Space is where we belong, anywhere but here…

Σήμερα θα γράψω κάτι καλό για το Βέλγιο – και ζητώ συγνώμη σε όσους περίμεναν ατέλειωτο θάψιμο, θα επανέλθω όμως, μην ανησυχείτε.

Ένα καλό που έχει το Βέλγιο είναι ότι αν κάνεις επίσημο παράπονο για κάποιο πρόβλημά σου συνήθως θα διορθωθεί, έτσι μετά το post για τον καιρό έχουμε καλοκαιρία!! Καλά χιόνισε λίγο χτες αλλά όχι εδώ που μένω και γενικά έχει ήλιο οπότε αποστολή εξετελέσθη :p

 Ένα άλλο καλό είναι οι Absynthe Minded.

 Υπέργλυκο συγκρότημα με πολύ καλή σκηνική παρουσία τους οποίους είδα το καλοκαίρι σε ένα festival και το Σάββατο δωρεάν στην κεντρική πλατεία του χωριού. Της Brugge εννοώ. Τέλος πάντων, χωρίο είναι κι αυτό :p

 Κι ήταν ένα πολύ ωραίο Σάββατο βράδυ, σε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πλατείες που έχω δει, η οποία ήταν γεμάτη από ένα πολύ ζωντανό κοινό (βασικά περισσότερη ζωή είχε το κοινό εκεί παρά στους metallica πέρυσι, τέλος πάντων, άλλο post αυτό), η παρέα ήταν πολύ ευχάριστη, οι Absynthe Minded έπαιξαν όλα τα αγαπημένα μου τραγούδια τους (εκτός από 1 αλλά τέλος πάντων, τους συγχωρώ) και γενικά μια χαρά.



Rammstein 2009

Ήρθε ο καιρός να γράψω για αυτή την συναυλία, καθώς και για το ταξίδι μου στην Βαρκελώνη γενικότερα. Όμως πάμε για 2ο γύρο Ισπανία έτσι όπως το βλέπω, οπότε θα ακολουθήσει μίνι αφιερωματάκι με 4-5 άρθρα!

Σήμερα όμως το θέμα μας θα είναι μόνο οι Rammstein. Μάλλον είναι περιττό να πω πως δεν είχα ξαναζήσει κάτι τέτοιο (κι έχω πάει σε αρκετές συναυλίες) και πως όσο προετοιμασμένη κι αν ήμουν από video που έβλεπα ε δεν ήμουν αρκετά προετοιμασμένη…. Πάμε από την αρχή όμως:

Οι πόρτες άνοιγαν στις 7.45 κι εγώ η κακομοίρα ήθελα να πάμε εκεί νωρίς, κατά τις 6, άντε 7 βρε αδερφέ, να χαρούμε λίγο το συναίσθημα της συναυλίας. Κι επίσης ήθελα να πάμε 1η σειρά, μια φορά βλέπεις τους Rammstein!!

Οι μισοί της παρέας πήγαν όντως νωρίς (ήμασταν αρκετά άτομα και δεν μέναμε όλοι μαζί), εμείς όμως αργήσαμε αρκετά και πρέπει να πω πως τα είχα πάρει λιγάκι γιατί μπερδευτήκαμε και με το μετρό (η μοναδική φορά στις τόσες μέρες, άμα βιάζεσαι τότε συμβαίνουν όλα τα στραβά…). Φτάσαμε τελικά και μόλις μπήκαμε μέσα και αρχίσαμε να κοιτάμε για τους άλλους (ήμασταν πάνω πάνω στις κερκίδες κι αυτοί κάτω και μπροστά…) κλείνουν τα φώτα:

Combichrist

Άγγλοι είναι αυτοί;;; 8.45 είχαν πει ότι θα βγουν και βγήκαν 8.40 σχεδόν!! Κατεβήκαμε κάτω απλά δεν πήγαμε μπροστά, αλλά βλέπαμε τέλεια από εκεί που ήμασταν και μετά από λίγα λεπτά είχαμε αρχίσει να χορεύουμε. Το ότι θα είναι οι combichrist support το έμαθα 1-2 βδομάδες πριν φύγουμε και χάρηκα αρκετά. Κι ήταν πάρα πολύ καλοί. Κάτι που δεν είχα προσέξει πριν είναι πως ο τραγουδιστής είναι φωνάρα!!! Είχα μείνει βλάκας, καλέ τι ωραία φωνή που έχει αυτός!!!!!!

Έπαιξαν πολύ λίγο όμως, 9.30 είχαν φύγει και νομίζω πως όλοι θέλαμε λίγο παραπάνω.

Δεν βρήκα κάτι καλό από την συναυλία οπότε θα μπει videaki. Προειδοποίηση: το video που ακολουθεί δεν είναι για ευαίσθητες ψυχές, παρακαλούνται όσοι δεν αντέχουν κάτι τέτοια απλά να μην το δουν και να μην αρχίσουν να γκρινιάζουν… Ευχαριστώ.

Rammstein

Μετά τους combichrist άνοιξαν τα φώτα και χώθηκα μπροστά. Ήμασταν δεξιά πάνω σ’ένα σκαλί κι έβλεπα τέλεια!!! Κατά τις 10 (επίσης στην ώρα τους, άντε να άργησαν 5 λεπτά) βγήκαν οι Rammstein – με έναν θεαματικότατο τρόπο φυσικά τον οποίο νομίζω πως θα χαλάσω αν περιγράψω :p

Από κει και πέρα το χάος. Οι άνθρωποι είναι θεοί, έπαιξαν πολύ, έπαιξαν δυνατά και σε κάθε τραγούδι είχαν κι ολόκληρη παράσταση από πίσω. Ώρες ώρες απλά χάζευα, δεν πίστευα τι έβλεπα.

Αυτά είναι πάνω κάτω τα τραγούδια που έπαιξαν (μου έχουν ξεφύγει κάποια):

Rammlied
B********
Keine Lust
Feuer Frei
Wiener Blut
Frühling In Paris
Ich Tu Dir Weh
Liebe Ist Für Alle Da
Links 2 3 4
Du Hast
Pussy
Benzin
Sonne
Ich Will
Seemann
Rosenrot
Engel

Και για να πάρετε μια γεύση του τι έγινε:

Στο Pussy ο Till απλά μας έκανε μια μικρή επίδειξη των προσόντων και των ικανοτήτων του – όσοι ήταν στις μπροστινές σειρές και τους πήραν τα «χύσια» ήταν πολύ ικανοποιημένοι μετά – εκστασιασμένοι θα έλεγα. Εμάς δυστυχώς δεν μας έφτασαν, σταμάτησαν ακριβώς μπροστά μας. Προς το τέλος του τραγουδιού γέμισε και η αίθουσα κάτι σαν κομφετί, κίτρινα και κόκκινα, ήταν υπερθέαμα – δεν έχω λόγια.

Καλά στο Feuer Frei έγινε χαμός. Καταρχάς να πω πως όταν έσκαγαν οι φωτιές οι μεγάλες τις νιώθαμε και μου είπαν τα παιδιά που ήταν πιο πίσω ότι τις ένιωθαν κι αυτοί. Ένας από εμάς που είχε πάει ακόμη πιο μπροστά ψήθηκε – απορώ πως αντέχει το συγκρότημα. Κάποια στιγμή σε αυτό το τραγούδι φόρεσαν οι 3 μπροστά κάτι σαν μάσκα στο στόμα τους και «έφτυναν» φωτιά όταν τραγουδούσαν. Δεν υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι. Α και όταν έσκαγαν από πίσω τα «πυροτεχνήματα» τρανταζόταν το μέρος, τα ένιωθες να σκάνε στην καρδιά σου, ήταν απίστευτα τέλειο το όλο σκηνικό.

Το du hast είναι κλασσικά το αγαπημένο μου και μάλλον κι όλων των άλλων γιατί από τις πρώτες νότες τους έπεσε πανικός στο στάδιο, χαρά, ουρλιαχτά, χτύπημα – με πόνεσε ο αυχένας μου. Και εδώ θέλω να ρωτήσω τον κόσμο: πως στο καλό κοπανιέται έτσι ο τραγουδιστής; Το κεφάλι του νόμιζα ότι θα φύγει κάποια στιγμή, την επομένη θα έπρεπε να βάλει κολάρο – αν ήταν όπως ο κάθε φυσιολογικός άνθρωπος. Βέβαια ο λαιμός του είναι σαν κορμός δέντρου. Είναι τεράστιος ο τύπος, φέτες και το μπράτσο του είναι όσο το κεφάλι μου.

Sonne. Εδώ δεν έγινε κάτι τρελό απλά ήταν μια τέλεια στιγμή στην συναυλία οπότε απολαύστε.

Benzin. Ε όπως καταλαβαίνετε κι εδώ έγινε ένα έντονο παιχνίδι με τις φωτιές, πήρε κάποια στιγμή ο Till ένα μαραφέτι (σαν κι αυτά που λέμε στα rpg, θυμάμαι στο vampire, αναπτήρας και λακ για να κάνουμε φλογοβόλο, χιχιχιχι – ε μάλλον του Tiel ήταν λίγο πιο σοβαρό) και άρχισε να ξερνάει φωτιές από δω κι από κει. Και κάποια στιγμή τα σκάγια πήραν κι έναν άσχετο που ήταν πάνω στην σκηνή – με ένα φουτεράκι!! Θα δείτε την σκηνή στο video που ακολουθεί – εμείς καταλήξαμε πως ήταν στημένο πάντως (αν κι εκείνη την ώρα είχαμε σοκαριστεί λίγο).

Ich tu dir Weh.  Α καλά, εδώ κι αν ήταν show. Ο πληκτράς ήταν τρελή φάτσα, πάνω κάτω 5 κιλά μαζί με τα ρούχα και έκανε όλη την ώρα παλαβομάρες, μεγάλη μορφή ο τύπος (όπως και όλοι για να είμαστε αντικειμενικοί). Δεν λέω τίποτα, δείτε το και δείτε και το 2ο βίντεο που έχει χάλι ήχο αλλά φαίνεται καλά το σκηνικό…

Engel. Το περίμενα πως και πως, μεγάλη λατρεία αυτό το τραγούδι. Δεν έγινε κάτι συνταρακτικό πάνω στην σκηνή, σε σχέση με τα άλλα τουλάχιστον αλλά μ’αυτό έκλεισαν και είναι θεϊκό από μόνο του οπότε ακούστε το (έχει και ωραίους στίχους).

Γενικά σχόλια:

  • Η οργάνωση της συναυλίας ήταν άψογη. Όλα ξεκίνησαν στην ώρα τους και παρόλο που ήμασταν πίτα και είχαμε και τις φωτιές δεν ένιωσα να πεθαίνω από έλλειψη αέρα σε καμία στιγμή. Καλός εξαερισμός μάλλον. Μαστούρωνες λιγάκι βέβαια γιατί το μισό στάδιο κάπνιζε μπάφους, αλλά ήταν καλά, έκανες και κεφάλι τζάμπα. Α και το άλλο το θεϊκό είναι πως γυρνούσε ένας τυπάκος γύρω γύρω και πουλούσε μπύρες κι έτσι αν έσκαγες από την δίψα δεν ήταν ανάγκη να βγεις εκτός συναυλιακού χώρου για να δροσιστείς. 1000 μπράβο.
  • Σ’ένα τραγούδι χάλασε 2-3 φορές το μικρόφωνο αλλά αντιμετωπίστηκε γρήγορα και ο κόσμος από κάτω ήταν τόσο χαρούμενος που ήταν σαν να μην συνέβη καν.
  • Α, ας σημειωθεί ότι ήμασταν πολλοί έλληνες εκεί μέσα, 30-40 τουλάχιστον!! Την επόμενη φορά να οργανωθούμε!! Επίσης πέτυχα πολλούς γερμανούς και άγγλους.
  • Ένα στιγμιότυπο που με τρόμαξε λιγάκι: Ήρθε κάποια στιγμή μια κοπελιά, ισπανίδα, κι έπεσε πάνω στους μπροστινούς μου, επίσης ισπανοί, και έκλαιγε με μαύρο δάκρυ. Τα παιδιά, που όπως καταλάβαμε την ήξεραν, προσπαθούσαν να την ηρεμήσουν και να την σηκώσουν, γιατί δεν μπορούσε να σταθεί καλά – και να δουν και τι έχει γιατί δεν μιλούσε. Αφήστε φρικάραμε λιγάκι όλοι. Τελικά μου είπε μετά που συνήλθε λιγάκι και ήρθε δίπλα μου να βγάλει φωτογραφίες ότι ήταν καλά απλά ήταν πιο μπροστά, κάποια στιγμή την ζούληξαν πολύ και δεν μπορούσε να αναπνεύσει και φοβήθηκε ότι θα πεθάνει… Τέλος πάντων, καλά ήταν τελικά, αν και πονούσε σε διάφορα σημεία, αλλά αγχώθηκα για λίγο…
  • Κι ένα παράπονο: Δεν έπαιξαν το te quiero puta!!! Τραγικό;;; Και κάτι ισπανοί πίσω μου αυτό έλεγαν, το περιμέναμε πως και πως ρε γαμώτο…
  • Έκανα μια βλακεία και μετά τους combicrhist δεν είχα τηλέφωνο οπότε δεν μπορούσα να επικοινωνήσω ούτε με κάποια άτομα που ήταν μέσα στην συναυλία ούτε με κάποια που ήταν στην Αθήνα κι ήθελαν να ακούσουν λιγάκι – σόρυ βρε γλυκιά μου, δεν μπορούσα ούτε μήνυμα να στείλω!!
  • Πρώτη φορά πήγαμε σε συναυλία και λέγαμε πως το εισιτήριο ήταν πολύ φτηνό σε σχέση με το τι είδαμε!!

Η επιστροφή

Καλά στην επιστροφή γελάσαμε πάρα πολύ. Χάσαμε το τελευταίο μετρό και λιώσαμε σε ένα παγκάκι και εκεί μας βρήκαν κι άλλοι 4 από την παρέα (σύνολο 7) κι ευτυχώς η μια κοπέλα είχε την αντοχή να ψάξει σε χάρτες κλπ να βρει εναλλακτικές. Πήγαμε σε μια στάση του τραμ εκεί απέναντι που είχε πολύ κόσμο αλλά σύντομα ανακαλύψαμε πως όλοι ήταν τουρίστες και ψαχνόντουσαν. Είχε πολύ πλάκα γιατί ρωτούσαμε ο ένας τον άλλον, ρωτούσαν εμάς πώς να πάνε στο κέντρο (στα ισπανικά κιόλας…)!!! Τελικά εντοπίσαμε λεωφορείο, νυχτερινή γραμμή. Είχε 9 νυχτερινές γραμμές, αν είναι δυνατόν. Αυτή η πόλη δεν κοιμάται ποτέ, αλλά αυτά θα τα πούμε άλλη στιγμή. Οι στάσεις φίσκα όμως κι όλοι από την συναυλία φυσικά και το λεωφορείο δεν σταματούσε καν γιατί που θα μπαίναμε, στην οροφή; Οπότε αρχίσαμε να προχωράμε προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς την αφετηρία. Εμείς κι άλλα 30-40 άτομα που ήταν εκεί γύρω. Κάποια στιγμή ένας από εμάς που ήταν μπροστά μπροστά φωνάζει να τρέξουμε κι αρχίζουμε το τρέξιμο λοιπόν. Κι όλοι οι υπόλοιποι (παρόλο που το «τρέξτε» δεν πρέπει να το κατάλαβαν). Ε προλάβαμε το λεωφορείο και οι 4 κάτσανε κιόλας, μετά από 1 στάση όμως έγινε ένα ντου και πραγματικά σκαρφαλώνανε όπου βρίσκανε, ζουληχτήκαμε αρκετά αλλά κλασσικά κάναμε μαλακίες και γελούσαμε. Μας άφησε και κοντά στο μέρος που μέναμε, μια χαρά!!

Ήταν λοιπόν μια πολύ καλή συναυλία κι η μέρα – αν και είχε κάποια μικρά ευτράπελα πριν την συναυλία – ήταν τέλεια, από αυτές τις μέρες που θυμάσαι για μια ζωή…

Λοιπόν, θέλετε να πάμε να τους δούμε και αλλού; Θα έλεγα ή Αγγλία (που πρέπει να πάω έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή) ή Νορβηγία (που άμα πάμε μπορεί να μείνω κιόλας :p) ή Ελβετία (που είναι κοντά και παίζουν και σε festival)!!

Faith devides us, death unites us

Έπαιξαν 1.30 ώρα περίπου, έπαιξαν ΤΕΛΕΙΑ κι όλοι φύγαμε μ’ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά!!!!!! Κι έναν ελαφρύ πόνο στο σβέρκο, στα πόδια, στην πλάτη… Εντάξει δεν έπαθα εγκεφαλικό όπως στους moonspell είναι η αλήθεια, παρόλο που οι Paradise Lost μ’αρέσουν περισσότερο. Απλά μάλλον τα χρόνια αναμονής μέχρι να ακούσω το Vampiria ήταν πάρα πολλά κι είχε συσσωρευτεί η επιθυμία κι έσκασε, ενώ τους Lost τους είχα ξαναδεί. Τέλος πάντων. Επιστροφή στο θέμα μας.

Η άμαξα από πίσω δεν τα σπάει;;

Η άμαξα από πίσω δεν τα σπάει;;

Λοιπόν σήμερα θα συνδυάσουμε την συναυλία με παρουσίαση του καινούριου τους δίσκου (που ήταν και η αφορμή της περιοδείας τους) και σύντομα θα μπουν αναρτήσεις με πληροφορίες και τραγούδια από όλους τους δίσκους τους (ναι λέμε είναι τέλειοι κι όσα και να γράφω είναι λίγα):

Η βραδιά ξεκίνησε με τους SadDolls, οι οποίοι ήταν αρκετά καλοί και μάλλον επηρεασμένοι από 69 eyes και H.I.M. Στην συνέχεια ήρθαν οι Poem, που αν και δεν μπορώ να πω πως ήταν κοντά στο στυλ των Lost, ήταν πάρα πολύ καλοί!! Ο τραγουδιστής έχει τέλεια φωνή, αφού όταν ξεκίνησε να τραγουδάει δεν το πίστευα πως τραγουδούσε αυτός :p

Βέβαια όπως καταλαβαίνετε εγώ είχα αγχωθεί λόγω αναμονής. Καλά όλα αλλά ήμασταν εκεί από τις 8.15 κι είχε πάει 10+ η ώρα!!!!! Δεν το λέω αρνητικά, δεν κουραστήκαμε καθόλου και η διάθεση ήταν τέλεια από τις 8 ως την ώρα που φύγαμε, απλά ανυπομονούσα. Άξιζε όμως, και ιδού η playlist (με την ευγενική βοήθεια ενός φίλου ενός φίλου – τον οποίο ευχαριστώ και για τις φωτογραφίες). Α στις παρενθέσεις είναι το όνομα του δίσκου από τον οποίο προέρχεται το τραγούδι.

1

01. The Rise Of Denial (Faith Divides Us Death Unites Us – 2009)
02. Pity The Sadness (Shades of god – 1992)
03. Erased (Symbol of live – 1992)
04. Embers Fire (Icon 1993)
05. I Remain (Faith Divides Us Death Unites Us – 2009)
06. As I Die (Shades of God – 1992)
07. The Enemy (In Requiem – 2007)
08. First Light (Faith Divides Us Death Unites Us – 2009)
09. Enchantment (Draconian Times – 1995)
10. Frailty (Faith Divides Us Death Unites Us – 2009)
11. One Second (One Second – 1997)
12. Forever Failure (Draconian Times – 1995)
13. Requiem (In Requiem – 2007)
14. Faith Divides Us – Death Unites Us (Faith Divides Us Death Unites Us – 2009)
15. As Horizons End (Faith Divides Us Death Unites Us – 2009)
16. Say Just Words (One Second – 1997)
17. Eternal (Gothic – 1991)

2

Το Faith Divides Us Death Unites Us, που κυκλοφόρησε το 2009, ακολουθεί πιο σκοτεινά μονοπάτια, γεμάτα θυμό, μελαγχολία και απελπισία. Η κιθάρα κυριαρχεί και η μουσική παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ατμόσφαιρα – χωρίς βέβαια να υποβαθμίζεται η σημασία της φωνής του Νικολάκη (που λέγανε και τα παιδιά στην συναυλία) η οποία δεν σταματά να μας εκπλήσσει!! Για μένα αυτός ο δίσκος ακούγεται ολόκληρος και στο repeat, αυτός είναι και ο λόγος που δεν έχω ξεχωρίσει ακόμα κάποιο κομμάτι ως αγαπημένο (αν και το I remain προχωράει αργά και σταθερά προς αυτή την θέση). Απολαύστε τα:

I Remain

Blindness as we consider our fate
Within our mortal wake
The will of one astray
To prevail my sins at gods gate

Digress as we consider and fail
Forlorn this empty cage
As treachery invades
You consider the tears and disengage

Tear me down and break me — I remain

I’ve never seen the love and confidence
To believe the faith and never speak again
Forever seething throes of opulence
To release the pain and never breathe again
Can you release the pain and never speak again

At God’s gate
Tear me down and break me I remain

3

Frailty

Nature
I’ve never shown so much redemption
I’ve never shown

Crawl through the mist to the masses
Born through sadness
Endeavoured far too long with this
I’m past this now

Your reach is far too long

Drawn to the freedom of action
Sworn compassion
Been severed far too long from this
I’m past this now

Failure,
I’ve never shown so much intention
I’ve never known

Scorn a resist that surpasses
Fortunes absence
Been severed far too long from this
It’s fractured now

And all I’ve got is frailty to release
time waits for no one

Your show won’t save me from the past
Dissolved dreaming it could last

Faith Divides Us

Faith Divides Us, Death Unites Us

Refrain from the way we were
Slain the invincible
Changed are the the ways of man
Fortitude to face the path

[Chorus:]
Vanquish the pain don’t want to see it fail
Faith divides us death unites us
Vanquish the pain don’t want to seek despair
Faith divides us death unites us

Tears for a hopeless case
Outside is still so vague
Frayed the landscapes of old
Cleared the indelible

[Chorus]

Cannot sleep through darkened skies
Cannot dream until it’s over
Cannot sleep through darkened skies
Cannot dream until it’s over

[Chorus]

As Horizons End

To remain pessimistic found, in this hour of distress
Till decayed, derelict down
In this shower of pretence

Desire profane
You never see again

As horizons end
Ever to descend
As horizons end
Ever to descend

You retain a desolated frown
In this hour of distress
You invade the decadent crowd
In a shadow of pretence

Desire profane
You never see again
The light of day it seems to be enslaved

Οι στίχοι εδώ κι επίσης μπορείτε να ακούσεται κι άλλα ωραία τραγουδάκια τους εδώ (και το άρθρο θα ενημερώνεται όσο θα γράφω κι άλλα άρθρα για αυτούς).

Χαρούλες

Λοιπόοοον, σήμερα θέλω να σας πω 2 πράγματα:

1ον πως θα λείψω για κάποιες μέρες γιατί θα έχω επισκέψεις (μια Κινέζα φίλη που γνώρισα στην Ουαλία) και καταλαβαίνετε, θα το παίξω τουρίστας στην Αθήνα λιγάκι…

2ον είμαι πολύ χαρούμενη κι ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας!!! Έχουμε πήξει στην συναυλία αυτόν τον καιρό… Αχ, ευτυχία σκέτη… Καταρχάς πήγα 2 φορές στην Πέτρα αυτή την εβδομάδα, και το λατρεύω αυτό το μέρος, τα βράχια, το φεγγάρι (και τι φεγγάρι, γιομάτο), τα αστέρια, μια λατρεία είναι… Την πρώτη είδαμε ελληνικά συγκροτήματα που δεν είναι και πολύ κοντά στο στυλ μουσικής που ακούω αλλά ήταν γνωστοί και περάσαμε καλά (ήμασταν και κάμποσες χαζοχαρούμενες τρελές οπότε δύσκολο να περάσεις άσχημα). Την δεύτερη φορά (χτες!) είδαμε διάφορα ελληνικά συγκροτήματα με αγγλικό στίχο. Ήταν το Greek Alternative Day 2009 και θα σας πω λεπτομέρειες σε λιγάκι γι’αυτό. Και φίλτατοι αναγνώστες, η ευτυχία μου δεν περιγράφεται, δείτε πρόγραμμα για τους επόμενους μήνες:

11 Σεπτεμβρίου Archive

16 Σεπτεμβρίου (αν θυμάμαι καλά) κάτι φίλοι στο Πολυτεχνίo (εντάξει άσχετο με τα υπόλοιπα αλλά συναυλία είναι κι αυτό!!)

17 Οκτωβρίου Paradise Lost (άντε, παίζει να ξεπεράσω το σοκ από τους Moonspell μετά από αυτούς…)

1 Νοεμβρίου Amorphis (έλειπα πέρυσι και δεν τους είχα δει..)

12 Νοεμβρίου Rammstein

Αυτές είναι οι επιβεβαιωμένες, που θα πάμε 100%. Και πάμε τώρα και στις υπόλοιπες που δεν ξέρω αν θα πάω (λόγω παρέας κυρίως):

29 Σεπτεμβρίου Domine / Wolfcry. Ελάτε ρε παιδιά, 20 ευρώ είναι μόνο, ΠΡΕΠΕΙ να πάμε!!

04 Οκτωβρίου Candlemass. Ε ποιος δεν θέλει να δει τους candlemass τώρα;;; Εντάξει, μπορεί να κόψουμε τις φλέβες μας, ε και; Πρώτη φορά θα είναι;;;

10 Οκτωβρίου Tarja. Δεν με χάλαγε να πάω αλλά δεν καίγομαι κιόλας, πόσα λεφτά να δώσει κανείς για συναυλίες πια;;;

28 Νοεμβρίου Arch Enemy. Σ’αυτό θα αναγκάσω κάποιον να έρθει, δεν παίζει. Θέλω να δω την κοπελιά, τέτοια φωνή δηλαδή μου κάνει εντύπωση…

12 Δεκέμβρη Blue Oyster Cult. Εδώ μάλλον θα πάω, παρέα υπάρχει, εκτός κι αν έχει γίνει κάτι τραγικό και δεν μπορέσω…

17 Δεκέμβρη Gogol Bordello. Ελπίζω να τους δω, δεν τους είδα στο rockwave. Είναι βέβαια στο Ελληνικό, δηλαδή μίνι εκδρομή για να πας αλλά τέλος πάντων. Μέχρι τότε βλέπουμε.

Αυτάααα! Και ποιος ξέρει πόσες άλλες θα ανακοινωθούν 😉

Πάμε στο χτες τώρα. Χτες λοιπόν έπαιζαν αρκετοί. Τους DJ Ladydust (έπαιζε και στα διαλείμματα), Zebra Tracks, The Fuzzy Nerds τους χάσαμε όλους γιατί φυσικά αργήσαμε λιγάκι να πάμε :p. Από αυτούς που είδαμε έχουμε και λέμε:

Sunny Side of the Razor: πάρα πολύ καλοί, ωραία φωνή είχε η Λίλα (έτσι θα την λέω πάει και τέλειωσε), ωραία μουσικούλα, ωραία σκηνική παρουσία γενικά. Η κοπέλα είναι πολύ άνετη στην σκηνή και πολύ τσαχπίνα, και λάτρευα και την Λίλα στους Singles οπότε σιγά μη δεν μ’αρεσαν.

Transistor: Αυτούς τους ήξερα κι ήταν όπως τους περίμενα. Ωραίοι!! Μπράβο στα παιδιά.

Rosebleed: Ιδέα δεν είχα ποιοι είναι αυτοί αλλά τελικά όχι μόνο ήξερα ένα τραγούδι τους και μ’άρεσε πολύ αλλά μάλλον εντυπωσιάστηκα. Πολύ καλή φωνή το παιδάκι.. Τέλειο το παρακάτω τραγούδι:

Κάπου εδώ παραλίγο να φύγω, γιατί έφυγαν οι 2 φίλες που είχαμε πάει μαζί, αλλά ΕΥΤΥΧΩΣ είχα κι άλλον έναν φίλο εκεί κι έμεινα, φιουυυυυυ….

Film: Εεε, αυτούς τους έγραφε το εισιτήριο αλλά δεν παίξανε τελικά. Καλοί είναι πάντως, κάπου τους είχα δει κάποτε.

Cyanna: Στην αρχή δεν εντυπωσιάστηκα, αν και περίμενα πως και πώς να βγουν. Στην συνέχεια εντυπωσιάστηκα όμως :p. Εντάξει έπαιξαν το shine όπως ήταν αναμενόμενο και κωλοχάρηκα, όπως ήταν επίσης αναμενόμενο. Στα καπάκια παίζουν το Seven Nation Army οπότε εκστασιάστηκα και μ’έπιασε και νευρικότητα για κάνα τέταρτο (μου το προκαλεί το τραγούδι, δεν είναι τίποτα). Αυτό που με παραξένεψε είναι πως εκεί που έπαιζαν ένα τραγούδι τους τσουπ σου έσκαγαν ένα People are Strange (αν και τον Morisson δεν επιτρέπεται να τον αγγίζει κανείς κατά την γνώμη μου αλλά anyway) ή κάτι από Sabbath – και δεν ήταν άσχημο να πω την αλήθεια. Μια χαρά λοιπόν και αυτοί.

Closer: Παλιός έρωτας και το βιολί με τρελαίνει… Συνειδητοποίησα πως από τα καινούρια τους δεν ξέρω κανένα βέβαια! Την πρώτη φορά που τους είχα δει ήταν το 2000 νομίζω κι από τότε τους ξανάδα 2 φορές τουλάχιστον αλλά παλιάαααααααααα. Τέλος πάντων, μ’άρεσαν φυσικά και έπαιξαν τα αγαπημένα μου, το universe (το οποίο μου πήρε λίγα δευτερόλεπτα να το θυμηθώ :s) και το  wine (που από την πρώτη νότα μου προκάλεσε μίνι καρδιακό επεισόδιο – κατασυγκινήθηκα καλέ, άμα φτάσω τα 80 και θυμάμαι τα νιάτα μου δηλαδή τι θα παθαίνω;;;) και το mystery falls down, κι έτσι ένιωσα πλήρης ως άνθρωπος κι έφυγα με το χαμόγελο της colgate (και μια νύστα αφάνταστη :p).

Ααααααααα, θα σας πω κι ένα 3ο πράγμα, επειδή δεν έχω τον υπολογιστή μου κι έτσι δεν έχω και τα mp3 μου δεν μπορώ να βάλω τα τραγούδια στο gcast, θα έχει μόνο βιντεάκια προς το παρόν…

Άντε φιλάκια σ’όλους και καλό Σαββατοκύριακο!!!

Newsfeed

Καλημέρα!!! Δεν τρελαίνομαι να γράφω για πολιτική στο ιστολόγιο αλλά αποφάσισα σήμερα να έχει ενημέρωση (αντικειμενική και ξεκάθαρη όπως πάντα – μπαααα :p) οπότε θα σκάσουν και λίγα πολιτικά:

  1. Άκουσα το πρωί στην τηλεόραση πως ο πρωταρχικός στόχος της ΝΔ είναι να μην έχει αυτοδυναμία το ΠΑΣΟΚ. ΜΠΡΑΒΟ!!! Γιατί για μια στιγμή σκέφτηκα ότι ο στόχος τους θα μπορούσε να ήταν να διορθώσουν καμιά από τις μαλακίες που έχουν κάνει μπας και αρχίσει να λειτουργεί έστω και λιγουλάκι κάτι σ’αυτή την χώρα. Αλλά όχι, μπορείτε να συνεχίσετε να κοιμάστε ήσυχοι. Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Συνεχίζουν να έχουν την χώρα χεσμένη όπως πάντα….

    Ο Joaquin Cortes είναι καλέ! (βλ. παρακάτω)

    Ο Joaquin Cortes είναι καλέ! (βλ. παρακάτω)

  2. Η Παπαρήγα είπε πως για τις φωτιές φταίει η ΝΔ και πως και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εκμεταλλεύονται πολιτικά το ζήτημα. Έεεεελα;; Ρε αυτή έχει perception πεντάρι χαλαρά (ααααααααα, όσοι δεν παίζετε vampire λυπάμαι πολύ, να το αρχίσετε…). Βέβαια πρέπει να πω πως άμα ακούω κόμμα να κατηγορεί άλλο κόμμα πως εκμεταλλεύεται σκάνδαλα κι ιστορίες για πολιτικούς σκοπούς τσαντίζομαι! Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα και λύσεις δεν προτείνει κανείς, αμάν πια!! Μα ποιος τους ακούει ήθελα να ήξερα;;; Ποιος τους ακούει και πάει και τους ψηφίζει;; Επίσης η Παπαρήγα ας βγάλει την κασέτα, έχω βαρεθεί…
  3. Στο ΠΑΣΟΚ τρίβουν τα χέρια τους με χαρά εντωμεταξύ. Και καλά κάνουν δηλαδή γιατί θα τους ψηφίσουν πολλοί. Τώρα με ποια λογική θα τους ψηφίσουν βέβαια δεν μπορώ να καταλάβω. Γιατί – εκτός κι αν κουφάθηκα ή έχασα πολλά επεισόδια – εκτός από το να κατηγορούν την ΝΔ και να φωνάζουν πως αυτοί θα τα είχαν κάνει καλύτερα δεν έχω ακούσει καμιά σοβαρή πρόταση για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε κατάστασης…
  4. Τα υπόλοιπα κόμματα λέω να μην τα θάψω σήμερα. Όχι ότι τα συμπαθώ φυσικά αλλά τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου και βαρέθηκα ήδη με τους καραγκιόζηδες οπότε πάμε σε κάτι πιο ενδιαφέρον:

    joaquin_cortes

    Όχι δεν εννοούσα αυτό πιο ενδιαφέρον, εννοούσα το επόμενο θέμα!! Τσ τσ τσ...

  5. Από αύριο θα ισχύει πάλι ο δακτύλιος!! Γιούπιιιιιιιιιιιι!! Rejoice my friends!! Καλά προσωπικά δεν με νοιάζει και πολύ γιατί δεν έχω τουτού κι αν είχα σιγά μην κατέβαινα κέντρο με αμάξι (είπαμε τρελή τρελή αλλά όχι και σε τέτοιο σημείο…). Απλά είπα να το πω κι αυτό.
  6. Ας μείνουμε στα των επικοινωνιών, ξανάνοιξε το τμήμα του τρένου Νέα Ιωνία-Ειρήνη!! Κι εδώ περιμένω να δω κύματα χαράς κι ευτυχίας γιατί παρόλο που δεν πάω προς τα εκεί συχνά εεεεεεεεε ήταν εκνευριστικό τόσο καιρό χωρίς τρένο. Αυτό σε συνδυασμό με το ότι θα ξανανοίξει σε λίγες μέρες το τμήμα Εθνική Άμυνα – Αεροδρόμιο με σώζει. Εξαρτάται από το πόσες θα είναι αυτές οι λίγες μέρες βέβαια. Γιατί μπορεί να είναι και 365, μ’αυτούς ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά ναι, έχω πώρωση με τα τρένα και το μετρό, τι να κάνουμε; Κι επίσης θα έρθει μια Κινέζα φίλη μου το Σάββατο και πρέπει να πάω να την μαζέψω από το αεροδρόμιο οπότε θα με βόλευε άπειρα αν λειτουργούσαν τα πάντα και πήγαινα χαλαρά….
  7. Και πάμε στα καλλιτεχνικά: Θα έρθει ο Joaquin Cortes. Εντάξει, όχι ο πιο όμορφος Joaquin που έχω γνωρίσει, αλλά καλός είναι μωρέ. Θέλω να πάω. Αν και θα ήθελα να δω το De amor y Odio, μια παράσταση του 2004 αλλά αυτή η χρονομηχανή ακόμα να γίνει, δεν ξέρω που έχει σκαλώσει η όλη υπόθεση… Και ναι φυσικά και έχει μόνο δικές του φωτογραφίες στο άρθρο, τι θέλατε να βάλω, την Παπαρήγα, τον Κωστάκη  ή τους σταθμούς του μετρό;;;  Α ξέχασα, 14 Σεπτέμβρη έρχεται στο Καλλιμάρμαρο…

    Εντάξει τελευταία.. Είναι και καλλιτεχνική αυτή..

    Εντάξει τελευταία.. Είναι και καλλιτεχνική αυτή..

  8. Θα έρθει και η Vanessa Mae, 24 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδιο. Αχ και σ’αυτή θέλω να πάω, το βιολί είναι το αγαπημένο μου όργανο. Δεν ξέρω όμως, αυτή η ληστεία τράπεζας που οργανώνουμε έχει κάτι ατέλειες και κολλάω λίγο να την πραγματοποιήσω. Άλλο τρόπο να πάω σ’όλες αυτές τις συναυλίες που θέλω δεν έχω βρει.. Δηλαδή έχω βρει 1-2 αλλά λέω να μην τους αναλύσω τώρα. Εντάξει, θα βάλω και μια φωτογραφία από το Βανεσσάκι, γιατί είναι και θεά και σέβομαι το αντρικό κοινό μας.
Καλή ε; Φανταστείτε τη να παίζει και βιολί....

Καλή ε; Φανταστείτε τη να παίζει και βιολί....

Τέλος οι ειδήσεις για σήμερα. Μπορεί να επανέλθουμε κάποτε με περισσότερα νέα από την επικαιρότητα (μπορεί και όχι, θα δείξει)…

RAMMSTEIN

Νομίζω πως όσο και να το φωνάξω δεν μπορώ να περιγράψω τι γίνεται μέσα στο κεφάλι μου:

Ναι είναι επίσημο πλέον, έχω τα εισιτήρια στα χέρια μου!!

Rammstein – 12 Νοεμβρίου 2009…

….στην Βαρκελώνη!!!!!!!!!!

82 εγκεφαλικά δηλαδή, για τι να πρωτοχαρώ, για τους rammstein (επιτέλους θα τους δω ζωντανά!!), για την Βαρκελώνη (Ισπανία again! Και 3 φορές που έχω πάει Ισπανία εκεί δεν είχα πάει)… Τρελή χαρά και τρελή παρέα επίσης, τώρα την ξέρω την δουλειά, θα μετράμε μέρες ως τότε…

H πρώτη μου αγάπη όσον αφορά τους Rammstein, εντάξει λογικό και αξέχαστο. Η σκέψη ότι θα το ακούσω live με τρελαίνει..

Du Hast

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich
Du hast mich
Du hast mich gefragt
Du hast mich gefragt
Du hast mich gefragt und ich hab nichts gesagt

Willst du, bis der Tod euch scheidet,
Treu ihr sein für alle Tage?

Nein!
Nein!

Willst du, bis der Tod euch scheidet,
Treu ihr sein für alle Tage?

Nein!
Nein!

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich
Du hast mich
Du hast mich gefragt
Du hast mich gefragt
Du hast mich gefragt und ich hab nichts gesagt

Willst du, bis der Tod euch scheidet,
Treu ihr sein für alle Tage?

Nein!
Nein!

Willst du, bis zum Tod der Scheide,
Sie lieben auch in schlechten Tagen?

Nein!
Nein!

Willst du, bis der Tod euch scheidet,
Treu ihr sein….?

Nein!
Nein!

Κάπου εδώ θα χαθώ, είμαι σίγουρη πως θα το πουν (τι σκατά, στην Ισπανία θα είμαστε) και είμαι πραγματικά πολύ ευτυχισμένη προκαταβολικά γι’αυτό…

Te quiero puta

Hey amigos
Adelante amigos

Vamos vamos mi amor
Me gusta mucho tu sabor
No no no no tu corazón
Mucho mucho tu limón

Dame de tu fruta
Vamos mi amor
Te quiero puta
Te quiero puta
Ay que rico

Ay que rico un dos tres
Sí te deseo otra vez
Pero no no no tu corazón
Más más más de tu limón

Querido
Dame de tu fruta
Dame de tu fruta

Vamos mi amor
Te quiero puta
Te quiero puta
Ay que rico

Entre tus piernas voy a llorar
Feliz y triste voy a estar
Feliz y triste voy a estar

Más más más por favor
Más más más sí sí señor
Más más más por favor
Más más más sí sí señor

No me tengas miedo
No te voy a comer
Más más más por favor
Más más más sí sí señor
Sí sí señor

Te quiero puta
Te quiero puta
Dámelo dámelo
Te quiero puta

Δυσκολεύομαι για να μην βάλω όλη την δισκογραφία τους εδώ (ε έχω ενθουσιαστεί λέμε), οπότε άλλα 2 και τέλος γιατί με βλέπω να βάζω μέχρι αύριο…

Keine Lust

Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust

Ich habe keine Lust mich nicht zu hassen
Hab’ keine Lust mich anzufassen
Ich hätte Lust zu onanieren
Hab’ keine Lust es zu probieren
Ich hätte Lust mich auszuziehen
Hab’ keine Lust mich nackt zu sehen

Ich hätte Lust mit großen Tiere
Hab’ keine Lust es zu riskieren
Hab’ keine Lust vom Schnee zu gehen
Hab’ keine Lust zu erfrieren

Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust
Nein ich hab’ kein Lust

Ich hab’ keine Lust etwas zu kauen
Denn ich hab’ keine Lust es zu verdauen
Hab’ keine Lust mich zu wiegen
Hab’ keine Lust im Fett zu liegen

Ich hätte Lust mit großen Tiere
Hab’ keine Lust es zu riskieren
Hab’ keine Lust vom Schnee zu gehen
Hab’ keine Lust zu erfrieren
Ich bleibe einfach liegen
Und wieder zähle ich die Fliegen
Lustlos fasse ich mich an
Und merke bald ich bin schon lange kalt
So kalt, mir ist kalt…

Ich hab’ keine Lust

Engel

Wer zu Lebzeit gut auf Erden
wird nach dem Tod ein Engel werden
den Blick gen Himmel fragst du dann
warum man sie nicht sehen kann

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

Sie leben hinterm Sonnenschein
getrennt von uns unendlich weit
sie mussen sich an Sterne krallen (ganz fest)
damit sie nicht vom Himmel fallen

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein