Σαν κυριακάτικο απόγευμα

Σήμερα νιώθω μια περίεργη ζεστασιά, ανακατεμένη με νοσταλγία και πολύχρωμες εικόνες. Σήμερα είναι σαν Κυριακάτικο απόγευμα.

Τι διαφορά έχει από όλα τα άλλα απογεύματα το απόγευμα της Κυριακής θα μου πείτε; Δεν ξέρω, κι όμως έχει. Στις αναμνήσεις μου τις Κυριακές το απόγευμα καθόμουν στο σπίτι που έζησα 17 χρόνια, στο γραφείο που ήταν κοντά στο παράθυρο, και ζωγράφιζα. Ή καθόμουν στο κρεβάτι και διάβαζα με μεγάλη ευχαρίστηση το Κόμιξ του μήνα ή κάποιο βιβλίο. Και που και που κοιτούσα από το παράθυρο και το φως του ήλιου μου φαινόταν τόσο πλούσιο, σαν πηχτό μέλι. Κι όλα έπαιρναν μια υπέροχη πορτοκαλί απόχρωση κι ένιωθα ένα μικρό αναπήδημα στην καρδιά μου και μια απεριόριστη χαρά, απλά γιατί ήμουν εκεί κι έβλεπα αυτό το φως.

Ήταν μια πολύτιμη στιγμή που έχω την πολυτέλεια να ζω ξανά και ξανά μερικά απογεύματα που το φως του ήλιου κάνει τον κόσμο μου πιο ζεστό και πιο γλυκό και είναι πάντα σαν απογεύματα Κυριακής.

Αγαπητό ημερολόγιο: Σνιφ…

Αααααααααααα, πεθαίνω… Πάει και τέλειωσε. Αχ και βαχ αγαπητοί μου αναγνώστες… Μόλις μίλησα στο τηλέφωνο με την πρώην συγκάτοικό μου στην Ουαλία, μια υπερβολικά γλυκιά, έξυπνη και ΤΕΛΕΙΑ Ισπανή με την οποία έμεινα 1 χρόνο. Άι στο καλό, συγκινήθηκα βραδιάτικα. Τι τα ήθελα εγώ τα ταξίδια;; Εγώ δένομαι και με τις πέτρες, δεν τα ήξερα; Όσο ήμουν εκεί μου έλειπαν οι «εδώ», τώρα που γύρισα μου λείπουν οι «εκεί». Κι είναι άτιμο πράγμα το τηλέφωνο. Στο ίντερνετ ναι μεν «μιλάς» και μπορείς να διατηρήσεις και μια πολύ συχνή επικοινωνία (θεωρώ το να ζεις την καθημερινότητα των φίλων σου σημαντικό) αλλά όταν ακούς την φωνή τους τσουπ!! Πάρε 500 αναμνήσεις να έχεις. Αχ και ξανά αχ…

Το μόνο καλό είναι ότι θα έρθει το καλοκαίρι εδώ για έναν γάμο οπότε θα την δω. Γιατί έλεγα να μην πάω φέτος στην Ουαλία. Επίσης θα φιλοξενήσω κι έναν φίλο μου Ισπανό μάλλον το Πάσχα, είδα κι έναν ουαλό, πρώην συνάδελφο από την πρώην δουλειά (για 2 ώρες μόνο βέβαια αλλά από το ολότελα) οπότε εντάξει, κάπως θα την βγάλουμε φέτος.

Εντάξει φτάνει η μίρλα, 1ο άρθρο της χρονιάς ας ευθυμήσουμε λιγάκι. Πάμε στα καλά τα νέα για φέτος (καλά για μένα εννοείται, για τους άλλους δεν ξέρω και δεν νομίζω).

Ξαναενώθηκαν οι soundgarden!!! Μην ακούσω κανέναν να λέει και τι έγινε, έγινε και παραέγινε!! Όταν είχαν διαλυθεί το είχα πάρει κατάκαρδα (ήμουν και πιο μικρή) και τώρα έχω μια ελπίδα να τους δω live!! Άλλο ένα απωθημένο του γυμνασίου μπορεί να γίνει πραγματικότητα!!

Θα πάω στην Πορτογαλία!! Πότε δεν ξέρω, αλλά θα πάω πάντως. Θα πάει μια φίλη για ένα εξάμηνο κι εννοείται πως έχουμε ήδη κανονίσει πού θα πάμε κλπ.

Παίζει να πάω και Πολωνία. Έχω μια φίλη εκεί και πρέπει να την επισκεφτώ κάποια στιγμή, βέβαια δεν θα φύγει (από εκεί είναι) αλλά έχω να την δω 2+ χρόνια και δεν λέει.

Εντάξει μου έφτιαξε το κέφι, πάω να παίξω Spellforce 2…

Καλό βράδυ!!!