απλά και μόνο επειδή δεν ταιριάζει στην εξήγηση που ήδη έχουμε δώσει μόνοι μας σε κάποιο θέμα; Και θα κάνουμε 1000 ερωτήσεις προσπαθώντας να «διαβάσουμε» πίσω από τις λέξεις κάποιο νόημα που να συμβαδίζει με την δική μας αντίληψη, με ό, τι έχουμε μάθει μεγαλώνοντας ή που δεν θα πληγώσει τον εγωισμό μας. Μόνο που καμιά φορά δεν υπάρχει τίποτα πίσω από τις λέξεις και δεν χρειάζονται 1000 ερωτήσεις, η απάντηση είναι αυτή που μας λένε όσο κι αν δεν θέλουμε να το δεχτούμε…

Ακόμα και ο πιο ορθολογιστής είναι τυφλός σε κάποια θέματα και θα πετάξει τον ορθολογισμό από το παράθυρο καμιά φορά, αρκεί να μην χάσει την ιδέα που έχει για τον εαυτό του… Πως μπορούμε να περιμένουμε κάτι καλύτερο από κάποιον που έχει πετάξει τον ορθολογισμό από το παράθυρο σ’ όλα τα θέματα έτσι κι αλλιώς;

H νέα γενιά

Αμάν πια με την νέα γενιά!! Που δεν έχουν σεβασμό, που δεν ενδιαφέρονται για τίποτα, που είναι όλη την μέρα σ’έναν υπολογιστή..

Μπορεί η κάθε γενιά να συνειδητοποιήσει ότι αυτή η ιστορία επαναλαμβάνεται με τον πιο ηλίθιο τρόπο;; Πάντα οι προηγούμενοι βρίσκουν κάτι κακό να πουν για τους επόμενους, μπράβο βρε, είναι πολύ «δύσκολο» να κατηγορείς αδιάκοπα κάποιον για την κάθε βλακεία που σου περνάει από το μυαλό…

Και φυσικά σιγά μην κάτσουν να σκεφτούν όλοι αυτοί που αγανακτούν με τους νέους πως και αυτοί ήταν κάποτε νέοι κι άκουγαν τα ίδια από τους μεγαλύτερους.

Ακόμη χειρότερα, σιγά μην κάτσει κανείς να σκεφτεί πως η νέα γενιά δεν ξεφύτρωσε ξαφνικά, δεν ξύπνησε μια ωραία μέρα και είπε ας μην κάνω τίποτα, ας μην έχω σεβασμό και όλα τα ωραία που της καταλογίζουν… Οι νέοι ζουν σ’έναν κόσμο που φτιάξαμε εμείς, όλοι οι προηγούμενοι. Αν είναι αδιάφοροι, δεν έχουν γνώσεις, αγάπη για το διάβασμα και διάφορα από τα χίλια μύρια για τα οποία τους κατηγορούν ποιος φταίει; Ποιος πρέπει να τους δώσει κίνητρο, ώθηση, να τους δείξει ένα μονοπάτι (χωρίς όμως να έχει και την απαίτηση να το ακολουθήσουν); Κι αν κάνουν λάθη είναι φυσιολογικό και σωστό και επιθυμητό, μόνο έτσι θα βρουν τι πραγματικά θέλουν.

Είναι παράλογο και ηλίθιο να απαιτεί κανείς να ακολουθήσουν οι επόμενοι τα βήματά του, ο καθένας ζει την δικιά του ζωή. Είναι ακόμη πιο ηλίθιο να κατηγορεί απλά τις επόμενες γενιές χωρίς να προσπαθεί να δει που έκανε ο ίδιος λάθος και χωρίς να έχει πρόθεση να βοηθήσει τους νέους κι όχι να τους στήσει στον τοίχο και να τους πυροβολεί (μεταφορικά και κυριολεκτικά….). Έτσι προς όλους όσους θέλουν να το παίξουν «δάσκαλοι», κοιτάξτε τα χάλια σας και αφήστε τα παιδιά ήσυχα:

Pink Floyd

Another Brick in the Wall – Part 2

We don’t need no education
We dont need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave them kids alone
Hey! Teachers! Leave them kids alone!
All in all it’s just another brick in the wall.
All in all you’re just another brick in the wall.

We don’t need no education
We dont need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave them kids alone
Hey! Teachers! Leave them kids alone!
All in all it’s just another brick in the wall.
All in all you’re just another brick in the wall.

«Wrong, Do it again!»
«If you don’t eat yer meat, you can’t have any pudding. How can you
have any pudding if you don’t eat yer meat?»
«You! Yes, you behind the bikesheds, stand still laddy!»

Και προς όλους τους νέους:

Judas Priest

Breaking the Law

There I was completely wasting, out of work and down
All inside its so frustrating as I drift from town to town
Feel as though nobody cares if I live or die
So I might as well begin to put some action in my life

Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law

So much for the golden future, I cant even start
Ive had every promise broken, theres anger in my heart
You dont know what its like, you dont have a clue
If you did youd find yourselves doing the same thing too

Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law

You dont know what its like

Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law

Breaking the law

Εκτρώσεις και παραλογισμοί..

Εισαγωγή

Έχω βαρεθεί να ακούω ανθρώπους να διαμαρτύρονται κατά των εκτρώσεων. Και εκνευρίζομαι, ειδικά όταν είναι άντρες. Βρε παιδιά, να σας δώσουμε κι ένα λουράκι να μας δέσετε να μας βγάζετε βόλτα; Εμ βέβαια, γιατί έξω από τον χορό όλοι καλά χορεύουμε, δεν πρόκειται ποτέ να μείνουν έγκυοι οπότε σκασίλα τους. Όταν βιάζουν ή συνουσιάζονται (χμ.. δεν μ’αρέσει αυτή η λέξη) όμως καλά είναι. Α ρε υποκρισία…

Ανεπιθύμητες Εγκυμοσύνες

Φυσικά δεν είναι ένα απλό θέμα, δεν είναι μια έκτρωση κάτι που πρέπει ο οποιοσδήποτε να σκεφτεί ως κάτι συνηθισμένο και επιθυμητό και γιατί στερεί από έναν άνθρωπο την δυνατότητα να ζήσει, πριν καν του δοθεί ουσιαστικά, αλλά και γιατί δεν είναι καλό για την ίδια την γυναίκα, ψυχολογικά κυρίως.

Συγχύζομαι αφάνταστα όταν ακούω για άτομα που δεν θέλουν να χρησιμοποιούν προφυλάξεις με ηλίθιες δικαιολογίες. Και ναι, το «είναι πιο ωραία η αίσθηση» και το «είναι πιο εύκολο/πρακτικό» είναι ηλίθιες δικαιολογίες μπροστά στο «όσο κι αν προσέχεις μπορεί να την γκαστρώσεις την άλλη» και «μπορεί να κολλήσεις και 1000 αρρώστιες». Ναι, δεν είναι δυνατόν στον αιώνα μας οι νέοι (αλλά και οι μεγαλύτεροι) να αγνοούν τους κινδύνους και να μην αντιλαμβάνονται την σοβαρότητα της κατάστασης και τις επιπτώσεις μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης.

Το αλλά…

Αλλά όλα τα παραπάνω δεν οδηγούν έναν λογικό άνθρωπο στο συμπέρασμα πως θα πρέπει να απαγορευτούν οι εκτρώσεις!!! Πάλι καλά που δεν ζητάνε να απαγορευτεί ο έρωτας. Αν και δεδομένου πως οι περισσότεροι που φωνάζουν κατά των εκτρώσεων είναι και χριστιανοί (αυτοί που ξέρω τουλάχιστον), μπορεί να μην είχαν πρόβλημα ούτε με το δεύτερο.

Και εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη υποκρισία όλων κυρίες και κύριοι. Για άλλη μια φορά εντοπίζουν ένα πρόβλημα και επιλέγουν την λύση την εύκολη, την τσαπατσούλικη, αυτή όμως που στην διεστραμμένη ηθική τους φαίνεται σωστή. Σιγά μην κάτσουν, μέσα στον πουριτανισμό τους, να ψάξουν την πραγματική ρίζα του προβλήματος, να αναρωτηθούν σε τι βαθμό φταίνε και οι ίδιοι (γιατί φταίνε) και να το αντιμετωπίσουν σωστά. Δεν σκέφτονται πως αυτοί οι ίδιοι αντιμετωπίζουν τον έρωτα σαν ένα θέμα απαγορευμένο για συζήτηση, οπότε η ενημέρωση προς τους νέους είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Επίσης ότι με όλη αυτή την ενοχοποίηση του έρωτα πολλά παιδιά θα το κάνουν χωρίς καν να ξέρουν γιατί, απλά γιατί φαίνεται κάτι που κάνουν οι μεγάλοι και ακούγεται πολύ μάγκικο και όλοι συζητούν για αυτό χωρίς όμως να λένε πραγματικά κάτι, και να σου τα χαζογελάκια και οι περηφάνιες. Έτσι βλέπεις περιπτώσεις, κοριτσιών κυρίως, που όχι μόνο για εγκυμοσύνες δεν ήταν έτοιμες, αλλά ούτε και για τον ίδιο τον έρωτα, και μετά ζουν την ζωή τους στιγματισμένες και έχουν προβλήματα με όλες τις μετέπειτα σχέσεις τους.

Ένας συνάδελφός μου στην δουλειά στην Ουαλία μου έλεγε πως αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα στην Βρετανία, γιατί είναι ναι μεν θέμα ταμπού στην κοινωνία να μιλάς ανοιχτά για σεξ, όλοι το κάνουν όμως προφανώς με αποτέλεσμα να είναι σχετικά συνηθισμένο φαινόμενο τα δεκαεξάχρονα κοριτσάκια με μωρά (εκεί που ζούσα τουλάχιστον), τα οποία όμως καθόλου έτοιμα δεν είναι να γίνουν μητέρες, και συνεχίζουν την ζωή τους περίπου όπως πριν (αυτό συμπεριλαμβάνει πολλά μεθύσια συνήθως) και βλέπεις πως συναισθηματικά και σε επίπεδο σχέσεων είναι κατεστραμμένες. Επίσης τα παιδιά τους είναι κατά κανόνα καταδικασμένα να ακολουθήσουν τα βήματα της μητέρας…

Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι για να οδηγηθεί κάποια γυναίκα σε έκτρωση, όπως επιπλοκές κατά την διάρκεια της κύησης. Μπορεί δηλαδή για οποιονδήποτε λόγο να συστήσει ο γιατρός την διακοπή της εγκυμοσύνης, συνήθως για να μην τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της μητέρας.

Βιασμός

Αυτό είναι μια ξεχωριστή περίπτωση για την οποία δεν έχει πολλά να πει κανείς. Δεν φτάνει που πέρασε ένα μαρτύριο η κοπέλα, που πιθανότατα θα έχει ψυχικά τραύματα και τύψεις σε όλη της την ζωή, πρέπει να αντιμετωπίσει και μια στενόμυαλη κοινωνία που την κατακρίνει σε περίπτωση που δεν θέλει να κρατήσει ένα παιδί που προήλθε από μια πράξη μίσους; Και η ίδια αυτή η κοινωνία επέτρεψε να την βιάσουν. Εντάξει δεν μπαίνω στον κόπο να το σχολιάσω καν. Όποιος δεν το καταλαβαίνει έχει πρόβλημα και μόνο ίσως αν μπορούσε να βρεθεί σε μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσε να κατανοήσει τι συμβαίνει στην ψυχοσύνθεση μιας κοπέλας εκείνη την στιγμή.

Τελικά…

Όπως και να έχει θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι πως κανείς δεν έχει δικαίωμα να επιβάλλει σε μια γυναίκα να περάσει από την διαδικασία της εγκυμοσύνης αν δεν το επιθυμεί η ίδια, γιατί την τελευταία φορά που κοίταξα ήμασταν κύριοι του εαυτού μας και δεν ανήκαμε σε κανέναν.

Δεν υποστηρίζω (όπως όποιος γνωρίζει ανάγνωση θα έχει καταλάβει ως τώρα) πως η έκτρωση είναι κάτι ωραίο και πως είναι φυσιολογικό να γίνεται αλόγιστα, αλλά δεν είναι δυνατόν να πιστεύουν και κάποιοι πως όσες κάνουν εκτρώσεις το χαίρονται.

Μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη προκαλεί συνήθως πολύ δυσάρεστα συναισθήματα σε μια γυναίκα, από τύψεις μέχρι κατάθλιψη μέχρι πανικό, και μια έκτρωση δημιουργεί ακόμα χειρότερα. Όσες κοπέλες έχω γνωρίσει κι έχουν κάνει έκτρωση μου έχουν πει τα ίδια πάνω κάτω, φόβος, θλίψη, συναισθηματικό κενό, αγωνία. Παρόλ’αυτά επιλέγουν αυτό το δρόμο, και κάποιοι νομίζουν πως το κάνουν ελαφρά τη καρδία για να μην χαλάσουν την ζαχαρένια τους φροντίζοντας ένα παιδί.

Δεν μπορώ να καταλάβω πως γίνεται να υπάρχει κόσμος που σκέφτεται έτσι.. Που δεν ενδιαφέρεται καθόλου να δει το πραγματικό πρόβλημα και να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του που περνά από μια τρομερά δύσκολη κατάσταση (γιατί αυτό είναι μια έκτρωση για μια γυναίκα), αλλά κρύβεται πίσω από το δάχτυλο μιας σάπιας ηθικής και θεωρεί πως ο ίδιος είναι ενάρετος και μπορεί να κρίνει τους άλλους και να έχει απαιτήσεις από αυτούς χωρίς να τους αναγνωρίζει πως έχουν κι αυτοί δικαιώματα.

Α και εκτρώσεις πάντα γινόντουσαν, απλά κάποτε τις κάνανε παράνομα στα κρυφά και σακατευόντουσαν ενώ τώρα γίνονται νόμιμα και με ασφάλεια. Με το να απαγορευτούν οι εκτρώσεις απλά θα γυρίσουμε στην προηγούμενη, πρωτόγονη κατάσταση, την οποία όπως φαίνεται κάποια «ηθικά» στοιχεία προτιμούν…

Διάβασμα

Αυτό το αρθράκι θα είναι μικρό σχετικά (καμία σχέση τελικά, σιγά μην δεν με πιάσει πολυλογία με τέτοια θέματα… τεράστιο είναι).

Απλά είναι απίστευτο το πόσο λίγο διαβάζει ο κόσμος στην χώρα μας. Και δεν με νοιάζει για τους μεγαλύτερους (αν και αυτοί διαβάζουν περισσότερο συνήθως) αλλά για τις νέες γενιές.

Σκηνικό: Πριν από 5-6 χρόνια, Κυριακή πρωί, ζέστη, γενικά ωραία μέρα για χουζούρι και άραγμα αγκαλιά με ένα βιβλίο και βλακειούλες για μασούλημα. Κι έρχεται ένα κοριτσάκι, που τότε ήταν 12 χρονών, εκεί που διάβαζα με την ησυχία μου και μου λέει γιατί διαβάζεις; Ε; Γιατί όχι; Γιατί σπαταλάω τον χρόνο μου. Μάλιστα, το έμαθα κι αυτό Κυριακάτικα, πως σπαταλάω τον χρόνο μου για να διαβάζω ενώ μπορούσα να κάνω τόσα πράγματα όπως:

1) Να πάω για καφέ. Αγαπημένη ασχολία δεν λέω, ειδικά συνοδευόμενη από καλή παρέα και τάβλι αλλά εντάξει το πολύ το κύριε ελέησον..

2) Να δω τηλεόραση. Οκ δεν το αρνούμαι, μ’αρέσει να βλέπω χαζοσειρές γενικά, ειδικά τα Φιλαράκια τα έχω λιώσει. Αλλά και πάλι, όχι όλη μέρα

3) Να παίξω στο playstation. Εντάξει μ’αρέσουν τα παιχνίδια, τι να πω..

4) Να παίξω στον υπολογιστή. Ακόμα καλύτερα, έχω καεί με τις ώρες μπροστά στην οθόνη για να πω την αλήθεια..

Δεν μου πρότεινε δηλαδή κάτι που δεν μου άρεσε και της το είπα, αλλά όσο όλα αυτά, κι ακόμα περισσότερο πολύ συχνά με ευχαριστεί να διαβάσω ένα βιβλίο! Εξωγήινος, χάσαμε επαφή εκεί πέρα.

Άλλο παράδειγμα. Έρχεται το ξαδερφάκι μου, που μικρός διάβαζε πάρα πολύ και πριν μάθει να διαβάζει μας έτρωγε να του διαβάσουμε τα πάντα (χαρά εμείς όλοι, γιατί και οι γονείς του διαβάζουν πολύ) και με βλέπει να διαβάζω. Πάλι διαβάζεις μου λέει; Εγώ έχω να πιάσω βιβλίο πολύ καιρό.

Καλό είναι τώρα αυτό;;;; Και προσπαθώ, να πεις ότι δεν προσπαθώ, του πήρα νουβέλες warcraft (τις οποίες θέλω να του βουτήξω τώρα να τις διαβάσω) και όντως τρελάθηκε και τις διάβασε αμέσως. Αυτάααααα, μετά καμία επαφή πάλι. Τώρα λέω να του πάρω νουβέλες dnd, μπας και του αρέσουν και αρχίσει να διαβάζει. Γιατί θεωρώ πως αν αρχίσει να διαβάζει, ό,τι και να είναι, και Άρλεκιν που λέει ο λόγος, σιγά σιγά θα μάθει να αγαπάει τα βιβλία και θα ψάξει και άλλα είδη λογοτεχνίας και μετά νέοι ορίζοντες θα ανοιχτούν μπροστά του (πολύ ποιητικό μας βγήκε αυτό, τέλος πάντων).

Και η αδερφή του τα ίδια. Αν και αυτή διαβάζει λίγο παραπάνω, και δεν της έχω πάρει ακόμα κανένα βιβλίο αλλά λέω να την πάω μια βόλτα στον Ελευθερουδάκη και στην Πολιτεία (γιατί όλο στο mall την πάμε).

Αλλά μιλούσα μαζί της πριν από λίγες μέρες και μου έλεγε για το σχολείο. Εντάξει τους ξεκάνουν στο διάβασμα. 1η γυμνασίου πάει, αφού μου ήρθε να πάω στο σχολείο να το θυμίσω στους καθηγητές της γιατί μου φαίνεται πως νομίζουν ότι πάει για την ΝΑΣΑ κατευθείαν. Εκτός του ότι χάνουν τόσες ώρες την εβδομάδα με θρησκευτικά, αγγλικά και δεύτερη ξένη γλώσσα, τους βάζουν και του κόσμου το διάβασμα. Και φυσικά επειδή στο σχολείο τα αγγλικά και η δεύτερη ξένη γλώσσα δεν διδάσκονται, πρέπει να κάνει και φροντιστήριο. Εξαίσια. Και πότε θα παίξει το παιδί; Και πότε θα βρει κουράγιο μετά από όλα αυτά να διαβάσει και κάτι εξωσχολικό; Άσε που το αντιπαθεί το διάβασμα σιγά σιγά, έτσι, γι’αυτό το έχουμε το σχολείο για να πείθει τα παιδιά να μην διαβάζουν.

Αμ το άλλο. Ξαδερφούλα (πάλι – στο Αίγιο αυτή την φορά), δευτέρα δημοτικού (!!!) και του χρόνου θα κάνει αγγλικά στο σχολείο οπότε να’τα πάλι τα φροντιστήρια, γιατί η δασκάλα στο σχολείο το έχει δηλώσει, εγώ λέω 2 πράγματα και από κει και πέρα πρέπει να διαβάζουν μόνα τους. Βρε χρυσή μου κοπέλα, τρίτη δημοτικού είναι, μικρά δηλαδή, εδώ στο γυμνάσιο και δεν καταλαβαίνουν, και μιλάμε για ξένη γλώσσα!!

Και αναρωτιέμαι, μέσα σ’όλα. Μας δουλεύει το υπουργείο;; (ναι είναι η απάντηση, το ξέρω, ρητορικά ρωτάω). Βάζει 2 ξένες γλώσσες στο σχολείο; Αφού ούτε μία δεν μπορούν να διδάξουν σωστά. Διαλέξτε κύριοι, ή εγγυηθείτε σωστή διδασκαλία ξένων γλωσσών στα σχολεία, να μην χρειάζεται τα παιδιά να πηγαίνουν φροντιστήριο, ή καταργήστε την διδασκαλία ξένων γλωσσών στο σχολείο να σχολάνε νωρίτερα. Να έχουν λίγο περισσότερο χρόνο για αυτά τέλος πάντων. Σιγά μην χάσουν τους μισθούς οι δάσκαλοι και δυσαρεστήσουν τους ψηφοφόρους βέβαια θα μου πείτε, τα παιδιά χεσμένα τα έχουν έτσι κι αλλιώς.

Κι έρχεται μετά το παιδάκι κι άμα ανοίξει βιβλίο ποτέ στην ζωή του εμένα να με φτύσεις…

Α ναι, και γιατί τα γράφω όλα αυτά; Γιατί το διάβασμα είναι για μένα ο τρόπος να γίνονται οι άνθρωποι έξυπνοι. Όχι το σχολείο. Το διάβασμα λογοτεχνίας, ιστορικών βιβλίων, επιστημονικών βιβλίων. Βιβλίων γενικότερα! Από πού να το πιάσει κανείς. Κατ’αρχήν μαθαίνουμε να μιλάμε άμα διαβάζουμε, και αυτό δεν έβλαψε ποτέ κανέναν (δεν μπορώ να ακούω τόσες κοτσάνες κάθε μέρα, ξεστραβωθείτε επιτέλους). Δεύτερον, ανοίγει λίγο το μυαλό του ανθρώπου, βλέπει κι άλλα πράγματα, άλλα βιώματα, άλλες ιδέες, το βάζει και δουλεύει το εργαλείο που ονομάζεται εγκέφαλος. Γι’αυτό το έχουμε!!

Και σου λέει, αααααααα αυτός είναι γιατρός/δικηγόρος/whatever, έχει σπουδάσει είναι μορφωμένος. Κι ανοίγει το στόμα του και δεν ξέρεις που να κρυφτείς μ’αυτά που ακούς. Αμ δεν είναι μόνο το πανεπιστήμιο η μόρφωση. Αντιθέτως είναι ντροπή να έχεις έναν φιλόλογο και να μη ξέρει να κάνει πρόσθεση (ε δεν ήταν στην δέσμη μου δεν τα διάβαζα), έναν μαθηματικό και να μην μπορεί να αρθρώσει πρόταση (έλυνα εξισώσεις την ώρα της έκθεσης), κάποιον που έχει τελειώσει οποιοδήποτε πανεπιστήμιο και δεν έχει άποψη για τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα (α δεν διαβάζω εφημερίδες και δεν βλέπω ειδήσεις γιατί ψυχοπλακώνομαι και δεν διαβάζω και βιβλία γιατί είμαι στόκος, έχω τελειώσει πανεπιστήμιο όμως). Δεν ζητάω την σωστή άποψη, αυτό είναι προσωπικό γούστο έτσι κι αλλιώς, μια άποψη βρε παιδί μου, ό,τι να’ναι, εδώ γίνεται χαμός και εμείς να κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου;;;

Γίνονται βέβαια κάποιες προσπάθειες και ιδού μερικές:

http://www.diavasame.gr
http://www.bookstore.gr/
http://logotexniar.blogspot.com/
http://www.greek-language.gr/greekLang/literature/guides/net/greek/greek_05.html

Πάρτε και 2 ξένα:
http://www.literature.org/
http://www.online-literature.com/

Και υπάρχουν (ευτυχώς) και πολλές άλλες…