Space is where we belong, anywhere but here…

Σήμερα θα γράψω κάτι καλό για το Βέλγιο – και ζητώ συγνώμη σε όσους περίμεναν ατέλειωτο θάψιμο, θα επανέλθω όμως, μην ανησυχείτε.

Ένα καλό που έχει το Βέλγιο είναι ότι αν κάνεις επίσημο παράπονο για κάποιο πρόβλημά σου συνήθως θα διορθωθεί, έτσι μετά το post για τον καιρό έχουμε καλοκαιρία!! Καλά χιόνισε λίγο χτες αλλά όχι εδώ που μένω και γενικά έχει ήλιο οπότε αποστολή εξετελέσθη :p

 Ένα άλλο καλό είναι οι Absynthe Minded.

 Υπέργλυκο συγκρότημα με πολύ καλή σκηνική παρουσία τους οποίους είδα το καλοκαίρι σε ένα festival και το Σάββατο δωρεάν στην κεντρική πλατεία του χωριού. Της Brugge εννοώ. Τέλος πάντων, χωρίο είναι κι αυτό :p

 Κι ήταν ένα πολύ ωραίο Σάββατο βράδυ, σε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πλατείες που έχω δει, η οποία ήταν γεμάτη από ένα πολύ ζωντανό κοινό (βασικά περισσότερη ζωή είχε το κοινό εκεί παρά στους metallica πέρυσι, τέλος πάντων, άλλο post αυτό), η παρέα ήταν πολύ ευχάριστη, οι Absynthe Minded έπαιξαν όλα τα αγαπημένα μου τραγούδια τους (εκτός από 1 αλλά τέλος πάντων, τους συγχωρώ) και γενικά μια χαρά.



Advertisements

Rammstein 2009

Ήρθε ο καιρός να γράψω για αυτή την συναυλία, καθώς και για το ταξίδι μου στην Βαρκελώνη γενικότερα. Όμως πάμε για 2ο γύρο Ισπανία έτσι όπως το βλέπω, οπότε θα ακολουθήσει μίνι αφιερωματάκι με 4-5 άρθρα!

Σήμερα όμως το θέμα μας θα είναι μόνο οι Rammstein. Μάλλον είναι περιττό να πω πως δεν είχα ξαναζήσει κάτι τέτοιο (κι έχω πάει σε αρκετές συναυλίες) και πως όσο προετοιμασμένη κι αν ήμουν από video που έβλεπα ε δεν ήμουν αρκετά προετοιμασμένη…. Πάμε από την αρχή όμως:

Οι πόρτες άνοιγαν στις 7.45 κι εγώ η κακομοίρα ήθελα να πάμε εκεί νωρίς, κατά τις 6, άντε 7 βρε αδερφέ, να χαρούμε λίγο το συναίσθημα της συναυλίας. Κι επίσης ήθελα να πάμε 1η σειρά, μια φορά βλέπεις τους Rammstein!!

Οι μισοί της παρέας πήγαν όντως νωρίς (ήμασταν αρκετά άτομα και δεν μέναμε όλοι μαζί), εμείς όμως αργήσαμε αρκετά και πρέπει να πω πως τα είχα πάρει λιγάκι γιατί μπερδευτήκαμε και με το μετρό (η μοναδική φορά στις τόσες μέρες, άμα βιάζεσαι τότε συμβαίνουν όλα τα στραβά…). Φτάσαμε τελικά και μόλις μπήκαμε μέσα και αρχίσαμε να κοιτάμε για τους άλλους (ήμασταν πάνω πάνω στις κερκίδες κι αυτοί κάτω και μπροστά…) κλείνουν τα φώτα:

Combichrist

Άγγλοι είναι αυτοί;;; 8.45 είχαν πει ότι θα βγουν και βγήκαν 8.40 σχεδόν!! Κατεβήκαμε κάτω απλά δεν πήγαμε μπροστά, αλλά βλέπαμε τέλεια από εκεί που ήμασταν και μετά από λίγα λεπτά είχαμε αρχίσει να χορεύουμε. Το ότι θα είναι οι combichrist support το έμαθα 1-2 βδομάδες πριν φύγουμε και χάρηκα αρκετά. Κι ήταν πάρα πολύ καλοί. Κάτι που δεν είχα προσέξει πριν είναι πως ο τραγουδιστής είναι φωνάρα!!! Είχα μείνει βλάκας, καλέ τι ωραία φωνή που έχει αυτός!!!!!!

Έπαιξαν πολύ λίγο όμως, 9.30 είχαν φύγει και νομίζω πως όλοι θέλαμε λίγο παραπάνω.

Δεν βρήκα κάτι καλό από την συναυλία οπότε θα μπει videaki. Προειδοποίηση: το video που ακολουθεί δεν είναι για ευαίσθητες ψυχές, παρακαλούνται όσοι δεν αντέχουν κάτι τέτοια απλά να μην το δουν και να μην αρχίσουν να γκρινιάζουν… Ευχαριστώ.

Rammstein

Μετά τους combichrist άνοιξαν τα φώτα και χώθηκα μπροστά. Ήμασταν δεξιά πάνω σ’ένα σκαλί κι έβλεπα τέλεια!!! Κατά τις 10 (επίσης στην ώρα τους, άντε να άργησαν 5 λεπτά) βγήκαν οι Rammstein – με έναν θεαματικότατο τρόπο φυσικά τον οποίο νομίζω πως θα χαλάσω αν περιγράψω :p

Από κει και πέρα το χάος. Οι άνθρωποι είναι θεοί, έπαιξαν πολύ, έπαιξαν δυνατά και σε κάθε τραγούδι είχαν κι ολόκληρη παράσταση από πίσω. Ώρες ώρες απλά χάζευα, δεν πίστευα τι έβλεπα.

Αυτά είναι πάνω κάτω τα τραγούδια που έπαιξαν (μου έχουν ξεφύγει κάποια):

Rammlied
B********
Keine Lust
Feuer Frei
Wiener Blut
Frühling In Paris
Ich Tu Dir Weh
Liebe Ist Für Alle Da
Links 2 3 4
Du Hast
Pussy
Benzin
Sonne
Ich Will
Seemann
Rosenrot
Engel

Και για να πάρετε μια γεύση του τι έγινε:

Στο Pussy ο Till απλά μας έκανε μια μικρή επίδειξη των προσόντων και των ικανοτήτων του – όσοι ήταν στις μπροστινές σειρές και τους πήραν τα «χύσια» ήταν πολύ ικανοποιημένοι μετά – εκστασιασμένοι θα έλεγα. Εμάς δυστυχώς δεν μας έφτασαν, σταμάτησαν ακριβώς μπροστά μας. Προς το τέλος του τραγουδιού γέμισε και η αίθουσα κάτι σαν κομφετί, κίτρινα και κόκκινα, ήταν υπερθέαμα – δεν έχω λόγια.

Καλά στο Feuer Frei έγινε χαμός. Καταρχάς να πω πως όταν έσκαγαν οι φωτιές οι μεγάλες τις νιώθαμε και μου είπαν τα παιδιά που ήταν πιο πίσω ότι τις ένιωθαν κι αυτοί. Ένας από εμάς που είχε πάει ακόμη πιο μπροστά ψήθηκε – απορώ πως αντέχει το συγκρότημα. Κάποια στιγμή σε αυτό το τραγούδι φόρεσαν οι 3 μπροστά κάτι σαν μάσκα στο στόμα τους και «έφτυναν» φωτιά όταν τραγουδούσαν. Δεν υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι. Α και όταν έσκαγαν από πίσω τα «πυροτεχνήματα» τρανταζόταν το μέρος, τα ένιωθες να σκάνε στην καρδιά σου, ήταν απίστευτα τέλειο το όλο σκηνικό.

Το du hast είναι κλασσικά το αγαπημένο μου και μάλλον κι όλων των άλλων γιατί από τις πρώτες νότες τους έπεσε πανικός στο στάδιο, χαρά, ουρλιαχτά, χτύπημα – με πόνεσε ο αυχένας μου. Και εδώ θέλω να ρωτήσω τον κόσμο: πως στο καλό κοπανιέται έτσι ο τραγουδιστής; Το κεφάλι του νόμιζα ότι θα φύγει κάποια στιγμή, την επομένη θα έπρεπε να βάλει κολάρο – αν ήταν όπως ο κάθε φυσιολογικός άνθρωπος. Βέβαια ο λαιμός του είναι σαν κορμός δέντρου. Είναι τεράστιος ο τύπος, φέτες και το μπράτσο του είναι όσο το κεφάλι μου.

Sonne. Εδώ δεν έγινε κάτι τρελό απλά ήταν μια τέλεια στιγμή στην συναυλία οπότε απολαύστε.

Benzin. Ε όπως καταλαβαίνετε κι εδώ έγινε ένα έντονο παιχνίδι με τις φωτιές, πήρε κάποια στιγμή ο Till ένα μαραφέτι (σαν κι αυτά που λέμε στα rpg, θυμάμαι στο vampire, αναπτήρας και λακ για να κάνουμε φλογοβόλο, χιχιχιχι – ε μάλλον του Tiel ήταν λίγο πιο σοβαρό) και άρχισε να ξερνάει φωτιές από δω κι από κει. Και κάποια στιγμή τα σκάγια πήραν κι έναν άσχετο που ήταν πάνω στην σκηνή – με ένα φουτεράκι!! Θα δείτε την σκηνή στο video που ακολουθεί – εμείς καταλήξαμε πως ήταν στημένο πάντως (αν κι εκείνη την ώρα είχαμε σοκαριστεί λίγο).

Ich tu dir Weh.  Α καλά, εδώ κι αν ήταν show. Ο πληκτράς ήταν τρελή φάτσα, πάνω κάτω 5 κιλά μαζί με τα ρούχα και έκανε όλη την ώρα παλαβομάρες, μεγάλη μορφή ο τύπος (όπως και όλοι για να είμαστε αντικειμενικοί). Δεν λέω τίποτα, δείτε το και δείτε και το 2ο βίντεο που έχει χάλι ήχο αλλά φαίνεται καλά το σκηνικό…

Engel. Το περίμενα πως και πως, μεγάλη λατρεία αυτό το τραγούδι. Δεν έγινε κάτι συνταρακτικό πάνω στην σκηνή, σε σχέση με τα άλλα τουλάχιστον αλλά μ’αυτό έκλεισαν και είναι θεϊκό από μόνο του οπότε ακούστε το (έχει και ωραίους στίχους).

Γενικά σχόλια:

  • Η οργάνωση της συναυλίας ήταν άψογη. Όλα ξεκίνησαν στην ώρα τους και παρόλο που ήμασταν πίτα και είχαμε και τις φωτιές δεν ένιωσα να πεθαίνω από έλλειψη αέρα σε καμία στιγμή. Καλός εξαερισμός μάλλον. Μαστούρωνες λιγάκι βέβαια γιατί το μισό στάδιο κάπνιζε μπάφους, αλλά ήταν καλά, έκανες και κεφάλι τζάμπα. Α και το άλλο το θεϊκό είναι πως γυρνούσε ένας τυπάκος γύρω γύρω και πουλούσε μπύρες κι έτσι αν έσκαγες από την δίψα δεν ήταν ανάγκη να βγεις εκτός συναυλιακού χώρου για να δροσιστείς. 1000 μπράβο.
  • Σ’ένα τραγούδι χάλασε 2-3 φορές το μικρόφωνο αλλά αντιμετωπίστηκε γρήγορα και ο κόσμος από κάτω ήταν τόσο χαρούμενος που ήταν σαν να μην συνέβη καν.
  • Α, ας σημειωθεί ότι ήμασταν πολλοί έλληνες εκεί μέσα, 30-40 τουλάχιστον!! Την επόμενη φορά να οργανωθούμε!! Επίσης πέτυχα πολλούς γερμανούς και άγγλους.
  • Ένα στιγμιότυπο που με τρόμαξε λιγάκι: Ήρθε κάποια στιγμή μια κοπελιά, ισπανίδα, κι έπεσε πάνω στους μπροστινούς μου, επίσης ισπανοί, και έκλαιγε με μαύρο δάκρυ. Τα παιδιά, που όπως καταλάβαμε την ήξεραν, προσπαθούσαν να την ηρεμήσουν και να την σηκώσουν, γιατί δεν μπορούσε να σταθεί καλά – και να δουν και τι έχει γιατί δεν μιλούσε. Αφήστε φρικάραμε λιγάκι όλοι. Τελικά μου είπε μετά που συνήλθε λιγάκι και ήρθε δίπλα μου να βγάλει φωτογραφίες ότι ήταν καλά απλά ήταν πιο μπροστά, κάποια στιγμή την ζούληξαν πολύ και δεν μπορούσε να αναπνεύσει και φοβήθηκε ότι θα πεθάνει… Τέλος πάντων, καλά ήταν τελικά, αν και πονούσε σε διάφορα σημεία, αλλά αγχώθηκα για λίγο…
  • Κι ένα παράπονο: Δεν έπαιξαν το te quiero puta!!! Τραγικό;;; Και κάτι ισπανοί πίσω μου αυτό έλεγαν, το περιμέναμε πως και πως ρε γαμώτο…
  • Έκανα μια βλακεία και μετά τους combicrhist δεν είχα τηλέφωνο οπότε δεν μπορούσα να επικοινωνήσω ούτε με κάποια άτομα που ήταν μέσα στην συναυλία ούτε με κάποια που ήταν στην Αθήνα κι ήθελαν να ακούσουν λιγάκι – σόρυ βρε γλυκιά μου, δεν μπορούσα ούτε μήνυμα να στείλω!!
  • Πρώτη φορά πήγαμε σε συναυλία και λέγαμε πως το εισιτήριο ήταν πολύ φτηνό σε σχέση με το τι είδαμε!!

Η επιστροφή

Καλά στην επιστροφή γελάσαμε πάρα πολύ. Χάσαμε το τελευταίο μετρό και λιώσαμε σε ένα παγκάκι και εκεί μας βρήκαν κι άλλοι 4 από την παρέα (σύνολο 7) κι ευτυχώς η μια κοπέλα είχε την αντοχή να ψάξει σε χάρτες κλπ να βρει εναλλακτικές. Πήγαμε σε μια στάση του τραμ εκεί απέναντι που είχε πολύ κόσμο αλλά σύντομα ανακαλύψαμε πως όλοι ήταν τουρίστες και ψαχνόντουσαν. Είχε πολύ πλάκα γιατί ρωτούσαμε ο ένας τον άλλον, ρωτούσαν εμάς πώς να πάνε στο κέντρο (στα ισπανικά κιόλας…)!!! Τελικά εντοπίσαμε λεωφορείο, νυχτερινή γραμμή. Είχε 9 νυχτερινές γραμμές, αν είναι δυνατόν. Αυτή η πόλη δεν κοιμάται ποτέ, αλλά αυτά θα τα πούμε άλλη στιγμή. Οι στάσεις φίσκα όμως κι όλοι από την συναυλία φυσικά και το λεωφορείο δεν σταματούσε καν γιατί που θα μπαίναμε, στην οροφή; Οπότε αρχίσαμε να προχωράμε προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς την αφετηρία. Εμείς κι άλλα 30-40 άτομα που ήταν εκεί γύρω. Κάποια στιγμή ένας από εμάς που ήταν μπροστά μπροστά φωνάζει να τρέξουμε κι αρχίζουμε το τρέξιμο λοιπόν. Κι όλοι οι υπόλοιποι (παρόλο που το «τρέξτε» δεν πρέπει να το κατάλαβαν). Ε προλάβαμε το λεωφορείο και οι 4 κάτσανε κιόλας, μετά από 1 στάση όμως έγινε ένα ντου και πραγματικά σκαρφαλώνανε όπου βρίσκανε, ζουληχτήκαμε αρκετά αλλά κλασσικά κάναμε μαλακίες και γελούσαμε. Μας άφησε και κοντά στο μέρος που μέναμε, μια χαρά!!

Ήταν λοιπόν μια πολύ καλή συναυλία κι η μέρα – αν και είχε κάποια μικρά ευτράπελα πριν την συναυλία – ήταν τέλεια, από αυτές τις μέρες που θυμάσαι για μια ζωή…

Λοιπόν, θέλετε να πάμε να τους δούμε και αλλού; Θα έλεγα ή Αγγλία (που πρέπει να πάω έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή) ή Νορβηγία (που άμα πάμε μπορεί να μείνω κιόλας :p) ή Ελβετία (που είναι κοντά και παίζουν και σε festival)!!

Διάλειμμα

Σήμερα στο πρόγραμμα ήταν ένα άρθρο – ελαφρύ κράξιμο – αλλά αποφάσισα να κάνουμε ένα διάλειμμα για διαφημίσεις. Τα βιντεάκια μας όμως είναι επιμορφωτικά κι έχουν πολλά να σας διδάξουν, οπότε παρακολουθήστε με προσοχή!!

Πρώτα ένας συμπαθέστατος Γερμανός μπαίνει σε μεγάλο κόπο για να μας μάθει ποια είναι τα 10 πράγματα που πρέπει να αποφεύγονται όταν είσαι συνοδηγός:

Κι όταν είσαι στην πρώτη σου μέρα στην δουλειά:

Aχ εκεί με το Οrc aπό την Draenor γέλασα πολύ. Ωραία ήταν επίσης κι αυτά με το ασανσέρ και με τους γείτονες, αλλά λέω να μην τα βάλω όλα τώρα. Ευχαριστώ τον φίλο Τάκη που μου τα έστειλε!!

Στην συνέχεια θα μάθουμε πως να κάνουμε μαγικά! Γιατί ναι αγαπημένοι μου αναγνώστες, η μαγεία υπάρχει, είναι παντού γύρω μας και με πολλή προσπάθεια μπορούμε κι εμείς να κάνουμε απίστευτα κόλπα και να εντυπωσιάσουμε τους φίλους μας:

Ευχαριστώ την Πενθεσίλεια που μου το έστειλε!

Τα 2 τελευταία βιντεάκια είναι του μάλλον γνωστού πλέον Rémi Gaillar, τον οποίο μου έμαθε ο Δημήτρης. Στο πρώτο μας θυμίζει πόσο πολύ αγαπήσαμε κάποια παιχνίδια και μας δείχνει τον τρόπο να τα παίζουμε συνεχώς, όχι μόνο όταν είμαστε σε υπολογιστή!

Στο δεύτερο μας δείχνει πως το φεγγάρι είναι πιο κοντά από όσο νομίζαμε:

Αυτά για σήμερα, καλή σας μέρα με πολλά χαμόγελα!!

ΥΓ. Είναι οι Archive σήμερα το βράδυ!!! Καλή μας διασκέδαση κι ελπίζω να πουν και κανένα (πολύ) παλιό!

Newsfeed

Καλημέρα!!! Δεν τρελαίνομαι να γράφω για πολιτική στο ιστολόγιο αλλά αποφάσισα σήμερα να έχει ενημέρωση (αντικειμενική και ξεκάθαρη όπως πάντα – μπαααα :p) οπότε θα σκάσουν και λίγα πολιτικά:

  1. Άκουσα το πρωί στην τηλεόραση πως ο πρωταρχικός στόχος της ΝΔ είναι να μην έχει αυτοδυναμία το ΠΑΣΟΚ. ΜΠΡΑΒΟ!!! Γιατί για μια στιγμή σκέφτηκα ότι ο στόχος τους θα μπορούσε να ήταν να διορθώσουν καμιά από τις μαλακίες που έχουν κάνει μπας και αρχίσει να λειτουργεί έστω και λιγουλάκι κάτι σ’αυτή την χώρα. Αλλά όχι, μπορείτε να συνεχίσετε να κοιμάστε ήσυχοι. Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Συνεχίζουν να έχουν την χώρα χεσμένη όπως πάντα….

    Ο Joaquin Cortes είναι καλέ! (βλ. παρακάτω)

    Ο Joaquin Cortes είναι καλέ! (βλ. παρακάτω)

  2. Η Παπαρήγα είπε πως για τις φωτιές φταίει η ΝΔ και πως και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εκμεταλλεύονται πολιτικά το ζήτημα. Έεεεελα;; Ρε αυτή έχει perception πεντάρι χαλαρά (ααααααααα, όσοι δεν παίζετε vampire λυπάμαι πολύ, να το αρχίσετε…). Βέβαια πρέπει να πω πως άμα ακούω κόμμα να κατηγορεί άλλο κόμμα πως εκμεταλλεύεται σκάνδαλα κι ιστορίες για πολιτικούς σκοπούς τσαντίζομαι! Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα και λύσεις δεν προτείνει κανείς, αμάν πια!! Μα ποιος τους ακούει ήθελα να ήξερα;;; Ποιος τους ακούει και πάει και τους ψηφίζει;; Επίσης η Παπαρήγα ας βγάλει την κασέτα, έχω βαρεθεί…
  3. Στο ΠΑΣΟΚ τρίβουν τα χέρια τους με χαρά εντωμεταξύ. Και καλά κάνουν δηλαδή γιατί θα τους ψηφίσουν πολλοί. Τώρα με ποια λογική θα τους ψηφίσουν βέβαια δεν μπορώ να καταλάβω. Γιατί – εκτός κι αν κουφάθηκα ή έχασα πολλά επεισόδια – εκτός από το να κατηγορούν την ΝΔ και να φωνάζουν πως αυτοί θα τα είχαν κάνει καλύτερα δεν έχω ακούσει καμιά σοβαρή πρόταση για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε κατάστασης…
  4. Τα υπόλοιπα κόμματα λέω να μην τα θάψω σήμερα. Όχι ότι τα συμπαθώ φυσικά αλλά τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου και βαρέθηκα ήδη με τους καραγκιόζηδες οπότε πάμε σε κάτι πιο ενδιαφέρον:

    joaquin_cortes

    Όχι δεν εννοούσα αυτό πιο ενδιαφέρον, εννοούσα το επόμενο θέμα!! Τσ τσ τσ...

  5. Από αύριο θα ισχύει πάλι ο δακτύλιος!! Γιούπιιιιιιιιιιιι!! Rejoice my friends!! Καλά προσωπικά δεν με νοιάζει και πολύ γιατί δεν έχω τουτού κι αν είχα σιγά μην κατέβαινα κέντρο με αμάξι (είπαμε τρελή τρελή αλλά όχι και σε τέτοιο σημείο…). Απλά είπα να το πω κι αυτό.
  6. Ας μείνουμε στα των επικοινωνιών, ξανάνοιξε το τμήμα του τρένου Νέα Ιωνία-Ειρήνη!! Κι εδώ περιμένω να δω κύματα χαράς κι ευτυχίας γιατί παρόλο που δεν πάω προς τα εκεί συχνά εεεεεεεεε ήταν εκνευριστικό τόσο καιρό χωρίς τρένο. Αυτό σε συνδυασμό με το ότι θα ξανανοίξει σε λίγες μέρες το τμήμα Εθνική Άμυνα – Αεροδρόμιο με σώζει. Εξαρτάται από το πόσες θα είναι αυτές οι λίγες μέρες βέβαια. Γιατί μπορεί να είναι και 365, μ’αυτούς ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά ναι, έχω πώρωση με τα τρένα και το μετρό, τι να κάνουμε; Κι επίσης θα έρθει μια Κινέζα φίλη μου το Σάββατο και πρέπει να πάω να την μαζέψω από το αεροδρόμιο οπότε θα με βόλευε άπειρα αν λειτουργούσαν τα πάντα και πήγαινα χαλαρά….
  7. Και πάμε στα καλλιτεχνικά: Θα έρθει ο Joaquin Cortes. Εντάξει, όχι ο πιο όμορφος Joaquin που έχω γνωρίσει, αλλά καλός είναι μωρέ. Θέλω να πάω. Αν και θα ήθελα να δω το De amor y Odio, μια παράσταση του 2004 αλλά αυτή η χρονομηχανή ακόμα να γίνει, δεν ξέρω που έχει σκαλώσει η όλη υπόθεση… Και ναι φυσικά και έχει μόνο δικές του φωτογραφίες στο άρθρο, τι θέλατε να βάλω, την Παπαρήγα, τον Κωστάκη  ή τους σταθμούς του μετρό;;;  Α ξέχασα, 14 Σεπτέμβρη έρχεται στο Καλλιμάρμαρο…

    Εντάξει τελευταία.. Είναι και καλλιτεχνική αυτή..

    Εντάξει τελευταία.. Είναι και καλλιτεχνική αυτή..

  8. Θα έρθει και η Vanessa Mae, 24 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδιο. Αχ και σ’αυτή θέλω να πάω, το βιολί είναι το αγαπημένο μου όργανο. Δεν ξέρω όμως, αυτή η ληστεία τράπεζας που οργανώνουμε έχει κάτι ατέλειες και κολλάω λίγο να την πραγματοποιήσω. Άλλο τρόπο να πάω σ’όλες αυτές τις συναυλίες που θέλω δεν έχω βρει.. Δηλαδή έχω βρει 1-2 αλλά λέω να μην τους αναλύσω τώρα. Εντάξει, θα βάλω και μια φωτογραφία από το Βανεσσάκι, γιατί είναι και θεά και σέβομαι το αντρικό κοινό μας.
Καλή ε; Φανταστείτε τη να παίζει και βιολί....

Καλή ε; Φανταστείτε τη να παίζει και βιολί....

Τέλος οι ειδήσεις για σήμερα. Μπορεί να επανέλθουμε κάποτε με περισσότερα νέα από την επικαιρότητα (μπορεί και όχι, θα δείξει)…

Let’s get closer!!

Nαιιιιιιιιιιιιιιι, χτες πήγαμε στο closer!! Από τα Χριστούγεννα λέμε να πάμε κάποια Τετάρτη γιατί παίζουν οι Last Page.. Εντάξει αργήσαμε λιγάκι αλλά πήγαμε. Και πονααααααάω σήμερα, χορέψαμε αρκετά πρέπει να πω. Πάει γέρασα…

Πάντως ήταν τέλεια και μας βλέπω εκεί κάθε Τετάρτη, έπαιξαν τα πάντα! Από twist, όπου ξεβιδωθήκαμε, μέχρι Led Zeppelin μέχρι Sisters of Mercy μέχρι System of the Down, όπου χτυπηθήκαμε αρκετά (εξού και ο πόνος στον σβέρκο). Και φυσικά έπαιξαν τον ύμνο που τους ζήτησα (βλ. παρακάτω) και το πιο γαμάτο από όλα είναι ότι έβαζαν τραγούδια που ήθελα να ζητήσω πριν τα ζητήσω (κι άλλα 800 κομμάτια που τους ζητήσαμε). Αυτά βέβαια είναι τα καλά του να ξέρεις τους djs.

Tuxedo Moon

No tears

No tears for the creatures of the night

No tear
My eyes are dry
Goodbye

I feel so hollow I just don’t understand
Nothing turned out like I, like I planned
My head’s exploding
My mouth is dry
I can’t help it if I’ve forgotten how to cry

No tears for the creatures of the night

No tears
My eyes are dry
Goodbye

My eyes are dry
Goodbye
My eyes are dry

Υ.Γ: Αυτό το τραγούδι έχει μεγάλη ιστορία, λύκειο, παλιό dada, αααααααααχ, αυτά ήταν, τα καλύτερα!!

Αγαπητό ημερολόγιο: Διασκέδαση (μέρος 1ο)

Τελικά όταν δεν έχεις όρεξη να βγεις αλλά σε σέρνουν και βγαίνεις, μπορεί να περάσεις τέλεια. Χτες λοιπόν είχε πάει 9.30 η ώρα και βαριόμουν, που να τρέχεις τέτοια ώρα. Ναι, ξαφνικά έγινα 50 χρονών και δεν το κατάλαβα κιόλας. Ευτυχώς όμως ο κολλητός μου  μου «την είπε» διακριτικότατα που μουχλιάζω και παρόλο που δεν επέμενε πολύ, η αρχική του αντίδραση όταν του είπα ότι βαριέμαι με ξεκούνησε και πήρα τα πόδια μου και πήγα στο Γκάζι.

Το μόνο που έχω να πω είναι πως τελικά μ’ αρέσει πολύ αυτή η περιοχή. Πήγαμε Alley Cat, όπου η μουσική ήταν μια ευχάριστη έκπληξη (όπως πάντα). Ε τι να κάνω, δεν μπορώ να συνηθίσω ότι εκεί που κάθεσαι αμέριμνη και πίνεις την μπυρίτσα σου σε έναν τόσο γλυκό χώρο, θα ακούσεις και rammstein και wolfsheim και katatonia!!! Τί άλλο να πω… Έβαλε και Smiths, New order, Placebo. Ναι ό,τι να’ναι, αλλά οι αλλαγές μου φάνηκαν καλές και επίσης αυτό το «ό,τι να’ναι» μοιάζει πολύ με τον φάκελο της μουσικής στον υπολογιστή μου!! Ήμουν σαν στο σπίτι μου δηλαδή.

Μετά καταλήξαμε 45 μοίρες, όπου ο dj δίνει ρέστα. Έπαιζε πιο «ελαφριά» ας το πούμε μουσική, δεν ακούσαμε Katatonia δηλαδή, αλλά έπαιξε sabbath, zeppelin, deep purple, alice cooper και διάφορα πιο καινούρια, κατα-ενθουσιάστηκα!!

Παρόλο που το τραγούδι που επέλεξα να βάλω δεν συγκρίνεται ούτε στο ελάχιστο με τα προαναφερθέντα συγκροτήματα, ήταν ίσως το highlight της βραδιάς για μένα – απλά και μόνο λόγο της ατμόσφαιρας που δημιουργήθηκε  όταν έπαιξε το παρακάτω βιντεάκι, το οποίο βρίσκω υπέροχο έτσι κι αλλιώς και δεν το βλέπουμε συχνά έξω (ακούστηκαν αρκετές κραυγές χαράς και ικανοποίησης από το πλήθος με το που ξεκίνησε να παίζει το τραγούδι)…

Tito & Tarantula

Only After Dark

Watching her
Strolling in the night
So white
Wondering why
It’s only After Dark

In her eyes
A distant fire light
burns bright
Wondering why
It’s only After Dark

I find myself in her room
Feel the fever of my doom
Falling falling
Through the floor
I’m knocking on the Devil’s door

In the Dawn
I wake up to find
her gone
And a note says
Only After Dark

Burning burning
in the flame
Now I know her
secret name
You can tear her temple down
But she’ll be back
and rule again

In my heart
A deep and dark
and lonely part
Wants her and
waits for After Dark