Μαντέψτε…

Μαντέψτε τι έκανα το Σάββατο.

………

……………….

…………………………..

Εντάξει δεν πρόκειται να το μαντέψετε, οπότε θα σας το πω: Πήγα σ’έναν γάμο. Κι όχι μόνο πήγα, αλλά χάρηκα και συγκινήθηκα τόσο πολύ που δεν ήθελα να σχολιάσω τα ευτράπελα που συνέβησαν αμέσως (είπα να περάσουν 2-3 μέρες).

Γιατί ναι, έγιναν πράγματα που δεν ήταν και πολύ σωστά και αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ότι είμαι άθεη και δεν συμπαθώ την εκκλησία.

Καταρχάς μπορώ να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι για κάποιον πιστό να εκφράσει την αγάπη του προς το ταίρι του ενώπιον του θεού του. Να επισημοποιήσει την σχέση του και να ζητήσει από τον θεό του να την ευλογήσει. Σε έναν άθεο μπορεί αυτά να ακούγονται ανούσια, για έναν θρήσκο όμως έχουν ιδιαίτερο νόημα, το οποίο σέβομαι. Από την στιγμή που η κοπέλα που παντρευόταν ήταν γνωστή μου, ήξερα τι είχε περάσει στην ζωή της και πόσο σημαντικός ήταν ο γάμος σαν ιδέα για αυτήν, θεωρούσα πως της αξίζει να έχει την τελετή που ονειρεύεται και όχι μόνο δεν είχα πρόβλημα να πάω, αλλά χάρηκα κιόλας πάρα μα πάρα πολύ.

Πήγα με κάθε καλή διάθεση λοιπόν. Όμως δυστυχώς δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τον παπά. Και δεν μπορώ να μην σχολιάσω κιόλας, μερικές συμπεριφορές είναι απαράδεκτες.

Χριστιανοί;

Πήρε λοιπόν ο παπάς τους κουμπάρους κάποια στιγμή πριν τον γάμο και τους ρώτησε αν είναι χριστιανοί. Δεν κατάλαβα προς τι η ερώτηση. Δηλαδή αν κάποιος είναι αλλόθρησκος, άθρησκος ή άθεος απαγορεύεται να παντρέψει κάποιον φίλο του; Η κολλητή μου που ήταν κουμπάρα είναι άθεη. Όμως η κοπέλα που παντρευόταν ήταν φίλη της από όταν ήταν μωρά, είναι σαν αδερφές, εννοείται και ήθελε όχι μόνο να είναι κοντά της σε μια τόσο σημαντική μέρα αλλά να την ευχαριστήσει όσο μπορεί.

Αφού την ήθελε για κουμπάρα δηλαδή τι να της έλεγε; Α είμαι άθεη ευχαριστώ δεν θα πάρω; Είναι δυνατόν οι θρησκείες να αποτελούν εμπόδιο στις σχέσεις των ανθρώπων; Και τι τον ένοιαζε τον παπά; Ίσα ίσα που θεωρώ πως με την πράξη της, αν και άθεη δηλαδή να θέλει να την παντρέψει την τίμησε σαν φίλη – και το ίδιο έκανε και η νύφη, γιατί επέλεξε την κουμπάρα της με βάση την αγάπη κι όχι την θρησκεία.

Η φίλη μου λοιπόν απάντησε ναι στην ανόητη αυτή ερώτηση, αφενός γιατί δεν την περίμενε και την βρήκε απροετοίμαστη κι αφετέρου γιατί δεν ήθελε να δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα 10 λεπτά πριν τον γάμο.

Χρήματα…

Και συνεχίζει ο παπάς το ρεσιτάλ, ζητώντας από τους κουμπάρους να δώσουν κάτι για την εκκλησία, για τους ψάλτες, τους καντηλανάφτες κλπ. Και δίνει το παιδί 100 ευρώ. Και τους λέει το κορυφαίο: «τίποτα παραπάνω;»

Δεν φτάνει που ζητάει ελεημοσύνη στον γάμο, δεν του φτάνουν κι 100 ευρώ!!! Του είπαν όχι τα παιδιά και τότε συνέχισε τα κορυφαία: «για την διακόσμηση όμως είχατε..». Είχε και θράσος δηλαδή!!

Βέβαια όταν ένα νέο ζευγάρι ξεκινά την ζωή του μαζί κλπ κλπ κλπ, είναι όντως υπερβολικό κατά την γνώμη μου να ξοδεύει τόσα χρήματα σε μία και μόνο βραδιά (γιατί ένας γάμος είναι υπερβολικά ακριβός όπως είδα πάλι) αλλά τουλάχιστον είναι επιλογή τους και σίγουρα δεν είναι δουλειά του παπά να τους κρίνει. Θα τους πει ο παπάς πως θα κάνουν τον γάμο τους; Επίσης είχε σίγουρα 6 γάμους εκείνη την ημέρα, μη σας πω και περισσότερους. Από 100 ευρώ να έδινε ο καθένας, που κάποιοι θα έδωσαν και παραπάνω, έβγαλαν 600 ευρώ τουλάχιστον. Σε μία μέρα!!!!!!!!!!!! Κι έχουν το θράσος και μιλάνε;;

Εδώ λοιπόν πήγε να γίνει  ένα μικροεπεισόδιο γιατί τα πήρε η φίλη μου και του την είπε αλλά τέλος πάντων, δεν συνεχίστηκε το θέμα….

Τραγούδι

Κατά την διάρκεια του μυστηρίου ο παπάς είχε την φαεινή ιδέα να το ρίξει στο τραγούδι. Εκεί που έψελνε δηλαδή, όταν μια φράση τέλειωνε σε -ου το γυρνούσε σε μπαλάντα. Έλεγε πχ: «.. και του κυρίου –ου ου ουυυυυυυυυ», «και του υιού – ου ου ουυυυυυυυυυ». Τώρα βέβαια άλλο να το διαβάζετε κι άλλο να το ακούτε. Εμείς λυθήκαμε στα γέλια όταν το ακούσαμε, δεν γινόταν ρε παιδιά, σοβαρά προσπαθούσαμε να κρατηθούμε από σεβασμό στο ζευγάρι αλλά όταν έγινε στο μυαλό μου ο παραλληλισμός με τον axl rose το χάσαμε τελείως, μόνο που δεν πέσαμε κάτω…

Δικό σας

Μετά δε πάει να πει το πάτερ ημών  και λέει: «τώρα θα πούμε το πάτερ ημών, πάμε όλοι μαζί!!» μ’ένα κέφι, μια χαρά, που πάλι μας έκανε να λυθούμε στα γέλια… Μα πάμε όλοι μαζί; Που νόμιζε ότι ήταν, πάλι καλά που δεν μας είπε να χτυπάμε παλαμάκια με τον ρυθμό…

Ίσως ήθελε να γίνει τραγουδιστής κι έβγαζε τα απωθημένα του, τι να πω..

Παραλήρημα

Ε ναι, τον έπιασε κι ένα παραλήρημα στο τέλος. Και μας αρχίζει (στο περίπου, δεν τα θυμάμαι ακριβώς όλα – στις παρενθέσεις τα σχόλιά μου):

Έχω όμως να πω πως όταν είπαμε το πάτερ ημών δεν σας άκουσα όλους. Είμαστε τόσα άτομα εδώ, πρέπει να σειστεί η εκκλησία κανονικά (ε πείτε μου, είναι αυτό απωθημένο ή όχι τώρα;;;;). Να μην ντρέπεστε να πείτε το πάτερ ημών (καλέ ποια ντροπή, οι μισοί ξεράθηκαν στα γέλια με το πάμε όλοι μαζί κι οι άλλοι μισοί είχαν μείνει κάγκελο μ’αυτά που άκουγαν, γι’αυτό δεν έψαλαν οι άνθρωποι) και να κάνετε τον σταυρό σας……….Μπλα μπλα μπλα (ε δεν τα θυμάμαι όλα, είχε πάρει φόρα κι έλεγε κι έλεγε)….

Και όσο για την νέα γρίπη (ωπ τα πιάσαμε τα λεφτά μας) να μην φοβάστε! Μην ακούτε τι λένε ότι δεν πρέπει να έρχεστε στην εκκλησία για να μην κολλήσετε, δεν κολλάτε στον οίκο του θεού (ναι κανονικά είναι γιατρός και πυρηνικός φυσικός αλλά στον ελεύθερο χρόνο του κάνει και γάμους). Όποιος λαμβάνει το σώμα και το αίμα του Χριστού είναι προστατευμένος (=όσοι έχουν κολλήσει το οτιδήποτε δεν έχουν κοινωνήσει ποτέ στην ζωή τους;;)….

Κι είχε έρθει μια γιαγιά τις προάλλες εδώ με τα εγγόνια της και σκούπισε την εικόνα της παναγίας πριν βάλει τα παιδιά να την φιλήσουν. Αυτό ήταν ντροπή, προσβολή, καλύτερα να μην τα έφερνε τα παιδιά (ναι έπρεπε να τα βάλει να φιλήσουν μια εικόνα που έχει 10 κιλά κραγιόν και σάλια πάνω της, γιατί μερικοί νομίζουν ότι αν δώσουν ρουφηχτό γλωσσόφιλο στην εικόνα θα αποδείξουν τον σεβασμό τους καλύτερα και μερικές θεωρούν πως αν δεν βάλουν ό,τι καλλυντικό έχουν στο ντουλάπι τους ο θεός θα τις παρεξηγήσει).

Και να ξέρετε πως κανένας κληρικός δεν έχει κολλήσει ποτέ καμία αρρώστια, ούτε AIDS, ούτε ηπατίτιδα, ούτε μπλα μπλα μπλα (δεν θυμάμαι τον κατάλογο με τις υπόλοιπες αρρώστιες που δεν έχουν κολλήσει ποτέ οι κληρικοί).

Κάπου εκεί μας λυπήθηκε και σταμάτησε.

1ον: Ρε άνθρωπε εντάξει, σ’έχει πιάσει τρομάρα πως το ποίμνιο σου θα μειωθεί ΚΙ ΑΛΛΟ λόγω της γρίπης, είναι ανάγκη να κάνεις κήρυγμα μες στον γάμο;;; Κάντο την Κυριακή μετά την λειτουργία, τώρα βρήκες;;;

2ον: Αρχίζεις να μιλάς για AIDS και ηπατίτιδα στον γάμο;;; Μα τόσο τακτ και διπλωματία πια που αναρωτιέμαι μήπως είναι και στο διπλωματικό σώμα εκτός των άλλων. Δεν θέλει πολύ μυαλό, όταν ο άλλος παντρεύεται δεν θέλει να του πεις τον πόνο σου και κυρίως δεν θέλει να ακούσει για θανατηφόρες αρρώστιες, πώς να το κάνουμε τώρα;;;

Εντάξει έλεγε ασυναρτησίες και φυσικά ούτε που του περνούσε από το μυαλό πως μπορεί να υπήρχαν και μη χριστιανοί στο κοινό του, αλλά αυτά λέω να μην τα σχολιάσω. Είναι γνωστές οι θέσεις της εκκλησίας σε πολλά θέματα, όπως και οι εμμονές μερικών κληρικών. Τα έχω πει αλλού και θα τα πω κι αλλού.

Αυτό που ήθελα να θίξω στο παρόν άρθρο είναι η αναισθησία του συγκεκριμένου παπά – η οποία συναντάται σε αρκετούς δυστυχώς. Έδωσε στο μυστήριο του γάμου λιγότερη αξία από όση του έδωσα εγώ που είμαι άθεη. Για αυτόν προφανώς ήταν μια ευκαιρία να βγάλει λεφτά και να κάνει κήρυγμα (για να προσελκύσει πιστούς και να βγάλει περισσότερα λεφτά). Δεν σεβάστηκε πως για το ζευγάρι αυτό ήταν κάτι διαφορετικό, μια υπόσχεση όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και απέναντι σ’έναν θεό στον οποίο αυτοί πιστεύουν και τον οποίο σέβονται και ήθελαν να τιμήσουν.

Μια χριστιανή κοπελιά που ήταν στην παρέα μας τα είχε πάρει με τον παπά, και με το δίκιο της. Βλέπει πως κάνουν την θρησκεία της τσίρκο. Αν εγώ κι η κουμπάρα ως άθεες ενοχληθήκαμε μια φορά γιατί θεωρήσαμε πως η συμπεριφορά του παπά προσέβαλε το ζευγάρι που ήταν φίλοι μας, η συγκεκριμένη κοπελιά ενοχλήθηκε 10 φορές, γιατί τέτοιες συμπεριφορές προσβάλουν αυτό που πιστεύει κι αυτό που αγαπάει. Δεν έχω να πω κάτι παραπάνω, απλά κρίμα γιατί μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πραγματικά κι απογοητεύονται χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα όμως (το γιατί είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα)…

Ευρωεκλογές 2009

Συνήθως δεν γράφω για τόσο πολιτικά θέματα, αλλά τώρα λέω να το επιχειρήσω… Το έχω σκεφτεί αρκετά το θέμα με τις ευρωεκλογές. Μην φανταστείτε ότι έχω καταλήξει κάπου, απλά το έχω σκεφτεί :p

Από πού να αρχίσω δεν ξέρω. Ουφ, πάμε κι όπως μου βγουν:

Τα αρνητικά της αποχής

Είναι 100% σίγουρο πως η πλειοψηφία των ηλίθιων ελληναράδων θα πάει με χαρά να ψηφίσει το αγαπημένο του κόμμα (=ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) γιατί τόσα χρόνια που μας κυβερνάνε έχουν αποδείξει την αξία τους και την απαράμιλλη ικανότητά τους να διοικήσουν ένα κράτος με ωριμότητα και υπευθυνότητα.

Εμείς τρελοί;; Γιατί το λέτε αυτό;;

Εμείς τρελοί;; Γιατί το λέτε αυτό;;

Δηλαδή η πλειοψηφία όσων ψηφίζουν είναι είτε ελαφρώς τρελοί ή ελαφρώς εγκληματίες. Γιατί μόνο αν είναι σε αφασία (1η περίπτωση) ή τα παίρνει από το κράτος (2η περίπτωση) μπορεί να θεωρήσει κανείς πως όντως αυτά τα 2 κόμματα μπορούν να κάνουν κάτι έστω και αμυδρά θετικό για την Ελλάδα. Βέβαια υπάρχουν φαντάζομαι και κάποιοι που ψηφίζουν για συναισθηματικούς λόγους, είχαν πιστέψει κάποτε σε μια ιδέα και ελπίζουν αιώνια πως θα πραγματοποιηθεί. Ε εντάξει, ρομαντικό να το πω, άσκοπο να το πω, ας δοκιμάζαμε και κάτι άλλο να το πω, άστο να πάει στο διάλο και ασχολίαστο θα το πω μάλλον….

Είναι πάντως βέβαιο πως η αποχή δεν θα επηρεάσει ιδιαίτερα αυτά τα κόμματα, γιατί οι δικοί τους ψηφοφόροι είναι ελαφρώς φανατισμένοι και θα πάνε να ψηφίσουν ο κόσμος να χαλάσει. Άρα όντως η αποχή υποστηρίζει τον δικομματισμό και βοηθάει στην διατήρηση της παρούσας κατάστασης (κατά την γνώμη μου).

Αντιθέτως αν όσοι δεν ψηφίζουν ψήφιζαν κάποιο μικρό (μικρό λέμε, όχι ΛΑΟΣ ή ΚΚΕ πχ) κόμμα, μάλλον θα έστελναν ένα μήνυμα αγανάκτησης του στυλ «έχουμε βαρεθεί να σας βλέπουμε και να σας ακούμε καραγκιόζηδες».

Αυτός είναι και ο μοναδικός λόγος που ψηφίζω όταν ψηφίζω. Τους σιχαίνομαι αυτούς τους 2 και θα ήθελα πάρα μα πάρα πολύ να τους σπάσω τα νεύρα με όποιον τρόπο μπορώ (σαν αισιόδοξο άτομο που είμαι βέβαια λέω πως χεσμένη με έχουν οπότε δεν υπάρχει κανένας τρόπος για να τους σπάσω τα νεύρα – και φυσικά, κι εγώ αν είχα φάει τόσα λεφτά μετά δεν θα εκνευριζόμουν και πολύ εύκολα φαντάζομαι).

Είδα στον ύπνο μου πως ήμουν ένα μικρό χρωματιστό πιονάκι... Τρα λα ρα λα λα...

Είδα στον ύπνο μου πως ήμουν ένα μικρό χρωματιστό πιονάκι... Τρα λα ρα λα λα...

Τα αρνητικά της συμμετοχής

Τους σιχαίνομαι όλους! Μα όλους… Έχω βαρεθεί να τους ακούω, αφού να φανταστείτε, εγώ που σιχαίνομαι και την βία, έχω αρχίσει να σκέφτομαι πως ένα ούζι, μια βόμβα στην βουλή, όλα αυτά τέλος πάντων δεν ακούγονται τόσο άσχημες ιδέες πια… Κατά την γνώμη μου όλοι λένε μαλακίες. Όλοι (σχεδόν) θα πουν και μια σωστή κουβέντα που και που αλλά χάνεται στον χείμαρρο ασυναρτησίας και λάσπης που ξερνάνε όλοι τους. Θα παραδεχτώ ένα κόμμα που δεν θα σχολιάσει αρνητικά τους άλλους, που θα επικεντρωθεί στο να εξηγήσει στον κόσμο την θέση του και τις προτάσεις του, αλλά και τον τρόπο που έχει σκοπό να τις υλοποιήσει, χωρίς να ρίξει ούτε ένα μικρό βλεφαράκι στο τι κάνουν τα άλλα κόμματα, χωρίς να πει ούτε μια κακιά λεξούλα για τους αντιπάλους του. Σιγά μην γίνει κάτι τέτοιο. Α, επίσης θα παραδεχτώ ένα κόμμα που θα κοιτάξει το συνολικό συμφέρον του τόπου (και της ευρώπης μιας και μιλάμε για ευρωεκλογές) και θα αγνοήσει όσους ξεσηκωθούν γιατί θίγονται προσωπικά – αυτό το λέω γιατί θεωρώ πολλές φορές πως ο λαός είναι κοντόφθαλμος και φέρεται εγωιστικά, ξεσηκώνεται όταν θεωρεί πως χαλάει η βολή του, άσχετα με το αν κανονικά πρέπει να χαλάσει για να πάμε μπροστά….

Όποιος μου βρει ποιος γνωστός Έλληνας πολιτικός είναι αυτός, κερδίζει κουλουράκι!!

Όποιος μου βρει ποιος γνωστός Έλληνας πολιτικός είναι αυτός, κερδίζει κουλουράκι!!

Τα κόμματα κάνουν φασαρία, προτάσεις όμως δεν ακούω. Άμα είναι έτσι να κάνω κι εγώ κόμμα, και να φωνάζω ξέρω και προτάσεις δεν έχω. Και πλάκα πλάκα 1-2 προτάσεις μπορεί να κατέβαζα, καλύτερα από αυτούς θα τα πήγαινα πάντως.

Δεν πιστεύω πως έχει κάποιο κόμμα αγνές προθέσεις, έχω χάσει κάθε αισιοδοξία όσον αφορά την πολιτική, αλλά θεωρώ πως η μάζα σ’αυτή την περίπτωση έχει δύναμη να ασκήσει τις σωστές πιέσεις. Ξέρει κανείς όμως ποιες είναι οι σωστές πιέσεις; Όλοι κοιτάνε την πάρτη τους ως συνήθως. Και ως πότε πια να ψηφίζω κόμματα που δεν μ’αρέσουν απλά και μόνο γιατί είναι λιγότερο χάλια από τα υπόλοιπα;;;; Κι επίσης ό,τι και να λέμε, η πλειοψηφία δυστυχώς θα είναι πάντα κολλημένη μεταξύ των 2 μεγάλων κομμάτων (δεν μπορώ να καταλάβω τι σκέφτεται ο κόσμος, πραγματικά…)

Γενικότερο κράξιμο

Αυτό που με εκνευρίζει πιο πολύ από όλα ίσως είναι πως είναι κολλημένοι. Ας υποθέσουμε πως λέει ένας δεξιός μια καλή πρόταση. Θα πέσουν πάνω του όλοι οι υπόλοιποι να τον φάνε γιατί είναι δεξιός. Την πρόταση την έχουν όλοι χεσμένη, μόνο το ότι είναι δεξιός μετράει. Ας υποθέσουμε τώρα πως λέει ένας αριστερός μια καλή πρόταση. Θα πέσουν όλοι πάνω του να τον φάνε (ακόμα και οι αριστεροί) γιατί είναι αριστερός (αλλά όχι της ίδιας αριστεράς όπως οι άλλοι αριστεροί). Και πάλι η πρόταση είναι άνευ σημασίας για αυτούς.

Ε άι σιχτίρ, έχουν καταντήσει να λένε όχι και ναι αντανακλαστικά, ανάλογα με το ποιος μιλάει, άσχετα με το τι λέει. Στην ίδια χώρα ζούνε όλοι, υποτίθεται πως αν ήθελαν το καλό της θα έπρεπε να μπορούν να συμφωνήσουν σε κάτι. Α, ξέχασα, συμφωνούν πολλές φορές, όταν πρόκειται για τα βουλευτικά δικαιώματα, μισθούς κλπ…

Κάπως έτσι νιώθω ώρες ώρες...

Κάπως έτσι νιώθω ώρες ώρες...

Επίσης μου την σπάνε οι διαφημίσεις, τα debate και οι συγκεντρώσεις στο κέντρο, τι καραγκιοζιλίκια είναι αυτά ρε γαμώτο;;;;; Αι στο καλό με τους μαλάκες, χαλάνε του κόσμου τα λεφτά σε αηδίες, μας πρήζουν, κατεβαίνεις κάτω και σε πιάνει πονοκέφαλος, και δεν λένε τίποτα ουσιαστικό!! Έχουμε αντικαταστήσει τα επιχειρήματα με πανηγύρια και υπάρχουν άνθρωποι που την βρίσκουν έτσι… ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟ;;;

Γιατί έχουμε τόσο ακραίες τάσεις στην Ελλάδα; Γιατί πρέπει να είναι ή το ένα ή το άλλο, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχουν τόσες επιλογές;;;; Και γιατί νιώθω πως κανείς από όλους αυτούς δεν θέλει να πάει μπροστά η χώρα αλλά όλοι θέλουν να πάμε πίσω με τον τρόπο τους;;;

Σκέψεις για την Ευρώπη

Κι έπειτα τώρα μιλάμε για Ευρώπη. Ποιον να στείλεις; Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει κάποια τρομερά καλά στοιχεία και κάποια πολύ αρνητικά (όσον αφορά τις πολιτικές της). Οι επιλογές μας είναι:

α) άτομα που από το πολύ γλείψιμο στους ευρωπαίους η γλώσσα τους φτάνει στην Γαλλία και θα δεχτούν τα πάντα

β) άτομα που θεωρούν την Ευρωπαϊκή Ένωση πληγή για την Ελλάδα και δεν θα δεχτούν τίποτα

Τουλάχιστον εμένα αυτή η εντύπωση μου δίνεται. Χάλια και οι 2 επιλογές, η Ε.Ε. δεν είναι σταθερή και για μένα είναι μεγίστης σημασίας το να την σταθεροποιήσουμε, όλα τα μέλη κράτη βέβαια όχι όμως εμείς, αλλά δεν το βλέπω να πηγαίνει καλά το πράγμα…

Κλασσικά όλοι ξέρουν να κρίνουν αλλά εντελώς επιφανειακά. Νομίζουν πως οι αλλαγές θα γίνουν από την μια στιγμή στην άλλη και χωρίς κανένα κόστος… Νομίζουν πως ένα λάθος ισοδυναμεί με πλήρη ανικανότητα ή/και κακές προθέσεις. Επίσης ό,τι και να γίνεται στην Ευρώπη, στην Ελλάδα δεν εφαρμόζεται ποτέ σωστά, αυτό πια θα έπρεπε να το ξέρουμε, κι έτσι τα κρίνουμε όλα φιλτραρισμένα με το φίλτρο της αποτυχίας…

Ωπ, να μια καλή ιδέα!!

Ωπ, να μια καλή ιδέα!!

Ουφ, λίγο αχταρμάς μου βγήκε τελικά… Δεν ξέρω, αυτά τα θέματα πάντα με εκνευρίζουν. Διάβασα μερικά πολύ ωραία άρθρα πάνω στο θέμα, που δεν τα θυμάμαι όλα τώρα, γι’αυτό θα βάλω μόνο τα 4 που θυμάμαι:

Ένα υπέρ της συμμετοχής:

http://ellinaki.blogspot.com/

Ένα υπέρ της αποχής:

http://kleitor.blogspot.com/2009/05/blog-post_29.html

Ένα με μια πρόταση:

http://prkls.blogspot.com/2009/06/blog-post_6710.html

Κι ένα με απ’όλα

http://kopria.blogspot.com/2009/06/to-vote-or-not-to-vote-this-is-question.html

Ακούω απόψεις!!!

Κι αν κάνεις λάθος;

Η ολοκληρωμένη ερώτηση είναι κι αν κάνεις λάθος και υπάρχει θεός; Και φυσικά ακολουθούν οι ανείπωτες αλλά πολύ υπαρκτές στο μυαλό του καθένα ερωτήσεις: Δεν φοβάσαι την τιμωρία (=θα καίγεσαι στην κόλαση και θα το μετανιώνεις, χα στην φέραμε!!).

Μετά από ένα βιντεάκι που είδα με τον Dawkins, θέλησα να προσθέσω και την δική μου απάντηση σ’αυτή την τόσο συνηθισμένη ερώτηση. Όχι ότι δεν τα έχω ξαναπεί, κι όχι μία και δύο φορές, αλλά φαίνεται πως μερικοί άνθρωποι τείνουν να αγνοούν τις απαντήσεις που δεν τους αρέσουν.

Οπότε πάμε άλλη μία φορά:

Ε και;

Ναι αυτή είναι η απάντησή μου. Και να κάνω λάθος τι έγινε; Δεν θα αρχίσω τώρα την γνωστή κουβέντα πως η πιθανότητα να υπάρχει θεός είναι πολύ μικρή κλπ. Όχι, θα ξεκινήσω με το να δεχτώ την γνώμη των όσων ρωτάνε. Ας υποθέσουμε ότι υπάρχει θεός και έκανα λάθος τόσα χρόνια που δεν πίστευα και που μάλιστα πολεμούσα την θρησκεία του. Τώρα μπορεί κάποιος εδώ να ρωτήσει ποια θρησκεία από όλες; Και ποιος θεός από όλους να υποθέσουμε ότι υπάρχει;

Ξέρω γω; Ας αφήσουμε στην άκρη και αυτά τα – πολύ λογικά – ερωτήματα και ας επικεντρωθούμε στο γεγονός της ιστοριούλας μας: Πείτε ότι πεθαίνω και ανακαλύπτω πως τελικά υπάρχει ένας θεός. Σ’αυτή την περίπτωση 2 τινά υπάρχουν:

1. Με κρίνει από τις πράξεις μου. Και όταν λέω από τις πράξεις εννοώ τις ουσιαστικές πράξεις. Βλέπει πως δεν έχω σκοτώσει κανέναν και κάνω ό,τι μπορώ τέλος πάντων για φέρομαι σωστά και να βοηθάω και κανέναν άλλο που και που. Εντάξει φυσικά έχω κάνει λάθη αλλά ουδείς αλάνθαστος, έτσι μας έφτιαξε στην τελική.. Επίσης εκτιμά το ότι αντιτάχθηκα στην εκκλησία του, γιατί με τα αίσχη της το μόνο που κατάφερνε είναι να ντροπιάζει το όνομά του. Μια χαρά την έχω δηλαδή, παράδεισος με την μία κι αν είμαι τυχερή θα έχει κάθε βράδυ συναυλίες (θέλω Doors 2 φορές την εβδομάδα τουλάχιστον!!) και πολύ παστίτσιο. Και δεν θα παχαίνω φυσικά. Α και θα έχει και έναν κούκλο dj που είδα. Διαθέσιμο παρακαλώ. Σ’αυτή την περίπτωση είναι ένας θεός καλός και σωστός, κρίμα που δεν πίστευα σ’αυτόν αλλά δεν έφταιγα εγώ, δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία ;) Και οι αντιπρόσωποί του στην γη τα είχαν κάνει σαλάτα, ας έβαζε το χεράκι του να τους συμμορφώσει λιγάκι.

2. Με κρίνει από το αν πίστευα σ’αυτόν. Οπότε τσαντίζεται που δεν πίστευα, τσαντίζεται ακόμη περισσότερο που έκανα σεξ πριν παντρευτώ και στο τέλος κοντεύει να σκάσει από τα νεύρα του που έτρωγα λάδι την μεγάλη Παρασκευή και κοψίδια όποτε έπρεπε να νηστεύω. Επίσης ενοχλείται αφάνταστα που κακολογούσα τους παπάδες του, γιατί μπορεί να έκαναν τα όργιά τους εις βάρος του λαού αλλά για τα μάτια του κόσμου υμνούσαν το όνομά του και αυτό του άρεσε.

Ένα καλό παράδειγμα βλέπουμε στο παρακάτω βιντεάκι:

Ε σ’αυτή την περίπτωση είναι ένας θεός κακός, γεμάτος αδυναμίες και ανασφάλειες και ανάξιος της πίστης και λατρείας μου και καλά έκανα και δεν πίστευα σ’αυτόν, ούτε να τον φτύσω δεν θα άξιζε.

Ας μου απαντήσουν οι πιστοί ποιον από τους 2 θεούς λατρεύουν να ξέρουμε σε τι βάση μιλάμε. Κι όπως και να έχει, απέδειξα με αυτό το μικρό αρθράκι πως και λάθος να κάνω όσον αφορά το αν υπάρχει θεός (τα λάθη είναι ανθρώπινα), δεν χάθηκε και ο κόσμος και πως ό,τι κάνω είναι συνειδητό και δεν θα άλλαζε κάτι στην ζωή μου αν άλλαζα γνώμη. Επίσης έχω υπολογίσει τις συνέπειες και θα τις υποστώ με χαρά.

Οπότε αφήστε με στην ησυχία μου να μην πιστεύω, κι αναρωτηθείτε τι θα συμβεί αν κάνετε εσείς λάθος και χάνετε την παρούσα ζωή για την επόμενη ζωή που δεν θα έρθει ποτέ. Επίσης αν πιστεύετε στον θεό νούμερο ένα (που χλωμό γιατί τότε δεν θα με ρωτούσατε τι θα γίνει αν κάνω λάθος) αναρωτηθείτε πως είναι οι δικές σας πράξεις, κι αν συμβαδίζουν με την υποτιθέμενη διδασκαλία που με τόσο πάθος υποστηρίζετε…

Ταυτότητες και άλλα….

Βασικά είχαμε μια συζήτηση με τον Ανένταχτο εδώ, και επειδή ξέφυγε λίγο από το θέμα την συνεχίζω σε ξεχωριστό άρθρο.

Έθιξε τέλος πάντων το θέμα των ταυτοτήτων και το «πλήθος κόσμου» που ήθελε να αναγράφεται το θρήσκευμα και αγνοήθηκε.

Ορίστε η απάντηση λοιπόν:

Έχει πάντα δίκιο η «μάζα»;

1ον, είμαι σίγουρη πως κάποτε πλήθος κόσμου κατέβαινε στους δρόμους υπέρ της δουλείας, και κάποτε πλήθος κόσμου υποστήριζε πως οι γυναίκες δεν έχουν δικαιώματα. Προφανώς αυτό που θέλει το «πλήθος κόσμου» δεν υποδηλώνει πάντα την σωστή αντίληψη και αντιμετώπιση σε ένα θέμα. Θα έπρεπε μήπως να μην καταργηθεί η δουλεία; Ή να μην αναγνωριστούν τα δικαιώματα των γυναικών; Ή να μην αποκτήσουν δικαιώματα οι μειονότητες απλά και μόνο επειδή δεν είναι πλειοψηφίες;

Τα ανθρώπινα δικαιώματα πολλές φορές δεν συμφέρει κάποιους να εφαρμόζονται. Μπορεί αυτοί οι κάποιοι να είναι πολλοί, ή να φαίνεται πως είναι πολλοί. Δεν έχει σημασία όμως, ΠΡΕΠΕΙ να εφαρμόζονται. Μπορεί το κράτος να δεχτεί ένα φαινόμενο που διευκολύνει τον ρατσισμό; Δεν νομίζω.

Βέβαια πριν μιλήσει κανείς καλό είναι να εξετάζει και τι είναι αυτό το περίφημο «πλήθος». Γιατί είναι πολύ εύκολο όπως έχει αποδείξει και η ιστορία να χρησιμοποιεί κανείς αυτή την καραμέλα. Το θέμα όμως είναι να μπορεί να αποδείξει πόσο είναι πια αυτό το πλήθος, γιατί πολλές φορές η «πλειοψηφία» είναι πλασματική. Κι αυτό μας οδηγεί στο επόμενο σημείο μας.

Και τί μάζα, ανύπαρκτη και καθοδηγούμενη…

2ον, σιγά το πλήθος (εξού και τα «» πιο πάνω). Πόσοι ήταν στα 10 εκατομμύρια που είμαστε; Πόσοι αδιαφόρησαν; Πόσοι συμφώνησαν με την κατάργηση. Άσε που δεν μπορώ να δεχτώ να βασιστεί ένας νόμος ένα πλήθος που φανατίστηκε από κάποιους δήθεν πνευματικούς ηγέτες. Γιατί ένας πραγματικός πνευματικός ηγέτης ποτέ δεν θα υποστήριζε κάτι που προάγει ρατσιστικές συμπεριφορές και θα ήξερε πως η πίστη του καθένα βρίσκεται μέσα του κι όχι στα χαρτιά. Συγνώμη αλλά αν η εκκλησία έλεγε πως οι γυναίκες δεν πρέπει να ψηφίζουν είμαι σίγουρη πως πολλοί θα έσπευδαν να συμφωνήσουν, καθώς πιστεύουν πως ο λόγος της εκκλησίας είναι ο λόγος του θεού. Ε εντάξει, ας μην παραλογιζόμαστε, είπαμε πρόβατα πρόβατα αλλά δεν τρώμε και κουτόχορτο.

3ον, σιγά το πλήθος (ξανά). Εκτός από τους φανατισμένους που αναφέρω παραπάνω, υπάρχουν και οι φοβισμένοι. Όπως μου είπε και η γιαγιά μου όταν την ρώτησα σχετικά, πως δεν θεωρεί ότι πρέπει να αναγράφεται το θρήσκευμα γιατί όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι και παιδιά του θεού ό,τι κι αν πιστεύουν (βλέπεις για τους πραγματικούς χριστιανούς η θρησκεία είναι όντως στην καρδιά τους κι όχι σ’ένα διαπιστευτήριο) αλλά υπέγραψε υπέρ της καταγραφής γιατί φοβήθηκε τις συνέπειες στην μικρή κοινωνία που ζει. Τώρα δεν ξέρω αν θα υπήρχαν όντως συνέπειες, υπήρχε όμως όντως φόβος.

Να χαρώ αντικειμενικά κριτήρια. Και να χαρώ εκκλησία. Που με τον φόβο είτε της επουράνιας είτε της επίγειας τιμωρίας σπρώχνει ανθρώπους στο να κρίνουν τους συνανθρώπους τους από την πίστη τους (αγαπάτε αλλήλους κατά τ’ άλλα).

Απόψεις πιστών στην Ευρώπη

Επίσης μιας και ανέφερες την Ευρώπη, να σημειώσω πως στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες. Και θέλω να σου δώσω 2 παραδείγματα φίλων μου σε σχετικές συζητήσεις:

  • Ενός Άγγλου, πιστού χριστιανού, που πάει στο κατηχητικό 1 φορά την εβδομάδα και εκκλησία κάθε Κυριακή και όταν του είπα ότι αναγραφόταν το θρήσκευμα στις ταυτότητες μέχρι πρόσφατα με κοίταξε λες κι ερχόμουν από την ζούγκλα. Η αντίδρασή του ήταν αηδία, ναι μάλιστα, αηδία, γιατί όπως μου είπε αυτή η τακτική είναι άδικη και ρατσιστική. Έεελα…
  • Και ενός Ισπανού, επίσης πολύ πιστού, ο οποίος όμως πιστεύει πως η θρησκεία είναι προσωπικό ζήτημα, αν πιστεύεις πραγματικά το ξέρεις μέσα σου και δεν το κάνεις βούκινο, ούτε χρειάζεσαι αποδείξεις για τον εαυτό σου ή για κανέναν άλλο. Και φυσικά κι αυτός είχε αρνητική αντίδραση στο θέμα της αναγραφής, αλλά το περίμενε (ήξερε 2 πράγματα παραπάνω για την Ελλάδα…)

Αυτά από 2 χώρες κατεξοχήν θρησκευόμενες και από 2 άτομα πολύ θρήσκα και που πιστεύουν πραγματικά, το ζουν δηλαδή και στις πράξεις τους το δόγμα που ακολουθούν.

Συνοψίζοντας

Να σου πω την αλήθεια όλα τα παραπάνω ήταν ίσως λίγο περιττά, ήταν απλά διάφορες σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό μου διαβάζοντας το σχόλιό σου.

Το βασικό είναι πως το θρήσκευμα καταργήθηκε από τις ταυτότητες για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο:

Επειδή δεν είναι σωστό να κρίνεται ένας άνθρωπος από τα θρησκευτικά του πιστεύω. Με το να αναγράφεται για όποιον το θέλει προφανώς ο παραπάνω σκοπός δεν εξυπηρετείται, γιατί οι χριστιανοί θα στραβοκοιτούσαν τον οποιοδήποτε δεν έχει επιλέξει να γράψει Χ.Ο στην ταυτότητά του. Οπότε όλη η σημασία της κίνησης ακυρώνεται αυτόματα. Οι ταυτότητες χρησιμοποιούνται για εξακρίβωση στοιχείων, δεν ενδιαφέρει όμως τις αρχές αν αυτός που ελέγχεται είναι χριστιανός, αν του αρέσει η jazz και αν τρώει καυτερά φαγητά, πολύ απλά γιατί δεν βοηθούν αυτά στον εντοπισμό και την εξακρίβωση της ταυτότητάς του αν χρειαστεί. Το αν είναι Έλληνας και το όνομά του όμως βοηθούν. Είναι τόσο δύσκολο δηλαδή να καταλάβει κανείς ποιος ο σκοπός μιας ταυτότητας και πως ό,τι δεν εξυπηρετεί αυτόν τον σκοπό δεν έχει κανέναν (καλό τουλάχιστον) λόγο να είναι εκεί; Δώσε μου ΕΝΑΝ πρακτικό και ουσιαστικό λόγο για το αντίθετο.

Απλά κατά την γνώμη μου δεν υπάρχει η απαραίτητη παιδεία στην χώρα μας ώστε να μην μας ενδιαφέρει αν ο διπλανός μας είναι χριστιανός, μουσουλμάνος ή άθεος αλλά αν είναι τίμιος και ειλικρινής άνθρωπος, και να κατανοούμε πως η ειλικρίνεια και η καθαρή καρδιά δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κάποιων πιστών κάποιων θρησκειών. Επίσης έχω αρχίσει να πιστεύω πως φοβούνται τόσο πολλοί οι πιστοί ότι οι άπιστοι αυξάνονται (γιατί φοβούνται αλήθεια; Τι τους νοιάζει;) που λυσσάνε να βροντοφωνάζουν την πίστη τους με κάθε ευκαιρία. Όμως ξέρω πως αν κάποιος πιστεύει στ’αλήθεια δεν χρειάζεται να πείσει «φωνάζοντας» ούτε τους άλλους ούτε τον εαυτό του…

Υ.Γ: Γιατί ασχολούμαστε

Αυτή η ερώτηση πήγαινε στον stardust αλλά θα απαντήσω κι εγώ στο γιατί ασχολούμαι.

Γιατί πολύ απλά δεν ζούμε σε ένα κράτος με ανεξιθρησκία. Γιατί οι χριστιανοί μιλάνε συνεχώς για τα δικαιώματά τους και ποτέ για τα δικαιώματα των άλλων. Γιατί ενώ δεν είμαστε θρήσκοι (άσχετα με το αν είμαστε άθεοι ή θεϊστές που απλά δεν υποστηρίζουμε την εκκλησία) αναγκαζόμαστε να έχουμε την θρησκεία πάνω στο κεφάλι μας παντού και πάντα, να πληρώνουμε τους φόρους που δεν πληρώνουν αυτοί, να πληρώνουμε τους παπάδες ακόμη και να κάνουμε συζητήσεις για τα αυτονόητα όπως για παράδειγμα για το αν θα καταγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες (επαναλαμβάνω, μια τακτική που προωθεί ρατσιστικές συμπεριφορές και άρα είναι παράνομη με βάση τα ανθρώπινα δικαιώματα).

Όταν η εκκλησία θα σταματήσει να λειτουργεί σαν να είναι η Ελλάδα το χωράφι της, να μπλέκεται στις υποθέσεις του κράτους, να ενεργεί με ασυδοσία (να μην αρχίσω για τα σκάνδαλα τώρα) και αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της και αποφασίσει να φερθεί όπως διδάσκει ότι πρέπει να φερόμαστε (με μέτρο δηλαδή και αγάπη προς τους άλλους, χωρίς περιούσια κλπ), ε τότε θα σταματήσω να ασχολούμαι.

Επίσης ασχολούμαι γιατί ο κόσμος δεν ξέρει, δεν έχει ακούσει την άλλη άποψη, και είναι αδιανόητο να μην υπάρχει πολυφωνία σε μια κοινωνία. Ασχολούμαι γιατί υπάρχουν άνθρωποι τόσο καλά «εκπαιδευμένοι» που ενώ αποκηρύσσουν τον ρατσισμό θα γίνουν οι ίδιοι ρατσιστές στην στιγμή όταν προκύπτουν θρησκευτικά θέματα, απλά επειδή σ’αυτά τους έμαθαν να μην σκέφτονται.

Σέβομαι το δικαίωμα του καθένα να πιστεύει και σ’ αυτό δεν έχω κάτι παραπάνω να πω, καλά κάνει και θα τον υποστηρίξω αν κάποιος προσπαθήσει να του επιβάλλει κάτι αντίθετο. Αλλά η ελευθερία του να πιστεύει σταματά εκεί που αρχίζει να ενοχλεί τις ελευθερίες των άλλων και αν θέλει να εθελοτυφλεί μπροστά στις καταχρήσεις εξουσίας της εκκλησίας αυτό είναι άλλο θέμα, εγώ δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μου μαζί του για να μην βλέπω.

Ας κάνουμε μια μήνυση να πάει καλά η μέρα!!

Άλλο ήθελα να βάλω σήμερα αλλά τελικά άλλο θα βάλω. Και για όλα φταίει ο Διαγόρας :p

Διάβασα λοιπόν στο ιστολόγιο του Διαγόρα πως την Τετάρτη 18/2 θα εκδικαστεί η υπόθεση του Αντώνη Τσιπρόπουλου. Μια ιστορία που είχε ξεκινήσει το 2006 και πρόσφατα μάλιστα αναρωτιόμουν τι να έχει γίνει μ’αυτό γιατί το είχα παρακολουθήσει λιγάκι τότε.

Για όσους δεν ξέρουν τι είχε συμβεί:

Υπήρχε μια φορά κι έναν καιρό ένα ιστολόγιο, το FunEl, θέμα του οποίου ήταν ο Δημοσθένης Λιακόπουλος. Όπως ίσως μπορεί να καταλάβει (εύκολα) κάποιος το ιστολόγιο είχε έντονα χιουμοριστικό χαρακτήρα και έκραζε αρκετά τα διάφορα που βγαίνουν από το στόμα του Λιακόπουλου.. Και έτσι λοιπόν, ο εν λόγω «κύριος» ενοχλήθηκε και θέλησε να κάνει μήνυση κατά αγνώστων.

censorship

1ο τραγικό σημείο της υπόθεσης: Δεν μπορείτε πια να λέτε την γνώμη σας φίλοι και φίλες, οοοοόχι, γιατί αν εσείς πχ πιστεύετε ότι λέω μαλακίες και τολμήσετε να το εκφράσετε δημόσια μπορώ να σας κάνω μήνυση. Ναι ναι… Τι; Ελευθερία λόγου; Τι είναι αυτό; Ελευθερία λόγου έχουν μόνο μερικοί που καταφέρνουν να βγουν στα κανάλια, εμείς οι κοινοί θνητοί καλύτερα να το βουλώσουμε…

Και συνεχίζοντας, το καλοκαίρι του 2006 συνελήφθη ο Αντώνης Τσιπρόπουλος επειδή ο συναθροιστής του (aggregator) αναδημοσίευε τα ποστ από το blog του FunEl! Καταπληκτικό; Λογικό; Πάρα πολύ λογικό, γιατί πως του ήρθε τώρα του συναθροιστή να το κάνει αυτό; Ε; Ε; Μήπως γιατί αυτό κάνει γενικότερα;;; Άντε καλέ, δικαιολογίες…

Ο συναθροιστής που λέτε (από ό,τι κατάλαβα), μαζεύει διάφορα άρθρα, τίτλους εφημερίδων, κουκιά, ό,τι του ζητήσεις τέλος πάντων και τα εμφανίζει σε μια τοποθεσία για να σε διευκολύνει στο να τα παρακολουθείς και να τα διαβάζεις.

2ο τραγικό σημείο: Μπορεί ο καθένας να σου κάνει μήνυση αγαπητέ φίλε (και φίλη) επειδή κάποιος άλλος είπε κάτι και αυτό το κάτι εμφανίστηκε στο ιστολόγιό σου/ιστότοπό σου, feed reader σου, whatever. Οπότε πρέπει να σας πω ότι από δω και πέρα τα σχόλια θα λογοκρίνονται αυστηρά και κάθε ύποπτη λέξη θα απομακρύνεται (θα έχουν μόνο άρθρα και συνδέσμους μάλλον δηλαδή) γιατί δεν θέλω να με τρέχουν στα δικαστήρια επειδή μπορεί κάποιος να προσβάλλει κάποιον εύθικτο….

bl0516-censorship

Ρε δεν πάμε καλά σαν χώρα… Κι αντί να του πουν, «τι λέτε κύριε Λιακόπουλε, είστε στα καλά σας; Θα κάνουμε μήνυση σ’έναν άσχετο επειδή εσείς προσβληθήκατε από κάποιον άλλον; Θα μας πάρουν με τις ντομάτες και υπάρχει και κάτι που λέγεται ελευθερία λόγου μέσα στην όλη υπόθεση», όοοοχι, όχχχι, αντί να κάνουν αυτό τραβολογάνε τον άνθρωπο στα δικαστήρια…

Που σου’ρχεται δηλαδή να πάρεις την πρώτη σελίδα που σου βγάζει το google αν ψάξεις για aggregators και να τους την τρίψεις στην μούρη (μαζί με την οθόνη), μπας και καταλάβουν πως λειτουργεί και πόσο παράλογοι είναι. Που πάτε ρε καραγκιόζηδες; Εδώ δεν λογοκρίνουμε τον κάθε ένα που βγαίνει στην τηλεόραση και λέει ό,τι του κατέβει θα λογοκρίνουμε τους συναθροιστές;;; Εγώ λέω να λογοκρίνουμε τα πάντα, ίντερνετ, βιβλία, μη σας πω να μην μιλάμε κι όλας, τί το θέλουμε, τόση φασαρία έχει έτσι κι αλλιώς, ας σκάσουμε μπας και ησυχάσουμε…

censorship

Επειδή με έπιασε η πολυλογία μου (ε μα δεν μπορώ συγχύζομαι με κάτι τέτοια), λέω να σκάσω όντως τώρα και να σας δώσω τον σχετικό σύνδεσμο:

http://metablogging.gr/archives/2181

όσοι έχετε όρεξη κάντε αυτό που λέει στο τέλος, διαδώστε το, και σχολιάστε εκεί.

(οι εικόνες είναι από τους παρακάτω ιστότοπους – με την σειρά που εμφανίζονται:

http://hemasunder.wordpress.com/2008/01/25/censorship-causes-blindness/

http://www.connexions.org/CxLibrary/CX5448.htm

http://www.honestmediatoday.com/archives_09.htm)

Απαντήσεις στον Ιωάννη, μέρος 2ο

Πέρασαν αρκετές μέρες από όταν τέθηκαν οι ερωτήσεις και νομίζω πως ο Ιωάννης πήρε τις απαντήσεις του αλλά μία του ερώτηση θεωρώ πως αξίζει να απαντηθεί δημόσια γιατί πάνω κάτω την έχω ξανακούσει 2-3 φορές τουλάχιστον αυτές τις μέρες και μάλλον την σκέφτονται αρκετοί

Πως μπορείς εσύ ο χαρισματικός να είσαι κατέχων μιας υπεραλήθειας αφού το να γνωρίζεις το ψέμα του ψέματος, είναι υπεραλήθεια ή υπέρβαση; Μα ακόμα και να είσαι σωστός, που ξέρεις ότι το σωστό αυτό είναι μέρος ή παράγωγο του νου σου;

Καταρχήν, δεν είπα ποτέ ότι είμαι χαρισματική, όχι παραπάνω από τον κάθε τυχαίο άνθρωπο. Δεν είπα ποτέ πως γνωρίζω ΤΗΝ αλήθεια και είμαι Η σωστή και οι άλλοι είναι οι λάθος. Αλλά έχω κάποιες απόψεις, που θεωρώ πως είναι σωστές, χωρίς να είμαι δογματική βέβαια, και σαν φυσιολογικός άνθρωπος τις συζητάω με άλλους φυσιολογικούς ανθρώπους. Θεωρώ πως στα πλαίσια του πολιτισμένου διαλόγου δεν χρειάζεται σε κάθε πρόταση να εξηγώ πως αυτές είναι οι δικές μου απόψεις και δεν περιμένω από κανέναν να τις δεχτεί αλλά ελπίζω πως θα δεχτούν όλοι να τις ακούσουν τουλάχιστον (από την στιγμή που υποτίθεται πως τους ενδιαφέρει το θέμα).

Ωραίες οι φιλοσοφίες αλλά δυστυχώς δεν αρκούν για να ζούμε, χρειαζόμαστε και πιο πρακτικές αντιδράσεις σε κάποια θέματα.

Όπως έγραψα και στο τέλος της προηγούμενης απάντησής μου, υπάρχει συγκεκριμένος λόγος που κάνουμε ό,τι κάνουμε και «φωνάζουμε». Δεν νομίζω πως ξύπνησε κανείς μια μέρα και είπε ε δεν έχω να κάνω τίποτα σήμερα, ας γίνω άθεος και ας τα βάλω με την εκκλησία και την θρησκεία.

Προσωπικά δεν θα είχα πρόβλημα με τις θρησκείες γενικότερα αν δεν υπήρχε αυτή η εκμετάλλευση από την εκκλησία. Δεν δέχομαι να είμαι άθεη και να πληρώνω την εκκλησία έμμεσα και άμεσα, τι να κάνουμε; Δεν δέχομαι να μιλάνε για αγάπες και εγκράτεια και πράσινα άλογα και την ίδια στιγμή να έχουν τεράστιες περιουσίες εις βάρος της χώρας. Δεν δέχομαι να κάνουν κατήχηση στα παιδιά που είναι ακόμα ανίκανα να σχηματίσουν κριτική σκέψη και να τους εμφυτεύουν ενοχές και συμπεριφορές που θα είναι δύσκολο να αποβάλλουν ακόμη κι αν ξεφύγουν από την θρησκεία αργότερα.

Υπάρχει βέβαια και η άποψη που υποστηρίζει πως το πρόβλημα δεν είναι η εκκλησία αλλά η ίδια η θρησκεία, γιατί δημιουργεί ακριβώς τις προϋποθέσεις που χρειάζονται ώστε να μπορεί κάποιος να εκμεταλλεύεται τους πιστούς. Γιατί δημιουργεί τοίχους παραλογισμού ακόμη και στα πιο ορθολογικά άτομα, γιατί γενικότερα η ιστορία και η παρατήρηση δείχνουν πως ωθεί τους ανθρώπους στο να μην σκέφτονται πολύ για κάποια θέματα, τους κάνει να δρουν από συνήθεια χωρίς να συνειδητοποιούν πολλές φορές την σημασία των πράξεών τους και άλλα τέτοια «ωραία». Συμφωνώ μ’ αυτό αλλά δεν με πειράζει να εκμεταλλεύεται η εκκλησία κάποιον άμα αυτός ο κάποιος δεν έχει πρόβλημα, αρκεί να μην εκμεταλλεύεται κι εμένα. .

Για να τελειώνω, για 2 λόγους αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτό το θέμα:

1ον: Γιατί η ασυδοσία της εκκλησίας με ενόχλησε αρκετά και θέλω να κάνω κάτι για αυτό, να μαζευτεί στην θέση της και να σταματήσει να ασχολείται με πράγματα που είναι έξω από την δικαιοδοσία της (η οποία περιορίζεται στους πιστούς της και μόνο και ουδεμία σχέση θα έπρεπε να έχει με το κράτος).

2ον: Γιατί θεωρώ πως είναι καλό να υπάρχει ένας αντίλογος, μια άλλη άποψη και να μπορεί όποιος θέλει να βρει εύκολα πληροφορίες για κάποια θέματα που κατά την γνώμη μου δίνουν τροφή για σκέψη. Δεν λέω πως αυτή η άποψη είναι η σωστή κι ούτε θέλω να την επιβάλω σε κανέναν – είναι σωστή για μένα μόνο. Αλλά είναι σημαντικό να υπάρχει πολυφωνία, και μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε, στην Ελλάδα ακουγόταν κυρίως η φωνή της εκκλησίας. Ε καιρός να ακουστούν και άλλα πράγματα. Απλά.

Απαντήσεις στον Ιωάννη, μέρος 1ο

Λοιπόν επειδή τα σχόλια του Ιωάννη είναι ελαφρώς τεράστια, αποφάσισα να τα μεταφέρω σε νέα άρθρα και να του απαντήσω εκεί (έχω κόψει 1-2 παραγράφους για λόγους οικονομίας χώρου). Για όσους έχουν χάσει την αρχή της κουβέντας, όλα ξεκίνησαν σε μια συζήτηση για το αν τα θρησκευτικά πρέπει να διδάσκονται ή όχι, στο ιστολόγιο του simon. Μαύρα γράμματα = Ιωάννης, μωβ γράμματα = απαντήσεις μου:

Πρέπει να δημιουργηθεί μάθημα pure ideology/ethics/philosophy περί πίστης ή ιδεολογίας. Δηλαδή η οντολογία και η σημασιολογία της ύπαρξη τους στην ανθρώπινη φύση και κοινωνία.

Περί ιδεολογίας και αν. Η ηθική και η φιλοσοφία δεν είναι συνυφασμένη με την θρησκεία όσο κι αν χτυπιούνται μερικοί. Και όταν σε ένα σχολείο υπάρχουν μουσουλμάνοι, βουδιστές, παγανιστές, άθεοι, αγνωστικιστές και χριστιανοί για ποια πίστη ακριβώς θα τους μιλήσεις;;; Το να προσπαθήσεις μέσα από ένα μάθημα φιλοσοφίας να τους περάσεις κάποιες γενικά αποδεκτές ηθικές αρχές μπορώ να το καταλάβω και να το δεχτώ, αλλά τίποτα παραπάνω. Η θρησκεία είναι κάτι πάρα πολύ προσωπικό και έτσι πρέπει να μένει.

Ακόμα και οι φασίστες έχουνε την θέση τους στην δημοκρατία. Πως τους “μάχεσαι”, με το να υφίστανται σκεπτοκτονία και όχι γενοκτονία.

Φυσικά και έχουν θέση στην κοινωνία, αλλά δεν περιμένεις να διδάσκονται τα παιδιά στο σχολείο θεωρίες φασισμού σωστά; Επίσης ποτέ κανείς δεν μίλησε για γενοκτονία, το να μην διδάσκονται τα θρησκευτικά στο σχολείο είναι απλά μια απαίτηση για να σταματήσει ένας παράνομος προσηλυτισμός και τίποτα παραπάνω.

Η διαφορά ανάμεσα σε εμένα και σε άλλον είναι στην κοινωνική και κουλτούρας-φύσεως πραγματικότητα στην οποία εγώ και ο άλλος μεγαλώνει μέσω της διαφορετικής Ιστορίας, νοοτροπίας, παραδόσεις και αντιλήψεις.

Παράδειγμα: Εγώ και εσύ έχουμε τα “ίδια” άτομα, ηλεκτρόνια και πρωτόνια αλλά η διαφορά μας είναι στην συνείδηση. Είναι λες και είναι ένα DNA με άπειρους συνδυασμούς και περίπλοκα συστήματα πληροφορίες. Άπειρα με την έννοια ότι πάντοτε, θα υπάρχει έστω και η μικροσκοπική διαφορά που θα κάνει το σύνολο “ξεχωριστό”.

Δεν μιλάω για ανωτερότητα ή κατωτερότητα, αλλά για κάποια “διαφορετικότητα” εξαιτίας της εξέλιξης των διαφορετικών φυλών το οποίο διχάσει αλλά και ομορφαίνει την ποικιλία σε αυτό που λέμε ζωή.

Για να μην πολυλογώ, συμφωνώ. Κι εγώ πιστεύω πως είμαστε όλοι ίσοι και ίδιοι και πως η όποια διαφορετικότητα είναι απλά θέμα κουλτούρας και δεν αποτελεί ένδειξη ανωτερότητας ή κατωτερότητας. Για την υπαρξιακή συνείδηση δεν είμαι και τόσο σίγουρη, γνώρισα πολλούς ξένους (άγγλους, ισπανούς και κινέζους κυρίως) που είχαμε ακριβώς τις ίδιες ανησυχίες και αντιλαμβανόμασταν τα πάντα με τον ίδιο τρόπο πάνω κάτω, Αντίστοιχα έχω γνωρίσει και πολλούς έλληνες που είναι λες και ζούμε σε άλλο σύμπαν. Παίζει ρόλο και το άτομο και οι συνθήκες που έχει μεγαλώσει και το πόσο έχει ψαχτεί/διαβάσει και τι κλπ.

Και η Ιστορία, αν και γίνεται (ανάθεμα την ώρα και συγνώμη για τις ύβρεις) σαν ένα στρατιωτικό λέγει ώστε να “γίγνεσθαι” Ελληναράς, την σέβομαι γιατί η κάθε φυλή έγραψε με αίμα την δικιά της “μνήμη” στην ανθρωπότητα.

Να βρίζεις γενικά και αόριστα δεν με πειράζει καθόλου, αρκεί να μην απευθύνονται προς συγκεκριμένα άτομα οι ύβρεις (οι πολιτικοί εξαιρούνται, βρίσε ελεύθερα). Την ιστορία την σέβομαι γιατί μ’αρέσει να ξέρω τι έγινε στο παρελθόν. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο. Θεωρώ σημαντικό να γνωρίζουμε τα γεγονότα που διαμόρφωσαν τον κόσμο όπως είναι σήμερα, βοηθά στο να κατανοήσουμε καλύτερα κάποιες καταστάσεις (και θεωρητικά στο να αποφύγουμε τα λάθη του παρελθόντος). Τώρα όσον αφορά την ιστορία σαν μέσο δημιουργίας εθνικής συνείδησης όχι απλά δεν μ’αρέσει, με ενοχλεί. Αλλά αυτό είναι άσχετο με το θέμα.

Και τα θρησκευτικά ή στο όνομα της πίστης/θρησκείας/Θεού έπαιξαν Ιστορικά το σκοπό τους στην ανθρωπότητα και γενικά σε κάποιες “πατρίδες” όπως η Ελλάς.

Όχι. Πραγματικά δεν μπορώ να στο πω πιο απλά. Όχι. Τον ιστορικό σκοπό που (δυστυχώς) έπαιξαν τα θρησκευτικά στην χώρα μας θα πρέπει τα παιδιά να τον μαθαίνουν μέσα από την ιστορία και μόνο και σωστά, όχι όπως τον μαθαίνουν τώρα. Τώρα τους λένε απλά προπαγανδιστικές αηδίες για να δείξουν πόσο στήριξε η εκκλησία την χώρα, πράγμα που δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο αλλά είναι κι αυτό άλλο θέμα (ευτυχώς από το δημοτικό αλλά και στο γυμνάσιο οι ιστορικοί που είχα στο σχολείο μας είχαν υποδείξει διάφορες ανακρίβειες με αποτέλεσμα κάποιοι από εμάς να το ψάξουμε λίγο περισσότερο και να μην εμπιστευόμαστε τυφλά ό,τι γράφουν τα σχολικά βιβλία).

Τα θρησκευτικά από μόνα τους δεν έχουν θέση στο σχολείο. Δεν είναι δυνατόν τα παιδιά να μαθαίνουν τι λέει η Αγ. Γραφή (που κι αυτά δηλαδή μισά τους τα λένε..). Αυτό λέγεται κατήχηση και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι δουλειά έχει σ’έναν χώρο όπου διδάσκονται επιστήμες.

Φυσικά θα πρέπει να διδάσκονται και οι δωδεκάθεοι γιατί και αυτό ήταν μέρος της “πίστης/θρησκείας” για τους αρχαίους Έλληνες.

Σαν ιστορία ξανά, όπως και διδάσκεται δηλαδή η μυθολογία τώρα.

Εμένα το να με βαφτίσουνε χριστιανό ή σε μία θρησκευτική Εκκλησία δεν μου καίγεται καρφί και ούτε θα αλλάξω το όνομα μου. Γιατί αποφάσισα να πάρω το μοναχικό δρόμο του αγνωστικού και να δω που θα φτάσω και αν έχω όρια.

Ωραία, δικαίωμά σου. Εμένα όμως με ενοχλεί που με βάφτισαν. Σε πειράζει αυτό;

Και με ενοχλεί για πολλούς λόγους. Κατ’αρχήν γιατί έκαναν κάτι όταν ήμουν μικρή χωρίς να με ρωτήσουν. Έγινα Χριστιανή από όταν ήμουν μωρό, ουσιαστικά δεν είχα επιλογή. Γενικά μας βάζουν από μικρά παιδιά στο τριπάκι πως είμαστε χριστιανοί. Το θεωρείς σωστό αυτό; Και σε ρωτάω, γιατί το κάνουν; Εγώ θεωρώ πως το κάνουν γιατί φοβούνται πως αν δεν υπάρξει η 12χρονη πλύση εγκεφάλου και αυτό το γάντζωμα της πίστης στο μυαλό των παιδιών από μια τρυφερή ηλικία, θα μειωθεί το κοπάδι τους τραγικά. Και θα χάσουν τα έσοδα. Ε δεν μ’αρέσει βρε παιδί μου αυτό, τι να κάνω; Το θεωρώ ύπουλο και φασιστικό.

Και καλά είχα την τύχη να μην πολύ-ασχολούνται με την θρησκεία οι γονείς μου, να διαβάσω πολύ και να ξεφύγω. Άλλοι σκαλώνουν όμως και γίνονται πρόβατα κυριολεκτικά. Ξέρω άτομα που έχουν πολύ άσχημη ψυχολογία επειδή τους δημιουργούνται τύψεις από την θρησκεία. Μπορεί αυτό να μην σε πειράζει αυτό αλλά εμένα με πειράζει και πολύ μάλιστα, γιατί είδα φίλο μου να είναι χάλια και να μην μπορώ να τον βοηθήσω μ’όλες αυτές της χαζομάρες που του είχαν βάλει στο κεφάλι του.

Επίσης με ενοχλεί γιατί βλέπω άτομα που είτε είναι χριστιανοί είτε όχι (!!) δεν έχουν διάθεση να κάνουν τίποτα για τα αίσχη της εκκλησιάς, παρόλο που τα βλέπουν. Με ενοχλεί γιατί ενώ είμαι άθεη πληρώνω τους παπάδες και την εκκλησία τους, γιατί δεν φορολογούνται όπως όλος ο κόσμος, γιατί η εκκλησία θεωρεί πως πρέπει να έχει λόγο σε κρατικά θέματα, γιατί όποιος με γνωρίζει συμπεραίνει πως πρέπει να είμαι χριστιανή!! Μιλάμε για μια τραγική κατάσταση και το πιο τραγικό για μένα είναι πως ο κόσμος δεν το συνειδητοποιεί και λένε όλοι την γνωστή καραμέλα: «ε καλά μωρέ και τι έγινε; Εγώ πιστεύω απλά σε μια δύναμη ή δεν πιστεύω σε τίποτα, δεν υποστηρίζω την εκκλησία, και το τι κάνει δεν με ενδιαφέρει»

Και μετά έρχεται η εκκλησία και σου πετάει ένα: «το 97% των ελλήνων είναι χριστιανοί και γι’αυτό εμείς θα κάνουμε ό,τι γουστάρουμε». Το δεν υποστηρίζω την εκκλησία είναι ένα μεγάλο ψέμα για να έχει ο καθένας την συνείδησή του ήσυχη, η ανοχή είναι στήριξη.

Για να φτάσουμε σε μία κοινωνία ανεξιθρησκίας θα πρέπει ο άνθρωπος ως ον, να αποδείξει πως έχει φτάσε σε ένα “respectable and ethical romance” το οποίο είναι ο διαλογισμός, ο φωτισμός, η νοηματική υπέρβαση και ούτω κάθε εξής.

Ε; Γιατί; Ανεξιθρησκία σημαίνει πως ο καθένας θα μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει και δεν θα υπάρχουν κυρίαρχες θρησκείες και επίσημη θρησκεία του κράτους. Σιγά την υπέρβαση που πρέπει να γίνει.. Αυτά τα θεωρώ αυτονόητα, και είναι κεκτημένα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά εδώ στο Ελλαδιστάν δεν παίρνουμε χαμπάρι.

Παράδειγμα για εμένα η κάθε ιδεολογία, εκτός του Φασισμού [γιατί όπως έχω γράφει στο blog μου είναι ένα ahistorical straight jacket (ότι δηλαδή μου είναι αδιανόητο κάτι τόσο εγκληματικό να υπάρχει στην Ιστορία της ανθρωπότητας ως ύπαρξη και μόνο], είναι pure. Όπως όταν ακούω αυτό: http://uk.youtube.com/watch?v=InXYfCBCWNw

Μα βρε Ιωάννη, άκου τι λές!! Χαίρω πολύ, κάθε ιδεολογία είναι σεβαστή, αλλά όχι να την διδάξουμε και στο σχολείο!! Θα πρέπει δηλαδή να πιάσουμε όλες τις ιδεολογίες του κόσμου και να τις μάθουμε στα παιδιά; Ας τα μάθουμε να αγαπάνε την γνώση και να ψαχτούν μόνα τους να διαβάσουν όσα περισσότερα μπορούν ΕΚΤΟΣ σχολείου.

Και εγώ ως ψυχολόγος που θέλω να σπουδάσω, θα προτιμούσα να μην υπάρχει ποτέ ψυχολογία επειδή θέλω τους ανθρώπους να γίνουνε νοηματικά πιο δυνατοί. Αλλά στις -ζωές μας πάντοτε θα ψάχνουμε για ένα στήριγμα, ελπίδα, ψέμα, πες το ότι θες.

Αρκεί το στήριγμα να μην εκμεταλλεύεται τους πάντες μέχρι αηδίας. Ή έστω αν κάποιος την βρίσκει με το να τον εκμεταλλεύεται πάω πάσο, ας του κάνουν ό,τι θέλει. Αλλά όχι και να υποτιμούν την νοημοσύνη όλων μας καθημερινά.

Το πιο αξιολύπητο είναι ότι ο άνθρωπος συνεχίσει να έχει ανάγκη ή να είναι εξαρτημένος ψυχολογικά από κάτι μη-χειροπιαστό και η ύπαρξη του και μόνο να μην είναι αρκετή για να του δώσει αυτό που ψάχνει.

Μήπως όμως την έχει αυτή την ανάγκη γιατί από μικρό τον μαθαίνουν να νομίζει πως την έχει; Γιατί τον ποτίζουν με ιδέες όπως η θρησκεία και το πόσο εξαρτάται από αυτή αντί να τον μαθαίνουν να στέκεται στα πόδια του; Μήπως το όλο σύστημα αυτή την στιγμή δεν προτρέπει τους ανθρώπους να σκεφτούν και να διαβάσουν αλλά να ακολουθήσουν την εύκολη λύση που είναι ένα αποκούμπι, έστω και ψεύτικο; Κάθε νόμισμα έχει 2 όψεις (τουλάχιστον, μη σου πω και παραπάνω) και καλό είναι να σκεφτόμαστε και τις 2 πριν καταλήξουμε κάπου.

Τα χριστιανικά κράτη συγκριτικά με τα άλλα κράτη, έχουνε μία τάση πιο “ηθική αν όχι πιο θετική” ή τουλάχιστον από την αρχή και μετά έτσι ήτανε. Στο τέλος όμως, πτώση και πάλι πτώση όπως με όλα, και όταν λέω όλα εννοώ το κάθε γράμμα με κεφαλαία. Φυσικά ο Βουδισμός κατακράτος ή παρόμοια ρεύματα είναι τα πιο ιδανικά. Αλλά κάτι από πριν έδωσε βάση για να υπάρξει ο Βουδισμός ως ιδεολογικό κίνημα.

Κι εδώ διαφωνώ, από όσα έχω διαβάσει δεν έχω δει πουθενά πιο ηθική στάση στα χριστιανικά κράτη. Αντιθέτως μάλιστα, αυτά τα κράτη είναι πιο παθιασμένα στο να μεταδώσουν την θρησκεία τους στου άλλους με όποιο κόστος.

Όλα όσα υπήρξαν, υπάρχουνε και θα υπάρξουνε θα έχουνε να μας διδάξουν ένα μάθημα.

Ναι όμως τι πιστεύεις πραγματικά μέσα στην καρδιά σου, στην ψυχή σου και γενικά σε αυτό που λες αίσθημα. Ότι η πιθανότητα ενός ανθρώπου να κάνει το καλό ή να νιώσει τύψεις και ενοχές ποια είναι; Του άθεου ή του θεϊστή; Σε αυτόν που ξέρει πως δεν υπάρχει κανένας από “πάνω” να τον “τιμωρήσει” ή σε αυτό που φοβάται τον από πάνω και δεν τολμάει να σκεφτεί να “αμαρτήσει”;

Ειλικρινά όσοι άθεοι ξέρω είναι τουλάχιστον όσο ηθικοί είναι και οι χριστιανοί που ξέρω. Δεν με ενδιαφέρει να κάνει κάποιος το σωστό επειδή φοβάται την τιμωρία, το βρίσκω πολύ αξιολύπητο. Θέλω να ελπίζω πως μπορούμε να μάθουμε σαν είδος να κάνουμε το σωστό γιατί αυτό νιώθουμε πως πρέπει να κάνουμε. Στην τελική γι’αυτό υπάρχει το κράτος (μεταξύ άλλων), για να τιμωρεί τους παραβάτες του νόμου, την θρησκεία τι την θέλουμε;

Ακόμα και για τους Αρχαίους οι οποίοι ήτανε οι Πατεράδες του ήθους και ούτω κάθε εξής, υπήρχε και ένας από “πάνω” που μπορεί συμπωματικά ή όχι να έπλασε τις λέξεις όπως το δίκαιο, το σωστό, ηθικό, σεβασμός, αρμονία και ειρηνική συμβίωση και τα εξής.

Ευτυχώς όμως τα χρόνια πέρασαν, ο κόσμος εξελίχθηκε, η επιστήμη προχώρησε, ξυπνήσαμε λιγάκι και τα πράγματα άλλαξαν. Τα πράγματα αλλάζουν συνεχώς, ας μην κολλάμε στο παρελθόν.

Το να μαθαίνεις θρησκευτικά δεν είναι η ιδανική αρετή ή ηθικό είναι όμως μέρος τους.. Το να πάρεις ναρκωτικά το ίδιο. Το να αγαπάς, το ίδιο.

Μα όχι δεν είναι!! Άσε που η χριστιανική ηθική μπορεί να μην ταιριάζει με αυτό που θεωρώ εγώ ηθικό και πιθανότατα δεν ταιριάζει μ’αυτό που θεωρεί ένας αλλόθρησκος ηθικό. Τι κάνουμε τότε;

Η ελπίδα ή πίστη και αυτά το ίδιο δρόμο ακολουθούν.

Απλά η ταπεινή και η σεμνή μου γνώμη, ή προβληματισμός/αφύπνιση είναι ότι πάντοτε η ανθρώπινη φύση θα έχει ανάγκη “κάτι” για να την υπερφοβάται, να την υπερσέβεται και υπερκτιμά.

Εγώ πιστεύω στον Θεό ως “πλάστη/δημιουργό”, και όχι ως Θεό οποιασδήποτε θρησκείας, αλλά όχι σε Αυτόν (δεν περιμένω από αυτόν τίποτα και κανέναν).

Ναι αλλά ζεις σε μια χώρα που η εκκλησία ενός συγκεκριμένου θεού κάνει ό,τι θέλει βασισμένη στην ανοχή όλων μας.

Μάλλον κι εσύ, όπως και το 90% των ατόμων που έχω μιλήσει, βγάζεις λανθασμένα συμπεράσματα όσον αφορά το γιατί εμείς ασχολούμαστε με την θρησκεία και φωνάζουμε και αγανακτούμε. Θα σου εξηγήσω τι εννοώ σε επόμενο άρθρο όμως γιατί αυτό έχει ξεφύγει σε μέγεθος…