Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη

Ακούμε στην Ελλάδα δηλώσεις του στυλ: «και στην Ευρώπη υπάρχει οικονομική κρίση», «παντού τα ίδια είναι τώρα», «δεν υπάρχει κοινωνικό κράτος πουθενά» και κάτι τέτοια.

 Και δεν μπορώ, μου γυρνάει το μάτι ανάποδα! Γιατί ΟΧΙ δεν είναι παντού τα ίδια και ΟΧΙ δεν μπορείς φίλε Έλληνα να μου λες με υφάκι «και το Βέλγιο περνάει οικονομική κρίση», λες κι αυτό δικαιώνει τα σκατά στα οποία βρίσκεται η Ελλάδα, γιατί δεν έχεις ιδέα τι συμβαίνει στο Βέλγιο. Ούτε και σε άλλες χώρες της Ευρώπης προφανώς.

Ιρλανδία

Ας ξεκινήσω από την Ιρλανδία που έχει ήδη καταρρεύσει και έχουν τραγικό πρόβλημα. Στην Ιρλανδία λοιπόν δυο χρόνια πριν ο μισθός στο Δουβλίνο ήταν 1900 ευρώ τον μήνα άνετα και σε δουλειές στυλ τηλεφωνικό κέντρο. Ναι, όταν έψαχνες για δουλειά στο Δουβλίνο κάτω από 20000 ευρώ τον χρόνο ήταν λίγα, δεν κοιτούσες καν τέτοιες αγγελίες (το ίδιο και στο Λονδίνο, ακόμα έτσι είναι βασικά). Φυσικά δεν είναι όλα τα επαγγέλματα στην ίδια μισθολογική κλίμακα, ούτε όλες οι περιοχές όμως γενικά μιλώντας οι μισθοί ήταν πολύ καλοί, τα επίπεδα ανεργίας πολύ χαμηλά και η κοινωνική πρόνοια είχε μπερδευτεί και νόμιζε ότι τα λεφτά που μοίραζε ήταν της Μονόπολης.

Έμαθα πρόσφατα πως μπορούσε  όποιος ήθελε να πάει στην Ιρλανδία σαν μετανάστης, να δηλώσει άπορος και να παίρνει χρήματα από το κράτος. Προφανώς το έκαναν πολλοί αυτό :p. Γι’αυτό στους Ιρλανδούς ήρθε λίγο κεραμίδα η όλη κατάσταση. Ήταν μια χαρά το κράτος τους, το διέλυσε η κυβέρνηση πολύ γρήγορα και πολύ αποτελεσματικά, όμως πριν γίνει αυτό δεν είχαν ιδιαίτερα προβλήματα, δεν έπαιρναν 700 ευρώ τον μήνα, δεν περνούσαν οδύσσεια κάθε φορά που ήθελαν κάτι από το δημόσιο, δεν ζούσαν σε ένα μπουρδέλο. Οπότε δεν είναι το ίδιο, ξεκολλήστε.

Επίσης στην Ιρλανδία έχει μέρη σαν κι αυτό που μπορεί να πεθάνεις, μόνο και μόνο επειδή είναι δύσκολο να αντέξεις τόση τελειότητα γύρω σου

Αγγλία

 Στην Αγγλία δε ίσχυαν τα ίδια με την Ιρλανδία. Υψηλοί μισθοί, χαμηλά επίπεδα ανεργίας, καλή πρόνοια. Και ναι η πρόνοια στην Αγγλία τα σπάει και δεν μπορώ να ακούω βλακείες. Καταρχάς αν σε απολύσουν και μπεις στο ταμείο ανεργίας παίρνεις επίδομα μέχρι να βρεις άλλη δουλειά. Ναι, ακόμη κι αν σου πάρει 5 χρόνια. Βέβαια ψάχνουν να σου βρουν δουλειά κι αν σε πάρουν κάπου και δεν πας σου κόβουν το επίδομα. Πράγμα το οποίο βρίσκω λογικό, είπαμε καλοί καλοί αλλά δεν είναι και μαλάκες. Επίσης αν είσαι ανήλικη, ανύπαντρη μητέρα σου δίνουν ένα σπιτάκι κι έναν μισθό για να ζεις το παιδί σου. Εντάξει αυτό είναι λίγο τραγικό γιατί βλέπεις τα 16χρονα με τα καροτσάκια αβέρτα και εκεί που η πρόνοια το έκανε για να βοηθήσει σε μια δυσάρεστη (αρκετά συχνή) κατάσταση τώρα έχει γίνει σύστημα. Δεν είναι και λίγο να σου έρθει σπίτι από το πουθενά. Α ναι ξέχασα, το σπίτι είναι δικό σου, για πάντα. Απλά δεν μπορείς να το πουλήσεις, αν θες να φύγεις επιστρέφει στο κράτος για να πάει στην επόμενη ανύπαντρη, ανήλικη μητέρα.

 Δεν ξέρω αν ισχύει ακόμα αυτό, πάντως μέχρι το 2008 που έφυγα ίσχυε. Και εκεί που έμενα τα σπίτια που τους έδιναν ήταν τέλεια.

 Στο θέμα ιατρική περίθαλψη τώρα. Με μια λέξη: ΤΕΛΕΙΑ. Είσαι ασφαλισμένος από το πανεπιστήμιο όταν σπουδάζεις και φυσικά όταν δουλεύεις. Και εντάξει, έμενα σε κωλοχώρι οπότε δεν μπορώ να κρίνω πως θα ήταν στις μεγάλες πόλες, πάντως όταν ήθελα οτιδήποτε έπαιρνα τηλέφωνο στο αντίστοιχο ΙΚΑ στις 8 το πρωί πριν πάω δουλειά και μου κλείνανε ραντεβού την ίδια μέρα στις 12.30 που είχα διάλειμμα, εκτός κι αν ήταν για αίμα που πήγαινα το επόμενο πρωί πριν την δουλειά. Ευγενέστατοι εννοείται και με ενδιαφέρον για τους ασθενείς τους. Είχαν τον φάκελο του καθένα και σου έστελναν γράμμα όταν ήταν καιρός να κάνεις τις γυναικολογικές σου εξετάσεις ή τις εξετάσεις αίματος ή οτιδήποτε. Μην ξεχαστείς και δεν πας.

 Κάτι άλλο περίεργο που έμαθα είναι πως αν είσαι κάτω από 18 δεν πληρώνεις στον οδοντίατρο. Και ναι μου έκανε εντύπωση γιατί το έμαθα όταν το 15χρονο ξαδερφάκι μου κατάφερε να ξεκολλήσει ένα δόντι του που είχε σπάσει λίγο πριν έρθει για διακοπές και τρέχαμε να βρούμε οδοντίατρο. Και όταν πήγα να τον πληρώσω μου είπε μόνος του ότι φαίνεται κάτω από 18 το παιδί οπότε δεν πληρώνει. Έτσι απλά. Ούτε ταυτότητα δεν μου ζήτησε κι ήμασταν και ξένοι!!!

 Ναι, ναι, ίδια με την Ελλάδα είναι και στην Αγγλία…

 Βέλγιο

Το Βέλγιο, όπως και οι παραπάνω χώρες περνάει κρίση επειδή μπερδεύτηκαν λιγάκι κι αυτοί, Μονόπολη κι εδώ.

Εεε, εσείς τι θα θέλατε; Μωβ ή πράσινα;

Σας απέλυσαν; Πάρτε λεφτά, για όλη σας την ζωή και με επίδομα που είναι καλύτερο από τον βασικό μισθό στην Ελλάδα. Έχετε παιδιά και είστε άνεργοι και οι 2 γονείς; Πάρτε περισσότερα λεφτά. Για πάντα! Είστε μετανάστης και δηλώνετε άπορος; Ααα, εσείς κι αν θα πάρετε λεφτά. Αν έχετε και παιδιά δε ότι θέλετε θα σας κάνουν.

Ναι η πρόνοια εδώ σκορπάει τα λεφτά τόσο ηλίθια που όσοι δουλεύουν τα έχουν πάρει γιατί δουλεύουν για να κάθονται οι υπόλοιποι. Και δεν υπερβάλω, αυτό ισχύει. Στο Βέλγιο είναι αδύνατον να μην βρεις δουλειά αν έχεις ανάγκη. Βρε καθαρίστρια, βρε σε εργοστάσιο, θα βρεις όμως. Και με αρχικό μισθό 1200 το μήνα (και το λένε και λίγο :s) και με κόστος ζωής πάνω κάτω όπως στην Ελλάδα. Όμως σου λέει ο άλλος, γιατί να τρέχω να δουλεύω; Αφού τα ίδια μου δίνει και το κράτος για να κάθομαι (true stories).

 Ας βγούμε από το καβούκι μας λοιπόν κι ας σταματήσουμε τις βλακείες για την κρίση. Μαζευόμαστε εδώ οι μετανάστες από χώρες (Ιρλανδία, Ρουμανία και Ελλάδα) που είναι στα χειρότερα τώρα και τραβάμε τα μαλλιά μας όταν ακούμε για κρίση στο Βέλγιο.

Γιατί ναι, περνάνε κρίση για τα δικά τους δεδομένα τώρα, όμως αν έρθει ένας Έλληνας θα διαπιστώσει πως τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από ό,τι ήταν στην Ελλάδα πριν από την κρίση!!!!

Advertisements

Δεν απογράφομαι!!!

Πάει και τέλειωσε. Δεν απογράφομαι. Το έχω πάρει απόφαση. Δεν θα γίνω εγώ ένα πιόνι στις σκοτεινές δυνάμεις του κατεστημένου που, σε συνδυασμό με την τρομοκρατία που προβάλουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, προσπαθούν να αποκτήσουν τον έλεγχο του μυαλού μου και να με κάνουν μια άβουλη μαριονέτα. Όχι κύριε! Θα επαναστατήσω. Πολύ απλά και εύκολα με το να μην συμμετέχω στην απογραφή!!

 Στοπ. Ξέρω πως δεν φαίνεται μόνο σ’ εμένα γελοία η παραπάνω παραγραφούλα. Είδα όμως πως πολλοί την παίρνουν στα σοβαρά, μέχρι και σελίδα φτιάξανε. Βρε παιδιά, βρε παιδιά! Κι εμένα μ’ αρέσει ο Orwell αλλά δεν παρανόησα (όχι ακόμα τουλάχιστον). Τι τους έπιασε τώρα με την απογραφή, θα μου εξηγήσει κανείς κι εμένα της ξενιτεμένης; Που το είπα στους έλληνες εδώ ότι υπάρχουν αντιδράσεις για την απογραφή και δεν ήξεραν αν πρέπει να βάλουν τα γέλια ή τα κλάματα (γιατί ελπίζουν πως θα γυρίσουν στην Ελλάδα κάποτε, μετά συνειδητοποιούν τι μπουρδέλο είναι και τι μυαλά κυκλοφορούν και λένε να κάτσουν εδώ λίγο ακόμα).  Καλά σε βέλγους δεν το λέω, θα σκοτώσω κανέναν (από τα γέλια, από το σοκ μπροστά στην ανθρώπινη βλακεία, από κάτι τέλος πάντων) και θα έχω τρεξίματα.

 Κι εδώ ταιριάζει η λαϊκή σοφία: Εδώ ο κόσμος καίγεται και το μουνί χτενίζεται. Γιατί αυτό κάνει αγαπητοί μου. Η Ελλάδα έχει πιάσει πάτο και ο κάθε πικραμένος νομίζει πως θα κάνει την επανάστασή του με το να μην δεχτεί την απογραφή. Hello!!! Απογραφές κάνουμε, εμείς και πολλές άλλες χώρες, κάθε κάμποσα χρόνια για να βλέπουμε σε τι κατάσταση βρίσκεται η χώρα πληθυσμιακά, βιοτικό επίπεδο κλπ. Τώρα αν κάποιος το θεωρεί φακέλωμα αυτό έχει ένα προβληματάκι στην κατανόηση, δεν ρωτάνε τίποτα τρελό ή που να μην μπορεί να βρεθεί από άλλες πηγές (να μην πω και το κλισέ για το facebook).

 Αλλά όχι, ο Έλληνας θα κολλήσει στο ασήμαντο. Θα δει εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν και θα αντιδράσει σε θέματα που δεν χρειάζεται αντίδραση. Γιατί σ’ αυτά που χρειάζεται ή δεν αντιδρά καθόλου ή αντιδρά λάθος και δεν ξέρει τι ζητάει.

 Μέσα σ’όλα διάβασα διάφορες λανθασμένες πληροφορίες για την απογραφή, για τις ώρες και τις συνθήκες που δουλεύουν οι απογραφείς κλπ. Ξέρετε τώρα, τους κλέβουν, τους βασανίζουν, τους μαστιγώνουν, τους κόβουν το επίδομα ανεργίας κλπ. Ρώτησα 3 φίλες μου που έκαναν αίτηση και τις 2 τις πήραν. Καμία σχέση προφανώς. Και απορώ, πως βγαίνουν αυτές οι φήμες κάθε φορά; Δύο θεωρίες έχω και είστε καλοδεχούμενοι να συμπληρώσετε αν έχετε κι άλλες:

 1. Είναι μερικοί που έχουν σαλτάρει κυριολεκτικά από τις πολλές ταινίες και νομίζουν πως όλα αυτά που βλέπουν είναι αλήθεια. Φτιάχνουν λοιπόν ωραιότατες ιστορίες συνομωσίας και τις διαδίδουν και πολύς κόσμος τσιμπάει (γιατί είναι θετικά προδιατεθειμένοι να πιστέψουν σε τέτοια παράλογα πράγματα;)

 2. Κάποιος έχει κέρδος από όλο αυτόν τον πανικό που δημιουργείται, τον βολεύει να φανατίζει τον κόσμο για βλακείες και να τον αποπροσανατολίζει. Χειραγώγηση και προβατοποίηση όπως ακούω πολλοί συχνά να λένε μερικοί – μόνο που νοιώθω πως την χρησιμοποιούμε λίγο διαφορετικά την λέξη.

 Και το περίεργο είναι πως τα περισσότερα από αυτά τα άτομα που μιλάνε για αντίσταση κατά της απογραφής (OMG δηλαδή!!!) φωνάζουν για την παραπληροφόρηση που υπάρχει από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (και συμφωνώ μαζί τους, είναι αισχρά τα μμε) όμως είναι έτοιμοι να δεχτούν αβίαστα και χωρίς ίχνος κριτικής την παραπληροφόρηση που φαίνεται να ταιριάζει στην δική τους ιδεολογία. Γιατί βρε παιδιά; Παραπληροφόρηση το ένα παραπληροφόρηση και το άλλο. Επειδή κάτι ακούγεται καλό στα αυτιά μας και προέρχεται από έναν χώρο στον οποίο θεωρούμε πως ανήκουμε δεν σημαίνει πως είναι και πάντα σωστό και πως δεν χρειάζεται να ελέγξουμε την εγκυρότητά του.

 Πραγματικά αναρωτιέμαι τι συμβαίνει σ’ αυτή την χώρα…

 Υ.Γ. Τελευταία νέα: Κάποιοι φίλοι απογράφηκαν και είναι ακόμα ζωντανοί, τίποτα τρομερό δεν τους έχει συμβεί!! Yay!!

Η ζωγραφιά από εδώ

Αμάρτησα; (ΑΚΑ Αμαρτίες 2)

Το θέμα της αμαρτίας πάντα με ενοχλούσε, ακόμη κι όταν ήμουν χριστιανή, κι απορώ πως δεν το έχω σχολιάσει ακόμα εδώ.

 Δεν έχω πάει ποτέ για εξομολόγηση γιατί δεν θεωρούσα ποτέ πως έχω αμαρτίες (κι οι γονείς μου συμφωνούσαν ευτυχώς). Σαν έννοια μου φαινόταν τόσο βαριά που δεν θα μπορούσα να την χρησιμοποιήσω για να χαρακτηρίσω ένα ανθρώπινο λάθος. Πως είναι δυνατόν ένα παιδάκι να έχει αμαρτίες; Πως είναι δυνατόν να έχει ένας άνθρωπος αμαρτίες;

 Για τον πιστό η αμαρτία είναι κάτι που βασανίζει την αιώνια ψυχή του, που θα του στερήσει μια θέση από τον παράδεισο, που τον απομακρύνει από τον θεό του. Καταλαβαίνω βέβαια πως οι περισσότεροι πλέον πιστεύουν περισσότερο από συνήθεια και δεν δίνουν και μεγάλη βάση στο τι υποτίθεται πως λέει η θρησκεία τους για διάφορα θέματα. Αυτό όμως το μόνο που μας λέει είναι πως δεν είναι ουσιαστικά χριστιανοί ορθόδοξοι απλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν (εθελοτυφλούμε γερά) και  δεν αλλάζει το γεγονός:

 Η αμαρτία για την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία είναι κάτι πάρα πολύ άσχημο που στιγματίζει τον πιστό και για κανέναν λόγο δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται απερίσκεπτα.

 Και τι είναι αμαρτία; Σχεδόν τα πάντα. Αμαρτία είναι από το να βρίσεις το άγιο πνεύμα (γιατί το να βρίζεις ανύπαρκτα πουλιά είναι τρομερό πλήγμα για την ανθρωπότητα όπως όλοι καταλαβαίνουμε), μέχρι το να κάνεις σεξ πριν τον γάμο (τρελή κουτσομπόλα ο θεός, εκεί να δει τι κάνεις, πότε και με ποιον) και μέχρι το να σκοτώσεις. Δηλαδή έχει και 2-3 αμαρτίες που είναι όντως αρνητικές σαν πράξεις για το κοινωνικό σύνολο, κάτι βιασμούς, δολοφονίες και κλεψιές. Όμως όλες οι υπόλοιπες αμαρτίες είναι είτε εντελώς ασήμαντες, όπως για παράδειγμα το ότι έφαγες λάδι την μεγάλη παρασκευή, είτε σημαντικές απολαύσεις στην – όχι και τόσο μεγάλη για να την σπαταλάμε σε βλακείες – ζωή μας.


 Το αποτέλεσμα είναι να είμαστε όλοι αμαρτωλοί. Βέβαια ήμασταν έτσι κι αλλιώς γιατί η Εύα έφαγε το μήλο και η αμαρτία είναι κληρονομική και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά (αυτό τους πείραξε από την Εύα, το ότι είχε πάρει ό,τι κινούταν για να φτιάξει την ανθρωπότητα δεν τους ενόχλησε τους πουριτανούς χριστιανούς). Οπότε γεννιέται ένα παιδάκι σήμερα και είναι ήδη αμαρτωλό, καταδικασμένο. Πρέπει όλη του την ζωή να παλέψει, να δείξει τον καλύτερό του εαυτό για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του (κι αυτές που έχουν κάνει οι πρόγονοί του και φυσικά το βαραίνουν). Το καλό είναι πως με πραγματική “μετάνοια” οι αμαρτίες συγχωρούνται. Όλες. Και μάλιστα όχι μόνο συγχωρούνται αλλά αν ήταν πολύ βαριές και η “μετάνοια” είναι πολύ “έντονη” μπορεί να γίνεις και άγιος. Δείτε την ιστορία του Κωνσταντίνου πχ (ναι του γνωστού, σιγά μην τον πω και μέγα..) και πολλών άλλων αγίων.

 Όλα αυτά λοιπόν από παλιά τα θεωρούσα ανοησίες. Σιγά μην είναι καμιά κατινούλα ο θεός (έλεγα όταν πίστευα πως υπήρχε) και ασχολείται με το τι κάνω εγώ στην καθημερινότητά μου. Με φρίκη όμως ανακάλυψα πως υπάρχουν άνθρωποι που τα πιστεύουν. Και δεν λέω την γιαγιά μου, που είναι λογικό να έχει πιο αφελείς απόψεις σε κάποια θέματα. Όοοχι, μιλάω για ανθρώπους της ηλικίας μου και πιο νέους. Κι αυτό είναι λυπηρό γιατί έχω δει άτομα να ζουν με τύψεις και ενοχές, χωρίς να έχουν κάνει τίποτα λάθος φυσικά – εκτός από το ότι αποφάσισαν να ακολουθήσουν μια συγκεκριμένη θρησκεία και να την ακολουθήσουν σωστά, όχι όπως κάνουν οι δήθεν χριστιανοί που κρατάνε ό,τι τους αρέσει μόνο από το δόγμα. Είναι περιττό να πω πως οι τύψεις, οι ενοχές και η προσπάθεια να μην απολαμβάνουν κάποια πράγματα τους οδήγησε σε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα ε;

 Επίσης αυτό είναι και επικίνδυνο. Και για τα άτομα που τα πιστεύουν όλα αυτά και νοιώθουν αμαρτωλοί, γιατί καταστρέφουν τις ζωές τους αλλά και για τους γύρω τους. Γιατί κάποια από αυτά τα άτομα θεωρούν πως είναι καθήκον τους να καθαρίσουν τον κόσμο από την αμαρτία κι αν τους βρουν κάποια φιλόδοξα άτομα μπορούν πολύ εύκολα να τους χρησιμοποιήσουν για να χειραγωγήσουν τον κόσμο ή ακόμη και για να ξεκινήσουν ιερούς πολέμους. Ή για να μην αφήσουν μια χώρα να βγει ποτέ από τον μεσαίωνα της…

 Για άλλη μια φορά η ίδια ερώτηση: Πόσες παράλογες ιδέες μπορεί να δεχτεί και να προσπαθήσει να εκλογικεύσει ένας ανθρώπινος εγκέφαλος;;

Η τέχνη βέβαια βρίσκει έμπνευση παντού (ευτυχώς για εμάς). Στο σημερινό άρθρο οι εικόνες είναι από την Blackeri και την Juushika.

Ο μικρόκοσμός μoυ

Σήμερα ξύπνησα λίγο στραβά. Μου είχε μείνει κάτι από χτες, από μια κουβέντα που είχα. Όχι ότι έληξε τραγικά η κουβέντα, απλά μου άφησε μια αίσθηση απογοήτευσης. Το ίδιο και μια άλλη κουβέντα σήμερα το πρωί. Σε μια χώρα που έχει πιάσει πάτο είναι πολύ άσχημο να βλέπεις ξανά και ξανά πως δεν υπάρχει πιθανότητα συνεννόησης. Να έχεις κοινό στόχο και να μην μπορείς να τα βρεις στις λεπτομέρειες. Να σκαλώνεις σε μικρότητες και παρεξηγήσεις, σε πληγωμένους εγωισμούς και σε λάθος εκφράσεις. Τι μπορούμε να καταφέρουμε σαν κοινωνία αν δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε;;;

Και ακόμα περισσότερο, τι αξίζουμε να καταφέρουμε σαν κοινωνία αν δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε;

Και μετά έρχεται ο μικρόκοσμός μου. Εμφανίζονται 1-2 φίλοι και μου θυμίζουν πως θα βρεθούμε την άλλη εβδομάδα. Μου θυμίζουν ότι θα πάμε σε μέρη που αγαπάω και θα περάσουμε όμορφα. Πάλι. Και θέλω να κλειστώ στον μικρόκοσμό μου και να αφήσω τον υπόλοιπο κόσμο έξω για πάντα. Να είμαι χαρούμενη στο αυγό μου γιατί ο μικρόκοσμός μου, είναι υπέροχος και είναι δικός μου. Έξω από αυτόν δεν μ’αρέσει, ο κόσμος δεν το αξίζει, δεν θέλει να προσπαθήσει, δεν θέλει να δει, δεν θέλει να ξεκολλήσει. Λέω να κάτσω στον μικρόκοσμό μου για λιγάκι. Θα ξαναβγώ αύριο πάλι.

Αυτό το συγκρότημα εκφράζει τον μικρόκοσμό μου πολύ τώρα τελευταία

Αυτό ήταν εισβολή στον μικρόκοσμο αλλά μ’ άρεσε αρκετά 🙂

Βέλγιο…

Όπως ίσως παρατήρησαν κάποιοι αναγνώστες έχω εξαφανιστεί τον τελευταίο καιρό. Αυτό συνέβη επειδή αποφάσισα κάποια στιγμή να αποδημήσω προς τον βορρά, έχω μια αγάπη στις βόρειες χώρες. Έτσι λοιπόν βρέθηκα στο Βέλγιο, μαζί με μια κολλητή μου, προς αναζήτηση εργασίας.

Κάποια στιγμή θα γράψω περισσότερα για αυτή την χώρα, όμως τώρα θέλω να σχολιάσω το θέμα της μετανάστευσης (ναι πάλι!!).

Στην Ελλάδα λοιπόν ακούω πολλούς που λένε διάφορα χαριτωμένα που τις περισσότερες φορές ξεκινάνε με την φράση «Δεν είμαι ρατσιστής και δεν έχω πρόβλημα με τους ξένους αλλά θέλω να πάνε όλοι από εκεί που ήρθαν γιατί…» και συνεχίζουν κάπως έτσι:

«…οι μετανάστες θα μας φάνε τις δουλειές» (παλιό αλλά διαχρονικό)

«…οι μετανάστες βρωμάνε» (δεν συμφωνώ βέβαια αλλά έστω, αν μύριζαν κανέλα και βανίλια δηλαδή δεν θα τους ενοχλούσαν;)

«…μπαίνω στο λεωφορείο και μαυρίζει το μάτι μου» (εμ κι εμείς δεν προσέξαμε τι εισάγαμε, αντί να φέρουμε Σουηδούς που είναι κατάξανθοι να ασπρίζει το μάτι μας…).

«… αυτοί που έρχονται εδώ είναι όλοι τεμπέληδες και εγκληματίες ενώ οι έλληνες όταν πήγαιναν/πάνε έξω δεν είναι έτσι, φέρονται αλλιώς, οι ξένοι τους καλούν και χαίρονται που τους έχουν κλπ» (ναι καλέ, πάρτυ κάνουν!!).

«…πας κάπου και δεν ακούς ελληνικά». (καταστροφή!!!! Έρχεται η αποκάλυψη και όλα τα σχετικά)

Κι ερχόμαστε τώρα στο Βέεεεελγιο… Εδώ λοιπόν έχουν αρχίσει να έρχονται σε κύματα οι μετανάστες. Και ως τώρα έχω δει 2 κατηγορίες Βέλγων (δεν έχω γνωρίσει και πολλούς βέβαια ακόμα):

Τους μη ρατσιστές:

Μας κοιτάνε λίγο περίεργα που αφήσαμε την ηλιόλουστη Ελλάδα κι ήρθαμε στο ψοφόκρυο αλλά κατά τ’άλλα είναι ευγενέστατοι, χαμογελαστοί, φιλικοί και κάποιοι αξιολάτρευτοι μη σας πω… Ρωτάνε με πραγματικό ενδιαφέρον για την κατάσταση στην Ελλάδα και σχολιάζουν με προβληματισμό την κατάσταση εδώ (έχουν κι αυτοί τα δικά τους). Τέλος πάντων είναι μια χαρά οι άνθρωποι, τους πάμε.

Τους ρατσιστές (πρέπει να δηλώσω πως ελάχιστους τέτοιους έχουμε γνωρίσει, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού):

Μας κοιτάνε σαν μετανάστες. Όπως κοιτάνε στην ελλάδα τους πακιστανούς. Όχι δεν τους νοιάζει από πού ήρθαμε, δεν τους νοιάζει το γιατί ήρθαμε, δεν τους νοιάζει που δεν είμαστε μαύρες (η φίλη μου είναι ανοιχτόχρωμη, ξανθιά, πράσινα μάτια κι έτσι), δεν τους νοιάζει το αν φοράμε καλά ρούχα κλπ. Τους ενοχλεί απλά που είμαστε στην χώρα τους. Τους ενοχλεί που περπατάμε στον δρόμο και δεν μιλάμε την γλώσσα τους, που θέλουμε να δουλέψουμε στις δουλειές τους, που αυξάνεται η εγκληματικότητα λόγω των μεταναστών.

Όχι δεν ήρθαμε εδώ για να κλέψουμε ούτε να βιάσουμε κανέναν, όμως για αυτούς δεν έχει διαφορά. Είμαστε μετανάστες. Όπως είναι και οι Μαροκινοί, οι Αλβανοί, οι Αφρικανοί και όλοι οι άλλοι μετανάστες. Κι έχουν δίκιο βέβαια, αυτό είμαστε. Και κάποιοι από τους μετανάστες πράγματι δημιουργούν προβλήματα. Όμως όχι όλοι προφανώς, αλλά οι ρατσιστές αυτό κάνουν, τσουβαλιάζουν.

Κι αυτό κάνουν και οι ρατσιστές στην ελλάδα. Θα ήταν πολύ καλό αν πριν πει ο καθένας την κακία του (γιατί κακίες είναι), σκεφτόταν λιγάκι πως αυτό που περνάει ο μετανάστης στην ελλάδα μπορεί να το περνάει ο έλληνας μετανάστης στο εξωτερικό. Πως σε κάποια πράγματα δεν υπάρχουν «αλλά», το «δεν είμαι ρατσιστής αλλά» είναι σα να λέω «είμαι παρθένα αλλά». Δεν υπάρχει αλλά. Ή είσαι ή δεν είσαι. Τα «βρωμάνε, κλέβουν, μιλάνε περίεργα» είναι απλά δικαιολογίες και η φυσική τάση των ελλήνων να εθελοτυφλούμε και να μην αντιμετωπίζουμε το πραγματικό πρόβλημα αλλά να βρίσκουμε την πιο εύκολη λύση.

Γιατί όχι, δεν είμαι τρελή, βλέπω και ξέρω πως υπάρχει πρόβλημα με την ανεξέλεγκτη μετανάστευση στην ελλάδα, όμως δεν φταίνε οι ξένοι για αυτό, φταίει το κράτος και κατά συνέπεια κι εμείς. Κι οι μετανάστες θύματα είναι σ’αυτή την ιστορία κι έτσι θα παραμείνουν αν δεν αντιμετωπιστεί η πραγματική αιτία του προβλήματος.

Αααα και κάτι τελευταίο.. Οι μετανάστες εδώ κάνουν κυρίως χειρονακτικές εργασίες, δουλειές που οι βέλγοι δεν θέλουν να κάνουν, πχ καμαριέρες σε ξενοδοχεία οι γυναίκες, μάγειρες οι άντρες. Κάποιοι που ήταν εδώ από παλιότερα βέβαια έχουν ενταχθεί στην κοινωνία και οι περισσότεροι έχουν δικιές τους δουλειές, εστιατόρια και night shops κυρίως. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως δεν έχουν πτυχία βέβαια, άλλη ιστορία… Υπάρχουν και κάποιοι που στοχεύουν σε εταιρίες και γραφεία κλπ. Guess what? Οι ρατσιστές δεν ενδιαφέρονται ούτε για τέτοιες λεπτομέρειες. Οι κακοί μετανάστες θα τους φάνε τις δουλειές (όοοοοοολοι μαζί) κλπ. Σας θυμίζει κάτι;

Ερωτήσεις (χωρίς απαντήσεις;)

1. Γιατί κολλάνε ό,τι βρουν στις στάσεις των λεωφορείων;;; Ενοικιαστήρια, αυτοκόλλητα, αφίσες, τα πάντα. Και δεν τα κολλάνε όπου κι όπου, όοοοχι. Τα κολλάνε εκεί που δείχνει τις ώρες και τις στάσεις. Πολύ έξυπνο. Σα δεν ντρεπόμαστε που θέλουμε να βλέπουμε και που πρέπει να κατέβουμε;;

2. Γιατί όσοι οδηγούν ανάποδα στους μονόδρομους βρίζουν τους πεζούς που περνάνε νόμιμα;

3. Γιατί οι πεζοί πάνε σαν πρόβατα κι άμα περάσει ένας ένα φανάρι με κόκκινο περνάνε όλοι και μετά παραξενεύονται που τα αυτοκίνητα δεν σταματάνε; (εντάξει αφηρημάδα αλλά πόση πια;;;)

4. Στις δημόσιες υπηρεσίες βρίζονται κάθε μέρα οι υπάλληλοι με τους πελάτες και οι πελάτες μεταξύ τους; Γιατί όσες φορές έχω πάει έχω πετύχει καυγαδάκια…

5. Γιατί 2 χρόνια τώρα δεν λένε να το τελειώσουν το τρένο; Ούτε το γεφύρι της άρτας τέτοια ταλαιπωρία!!!

H Ελληνική γλώσσα 2

Σήμερα θα σας παρουσιάσω κάτι εντυπωσιακό! Μέσα σ’όλα τα «ψαγμένα» και «φιλοσοφημένα» email που κυκλοφορούν, υπάρχει και το παρακάτω (τα μωβ σχόλια δικά μου και ζητώ συγνώμη από τους αναγνώστες για την πιθανή διάχυση του εγκεφάλου τους από τα αυτιά τους):

ΝΑ ΓΙΑΤΙ H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ (εμ τι νομίζατε, πως είναι τυχαία; τς τς τα, αστοιχείωτοι):

«Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ-ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ-ΣΤΙΓΜΑ-ΖΗΤΑ-ΗΤΑ-ΘΗΤΑ-ΙΩΤΑ-ΚΑΠΠΑ-ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ-ΝΙ-ΞΙ-ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ-ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ-ΦΙ-ΧΙ-ΨΙ-ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα (ε ναι, εννοούμενα, γιατί αμφιβάλει κανείς;) συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής – επίκλησης προς την πηγή του φωτός.

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ,

ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ)

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ)

ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:

Δεν την βάζω την σημασία γιατί πάει πολύ μακριά η βαλίτσα… Δείτε όμως το αποτέλεσμα:

ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

Εντυπωσιακό;

Ε; Για πείτε; Εντυπωσιακό; Το τι μπορεί να πιστέψει ένας άνθρωπος είναι παραπάνω από εντυπωσιακό… Έχω κάτι ακόμα καλύτερο! Έκανα δική μου αποκωδικοποίηση προσθέτοντας ΦΥΣΙΚΑ «λίγα» ρήματα (και ουσιαστικά κι ό,τι άλλο ήθελα) που έλειπαν και σας δίνω το ζουμί:

«Κάποτε σ’αυτόν το χώρο που ζούμε έζησαν κάποιοι άνθρωποι που είπαν σπουδαία ή/και ωραία πράγματα. Τώρα ζούνε κάποιοι άνθρωποι που είναι στην πλειοψηφία τους κακομαθημένοι, άχρηστοι, λαμόγια και καλοπερασάκηδες. Αλλά είναι και ψωνάρες και νομίζουν πως είναι σπουδαίοι για λόγια που είπαν πριν από αιώνες κάποιοι άλλοι και πιστεύουν ό,τι μαλακία ακούν άμα ταΐζει τον εγωισμό τους.»

Εντυπωσιακό;


Διαβάστε ακόμα:

Η ένδοξη ελληνική γλώσσα 1