EHYD – Afterthoughts on the 1st speech

As expected, this speech made me think a lot about religion and how we evaluate its place in our society. For better or worse when there are conservative problems depriving a minority of people of their rights, religion is always somewhere there, usually in the front row of the opposition, scaring people into hating each other. Again for better or worse Christianity is the main religion in Europe so that’ll be my main target  – it doesn’t mean I don’t dislike other religions just as much.

Now, dislike is a strong word and might annoy even some fellow humanists-atheists but my reasons are explained in detail:

Sophie In’t Veld mentioned at some point how beautiful the diversity we have is. Variety helps us progress as people, improve ourselves. She said a story about a conversation with 2 people, one from an ex communist country and one from Spain. The first one said that in EU he found his freedom, the freedom to believe without being prosecuted for it. The second one said that in EU he found his freedom, the freedom to be an atheist without being prosecuted for it. And there they are, both free in different ways and living in harmony with each other.

That is indeed all very nice BUT the moral of this story is not that it is beautiful when people believe in different things. The moral of this story is that you shouldn’t force any believe or the lack of it to anyone. You can’t make someone be an atheist, that’s absurd and stupid.

But you can and you must educate people. Variety is nice when we like different colors and so we make our worlds colorful and happy – or black and shadowy, now THAT’s variety. Variety is nice when I don’t like mushrooms in my pizza and I give them to my friend who loves them. Variety is nice when we have different experiences and we share them, seeing the world from another point of view and maybe even re-examining some of our ideas.

Now imagine this: you walk in a conversation where one person says lightning comes from Zeus, another says it comes from Thor and another one says it comes from invisible fairies who squeeze the clouds. What are you thoughts?

“Oh gosh, what a great variety of ideas! It just made me a better person to listen to all these different opinions about how lightning comes, I better not tell them the truth and ruin that which they choose to believe”.

I sure hope not! Most people would at least try to explain that this is not a great mystery, we know what causes lightings. Ok, not all of us can explain it in perfect scientific terms but we have a notion of what’s going on and good guy wikipedia is always available for things like that.

Of course it's a real photo sweetie!!

Of course it’s a real photo sweetie!!

Well, I don’t know how to break this to you but that’s what religions are. A distorted and WRONG idea about what’s going on and loads of people who lie to themselves and defy their logic in order to keep an irrational faith. And no, this is not an elitist opinion, it’s a simple fact.

There are 2 big categories of Christians.

1. “I accept everything the church says and does, they are the word of God on earth”.

Ok, I don’t think it’s really necessary to say much about why these people are dangerous but just in case:

These people accept amazingly lots of false information regarding scientific, social and ethical matters. I met someone who thinks the earth is 6000 old. How on this-surprisingly-young-earth can I marvel in the variety of ideas there? He’s just wrong! It’s so wrong that I can’t help disliking people like that. Because they could know the truth and they choose not to. That is plain stupidity in my dictionary.

There are things that we know, things that we’ve known for years and things that the scientists know and we don’t yet cause let’s face it, we don’t bother learning them. It doesn’t mean God and the Bible are the explanation, that’s actually the opposite of explanation. As Dawkins said, if you use God to explain a phenomenon not only you don’t explain it but you also stop yourself from finding its real cause because you stop looking for it.

Also, these are the people who will kill someone because their faith says so. They are more extreme in some countries and explode themselves killing hundreds and subtler in other countries, just letting a woman die to avoid an abortion (I have to note here that they somehow fail to inform people that sex before marriage is also a sin, so having a bunch of unmarried, underage mothers is somehow ok unlike using condoms or having abortions even for medical reasons… Go figure!). I never understood why killing is a sin but letting someone die when you could very easily save them is ok. How isn’t that murder? You deny someone the chance to live, wake up, it’s not gonna send you to paradise. Of course that’s the state’s fault for allowing this things to exist, you just can’t have hospitals that treat people only if it fits their believes.

So for this category of believers I think it’s quite straightforward why the “marvelous variety” thingy doesn’t work. It’s reason and sanity against irrationality and crazy behavior. I’m not saying we should force them to think otherwise, I just think (and hope) that proper education would do the trick and of course laws should protect individuals when their safety is threatened by this insanity.

2. “I don’t accept the church or their interpretation of the bible, they are corrupted and they use it for their own means – I am a good catholic/orthodox/whatever heresy I follow, the church is just wrong at some points”

Yeah, well… No. Orthodoxy is the interpretation of the Bible according to the Orthodox Church, Catholicism is the interpretation of the Bible according to the Catholic church etc etc etc. So no, I won’t accept the easy – yet extremely cowardice – solution of rejecting the church but keeping the organized religion, I’ve done it and I know it’s just an excuse not to look too deeply to things that might shake your faith.

Would you accept he's a humanist if he just claims he is? Words have a meaning, use them right.

Would you accept he’s a humanist if he just claims he is? Words have a meaning, use them right.

You don’t get to follow a ridiculously specific dogma among the hundreds of existing Christian heresies and pick and choose which parts you like and which you don’t. That’s organized religion and dogmas, you get all or nothing. What most people do is following personal religions, choosing the parts of the books that fit better with their personality and ideas for morality. That’s good, but I’d like it if people could be self-aware and recognize that this attitude does not make them members of an organized religion. Yes, I find this very important. First of all I think it makes a person better and stronger to be able to face such simple truths about themselves and it leads them to better self understanding. Plus here is the part where I feel they temporarily pause their rational and critical thinking. Accepting arbitrary bits and pieces of an organized religion and yet passionately loving it as a whole and identify yourself as a follower of this religion even though some of your believes are in direct opposition with its dogma… Well it is kind of messed up when it comes to logic and I really value reason (more will be said in the following article).

My second problem is that they do hurt the human rights movement, even if it is indirectly.

Of course these people can very well accept scientific truths and human rights etc etc so it’s all nice but still, they almost never defy their church. When the church says something like «80% of Europe is Christian» (suddenly the differences between heresies lose their importance) they are included in the percentage. When the church makes stupid decisions and puts pressure in governments and organization to choose the wrong way these people are used as statistics and – what’s worse – they won’t go out and say “Wait, we are Catholics but we don’t want women to be treated like shit, let them do whatever they want with their bodies”. Nope, they are silent and their silence allows the church to speak representing the whole of the herd (no insult meant, it’s bible’s terminology). Their inaction has consequences and they have to face them.

I’m not going to argue over the existence of a God as described by Deism – the philosophy of it is interesting but not within the objectives of this article. Such a God would be out of reach, not represented by holly books and cannot be used as an argument in favour of organized religion which – I can’t stress this point enough – promotes very specific believes and moral behaviour.

Respecting one’s beliefs doesn’t mean you are not allowed to criticize them or to try and educate them if they lack some knowledge or even try to change those beliefs if they result in people getting hurt.

In our strive to be politically correct we forget that people can make mistakes and that sometimes it’s not a matter of different viewpoints but of right and wrong.

Previous Article: EHYD – Sophie In’T Veld
Next Article: EHYD – Philipp Blom


EHYD – Sophie In’T Veld

Soooo, it’s time for my second article for the European Humanist Youth days and the first to present a speech. I am not going to try to transfer exactly what every speaker said, it’ll be mostly the impression I was left with and my thoughts on the context each time. And so it begins:

The first speaker was Sophie In’t Veld, a dynamic and interesting person, who spoke passionately about human rights and their representation in the European Union.

Apparently there are many conservative forces in the committee responsible for human rights and the EU in general keeps a kind of neutral-cowardice position when an issue arises in a country-state. No big news I guess but I have to admit that for me the EU is a beacon of equality, religious tolerance and humanistic ideals. I understand that it doesn’t enforce those ideals on countries but it encompasses them and supports them and that’s a good first step. The problem is that this is considered an awkward issue – still. It’s like messing with each country’s free will – surely you don’t want to impose your ideas on them (but as our speaker said they have no problem imposing them when it comes to economic issues).


I agree that nations should be free to govern themselves as they see fit but there is point where Europe has to interfere (within the Union at least). And that point is when people’s lives are in danger. And not only in actual, physical danger but also in psychological danger.

Sophie In’t Veld told a story of a woman who – not so long ago – died in Ireland because they refused to give her an abortion (I think it’s this one). She had complications, she was taken to a Catholic hospital, they couldn’t do anything and they knew the child would probably die –as would the mother. Yet they didn’t want to take an innocent life so they took two instead.

That is the actual, physical damage that conservatism and blind belief can cause and I’ll come back to that on the second part of this article.

I can’t ignore though the subtler damage done by rejection. Feeling that you are wrong as an entity, a freak of nature who doesn’t deserve to love and to be loved can result to serious psychological issues and consequently to dysfunctional adults with damaged lives. Ok, they’re alive but still…

Being gay for example, can leave you stigmatized and ostracized in quite a few European countries. Of course some will say that there are many people who are ostracized even without apparent reason (some teenagers for example) or because they’re fat etc. And I’ll say “So what?”. The fact that there are several wrongs in our society cannot be used as an argument against trying to correct those we can. Plus if people learn to be tolerant and embrace differences then more than one problems will be solved.

Another “argument” is that this happens mostly in small places, in villages where the traditional values are more prominent, societies are more closed to themselves and blah blah blah. Again: So what? If you are different for any reason all you can do is hope you’ll be lucky enough to be born in an open-minded city or move or live in misery? Why should we accept that?

Now don’t get me wrong, I’m not saying the situation in Europe is bad. On the contrary, I am very positive and I see a constantly improving attitude towards human rights and equality. I can never forget that if I was born not so long ago – being a woman – I wouldn’t have the right to even say all these things. No, progress is forcing its way to our society, it’s unstoppable and it improves our lives every day. But that doesn’t mean we have to stop fighting. Good things happened in the past because people asked for them, demanded them and so should we. There is room for improvements and we can actively help achieving them sooner.

(For example we might not need to have a death to have these news).

Previous article: Introduction to the European Humanist Youth Days
Next article: Afterthoughts

European Humanist Youth Days 1

Last weekend I attended the first European Humanist Youth Days in Brussels, and it was a very interesting event which shook me out of my lethargy. I want to share this experience with you, my beloved reader, and for the first time I’ll do it in English since I want the people I met there to be able to comment and add their experience of it. Too many things happened and too many ideas were heard so there’ll be several articles – this is just the introduction:

First of all I would like to comment on the organization. It was really nice, everything went smoothly and the people who worked for that made everything very easy for us. I don’t know if they were getting crazy about it deep inside, but to us they were always smiling and friendly and everyone seemed quite cool. Also the music was surprisingly nice, I would like to thank someone for that :p


It might be due to my own bias but I feel and instant difference when I enter a university campus. There is a different culture, an underground movement, “ghosts” of thoughts and positively troubled minds roaming around. This difference becomes a huge chasm when you come from the museum-and ridiculously protected yet of course very beautiful-city of Brugge. Here culture feels like something forced, something we have to do. But around universities this just happens, ideas and the need of expression through different mediums just explode and touch everyone – especially in countries where you have to pay for your education, so many of the people who go there actually care about their studies…

[Bachelor degrees are for free in Greece and many students tend to forget they should be grateful for having access to education]

As I said, this might be due to my own personal, romantic, biased ideas about universities and students, but I felt good from the moment I set my foot there.

The campus was great, green and welcoming. The endless free water, beer and soft drinks might have helped also :p At any moment we had access to drinks, decent toilets and usually food, which was a big success with so many people. There were many activities, interesting speeches and of course the chance to chat with everyone and I marvelled on how ideas that are similar on their basis can differ depending on the experiences of the individual and the social situation in each country.


Everyone was more than eager to talk to everyone and even if you wanted to be blind and deaf to all around you it was impossible not to be drawn to the beauty of different cultures mingling and the variety of ideas “clashing”. Once more I felt that you are not better when you are with people from your own country, you are better around people you can communicate with – and if they happen to be from Germany, Holland, Italy, Greece or El Salvador who cares? The more the merrier… I felt a better connection with my lovely roommate from France in those 2 days than with many Greeks I’ve known for years…

So once again:

Europe should come together, people should forget about nations and differences. Our identities shouldn’t be defined by imaginary lines on maps nor should they be threatened by unification. Countries might be useful for practical reasons but it’s stupid to stick to them for definitions of who we are. Living together doesn’t mean we have to lose ourselves and become all the same, this is an irrational fear. Instinct might leads us in worshiping tribes but, for me, this is an instinct we should fight, alter, evolve.

Things always change, either we come in contact with others or not – and that’s good, being stale and unchangeable in a world that has so many new opportunities to offer is a waste of potential.

Following next:

Day 1 – Friday

European Union and Human Rights – how we treat religion and conservatism
Atheism and humanism – side thoughts after the speech
The values of renaissance – were they lost or misinterpreted?

 Day 2 – Saturday

Cold reading – when you trick yourself in believing

Anti-aging and who wants to live forever
Defining ourselves – side thoughts after the speech

 Day 3 – Sunday

I accuse – what are the issues for which we accuse our countries?

Chocolates!!! (well we are in Belgium after all :p)

Politicians and human rights


Τα παιχνίδια για τον υπολογιστή είναι μια παραμελημένη τέχνη κι αυτό έρχεται να τονίσει ξανά και ξανά η Amanita Designs. Κάθε τόσο εμφανίζεται ένα παιχνίδι που προκαλεί μικρούς, συνεχόμενους οργασμούς στις αισθήσεις μου και η προαναφερθείσα εταιρία αποτελεί τον κύριο ένοχο τώρα τελευταία.

Όχι, δεν είναι τυχαίοι που μου έβγαλε το google σε αναζήτηση "άτομα που να φαίνονται εμπνευσμένα"

Όχι, δεν είναι τυχαίοι που μου έβγαλε το google σε αναζήτηση «άτομα που να φαίνονται εμπνευσμένα»

Η Amanita Designs αποδεικνύει περίτρανα πως τα διαμάντια στον χώρο έρχονται από ανεξάρτητες εταιρίες, από ανθρώπους γεμάτους έμπνευση και (στην περίπτωσή τους) ασύλληπτες ιδέες και απεριόριστη φαντασία που αγαπάνε αυτό που κάνουν.

Ιδρύθηκε το 2003 στην Τσεχία και ξεκίνησε ως η διπλωματική εργασία του Jakub Dvorský η οποία είχε ως αποτέλεσμα το Samorost, ένα δωρεάν online flash game. Σιγά σιγά δημιουργήθηκε μια ομάδα τα μέλη της οποίας μάλλον ταιριάξανε πολύ καλά.

Όλα τα παιχνίδια της ακολουθούν την ίδια συνταγή:

Point and click adventures, με πολύ ιδιαίτερους και γλυκούς πρωταγωνιστές, χωρίς κανονικό διάλογο και με περίεργους γρίφους. Ο παίχτης πρέπει να βρει τρόπους να περάσει από την κάθε οθόνη στην επόμενη ή να συγκεντρώσει αντικείμενα από κάθε οθόνη που θα του επιτρέψουν να καταφέρει κάτι. Στην πορεία συναντά κι άλλους περίεργους χαρακτήρες και ο «διάλογος» γίνεται συνήθως με εικόνες που εμφανίζονται πάνω από τα κεφάλια τους κι είναι πολύ υποτυπώδης.

Παρόλα αυτά κάθε παιχνίδι τους καταφέρνει να είναι μοναδικό, μια πανδαισία χρωμάτων και ήχων. Κάθε παιχνίδι σε μεταφέρει σε έναν πανέμορφο και μοναδικό κόσμο που μοιάζει παράξενα οικείος μέσα στο σουρεαλισμό του. Οι γρίφοι δεν είναι ακριβώς βασισμένοι στη λογική, είναι όμως από τους καλύτερους που έχω δει σε παιχνίδια του είδους.

Το  Samorost 1 είναι μικρό και περίεργο, πραγματικά μια πολύ καλή εισαγωγή στα παράλληλα σύμπαντα της εταιρίας. Ελέγχεις ένα  ανθρωπάκι (space gnome) το οποίο συνειδητοποιεί με τρόμο πως ένας άλλος αστεροειδής θα κάνει τον πλανήτη του θρύψαλα και φυσικά αναλαμβάνει να τον σταματήσει.

Αυτή η ομορφιά είναι ο αστεροειδής σου.

Αυτή η ομορφιά είναι ο αστεροειδής σου.

Αυτή η ομορφιά είναι ο "κακός" αστεροειδής :p

Αυτή η ομορφιά είναι ο «κακός» αστεροειδής :p

Στο Samorost 2 (spoilers :p) κάθεσαι ωραία και καλά κι απολαμβάνεις τον πλανήτη σου που με τόσο κόπο έσωσες κι έρχονται κάτι εξωγήινοι και απαγάγουν το σκύλο σου! Δεν το έχω τελειώσει ακόμα αλλά ως τώρα ο σκύλος μου φαίνεται λίγο χαζός, παρόλα αυτά προσπαθώ να τον σώσω και απολαμβάνω τα γραφικά :p

Ίδιος ο Rantanplan είναι ο σκύλος.

Ίδιος ο Rantanplan είναι ο σκύλος.

Είχα αναφέρει παλιότερα το machinarium, το πρώτο παιχνίδι μεγάλου μήκους της εταιρίας, το οποίο πολλοί αγάπησαν και καλά έκαναν γιατί το αξίζει! Ο ήρωας είναι ένα ρομποτάκι που έχουν εξορίσει από την πόλη του, οπότε πρέπει να επιστρέψει, να ανακαλύψει τι συμβαίνει και να σώσει την κοπέλα του μεταξύ άλλων. Τα σχέδια είναι ονειρικά και κάπως σκοτεινά.

Όσοι έπαιξαν το machinarium αγάπησαν κι αυτό το κουκουβαγιόπλασμα 🙂


Το πιο όμορφο ίσως παιχνίδι τους ως τώρα είναι το Botanicula. Ελέγχεις 5 πλασματάκια που προσπαθούν να σώσουν έναν σπόρο όταν το δέντρο τους μολύνεται από κάτι απαίσιους εισβολείς. Περιπλανιέσαι σ’έναν μικρόκοσμο με μεγάλη ποικιλία πλασμάτων, ήχων και εικόνων – η όσφρησή σου θα νιώσει η πιο αδικημένη αίσθηση πολλές φορές – και προσφέρεις την βοήθειά σου σε διάφορους περίεργους χαρακτήρες, που με τη σειρά τoυς θα σε φέρουν ένα βήμα (ή μερικές φορές πέταγμα) πιο κοντά στην σωτηρία του σπόρου σου!



Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ως παίχτες είναι να στηρίζουμε αυτές τις προσπάθειες. Βλέπω άτομα που θα έδιναν χωρίς δεύτερη σκέψη 60 ευρώ για ένα καινούριο παιχνίδι μιας μεγάλης εταιρίας αλλά θα κατεβάσουν τα παιχνίδια της Amanita Designs που κάνουν γύρω στα 10 ευρώ (και στο steam κλασικά κάνουν και 2.5-3 ευρώ ανά καιρούς). Κάτι κάνετε ανάποδα. Κάποιος που προσπαθεί να φτιάξει κάτι καινούριο και όμορφο αξίζει κάτι παραπάνω.

ΥΓ. Στο site της εταιρίας μπορείτε να βρείτε και κάποια άλλα μικρά παιχνίδια και projects που έχουν κάνει – ανέφερα ότι έχουν ταλέντο;

Αν σας αρέσουν τα πρωτότυπα παιχνίδια με πολλή φαντασία δείτε κι αυτό. Είναι από άλλη εταιρία βέβαια αλλά τρελές εμπνεύσεις κι εκεί.

Αξιολογώντας τον ελεύθερο χρόνο μας…

Έχω (άααααλλο) ένα πρόβλημα τώρα τελευταία με τους ανθρώπους. Σου λέει ο άλλος «ε εσύ κάθεσαι σπίτι τόσες φορές, έχεις χρόνο για την τάδε αγγαρεία, ενώ εγώ όχι». Γιατί όμως δεν έχει χρόνο; Γιατί θα πάει για καφέ, βόλτα, για ψώνια κλπ. Εεεε, fuck off;;;

Συνήθως θα υπέθετα αυτόματα πως αυτός που λέει κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο καθυστερημένος, όμως το ακούω κι από άτομα που δεν θεωρώ γενικά ηλίθια και προβληματίζομαι. Να θεωρήσω πως τελικά είναι ηλίθια αυτά τα άτομα ή να το ρίξω στα κοινωνικά πρότυπα που έχουν αναπτυχθεί που για κάποιο λόγο έχουν δαιμονοποιήσει το να περνάς λίγο χρόνο με τον εαυτό σου; Ιδού η απορία…

Δεν με πειράζει να κάνω την τάδε αγγαρεία προφανώς, αυτό που με κάνει έξω φρενών είναι το συμπέρασμα του ότι δεν κάνω τίποτα επειδή κάθομαι σπίτι.

Εσύ ρε φίλε έχεις 5 ώρες ελεύθερες τη μέρα κι επιλέγεις να τις περάσεις έξω, σε καφέδες, τένις ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Εγώ έχω 3 ώρες τη μέρα κι επιλέγω να διαβάσω ένα βιβλίο, να ζωγραφίσω, να παίξω ένα παιχνίδι, να κάτσω λίγο με τον εαυτό μου να τα πούμε βρε αδερφέ.

Γιατί υποτιμάς έτσι τον τρόπο που επιλέγω να περάσω τον χρόνο μου;

Από πότε και ΓΙΑΤΙ είναι ο καφές πιο σημαντικός από το να κάτσω μέσα να κάνω «τα δικά μου»; Γιατί οι δραστηριότητες εκτός σπιτιού θεωρούνται πιο σημαντικές από τις δραστηριότητες εντός σπιτιού; Δεν λέω πως δεν θα βγω ποτέ αλλά άσε με να κατανείμω τον χρόνο μου όπως θεωρώ εγώ σωστό.

Αν πεις σε κάποιον «δεν θα βγω σήμερα γιατί έχω μάθημα πλεξίματος bamboo καλαθιών» θα πει «α οκ, έχει μάθημα». Αν του πεις «δεν θα βγω σήμερα γιατί θέλω να κάτσω να δω House» θα πει «α τον καμένο, θα κάτσει μέσα». Να μη μιλήσω για την περίπτωση που θες να κάτσεις μέσα για να παίξεις κάνα παιχνιδάκι στον υπολογιστή, οι αντιδράσεις σ’αυτό είναι τόσο παράλογες που θα έχει το δικό του, ξεχωριστό άρθρο.

Μα στάζει σοφία, φυσικά και θα κάτσω μέσα να το δω!!!

Ή σου λέει ο άλλος «είναι πολύ ωραία μέρα για να την περάσεις κλεισμένη μέσα». Μααα, δεν είμαι σκίουρος ρε άνθρωπε να τρέχω στα δάση όλη την ώρα ούτε νιώθω το σπίτι μου σαν φυλακή από την οποία πρέπει να «δραπετεύω» σε κάθε ευκαιρία οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί το να περάσω την ωραία μέρα μέσα σημαίνει πως η μέρα είναι χαμένη.

Αν λοιπόν αγαπητέ αναγνώστη βγάζεις κι εσύ αυτό το ηλίθιο συμπέρασμα, think again!!! Δεν υπάρχει κανένας μα κανένας απολύτως λόγος να θεωρείς πως αυτό που κάνεις εσύ είναι πιο σημαντικό από αυτό που κάνω εγώ μόνο και μόνο επειδή είναι εκτός σπιτιού. Και σίγουρα δεν σου δίνει αυτό το δικαίωμα να συμπεραίνεις πως δεν είναι πολύτιμος ο ελεύθερος χρόνος μου. Αντιθέτως, οι ώρες της μέρας που μένουν για τον εαυτό μου είναι πολύ λίγες και – ναι υπάρχει και αυτή η άποψη!!! – τις θεωρώ υπερβολικά σημαντικές για να τις ξοδεύω σε καθημερινούς καφέδες κι εξόδους.

Βλέπεις αυτό που εσύ μπορεί να θεωρείς αξιόλογο εγώ το θεωρώ ψιλοβαρετό αν γίνεται συνέχεια. Κι εγώ θεωρώ μη υγειές για πολλούς λόγους το να είναι κανείς όλη μέρα στους δρόμους και να μην περνάει λίγο χρόνο με τον εαυτό του και θα μπορούσα να στο αναλύω για ώρες αλλά δεν με ενδιαφέρει ούτε να σου τρίψω στη μούρη το ότι θεωρώ τις δραστηριότητές σου ανούσιες ούτε να τις βγάλουμε να τις μετρήσουμε (τις δραστηριότητες). Οπότε σταμάτα να το κάνεις κι εσύ γιατί είναι ηλίθιο, με εκνευρίζει και θα αρχίσω να συμπεραίνω πως το μυαλό το έχεις για φιγούρα και δεν το λειτουργείς και πολύ το εργαλείο (και μόνο το ότι πρέπει να κάτσω να το εξηγήσω όλο αυτό δηλαδή με οδηγεί ήδη σε αυτό το συμπέρασμα αλλά τέλος πάντων, I’ll give you the benefit of the doubt κι άλλες τέτοιες βλακείες).

Space is where we belong, anywhere but here…

Σήμερα θα γράψω κάτι καλό για το Βέλγιο – και ζητώ συγνώμη σε όσους περίμεναν ατέλειωτο θάψιμο, θα επανέλθω όμως, μην ανησυχείτε.

Ένα καλό που έχει το Βέλγιο είναι ότι αν κάνεις επίσημο παράπονο για κάποιο πρόβλημά σου συνήθως θα διορθωθεί, έτσι μετά το post για τον καιρό έχουμε καλοκαιρία!! Καλά χιόνισε λίγο χτες αλλά όχι εδώ που μένω και γενικά έχει ήλιο οπότε αποστολή εξετελέσθη :p

 Ένα άλλο καλό είναι οι Absynthe Minded.

 Υπέργλυκο συγκρότημα με πολύ καλή σκηνική παρουσία τους οποίους είδα το καλοκαίρι σε ένα festival και το Σάββατο δωρεάν στην κεντρική πλατεία του χωριού. Της Brugge εννοώ. Τέλος πάντων, χωρίο είναι κι αυτό :p

 Κι ήταν ένα πολύ ωραίο Σάββατο βράδυ, σε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πλατείες που έχω δει, η οποία ήταν γεμάτη από ένα πολύ ζωντανό κοινό (βασικά περισσότερη ζωή είχε το κοινό εκεί παρά στους metallica πέρυσι, τέλος πάντων, άλλο post αυτό), η παρέα ήταν πολύ ευχάριστη, οι Absynthe Minded έπαιξαν όλα τα αγαπημένα μου τραγούδια τους (εκτός από 1 αλλά τέλος πάντων, τους συγχωρώ) και γενικά μια χαρά.

Ασυδοσία λόγου (και πράξεων)

Με αφορμή μια στατιστική έρευνα (που δεν μας είπε κάτι καινούριο βέβαια), θέλω να σχολιάσω το φαινόμενο της ασυδοσίας λόγου. Προφανώς – και για κάποιο ακατανόητο λόγο – το να λες στον άλλον ότι λέει βλακείες, και μάλιστα επικίνδυνες βλακείες που δεν θα πρέπει να διδάσκονται στα σχολεία, είναι κακό. Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ότι θέλει. Σίγουρα, όμως κι ο καθένας έχει το δικαίωμα να του λέει ότι λέει βλακείες, όχι;;


Υπάρχουν πολλοί άθεοι/αγνωστικιστές/άθρησκοι κλπ εκεί έξω που δεν βλέπουν τον λόγο να ασχοληθούν. Δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να δημιουργηθεί ένα κίνημα αθεΐας, άλλωστε τα κινήματα φανατίζονται, χάνουν τους σκοπούς τους, καταλήγουν σε ανορθολογικές πράξεις που εμείς σαν ορθολογιστές και αντικειμενικοί πρέπει να αποφύγουμε. Άλλωστε τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, η θρησκεία δεν αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα, η εκκλησία είναι το θέμα. Και δεν είναι σωστό να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους άλλους πως κάνουν λάθος, ποιοι είμαστε εμείς και κάτι τέτοια…

Think again!!!

Για το πρώτο σκέλος καταλαβαίνω και συμμερίζομαι τις ανησυχίες. Παρόλα αυτά είναι πάντα στο χέρι μας να προσπαθήσουμε για κάτι διαφορετικό και καλύτερο και ως τώρα πάει πολύ καλά αυτή η προσπάθεια. Για το δεύτερο σκέλος όμως…

Μεγάλο ποσοστό ανθρώπων πιστεύει σε χαζομάρες, στη χώρα μας και στο εξωτερικό. Κι όχι δεν είναι μια χαρά αυτό, κι όχι δεν είναι καλό να πιστεύει ο καθένας ότι θέλει και ναι έχω κάθε δικαίωμα να τους τρίψω στη μούρη ότι αυτά που πιστεύουν είναι βλακείες και να τους ταρακουνήσω μέχρι να συνέλθουν. Κι όχι δεν είναι φασιστικό αυτό και θα εξηγήσω αμέσως γιατί:

Ας δούμε ένα παράδειγμα. Αν κάποιος ερχόταν σήμερα κι έλεγε ότι η γη είναι επίπεδη κι ότι ο ήλιος γυρίζει γύρω της δεν θα του λέγαμε ότι δεν ισχύει αυτό; Δεν θα του δείχναμε στοιχεία που να αποδεικνύουν το λάθος του; Θα λέγαμε, «ε δεν πειράζει μωρέ, ας πιστεύει ό,τι θέλει, δικαίωμά του είναι»;;;; Αν αυτός ο άνθρωπος έπειθε κι άλλους 500 κι άρχιζαν να πολεμούν την αντίθετη (και αποδεδειγμένη εδώ και αιώνες) άποψη; Αν απαιτούσαν να διδάσκεται εναλλακτικά στα σχολεία η θεωρία της επίπεδης γης;

Θα ήταν φασιστικό να προσπαθήσω να του δείξω ότι κάνει λάθος; Θα ήταν φασιστικό να του απαγορέψω να διδάσκει το λάθος του στα σχολεία; Δεν είπα ότι θα τον κρεμάσω στο Σύνταγμα ούτε ότι θα του κόψω τη γλώσσα για να μη μιλάει, είπα ότι θα κάνω ότι μπορώ για να του δείξω ότι αυτό που λέει δεν ισχύει κι ότι σίγουρα δεν θα του επιτρέψω να το διδάσκει σε δημόσια σχολεία.

Πρέπει στο όνομα της ελευθερίας λόγου και άποψης θα δεχτούμε την κάθε παράλογη ιδέα και απαίτηση που μπορεί να θέλει κάποιος να επιβάλει στους άλλους; Δεν είναι φασισμός ούτε φανατισμός να προσπαθήσεις να διαδώσεις μια αλήθεια. Και όχι δεν μιλάω για την αθεΐα, αυτή είναι η δική μου αλήθεια κι αυτή δεν με ενδιαφέρει να την διαδώσω. Μιλάω για το ότι η γη είναι στρογγυλή. Αυτό θεωρώ πως είναι η βασικότερη δουλειά του κινήματος της αθεΐας, να αποτρέψει τις εκκλησίες από το να επεμβαίνουν στην παιδεία (και στην πολιτική, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα), από το να διαδίδουν ψευδείς πληροφορίες και λανθασμένη γνώση.

Και δυστυχώς αυτό γίνεται έντονα, στον 21ο αιώνα, έτος 2013. Στα σχολεία διδάσκεται ακόμη ο δημιουργισμός, κι όσοι διαφωνούν ας κοιτάξουν το βιβλίο των θρησκευτικών. Πόσοι δάσκαλοι το παρουσιάζουν σαν παραμύθι κι όχι σαν αλήθεια; Μάλλον όχι πολλοί γιατί το 50% του πληθυσμού στην Ελλάδα πιστεύει πως ο θεός έφτιαξε τον κόσμο και αρνείται την θεωρία της εξέλιξης. Για όποιον δεν καταλαβαίνει τη σημασία αυτής της δήλωσης: είναι σαν το 50% του πληθυσμού, ένας στους δύο συνανθρώπους μας, να πιστεύει πως η γη είναι επίπεδη και ο ήλιος γυρίζει γύρω της. Ναι, είναι τόσο εξωφρενικό αυτό που πιστεύουν, είναι τόσο εξωφρενικό αυτό που διδάσκεται στα σχολεία κι όμως κάπως έχουν καταφέρει να το περνάνε στα ψιλά γράμματα, κάτι ασήμαντο για το οποίο δεν χρειάζεται να αντιδράσει κανείς. Αντιθέτως αν αντιδράσεις θεωρείσαι και φανατικός ή/και φασίστας.

Και ρωτάω τον καθένα από εσάς: Θα εμπιστευόσασταν τη ζωή σας σε έναν άνθρωπο που αρνείται πεισματικά να δεχτεί ότι η γη είναι στρογγυλή και περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο; Θα εμπιστευόσασταν τη ζωή σας σε έναν άνθρωπο που θεωρεί πως υπάρχουν καλικάντζαροι και νεράιδες; Θα εμπιστευόσασταν την κρίση ενός ανθρώπου που πιστεύει πως με τη μαύρη μαγεία μπορεί να λύσει τα προβλήματά του; Πως αν προσευχηθεί στον Δία θα βρέξει; Θα αφήνατε αυτόν τον άνθρωπο να πάρει αποφάσεις που θα επηρέαζαν τη ζωή σας; Τη ζωή του παιδιού σας; Θεωρείτε πως αυτός ο άνθρωπος που τόσο παράλογα εμμένει σε μια οφθαλμοφανώς λανθασμένη άποψη μπορεί να πάρει ορθολογικές αποφάσεις σε σχέση με κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα; Ή ακόμα και στην προσωπική του ζωή, θα τον εμπιστευόσασταν να γίνει ο πατέρας των παιδιών σας;

Γιατί αυτό ακριβώς κάνουμε όταν αφήνουμε το 50% του πληθυσμού να πιστεύει σε βλακείες, γιατί αυτοί οι άνθρωποι αντιδρούν παράλογα αρνούμενοι να δεχτούν τις αποδείξεις που έρχονται σε αντίθεση με μια πίστη βασισμένη σε ένα τίποτα. Κι η πίστη τους είναι πολύ παρόμοια με τα όσα ανέφερα στην προηγούμενη παράγραφο, απλά έχουν μάθει να την πλασάρουν ωραία. Κι αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις που επηρεάζουν όλους μας, άλλες άμεσα κι άλλες έμμεσα.

Δεν καταλαβαίνω πως και πότε το να θες να διαδώσεις μια αλήθεια άρχισε να θεωρείται λάθος και καταπιεστικό. Κι είναι λυπηρό το ότι χρειάζεται τόση προσπάθεια για να διαδοθεί, από τη στιγμή που τα δεδομένα είναι εκεί έξω και ο καθένας μπορεί να τα βρει καταβάλλοντας ελάχιστη προσπάθεια.

Θα επανέλθω τις επόμενες μέρες με ένα παράδειγμα από μια πρόσφατη εμπειρία μου με έναν αμερικανό ευαγγελιστή που ξύπνησε μέσα μου πολλές ανησυχίες που είχα ξεχάσει λόγω άλλων προβλημάτων.

ΥΓ: Το παρακάτω video μιλάει για καταστάσεις που μας φαίνονται πολύ μακρινές στην Ελλάδα, όμως δείχνει πως η παραδοχή μιας παράλογης ιδέας που σε οδηγεί στο να αγνοήσεις δεδομένα που βρίσκονται μπροστά στα μάτια σου, αφήνει ένα τεράστιο παράθυρο στους ανθρώπους για την παραδοχή κι άλλων παράλογων ιδεών και πράξεων. Μπορεί στην Ελλάδα να μην φτάνουν σε τόσο ακραίες καταστάσεις, δεν παύουν όμως να αποτελούν πρόβλημα – δε φημιζόμαστε άλλωστε σαν λαός για τη λογική μας…