Amanitaaa

Τα παιχνίδια για τον υπολογιστή είναι μια παραμελημένη τέχνη κι αυτό έρχεται να τονίσει ξανά και ξανά η Amanita Designs. Κάθε τόσο εμφανίζεται ένα παιχνίδι που προκαλεί μικρούς, συνεχόμενους οργασμούς στις αισθήσεις μου και η προαναφερθείσα εταιρία αποτελεί τον κύριο ένοχο τώρα τελευταία.

Όχι, δεν είναι τυχαίοι που μου έβγαλε το google σε αναζήτηση "άτομα που να φαίνονται εμπνευσμένα"

Όχι, δεν είναι τυχαίοι που μου έβγαλε το google σε αναζήτηση «άτομα που να φαίνονται εμπνευσμένα»

Η Amanita Designs αποδεικνύει περίτρανα πως τα διαμάντια στον χώρο έρχονται από ανεξάρτητες εταιρίες, από ανθρώπους γεμάτους έμπνευση και (στην περίπτωσή τους) ασύλληπτες ιδέες και απεριόριστη φαντασία που αγαπάνε αυτό που κάνουν.

Ιδρύθηκε το 2003 στην Τσεχία και ξεκίνησε ως η διπλωματική εργασία του Jakub Dvorský η οποία είχε ως αποτέλεσμα το Samorost, ένα δωρεάν online flash game. Σιγά σιγά δημιουργήθηκε μια ομάδα τα μέλη της οποίας μάλλον ταιριάξανε πολύ καλά.

Όλα τα παιχνίδια της ακολουθούν την ίδια συνταγή:

Point and click adventures, με πολύ ιδιαίτερους και γλυκούς πρωταγωνιστές, χωρίς κανονικό διάλογο και με περίεργους γρίφους. Ο παίχτης πρέπει να βρει τρόπους να περάσει από την κάθε οθόνη στην επόμενη ή να συγκεντρώσει αντικείμενα από κάθε οθόνη που θα του επιτρέψουν να καταφέρει κάτι. Στην πορεία συναντά κι άλλους περίεργους χαρακτήρες και ο «διάλογος» γίνεται συνήθως με εικόνες που εμφανίζονται πάνω από τα κεφάλια τους κι είναι πολύ υποτυπώδης.

Παρόλα αυτά κάθε παιχνίδι τους καταφέρνει να είναι μοναδικό, μια πανδαισία χρωμάτων και ήχων. Κάθε παιχνίδι σε μεταφέρει σε έναν πανέμορφο και μοναδικό κόσμο που μοιάζει παράξενα οικείος μέσα στο σουρεαλισμό του. Οι γρίφοι δεν είναι ακριβώς βασισμένοι στη λογική, είναι όμως από τους καλύτερους που έχω δει σε παιχνίδια του είδους.

Το  Samorost 1 είναι μικρό και περίεργο, πραγματικά μια πολύ καλή εισαγωγή στα παράλληλα σύμπαντα της εταιρίας. Ελέγχεις ένα  ανθρωπάκι (space gnome) το οποίο συνειδητοποιεί με τρόμο πως ένας άλλος αστεροειδής θα κάνει τον πλανήτη του θρύψαλα και φυσικά αναλαμβάνει να τον σταματήσει.

Αυτή η ομορφιά είναι ο αστεροειδής σου.

Αυτή η ομορφιά είναι ο αστεροειδής σου.

Αυτή η ομορφιά είναι ο "κακός" αστεροειδής :p

Αυτή η ομορφιά είναι ο «κακός» αστεροειδής :p

Στο Samorost 2 (spoilers :p) κάθεσαι ωραία και καλά κι απολαμβάνεις τον πλανήτη σου που με τόσο κόπο έσωσες κι έρχονται κάτι εξωγήινοι και απαγάγουν το σκύλο σου! Δεν το έχω τελειώσει ακόμα αλλά ως τώρα ο σκύλος μου φαίνεται λίγο χαζός, παρόλα αυτά προσπαθώ να τον σώσω και απολαμβάνω τα γραφικά :p

Ίδιος ο Rantanplan είναι ο σκύλος.

Ίδιος ο Rantanplan είναι ο σκύλος.

Είχα αναφέρει παλιότερα το machinarium, το πρώτο παιχνίδι μεγάλου μήκους της εταιρίας, το οποίο πολλοί αγάπησαν και καλά έκαναν γιατί το αξίζει! Ο ήρωας είναι ένα ρομποτάκι που έχουν εξορίσει από την πόλη του, οπότε πρέπει να επιστρέψει, να ανακαλύψει τι συμβαίνει και να σώσει την κοπέλα του μεταξύ άλλων. Τα σχέδια είναι ονειρικά και κάπως σκοτεινά.

Όσοι έπαιξαν το machinarium αγάπησαν κι αυτό το κουκουβαγιόπλασμα 🙂

machinarium-005

Το πιο όμορφο ίσως παιχνίδι τους ως τώρα είναι το Botanicula. Ελέγχεις 5 πλασματάκια που προσπαθούν να σώσουν έναν σπόρο όταν το δέντρο τους μολύνεται από κάτι απαίσιους εισβολείς. Περιπλανιέσαι σ’έναν μικρόκοσμο με μεγάλη ποικιλία πλασμάτων, ήχων και εικόνων – η όσφρησή σου θα νιώσει η πιο αδικημένη αίσθηση πολλές φορές – και προσφέρεις την βοήθειά σου σε διάφορους περίεργους χαρακτήρες, που με τη σειρά τoυς θα σε φέρουν ένα βήμα (ή μερικές φορές πέταγμα) πιο κοντά στην σωτηρία του σπόρου σου!

 botanicula-05

botanicula-08

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε ως παίχτες είναι να στηρίζουμε αυτές τις προσπάθειες. Βλέπω άτομα που θα έδιναν χωρίς δεύτερη σκέψη 60 ευρώ για ένα καινούριο παιχνίδι μιας μεγάλης εταιρίας αλλά θα κατεβάσουν τα παιχνίδια της Amanita Designs που κάνουν γύρω στα 10 ευρώ (και στο steam κλασικά κάνουν και 2.5-3 ευρώ ανά καιρούς). Κάτι κάνετε ανάποδα. Κάποιος που προσπαθεί να φτιάξει κάτι καινούριο και όμορφο αξίζει κάτι παραπάνω.

ΥΓ. Στο site της εταιρίας μπορείτε να βρείτε και κάποια άλλα μικρά παιχνίδια και projects που έχουν κάνει – ανέφερα ότι έχουν ταλέντο;

Αν σας αρέσουν τα πρωτότυπα παιχνίδια με πολλή φαντασία δείτε κι αυτό. Είναι από άλλη εταιρία βέβαια αλλά τρελές εμπνεύσεις κι εκεί.

Αξιολογώντας τον ελεύθερο χρόνο μας…

Έχω (άααααλλο) ένα πρόβλημα τώρα τελευταία με τους ανθρώπους. Σου λέει ο άλλος «ε εσύ κάθεσαι σπίτι τόσες φορές, έχεις χρόνο για την τάδε αγγαρεία, ενώ εγώ όχι». Γιατί όμως δεν έχει χρόνο; Γιατί θα πάει για καφέ, βόλτα, για ψώνια κλπ. Εεεε, fuck off;;;

Συνήθως θα υπέθετα αυτόματα πως αυτός που λέει κάτι τέτοιο είναι το λιγότερο καθυστερημένος, όμως το ακούω κι από άτομα που δεν θεωρώ γενικά ηλίθια και προβληματίζομαι. Να θεωρήσω πως τελικά είναι ηλίθια αυτά τα άτομα ή να το ρίξω στα κοινωνικά πρότυπα που έχουν αναπτυχθεί που για κάποιο λόγο έχουν δαιμονοποιήσει το να περνάς λίγο χρόνο με τον εαυτό σου; Ιδού η απορία…

Δεν με πειράζει να κάνω την τάδε αγγαρεία προφανώς, αυτό που με κάνει έξω φρενών είναι το συμπέρασμα του ότι δεν κάνω τίποτα επειδή κάθομαι σπίτι.

Εσύ ρε φίλε έχεις 5 ώρες ελεύθερες τη μέρα κι επιλέγεις να τις περάσεις έξω, σε καφέδες, τένις ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Εγώ έχω 3 ώρες τη μέρα κι επιλέγω να διαβάσω ένα βιβλίο, να ζωγραφίσω, να παίξω ένα παιχνίδι, να κάτσω λίγο με τον εαυτό μου να τα πούμε βρε αδερφέ.

Γιατί υποτιμάς έτσι τον τρόπο που επιλέγω να περάσω τον χρόνο μου;

Από πότε και ΓΙΑΤΙ είναι ο καφές πιο σημαντικός από το να κάτσω μέσα να κάνω «τα δικά μου»; Γιατί οι δραστηριότητες εκτός σπιτιού θεωρούνται πιο σημαντικές από τις δραστηριότητες εντός σπιτιού; Δεν λέω πως δεν θα βγω ποτέ αλλά άσε με να κατανείμω τον χρόνο μου όπως θεωρώ εγώ σωστό.

Αν πεις σε κάποιον «δεν θα βγω σήμερα γιατί έχω μάθημα πλεξίματος bamboo καλαθιών» θα πει «α οκ, έχει μάθημα». Αν του πεις «δεν θα βγω σήμερα γιατί θέλω να κάτσω να δω House» θα πει «α τον καμένο, θα κάτσει μέσα». Να μη μιλήσω για την περίπτωση που θες να κάτσεις μέσα για να παίξεις κάνα παιχνιδάκι στον υπολογιστή, οι αντιδράσεις σ’αυτό είναι τόσο παράλογες που θα έχει το δικό του, ξεχωριστό άρθρο.

Image
Μα στάζει σοφία, φυσικά και θα κάτσω μέσα να το δω!!!

Ή σου λέει ο άλλος «είναι πολύ ωραία μέρα για να την περάσεις κλεισμένη μέσα». Μααα, δεν είμαι σκίουρος ρε άνθρωπε να τρέχω στα δάση όλη την ώρα ούτε νιώθω το σπίτι μου σαν φυλακή από την οποία πρέπει να «δραπετεύω» σε κάθε ευκαιρία οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί το να περάσω την ωραία μέρα μέσα σημαίνει πως η μέρα είναι χαμένη.

Αν λοιπόν αγαπητέ αναγνώστη βγάζεις κι εσύ αυτό το ηλίθιο συμπέρασμα, think again!!! Δεν υπάρχει κανένας μα κανένας απολύτως λόγος να θεωρείς πως αυτό που κάνεις εσύ είναι πιο σημαντικό από αυτό που κάνω εγώ μόνο και μόνο επειδή είναι εκτός σπιτιού. Και σίγουρα δεν σου δίνει αυτό το δικαίωμα να συμπεραίνεις πως δεν είναι πολύτιμος ο ελεύθερος χρόνος μου. Αντιθέτως, οι ώρες της μέρας που μένουν για τον εαυτό μου είναι πολύ λίγες και – ναι υπάρχει και αυτή η άποψη!!! – τις θεωρώ υπερβολικά σημαντικές για να τις ξοδεύω σε καθημερινούς καφέδες κι εξόδους.

Βλέπεις αυτό που εσύ μπορεί να θεωρείς αξιόλογο εγώ το θεωρώ ψιλοβαρετό αν γίνεται συνέχεια. Κι εγώ θεωρώ μη υγειές για πολλούς λόγους το να είναι κανείς όλη μέρα στους δρόμους και να μην περνάει λίγο χρόνο με τον εαυτό του και θα μπορούσα να στο αναλύω για ώρες αλλά δεν με ενδιαφέρει ούτε να σου τρίψω στη μούρη το ότι θεωρώ τις δραστηριότητές σου ανούσιες ούτε να τις βγάλουμε να τις μετρήσουμε (τις δραστηριότητες). Οπότε σταμάτα να το κάνεις κι εσύ γιατί είναι ηλίθιο, με εκνευρίζει και θα αρχίσω να συμπεραίνω πως το μυαλό το έχεις για φιγούρα και δεν το λειτουργείς και πολύ το εργαλείο (και μόνο το ότι πρέπει να κάτσω να το εξηγήσω όλο αυτό δηλαδή με οδηγεί ήδη σε αυτό το συμπέρασμα αλλά τέλος πάντων, I’ll give you the benefit of the doubt κι άλλες τέτοιες βλακείες).

Space is where we belong, anywhere but here…

Σήμερα θα γράψω κάτι καλό για το Βέλγιο – και ζητώ συγνώμη σε όσους περίμεναν ατέλειωτο θάψιμο, θα επανέλθω όμως, μην ανησυχείτε.

Ένα καλό που έχει το Βέλγιο είναι ότι αν κάνεις επίσημο παράπονο για κάποιο πρόβλημά σου συνήθως θα διορθωθεί, έτσι μετά το post για τον καιρό έχουμε καλοκαιρία!! Καλά χιόνισε λίγο χτες αλλά όχι εδώ που μένω και γενικά έχει ήλιο οπότε αποστολή εξετελέσθη :p

 Ένα άλλο καλό είναι οι Absynthe Minded.

 Υπέργλυκο συγκρότημα με πολύ καλή σκηνική παρουσία τους οποίους είδα το καλοκαίρι σε ένα festival και το Σάββατο δωρεάν στην κεντρική πλατεία του χωριού. Της Brugge εννοώ. Τέλος πάντων, χωρίο είναι κι αυτό :p

 Κι ήταν ένα πολύ ωραίο Σάββατο βράδυ, σε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πλατείες που έχω δει, η οποία ήταν γεμάτη από ένα πολύ ζωντανό κοινό (βασικά περισσότερη ζωή είχε το κοινό εκεί παρά στους metallica πέρυσι, τέλος πάντων, άλλο post αυτό), η παρέα ήταν πολύ ευχάριστη, οι Absynthe Minded έπαιξαν όλα τα αγαπημένα μου τραγούδια τους (εκτός από 1 αλλά τέλος πάντων, τους συγχωρώ) και γενικά μια χαρά.



Ασυδοσία λόγου (και πράξεων)

Με αφορμή μια στατιστική έρευνα (που δεν μας είπε κάτι καινούριο βέβαια), θέλω να σχολιάσω το φαινόμενο της ασυδοσίας λόγου. Προφανώς – και για κάποιο ακατανόητο λόγο – το να λες στον άλλον ότι λέει βλακείες, και μάλιστα επικίνδυνες βλακείες που δεν θα πρέπει να διδάσκονται στα σχολεία, είναι κακό. Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ότι θέλει. Σίγουρα, όμως κι ο καθένας έχει το δικαίωμα να του λέει ότι λέει βλακείες, όχι;;

308153_347661885345583_1251865932_n

Υπάρχουν πολλοί άθεοι/αγνωστικιστές/άθρησκοι κλπ εκεί έξω που δεν βλέπουν τον λόγο να ασχοληθούν. Δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να δημιουργηθεί ένα κίνημα αθεΐας, άλλωστε τα κινήματα φανατίζονται, χάνουν τους σκοπούς τους, καταλήγουν σε ανορθολογικές πράξεις που εμείς σαν ορθολογιστές και αντικειμενικοί πρέπει να αποφύγουμε. Άλλωστε τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, η θρησκεία δεν αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα, η εκκλησία είναι το θέμα. Και δεν είναι σωστό να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους άλλους πως κάνουν λάθος, ποιοι είμαστε εμείς και κάτι τέτοια…

Think again!!!

Για το πρώτο σκέλος καταλαβαίνω και συμμερίζομαι τις ανησυχίες. Παρόλα αυτά είναι πάντα στο χέρι μας να προσπαθήσουμε για κάτι διαφορετικό και καλύτερο και ως τώρα πάει πολύ καλά αυτή η προσπάθεια. Για το δεύτερο σκέλος όμως…

Μεγάλο ποσοστό ανθρώπων πιστεύει σε χαζομάρες, στη χώρα μας και στο εξωτερικό. Κι όχι δεν είναι μια χαρά αυτό, κι όχι δεν είναι καλό να πιστεύει ο καθένας ότι θέλει και ναι έχω κάθε δικαίωμα να τους τρίψω στη μούρη ότι αυτά που πιστεύουν είναι βλακείες και να τους ταρακουνήσω μέχρι να συνέλθουν. Κι όχι δεν είναι φασιστικό αυτό και θα εξηγήσω αμέσως γιατί:

Ας δούμε ένα παράδειγμα. Αν κάποιος ερχόταν σήμερα κι έλεγε ότι η γη είναι επίπεδη κι ότι ο ήλιος γυρίζει γύρω της δεν θα του λέγαμε ότι δεν ισχύει αυτό; Δεν θα του δείχναμε στοιχεία που να αποδεικνύουν το λάθος του; Θα λέγαμε, «ε δεν πειράζει μωρέ, ας πιστεύει ό,τι θέλει, δικαίωμά του είναι»;;;; Αν αυτός ο άνθρωπος έπειθε κι άλλους 500 κι άρχιζαν να πολεμούν την αντίθετη (και αποδεδειγμένη εδώ και αιώνες) άποψη; Αν απαιτούσαν να διδάσκεται εναλλακτικά στα σχολεία η θεωρία της επίπεδης γης;

Θα ήταν φασιστικό να προσπαθήσω να του δείξω ότι κάνει λάθος; Θα ήταν φασιστικό να του απαγορέψω να διδάσκει το λάθος του στα σχολεία; Δεν είπα ότι θα τον κρεμάσω στο Σύνταγμα ούτε ότι θα του κόψω τη γλώσσα για να μη μιλάει, είπα ότι θα κάνω ότι μπορώ για να του δείξω ότι αυτό που λέει δεν ισχύει κι ότι σίγουρα δεν θα του επιτρέψω να το διδάσκει σε δημόσια σχολεία.

Πρέπει στο όνομα της ελευθερίας λόγου και άποψης θα δεχτούμε την κάθε παράλογη ιδέα και απαίτηση που μπορεί να θέλει κάποιος να επιβάλει στους άλλους; Δεν είναι φασισμός ούτε φανατισμός να προσπαθήσεις να διαδώσεις μια αλήθεια. Και όχι δεν μιλάω για την αθεΐα, αυτή είναι η δική μου αλήθεια κι αυτή δεν με ενδιαφέρει να την διαδώσω. Μιλάω για το ότι η γη είναι στρογγυλή. Αυτό θεωρώ πως είναι η βασικότερη δουλειά του κινήματος της αθεΐας, να αποτρέψει τις εκκλησίες από το να επεμβαίνουν στην παιδεία (και στην πολιτική, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα), από το να διαδίδουν ψευδείς πληροφορίες και λανθασμένη γνώση.

Και δυστυχώς αυτό γίνεται έντονα, στον 21ο αιώνα, έτος 2013. Στα σχολεία διδάσκεται ακόμη ο δημιουργισμός, κι όσοι διαφωνούν ας κοιτάξουν το βιβλίο των θρησκευτικών. Πόσοι δάσκαλοι το παρουσιάζουν σαν παραμύθι κι όχι σαν αλήθεια; Μάλλον όχι πολλοί γιατί το 50% του πληθυσμού στην Ελλάδα πιστεύει πως ο θεός έφτιαξε τον κόσμο και αρνείται την θεωρία της εξέλιξης. Για όποιον δεν καταλαβαίνει τη σημασία αυτής της δήλωσης: είναι σαν το 50% του πληθυσμού, ένας στους δύο συνανθρώπους μας, να πιστεύει πως η γη είναι επίπεδη και ο ήλιος γυρίζει γύρω της. Ναι, είναι τόσο εξωφρενικό αυτό που πιστεύουν, είναι τόσο εξωφρενικό αυτό που διδάσκεται στα σχολεία κι όμως κάπως έχουν καταφέρει να το περνάνε στα ψιλά γράμματα, κάτι ασήμαντο για το οποίο δεν χρειάζεται να αντιδράσει κανείς. Αντιθέτως αν αντιδράσεις θεωρείσαι και φανατικός ή/και φασίστας.

Και ρωτάω τον καθένα από εσάς: Θα εμπιστευόσασταν τη ζωή σας σε έναν άνθρωπο που αρνείται πεισματικά να δεχτεί ότι η γη είναι στρογγυλή και περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο; Θα εμπιστευόσασταν τη ζωή σας σε έναν άνθρωπο που θεωρεί πως υπάρχουν καλικάντζαροι και νεράιδες; Θα εμπιστευόσασταν την κρίση ενός ανθρώπου που πιστεύει πως με τη μαύρη μαγεία μπορεί να λύσει τα προβλήματά του; Πως αν προσευχηθεί στον Δία θα βρέξει; Θα αφήνατε αυτόν τον άνθρωπο να πάρει αποφάσεις που θα επηρέαζαν τη ζωή σας; Τη ζωή του παιδιού σας; Θεωρείτε πως αυτός ο άνθρωπος που τόσο παράλογα εμμένει σε μια οφθαλμοφανώς λανθασμένη άποψη μπορεί να πάρει ορθολογικές αποφάσεις σε σχέση με κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα; Ή ακόμα και στην προσωπική του ζωή, θα τον εμπιστευόσασταν να γίνει ο πατέρας των παιδιών σας;

Γιατί αυτό ακριβώς κάνουμε όταν αφήνουμε το 50% του πληθυσμού να πιστεύει σε βλακείες, γιατί αυτοί οι άνθρωποι αντιδρούν παράλογα αρνούμενοι να δεχτούν τις αποδείξεις που έρχονται σε αντίθεση με μια πίστη βασισμένη σε ένα τίποτα. Κι η πίστη τους είναι πολύ παρόμοια με τα όσα ανέφερα στην προηγούμενη παράγραφο, απλά έχουν μάθει να την πλασάρουν ωραία. Κι αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις που επηρεάζουν όλους μας, άλλες άμεσα κι άλλες έμμεσα.

Δεν καταλαβαίνω πως και πότε το να θες να διαδώσεις μια αλήθεια άρχισε να θεωρείται λάθος και καταπιεστικό. Κι είναι λυπηρό το ότι χρειάζεται τόση προσπάθεια για να διαδοθεί, από τη στιγμή που τα δεδομένα είναι εκεί έξω και ο καθένας μπορεί να τα βρει καταβάλλοντας ελάχιστη προσπάθεια.

Θα επανέλθω τις επόμενες μέρες με ένα παράδειγμα από μια πρόσφατη εμπειρία μου με έναν αμερικανό ευαγγελιστή που ξύπνησε μέσα μου πολλές ανησυχίες που είχα ξεχάσει λόγω άλλων προβλημάτων.

ΥΓ: Το παρακάτω video μιλάει για καταστάσεις που μας φαίνονται πολύ μακρινές στην Ελλάδα, όμως δείχνει πως η παραδοχή μιας παράλογης ιδέας που σε οδηγεί στο να αγνοήσεις δεδομένα που βρίσκονται μπροστά στα μάτια σου, αφήνει ένα τεράστιο παράθυρο στους ανθρώπους για την παραδοχή κι άλλων παράλογων ιδεών και πράξεων. Μπορεί στην Ελλάδα να μην φτάνουν σε τόσο ακραίες καταστάσεις, δεν παύουν όμως να αποτελούν πρόβλημα – δε φημιζόμαστε άλλωστε σαν λαός για τη λογική μας…

And the sky is a hazy shade of winter

Θα αρχίσω τα posts μου με ένα ελαφρύ κράξιμο για το Βέλγιο, μη σας πάρω από τα μούτρα αμέσως. Επίσης σ’αυτό το post θέλω να καταγγείλω κάποια παγκόσμια συνομωσία που θέλει να μας πείσει πως ανεβαίνει η θερμοκρασία του πλανήτη και κάτι τέτοιες ασυναρτησίες. Όπως είπε και μια φίλη (όταν πήγε στο Εδιμβούργο έναν Αύγουστο): «global warming my ass, Edinburgh is going through an ice age».

6869826_700b

Έχω αρχίσει να συμπάσχω με τον Stark.

Ε κάπως έτσι είναι και στο Βέλγιο φέτος. Είχαμε καλό καιρό. Πέρυσι το Μάιο. Για 10 μέρες. Μετά είχαμε ένα μέτριο καλοκαίρι με αρκετές βροχές αλλά όχι τρελό κρύο (δεν έπεσε κάτω από 15 βαθμούς η θερμοκρασία, πιάσαμε και τους 25 νομίζω κάποια στιγμή). Μετά ήρθε το φθινόπωρο, εντάξει έβρεχε αλλά όχι τραγικά πολύ. Μετά ήηηρθε ο χειμώνας… Χιόνισε αργά φέτος και λίγο. Το έστρωσε για καμιά βδομάδα και μετά το έλιωσε. Για καμιά βδομάδα. Στο ενδιάμεσο έβρεχε φυσικά. Και μετά το ξαναέστρωσε. Και μ’αυτά και μ’αυτά ήρθε ο Μάρτης. Και κάποια στιγμή βγήκε ήλιος, άνθισαν σε 2 μέρες όλα τα λουλούδια παντού, μια ομορφιά σκέτη ήταν.

Crocus

Και την 3η μέρα είχαμε 10 πόντους χιόνι. Και μας πάει έτσι από τότε. Χωρίς τον ήλιο βέβαια, κυρίως μουνταμάρα και χιόνι έχουμε. Δεν το στρώνει βέβαια, τουλάχιστον όχι για μέρες αλλά δεν το λες και άνοιξη αυτό τώρα. Λέω να ξαναβγάλω τα χριστουγεννιάτικα, τουλάχιστον όταν χιονίζει έξω να έχω τα λαμπάκια μέσα να χαίρομαι.

DSCN0060

10 Μαρτίου, ώρα 3 το μεσημέρι. Κάπως έτσι είναι κάθε μέρα.

Θα μου πείτε τι με έχει πιάσει και βάζω δελτία καιρού στο blog μου. Ε μου την έχει βαρέσει αυτή η αστάθεια και ο μόνιμα γκρίζος ουρανός. Κι οι Βέλγοι μιλάνε συνέχεια για τον καιρό και τώρα καταλαβαίνω γιατί. Θέλω την άνοιξη μου τώρα!!

Alive and kicking (kind of)!!

Αγαπητό μου ημερολόγιο/blog, αποφάσισα να βγω από τη χειμερία νάρκη και να επιστρέψω στη blogoσφαιρα. Θα ξεκινήσουμε με μια “σύντομη” ματιά στα γεγονότα (της ζωής μου) των 2 τελευταίων χρόνων τα οποία θα εξετάσουμε σε επόμενα άρθρα πιο αναλυτικά και σε σχέση με φλέγοντα θέματα:

Είμαι ακόμα στο Βέλγιο και η γνώμη μου για την πόλη που μένω χειροτερεύει μέρα με τη μέρα :p Ναι ναι, δεν είναι σωστό να τσουβαλιάζουμε κλπ αλλά σε κάθε μέρος υπάρχουν κάποιες κοινωνικές νόρμες που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά και την αντίληψη των ανθρώπων που την απαρτίζουν. Φυσικά υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις όμως στα 2 χρόνια που είμαι εδώ δεν έχω πετύχει καμία ακόμα :p Καλά υπερβάλω προφανώς όμως η κατάσταση είναι όντως περίεργη εδώ και ο παραλογισμός πάει σύννεφο.

Βέβαια η λογική είναι μεγάλο θέμα, είναι μια κουβέντα που έχω κάνει με αρκετούς ανθρώπους τώρα τελευταία και βλέπω έναν φόβο. Σοβαρά!! Λες λογική και αντιδρούν λες και τους είπες τροχός οδοντίατρου. Η μεγαλύτερη νίκη των κακών (βάλε όποιον εσύ θεωρείς κακό σ’αυτή τη θέση :p) είναι ότι κατάφεραν να πείσουν τον κόσμο ότι η λογική είναι μια κακιά άσχημη μάγισσα που καμιά φορά την καλούμε σπίτι μας από ανάγκη, να μας φτιάξει κάνα ξόρκι για το κρύωμα πχ, και μετά πρέπει να τη διώχνουμε γρήγορα γιατί δεν αντέχουμε να βλέπουμε και τη φάτσα της πολύ.

Aπό την άλλη πετάχτηκα στην Αγγλία κάποια στιγμή και ναι, ήμουν άπειρα προκατειλημμένη (αγαπώ Αγγλία) και φυσικά ήταν τέλεια, όπως ακριβώς το περίμενα. Αυτό, οι συζητήσεις περί λογικής και η συζήτηση με έναν φίλο για το τσουβάλιασμα με έβαλε σε σκέψεις: Προκαλούμε εμείς αυτά που παθαίνουμε; Είναι γνωστό πως ο εγκέφαλός μας τείνει να δίνει περισσότερη βάση στα γεγονότα και πληροφορίες που επιβεβαιώνουν αυτά που ήδη πιστεύουμε όμως πως δημιουργείται η προκατάληψη αρχικά; Και πως λειτουργεί αυτή η διαδικασία όταν ξέρεις ότι συμβαίνει και προσπαθείς να την σταματήσεις;

Μεταξύ Βελγίου και Αγγλίας θα ήθελα φυσικά να γυρίσω Ελλάδα. Παντού υπάρχουν καλοί και παντού υπάρχουν μαλάκες, όμως τουλάχιστον στη χώρα σου έχεις μάθει πώς να ξεχωρίζεις και να αντιμετωπίζεις τους μαλάκες. Έξω έρχεσαι αντιμέτωπος με νέα, απρόσμενα και τρομακτικά είδη μαλακίας και δεν ξέρεις από πού να καλυφθείς. Βέβαια η Ελλάδα συνεχίζει περήφανα κι ακάθεκτα στον κόσμο ατέλειωτων προβλημάτων, κάτι που προβληματίζει αφάνταστα τους μετανάστες.

Εμάς που φύγαμε πρόσφατα γιατί τα ζήσαμε τα προβλήματα σε μεγάλο βαθμό κι έχουμε πίσω ένα κάρο ανθρώπους που τα ζουν ακόμα και αγχωνόμαστε. Επίσης δε θα μας χαλούσε να γυρίσουμε πίσω κάποτε, είναι δύσκολο να ξεσυνηθίσεις τελικά από αυτό που έμαθες 20+ χρόνια.

Τους άλλους όμως, αυτούς που έφυγαν μικροί ή γεννήθηκαν εδώ τους προβληματίζει για άλλους λόγους. Τους αποδεικνύει πως κάνουν κάπου λάθος, η Ελλάδα δεν είναι η γη της επαγγελίας όπως νόμιζαν και θα πρέπει να αναβάλουν την επιστροφή τους άααααλλη μία χρονιά. Τους καταλαβαίνω από τη μία γιατί ζουν τόσα χρόνια στο Βέλγιο (μα που άφησα το φτυαράκι μου για το θάψιμο;) αλλά από την άλλη έχει ενδιαφέρον να βλέπεις πόσο διαστρεβλωμένη ιδέα για την Ελλάδα έχουν μερικοί άνθρωποι. Και τελικά αναρωτιέσαι: που να πάω να μείνω;;;;

Μέσα σ’όλες αυτές τις σκέψεις και τους προβληματισμούς έγιναν και κάποια τέλεια πραγματάκια, μικρά και ανεκτίμητα, όπως είναι πάντα αυτά τα πράγματα:

Είδα τους soundgarden (σχεδόν 2 φορές) και πήγα στο Stonehenge!!

Επίσης μιας και επιτρέψαμε θα ξαναπιάσουμε τα καλλιτεχνικά μας, ζωγραφική, μουσική, παιχνίδια, βιβλία, σειρές, έχουμε μείνει πίσω 2 χρόνια. Μια μικρή παρουσίαση γιατί δεν κρατιέμαι: Mass Effect. Τώρα. Και τα 3, με τη σειρά και τον ίδιο χαρακτήρα σε όλα. Τωρα. Κι όποιος ξαναπεί κάτι αρνητικό για τα παιχνίδια να ξέρει πως θα καίγεται για πάντα στην κόλαση για την άγνοιά του!!!!

Πάρτε κι ένα τραγουδάκι για το κλείσιμο:

Κυβερνογραφία

Μέσα στη κακοκεφιά και ανησυχία της κρίσης έμαθα κάτι πολύ ευχάριστο πρόσφατα. Ένας φίλος δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο!!!!!

Ο Χρήστος που λέτε έχει πολύ ωραίο τρόπο γραφής και πολύ ωραίες ιδέες και είμαι σίγουρη πως θα είναι καταπληκτικό βιβλίο. Στις ατέλειωτες ώρες συζητήσεων, λιωμένοι στο πάτωμα (ήμασταν πολλοί και δεν χωρούσαμε στους καναπέδες :p), παρέα με τσιγάρα και μπύρες σε διάφορα σπίτια στην Ουαλία!

Καλή αρχή Χρήστο!

3 χρόνια απαντήσεων

Μιας και κλείνουμε 3 χρόνια σήμερα ας βάλουμε ένα ευχάριστο άρθρο: Αναζητήσεις που καταλήγουν στο ιστολόγιό μου και απαντήσεις φυσικά στα θέματα που προβληματίζουν τους συνανθρώπους μας. Αυτή τη φορά τις έχω χωρίσει σε κατηγορίες:

Οι παράνομοι

«αντικλεπτικά ρουχα αντικλεπτικά ρούχων,πώς να το βγάλω»

«πως βγαινουν τα αντικλεπτικα»

Αυτά και άλλα παρόμοια σκάνε κάθε τρεις και λίγο στο blog. Βρε παιδιά τόση μανία για την μπλούζα τέλος πάντων; Και είναι ένα άτομο που ψάχνει εδώ και μήνες ή είναι πολλά άτομα και αυξάνονται τώρα που με την κρίση δεν τους μένουν λεφτά για τα ρούχα της καινούριας σεζόν;

Τα ερωτικά:

«video me ta xisia gargares»

Όπως είπε και το Τεμπελόσκυλο: «snowballing λέμε μάθετε την ορολογία και θα τα βρίσκετε πιο εύκολα»

«το πιο ωραιο παιχνιδι στον κοσμο»

Ο ρομανικός

«θελω προικα xaxa»

Το χαχα πάει στο ότι με την κρίση σιγά μην πάρει προίκα;

«θελω σχεση μεσω internet»

«ιντερνετ και σχεσεις kamaki sto internet»

Ορίστε αυτή είναι δουλειά, dating site. Και καθόμαστε και παιδευόμαστε με βλακείες.

«gia ola ften oi gkomenes»

Καλά που μου το είπες, γιατί έψαχνα να βρω ποιος φταίει τόσο καιρό που δεν μου πετυχαίνει το ραβανί.

«λεων καρκινος»

Εμ στα έλεγα, λέων παρθένος δεν είναι καλός συνδυασμός. Λέων καρκίνος επίσης δεν είναι καλός συνδυασμός. Ιχθύ να βρεις, οτιδήποτε άλλο μην το σκέφτεσαι καν.

«τι να λες στις γκομενες κ να πεφτουν»

Ααααααχ, πάνε οι παλιές καλές εποχές με τα ρόπαλα. Τώρα αναγκάζεται ο νέος να τρέχει να ψάχνει στο ίντερνετ τι να λέει στις γκόμενες για να πέφτουν. Ταλαιπωρία, τι να πω, συμπάσχω.

«γραφεια συνοικεσιων βρισκεις αυτο που ψαχνεις;»

Αμεεεε!! Και 5-6 που δεν έψαχνες.

Τα ιατρικά

«επαθα ψυξη τι να κανω»

«κρακ στο λαιμό μου και ποναει η ωμοπλατη»

Κλασσικά οι περισσότερες αναζητήσεις είναι για ψύξη και ραιβόκρανο και έχω να πω κουράγιο. Επίσης έχω να πω πως ελπίζω να έχετε στο σωστό ύψος την οθόνη σας όταν ψάχνετε στο ίντερνετ τι να κάνετε για την ψύξη γιατί αλλιώς την κάτσατε.

«ποτε βγαινει ο φρονιμητης»

Όποτε θέλει!!! Άστα να πάνε…

Οι αναμνήσεις

«το αιωνιο παιχνιδι λυκων και προβατων»

Ε μου θύμισε αυτό με το φιδάκι και τις σκάλες. Δεν ξέρω γιατί.

Οι συγγενείς

«ξαδελφουλα μου»

Ελένη;; Πάλι έχασες το κινητό μου;

Τα θρησκευτικά

«ολες οι αμαρτιες μας συγχωρουνται»

Ναι καλά, πρώτα κάνουμε ό,τι κάνουμε και μετά ψάχνουμε να δούμε αν συγχωρείται; Κουφαλίτσες…

«Ειναι αμαρτια να βριζεις?»

Όχι είναι αμαρτία να νομίζεις ότι είναι αμαρτία να βρίζεις.

«μπορω να αλλαξω ενα ταμα»

ΟΧΙ!! Τι είναι το τάμα για να το αλλάξεις, πουκάμισο που πήρες λάθος νούμερο; Ααααα, όλοι οι λουφαδόροι πιστοί εδώ μαζεύτηκαν;

«ΟΙ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ»

Το να κυκλοφορείς ελεύθερος/η πρέπει να απαγορεύεται.

«πότε κάνω αμαρτία»

Πάντα!!!

«συγνωμη αμαρτησα παλι»

Καλά, πες 5000 πάτερ ημών, φτιάξε μου 5 κέικ σοκολάτα και θα συγχωρεθείς.

«Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ»

Από ό,τι βλέπω από αμαρτία άλλο τίποτα :s :s

«koympara se politiko gamo einai amartia;»

Καλά βρε αθεόφοβοι, έναν πνευματικό δεν έχετε να ρωτήσετε;;; Όλοι σ’αυτό το μαραφέτι του διαβόλου ψάχνετε να βρείτε τι είναι αμαρτία; Άσε που ο πολιτικός γάμος από μόνος του είναι αμαρτία!

«Την αθεη την αθεη πηγαίναμε μπροστα song»

Δεν ξέρω αν είναι πρόστυχο ή όχι αυτό τώρα…

Μαγειρική:

«ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ»

Όπως λέμε κατσίκι στη σούβλα, μπριζόλα στα κάρβουνα κλπ.

«3 οροφη τουρτα»

Θες να κάνουμε παρέα;

Τα μουσικά

«blog συναβλιών»

Sorry αλλά είναι συναυλιών.

«dead kennedys california über alles milaei»

Ξαναπάρε αργότερα (ωραίο τραγούδι πάντως).

«πως παω σε συναυλια??»

Με αμάξι καλύτερα γιατί άμα περιμένεις να πάρεις λεωφορείο μετά την έκατσες και το ταξί θα είναι πιο ακριβό από το εισιτήριο της συναυλίας.

«ναρκωμανεις τραγουδιστες ξενοι»

Αχ οι ναρκομανείς μας πέθαναν, τίποτα σε αλκοολικό σας κάνει;

«natalie imbruglia torn ελληνικη διασκευη»

Άθεος να υποθέσω γιατί αν πίστευες στο θεό θα ήξερες ότι όποιος ακούει τέτοιες διασκευές θα καεί στην κόλαση.

«agaphto mou peos lyrics»

Wtf??

Uncategorized:

«οταν λεμε παντα φταινε οι αλλοι πως ορίζεται στην ψυχολογια»

Ως ευθυνοφοβία; Εθελοτυφλία; Ελληνική νοοτροπία;

«γιατι τα χασκι εχουν ενα μπλε και ενα καφε»

Γιατί έτσι όταν σε κοιτάνε φαίνονται λίγο αλλήθωρα, αυτό τα κάνει πιο χαριτωμένα και γούτσου γούτσου κι όσο εσύ χαζοχαίρεσαι που είναι τόσο γλυκά αυτά σχεδιάζουν να σου επιτεθούν και να σε φάνε.

«ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ»

Πραγματικά. Έψαχνα σε κάτι κουτιά με πράγματα μετά την μετακόμιση στην αθήνα και βρήκα πράγματα από το δημοτικό που ούτε που ήξερα ότι τα είχα κρατήσει. Έχω γεμίσει σαβούρες τελικά, πρέπει να αρχίσω να πετάω…

«Ntabintsi»

Δεν λέω, καλό γούστο (μάλλον) αλλά γιατί κάνετε αναζητήσεις σε μια γλώσσα που δεν υπάρχει;;; Τι αποτελέσματα πρέπει να βγάλει αυτό τώρα, ελληνικά, αγγλικά ή κινέζικα;

«tafoumes»

Τι είναι αυτό; Ας μου πει κάποιος.

«πωσ γραφονταν οι λεξεισ παλια και σημερα»

Με σίγμα τελικό (ς).

«δεν ξερω τι εχουν μερικοι μεσα στο κεφαλι τους’

Ούτε γω!! Θες να ανοίξουμε ένα να δούμε;

«vampiri uparxoun»

Ναι, αλλά μη το πεις σε κανέναν.

«οτι και να γραψεις κατι θα σου βγαλει παντως και μαλλον θα ειναι μαλακια»

Αυτός τώρα είπε ότι το blog μου είναι μάλλον μαλακία αλλά δεν θα παρεξηγηθώ, και η μαλακία μια φυσιολογική πράξη είναι, δεν είναι κακό.

Άντε βρε, και του χρόνου!!!

Ριξτε μια ματιά κι εδώ

Η υποτίμηση του κινδύνου

Είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο οι άνθρωποι να υποτιμούν την επικινδυνότητα του θρησκευτικού φανατισμού. Ή έστω να την εντοπίζουν σε μεμονωμένες ομάδες, συνήθως στις ομάδες που δεν ανήκουν οι ίδιοι. Οι χριστιανοί την εντοπίζουν στους μουσουλμάνους, οι ορθόδοξοι στους καθολικούς, οι παγανιστές στους μονοθεϊστές κ.ο.κ. Κι όμως όλες οι θρησκείες μπορούν να δημιουργήσουν ακραίες τάσεις στους ανθρώπους και αδικαιολόγητο μίσος προς οτιδήποτε διαφορετικό. Δείτε εδώ για παράδειγμα.

Ίσως έτσι δεις την αλήθεια και ακολουθήσεις κι εσύ την θρησκεία της αγάπης.

Είμαι σίγουρη πως αν ρωτήσεις αυτά τα άτομα θα σου πουν την πολυχρησιμοποιημένη καραμέλα για τον χριστιανισμό: Είναι η θρησκεία της αγάπης, ο Χριστός είπε «αγαπάτε αλλήλους», αυτό με τα μάγουλα, με τους χιτώνες, γενικότερα μια εικόνα που δεν έχει και μεγάλη σχέση με το «Σκοτώστε τους» και «Ελπίζω να πάνε στην κόλαση» που εξέφρασαν ποικιλοτρόπως στο συγκεκριμένο θέμα. Και όχι, δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την δικαιολογία ότι είναι μεμονωμένα περιστατικά (είδαμε τι έκανε ένα μεμονωμένο περιστατικό φανατισμού στην Νορβηγία). Πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί ένας χαρισματικός ηγέτης που θα ενώσει αυτές τις φωνές και θα ξεκινήσει τον δικό του, πολύ πραγματικό και αιματηρό πόλεμο εναντίων άθεων και αλλόθρησκων; Δεν είναι η πρώτη φορά που θα συμβαίνει κάτι τέτοιο στην ιστορία. Δεν θα είναι ούτε η τελευταία. Αυτό που συμβαίνει στα μυαλά αυτών των ανθρώπων τους ωθεί στο να εκφράζουν το απόλυτο μίσος και παρόλα αυτά να θεωρούν πως αυτό είναι φυσιολογικό στα πλαίσια της αγάπης της οποίας υποτίθεται πως διδάσκει η θρησκεία τους. Αν αυτό δεν είναι παραλογισμός τότε δεν ξέρω τι είναι.

Όσο η θρησκευτική υποταγή γίνεται πιο σημαντική από την λογική και η αγάπη προς τον θεό πιο σημαντική από την αγάπη προς τον άνθρωπο θα υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της αιματηρής επίλυσης των «διαφορών».

Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη

Ακούμε στην Ελλάδα δηλώσεις του στυλ: «και στην Ευρώπη υπάρχει οικονομική κρίση», «παντού τα ίδια είναι τώρα», «δεν υπάρχει κοινωνικό κράτος πουθενά» και κάτι τέτοια.

 Και δεν μπορώ, μου γυρνάει το μάτι ανάποδα! Γιατί ΟΧΙ δεν είναι παντού τα ίδια και ΟΧΙ δεν μπορείς φίλε Έλληνα να μου λες με υφάκι «και το Βέλγιο περνάει οικονομική κρίση», λες κι αυτό δικαιώνει τα σκατά στα οποία βρίσκεται η Ελλάδα, γιατί δεν έχεις ιδέα τι συμβαίνει στο Βέλγιο. Ούτε και σε άλλες χώρες της Ευρώπης προφανώς.

Ιρλανδία

Ας ξεκινήσω από την Ιρλανδία που έχει ήδη καταρρεύσει και έχουν τραγικό πρόβλημα. Στην Ιρλανδία λοιπόν δυο χρόνια πριν ο μισθός στο Δουβλίνο ήταν 1900 ευρώ τον μήνα άνετα και σε δουλειές στυλ τηλεφωνικό κέντρο. Ναι, όταν έψαχνες για δουλειά στο Δουβλίνο κάτω από 20000 ευρώ τον χρόνο ήταν λίγα, δεν κοιτούσες καν τέτοιες αγγελίες (το ίδιο και στο Λονδίνο, ακόμα έτσι είναι βασικά). Φυσικά δεν είναι όλα τα επαγγέλματα στην ίδια μισθολογική κλίμακα, ούτε όλες οι περιοχές όμως γενικά μιλώντας οι μισθοί ήταν πολύ καλοί, τα επίπεδα ανεργίας πολύ χαμηλά και η κοινωνική πρόνοια είχε μπερδευτεί και νόμιζε ότι τα λεφτά που μοίραζε ήταν της Μονόπολης.

Έμαθα πρόσφατα πως μπορούσε  όποιος ήθελε να πάει στην Ιρλανδία σαν μετανάστης, να δηλώσει άπορος και να παίρνει χρήματα από το κράτος. Προφανώς το έκαναν πολλοί αυτό :p. Γι’αυτό στους Ιρλανδούς ήρθε λίγο κεραμίδα η όλη κατάσταση. Ήταν μια χαρά το κράτος τους, το διέλυσε η κυβέρνηση πολύ γρήγορα και πολύ αποτελεσματικά, όμως πριν γίνει αυτό δεν είχαν ιδιαίτερα προβλήματα, δεν έπαιρναν 700 ευρώ τον μήνα, δεν περνούσαν οδύσσεια κάθε φορά που ήθελαν κάτι από το δημόσιο, δεν ζούσαν σε ένα μπουρδέλο. Οπότε δεν είναι το ίδιο, ξεκολλήστε.

Επίσης στην Ιρλανδία έχει μέρη σαν κι αυτό που μπορεί να πεθάνεις, μόνο και μόνο επειδή είναι δύσκολο να αντέξεις τόση τελειότητα γύρω σου

Αγγλία

 Στην Αγγλία δε ίσχυαν τα ίδια με την Ιρλανδία. Υψηλοί μισθοί, χαμηλά επίπεδα ανεργίας, καλή πρόνοια. Και ναι η πρόνοια στην Αγγλία τα σπάει και δεν μπορώ να ακούω βλακείες. Καταρχάς αν σε απολύσουν και μπεις στο ταμείο ανεργίας παίρνεις επίδομα μέχρι να βρεις άλλη δουλειά. Ναι, ακόμη κι αν σου πάρει 5 χρόνια. Βέβαια ψάχνουν να σου βρουν δουλειά κι αν σε πάρουν κάπου και δεν πας σου κόβουν το επίδομα. Πράγμα το οποίο βρίσκω λογικό, είπαμε καλοί καλοί αλλά δεν είναι και μαλάκες. Επίσης αν είσαι ανήλικη, ανύπαντρη μητέρα σου δίνουν ένα σπιτάκι κι έναν μισθό για να ζεις το παιδί σου. Εντάξει αυτό είναι λίγο τραγικό γιατί βλέπεις τα 16χρονα με τα καροτσάκια αβέρτα και εκεί που η πρόνοια το έκανε για να βοηθήσει σε μια δυσάρεστη (αρκετά συχνή) κατάσταση τώρα έχει γίνει σύστημα. Δεν είναι και λίγο να σου έρθει σπίτι από το πουθενά. Α ναι ξέχασα, το σπίτι είναι δικό σου, για πάντα. Απλά δεν μπορείς να το πουλήσεις, αν θες να φύγεις επιστρέφει στο κράτος για να πάει στην επόμενη ανύπαντρη, ανήλικη μητέρα.

 Δεν ξέρω αν ισχύει ακόμα αυτό, πάντως μέχρι το 2008 που έφυγα ίσχυε. Και εκεί που έμενα τα σπίτια που τους έδιναν ήταν τέλεια.

 Στο θέμα ιατρική περίθαλψη τώρα. Με μια λέξη: ΤΕΛΕΙΑ. Είσαι ασφαλισμένος από το πανεπιστήμιο όταν σπουδάζεις και φυσικά όταν δουλεύεις. Και εντάξει, έμενα σε κωλοχώρι οπότε δεν μπορώ να κρίνω πως θα ήταν στις μεγάλες πόλες, πάντως όταν ήθελα οτιδήποτε έπαιρνα τηλέφωνο στο αντίστοιχο ΙΚΑ στις 8 το πρωί πριν πάω δουλειά και μου κλείνανε ραντεβού την ίδια μέρα στις 12.30 που είχα διάλειμμα, εκτός κι αν ήταν για αίμα που πήγαινα το επόμενο πρωί πριν την δουλειά. Ευγενέστατοι εννοείται και με ενδιαφέρον για τους ασθενείς τους. Είχαν τον φάκελο του καθένα και σου έστελναν γράμμα όταν ήταν καιρός να κάνεις τις γυναικολογικές σου εξετάσεις ή τις εξετάσεις αίματος ή οτιδήποτε. Μην ξεχαστείς και δεν πας.

 Κάτι άλλο περίεργο που έμαθα είναι πως αν είσαι κάτω από 18 δεν πληρώνεις στον οδοντίατρο. Και ναι μου έκανε εντύπωση γιατί το έμαθα όταν το 15χρονο ξαδερφάκι μου κατάφερε να ξεκολλήσει ένα δόντι του που είχε σπάσει λίγο πριν έρθει για διακοπές και τρέχαμε να βρούμε οδοντίατρο. Και όταν πήγα να τον πληρώσω μου είπε μόνος του ότι φαίνεται κάτω από 18 το παιδί οπότε δεν πληρώνει. Έτσι απλά. Ούτε ταυτότητα δεν μου ζήτησε κι ήμασταν και ξένοι!!!

 Ναι, ναι, ίδια με την Ελλάδα είναι και στην Αγγλία…

 Βέλγιο

Το Βέλγιο, όπως και οι παραπάνω χώρες περνάει κρίση επειδή μπερδεύτηκαν λιγάκι κι αυτοί, Μονόπολη κι εδώ.

Εεε, εσείς τι θα θέλατε; Μωβ ή πράσινα;

Σας απέλυσαν; Πάρτε λεφτά, για όλη σας την ζωή και με επίδομα που είναι καλύτερο από τον βασικό μισθό στην Ελλάδα. Έχετε παιδιά και είστε άνεργοι και οι 2 γονείς; Πάρτε περισσότερα λεφτά. Για πάντα! Είστε μετανάστης και δηλώνετε άπορος; Ααα, εσείς κι αν θα πάρετε λεφτά. Αν έχετε και παιδιά δε ότι θέλετε θα σας κάνουν.

Ναι η πρόνοια εδώ σκορπάει τα λεφτά τόσο ηλίθια που όσοι δουλεύουν τα έχουν πάρει γιατί δουλεύουν για να κάθονται οι υπόλοιποι. Και δεν υπερβάλω, αυτό ισχύει. Στο Βέλγιο είναι αδύνατον να μην βρεις δουλειά αν έχεις ανάγκη. Βρε καθαρίστρια, βρε σε εργοστάσιο, θα βρεις όμως. Και με αρχικό μισθό 1200 το μήνα (και το λένε και λίγο :s) και με κόστος ζωής πάνω κάτω όπως στην Ελλάδα. Όμως σου λέει ο άλλος, γιατί να τρέχω να δουλεύω; Αφού τα ίδια μου δίνει και το κράτος για να κάθομαι (true stories).

 Ας βγούμε από το καβούκι μας λοιπόν κι ας σταματήσουμε τις βλακείες για την κρίση. Μαζευόμαστε εδώ οι μετανάστες από χώρες (Ιρλανδία, Ρουμανία και Ελλάδα) που είναι στα χειρότερα τώρα και τραβάμε τα μαλλιά μας όταν ακούμε για κρίση στο Βέλγιο.

Γιατί ναι, περνάνε κρίση για τα δικά τους δεδομένα τώρα, όμως αν έρθει ένας Έλληνας θα διαπιστώσει πως τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από ό,τι ήταν στην Ελλάδα πριν από την κρίση!!!!