Intermission: Losing my religion

Since I abandoned religion, I find it very interesting to see how people experience both faith and the rejection of it.

(It is funny that most religious people – including my previous self – don’t ever think about things like that; atheists “play” with the philosophy of religion much more; religious people just believe)

Inspired by this very nice article, I decided to write something about my path to atheism.

I have heard too many times people saying that we (atheists) took the “easy road” because without religions we live without morals, we can do whatever we want, we’re not afraid of some divine judgment etc. Weeeell… Nope.

What I lost when I lost my religion:

Eternal life
For me religion was never about fear for an eternal punishment. Quite the contrary, it was promise for an eternal blissful life. Yes, I was very confident about my virtuous behaviour in this world and my place in heaven was guaranteed, ok? I was convinced that there is something more after death, something nice and desirable. The idea of nothingness, now that I find much more scary and worrying.

Peace of mind
That finality of life made me much more aware of the waste of it. Not only waste in the sense of me not taking full advantage of it but also of other people going through “hell on earth” just because they were unlucky enough to be born at the wrong place at the wrong time. The weight of the world is much heavier if you know that this is all we have.

Apart from the safety against final death, religion also offered me the safety of having someone watching over me and humanity 24/7. Yes, there are so many bad things going on BUT goddy would solve everything at some point – now, in the afterlife, whatever. As a believer I didn’t put too much thought on it, I felt just relieved thinking that this is how it worked. Now I know it’s all on us, what we make of the world and how everyone lives depends pretty much on… everyone (except god).

In case it is not clear already, I was pretty naive back then. Which made me be more careless and happy in a way. Ignorance IS bliss! I didn’t need to ask many difficult questions since god knew what he was doing and his ways were mysterious so I didn’t need to understand them!

Why did I stop believing then?
So, someone might ask, if religion gave only good things to me, why did I stopped believing?

It is true that I only got positive feelings from religion. I never felt pressure from it, never had issues with sex, never felt sinful, never felt bad for being a woman or anything else from all the negative things people mention when they talk about their religious experience. This is not so hard if you think about it, the way religions are constructed it’s very easy to cherry pick whatever you want from the dogma and ignore the rest. That’s what everybody is doing anyway.

But at some point I did ask difficult questions – and to be more precise precious friends started asking me difficult questions and I had to face the answers. I have always appreciated reason and logic (oh the irony) and I did get troubled by the answers I had in the arguments with my friends. I could see that they were based on sentiments and faith but not in rational reasoning. I started to slowly shredding the veils of faith one at at time – but that is a story for another time.

The bottom line is that when I started poking my religious beliefs I realized they didn’t make much sense and then everything else started making all the sense in the world. As years went by, things became very clear to me, things about life, death, our existence. I don’t find it easy, but I find it unavoidable. I’d rather know a harsh true than a beautiful lie and since I now see the logic in atheism it would be impossible for me to deny it for convenience and comfort.


EHYD – Afterthoughts on the 1st speech

As expected, this speech made me think a lot about religion and how we evaluate its place in our society. For better or worse when there are conservative problems depriving a minority of people of their rights, religion is always somewhere there, usually in the front row of the opposition, scaring people into hating each other. Again for better or worse Christianity is the main religion in Europe so that’ll be my main target  – it doesn’t mean I don’t dislike other religions just as much.

Now, dislike is a strong word and might annoy even some fellow humanists-atheists but my reasons are explained in detail:

Sophie In’t Veld mentioned at some point how beautiful the diversity we have is. Variety helps us progress as people, improve ourselves. She said a story about a conversation with 2 people, one from an ex communist country and one from Spain. The first one said that in EU he found his freedom, the freedom to believe without being prosecuted for it. The second one said that in EU he found his freedom, the freedom to be an atheist without being prosecuted for it. And there they are, both free in different ways and living in harmony with each other.

That is indeed all very nice BUT the moral of this story is not that it is beautiful when people believe in different things. The moral of this story is that you shouldn’t force any believe or the lack of it to anyone. You can’t make someone be an atheist, that’s absurd and stupid.

But you can and you must educate people. Variety is nice when we like different colors and so we make our worlds colorful and happy – or black and shadowy, now THAT’s variety. Variety is nice when I don’t like mushrooms in my pizza and I give them to my friend who loves them. Variety is nice when we have different experiences and we share them, seeing the world from another point of view and maybe even re-examining some of our ideas.

Now imagine this: you walk in a conversation where one person says lightning comes from Zeus, another says it comes from Thor and another one says it comes from invisible fairies who squeeze the clouds. What are you thoughts?

“Oh gosh, what a great variety of ideas! It just made me a better person to listen to all these different opinions about how lightning comes, I better not tell them the truth and ruin that which they choose to believe”.

I sure hope not! Most people would at least try to explain that this is not a great mystery, we know what causes lightings. Ok, not all of us can explain it in perfect scientific terms but we have a notion of what’s going on and good guy wikipedia is always available for things like that.

Of course it's a real photo sweetie!!

Of course it’s a real photo sweetie!!

Well, I don’t know how to break this to you but that’s what religions are. A distorted and WRONG idea about what’s going on and loads of people who lie to themselves and defy their logic in order to keep an irrational faith. And no, this is not an elitist opinion, it’s a simple fact.

There are 2 big categories of Christians.

1. “I accept everything the church says and does, they are the word of God on earth”.

Ok, I don’t think it’s really necessary to say much about why these people are dangerous but just in case:

These people accept amazingly lots of false information regarding scientific, social and ethical matters. I met someone who thinks the earth is 6000 old. How on this-surprisingly-young-earth can I marvel in the variety of ideas there? He’s just wrong! It’s so wrong that I can’t help disliking people like that. Because they could know the truth and they choose not to. That is plain stupidity in my dictionary.

There are things that we know, things that we’ve known for years and things that the scientists know and we don’t yet cause let’s face it, we don’t bother learning them. It doesn’t mean God and the Bible are the explanation, that’s actually the opposite of explanation. As Dawkins said, if you use God to explain a phenomenon not only you don’t explain it but you also stop yourself from finding its real cause because you stop looking for it.

Also, these are the people who will kill someone because their faith says so. They are more extreme in some countries and explode themselves killing hundreds and subtler in other countries, just letting a woman die to avoid an abortion (I have to note here that they somehow fail to inform people that sex before marriage is also a sin, so having a bunch of unmarried, underage mothers is somehow ok unlike using condoms or having abortions even for medical reasons… Go figure!). I never understood why killing is a sin but letting someone die when you could very easily save them is ok. How isn’t that murder? You deny someone the chance to live, wake up, it’s not gonna send you to paradise. Of course that’s the state’s fault for allowing this things to exist, you just can’t have hospitals that treat people only if it fits their believes.

So for this category of believers I think it’s quite straightforward why the “marvelous variety” thingy doesn’t work. It’s reason and sanity against irrationality and crazy behavior. I’m not saying we should force them to think otherwise, I just think (and hope) that proper education would do the trick and of course laws should protect individuals when their safety is threatened by this insanity.

2. “I don’t accept the church or their interpretation of the bible, they are corrupted and they use it for their own means – I am a good catholic/orthodox/whatever heresy I follow, the church is just wrong at some points”

Yeah, well… No. Orthodoxy is the interpretation of the Bible according to the Orthodox Church, Catholicism is the interpretation of the Bible according to the Catholic church etc etc etc. So no, I won’t accept the easy – yet extremely cowardice – solution of rejecting the church but keeping the organized religion, I’ve done it and I know it’s just an excuse not to look too deeply to things that might shake your faith.

Would you accept he's a humanist if he just claims he is? Words have a meaning, use them right.

Would you accept he’s a humanist if he just claims he is? Words have a meaning, use them right.

You don’t get to follow a ridiculously specific dogma among the hundreds of existing Christian heresies and pick and choose which parts you like and which you don’t. That’s organized religion and dogmas, you get all or nothing. What most people do is following personal religions, choosing the parts of the books that fit better with their personality and ideas for morality. That’s good, but I’d like it if people could be self-aware and recognize that this attitude does not make them members of an organized religion. Yes, I find this very important. First of all I think it makes a person better and stronger to be able to face such simple truths about themselves and it leads them to better self understanding. Plus here is the part where I feel they temporarily pause their rational and critical thinking. Accepting arbitrary bits and pieces of an organized religion and yet passionately loving it as a whole and identify yourself as a follower of this religion even though some of your believes are in direct opposition with its dogma… Well it is kind of messed up when it comes to logic and I really value reason (more will be said in the following article).

My second problem is that they do hurt the human rights movement, even if it is indirectly.

Of course these people can very well accept scientific truths and human rights etc etc so it’s all nice but still, they almost never defy their church. When the church says something like «80% of Europe is Christian» (suddenly the differences between heresies lose their importance) they are included in the percentage. When the church makes stupid decisions and puts pressure in governments and organization to choose the wrong way these people are used as statistics and – what’s worse – they won’t go out and say “Wait, we are Catholics but we don’t want women to be treated like shit, let them do whatever they want with their bodies”. Nope, they are silent and their silence allows the church to speak representing the whole of the herd (no insult meant, it’s bible’s terminology). Their inaction has consequences and they have to face them.

I’m not going to argue over the existence of a God as described by Deism – the philosophy of it is interesting but not within the objectives of this article. Such a God would be out of reach, not represented by holly books and cannot be used as an argument in favour of organized religion which – I can’t stress this point enough – promotes very specific believes and moral behaviour.

Respecting one’s beliefs doesn’t mean you are not allowed to criticize them or to try and educate them if they lack some knowledge or even try to change those beliefs if they result in people getting hurt.

In our strive to be politically correct we forget that people can make mistakes and that sometimes it’s not a matter of different viewpoints but of right and wrong.

Previous Article: EHYD – Sophie In’T Veld
Next Article: EHYD – Philipp Blom

Ασυδοσία λόγου (και πράξεων)

Με αφορμή μια στατιστική έρευνα (που δεν μας είπε κάτι καινούριο βέβαια), θέλω να σχολιάσω το φαινόμενο της ασυδοσίας λόγου. Προφανώς – και για κάποιο ακατανόητο λόγο – το να λες στον άλλον ότι λέει βλακείες, και μάλιστα επικίνδυνες βλακείες που δεν θα πρέπει να διδάσκονται στα σχολεία, είναι κακό. Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ότι θέλει. Σίγουρα, όμως κι ο καθένας έχει το δικαίωμα να του λέει ότι λέει βλακείες, όχι;;


Υπάρχουν πολλοί άθεοι/αγνωστικιστές/άθρησκοι κλπ εκεί έξω που δεν βλέπουν τον λόγο να ασχοληθούν. Δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να δημιουργηθεί ένα κίνημα αθεΐας, άλλωστε τα κινήματα φανατίζονται, χάνουν τους σκοπούς τους, καταλήγουν σε ανορθολογικές πράξεις που εμείς σαν ορθολογιστές και αντικειμενικοί πρέπει να αποφύγουμε. Άλλωστε τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, η θρησκεία δεν αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα, η εκκλησία είναι το θέμα. Και δεν είναι σωστό να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους άλλους πως κάνουν λάθος, ποιοι είμαστε εμείς και κάτι τέτοια…

Think again!!!

Για το πρώτο σκέλος καταλαβαίνω και συμμερίζομαι τις ανησυχίες. Παρόλα αυτά είναι πάντα στο χέρι μας να προσπαθήσουμε για κάτι διαφορετικό και καλύτερο και ως τώρα πάει πολύ καλά αυτή η προσπάθεια. Για το δεύτερο σκέλος όμως…

Μεγάλο ποσοστό ανθρώπων πιστεύει σε χαζομάρες, στη χώρα μας και στο εξωτερικό. Κι όχι δεν είναι μια χαρά αυτό, κι όχι δεν είναι καλό να πιστεύει ο καθένας ότι θέλει και ναι έχω κάθε δικαίωμα να τους τρίψω στη μούρη ότι αυτά που πιστεύουν είναι βλακείες και να τους ταρακουνήσω μέχρι να συνέλθουν. Κι όχι δεν είναι φασιστικό αυτό και θα εξηγήσω αμέσως γιατί:

Ας δούμε ένα παράδειγμα. Αν κάποιος ερχόταν σήμερα κι έλεγε ότι η γη είναι επίπεδη κι ότι ο ήλιος γυρίζει γύρω της δεν θα του λέγαμε ότι δεν ισχύει αυτό; Δεν θα του δείχναμε στοιχεία που να αποδεικνύουν το λάθος του; Θα λέγαμε, «ε δεν πειράζει μωρέ, ας πιστεύει ό,τι θέλει, δικαίωμά του είναι»;;;; Αν αυτός ο άνθρωπος έπειθε κι άλλους 500 κι άρχιζαν να πολεμούν την αντίθετη (και αποδεδειγμένη εδώ και αιώνες) άποψη; Αν απαιτούσαν να διδάσκεται εναλλακτικά στα σχολεία η θεωρία της επίπεδης γης;

Θα ήταν φασιστικό να προσπαθήσω να του δείξω ότι κάνει λάθος; Θα ήταν φασιστικό να του απαγορέψω να διδάσκει το λάθος του στα σχολεία; Δεν είπα ότι θα τον κρεμάσω στο Σύνταγμα ούτε ότι θα του κόψω τη γλώσσα για να μη μιλάει, είπα ότι θα κάνω ότι μπορώ για να του δείξω ότι αυτό που λέει δεν ισχύει κι ότι σίγουρα δεν θα του επιτρέψω να το διδάσκει σε δημόσια σχολεία.

Πρέπει στο όνομα της ελευθερίας λόγου και άποψης θα δεχτούμε την κάθε παράλογη ιδέα και απαίτηση που μπορεί να θέλει κάποιος να επιβάλει στους άλλους; Δεν είναι φασισμός ούτε φανατισμός να προσπαθήσεις να διαδώσεις μια αλήθεια. Και όχι δεν μιλάω για την αθεΐα, αυτή είναι η δική μου αλήθεια κι αυτή δεν με ενδιαφέρει να την διαδώσω. Μιλάω για το ότι η γη είναι στρογγυλή. Αυτό θεωρώ πως είναι η βασικότερη δουλειά του κινήματος της αθεΐας, να αποτρέψει τις εκκλησίες από το να επεμβαίνουν στην παιδεία (και στην πολιτική, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα), από το να διαδίδουν ψευδείς πληροφορίες και λανθασμένη γνώση.

Και δυστυχώς αυτό γίνεται έντονα, στον 21ο αιώνα, έτος 2013. Στα σχολεία διδάσκεται ακόμη ο δημιουργισμός, κι όσοι διαφωνούν ας κοιτάξουν το βιβλίο των θρησκευτικών. Πόσοι δάσκαλοι το παρουσιάζουν σαν παραμύθι κι όχι σαν αλήθεια; Μάλλον όχι πολλοί γιατί το 50% του πληθυσμού στην Ελλάδα πιστεύει πως ο θεός έφτιαξε τον κόσμο και αρνείται την θεωρία της εξέλιξης. Για όποιον δεν καταλαβαίνει τη σημασία αυτής της δήλωσης: είναι σαν το 50% του πληθυσμού, ένας στους δύο συνανθρώπους μας, να πιστεύει πως η γη είναι επίπεδη και ο ήλιος γυρίζει γύρω της. Ναι, είναι τόσο εξωφρενικό αυτό που πιστεύουν, είναι τόσο εξωφρενικό αυτό που διδάσκεται στα σχολεία κι όμως κάπως έχουν καταφέρει να το περνάνε στα ψιλά γράμματα, κάτι ασήμαντο για το οποίο δεν χρειάζεται να αντιδράσει κανείς. Αντιθέτως αν αντιδράσεις θεωρείσαι και φανατικός ή/και φασίστας.

Και ρωτάω τον καθένα από εσάς: Θα εμπιστευόσασταν τη ζωή σας σε έναν άνθρωπο που αρνείται πεισματικά να δεχτεί ότι η γη είναι στρογγυλή και περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο; Θα εμπιστευόσασταν τη ζωή σας σε έναν άνθρωπο που θεωρεί πως υπάρχουν καλικάντζαροι και νεράιδες; Θα εμπιστευόσασταν την κρίση ενός ανθρώπου που πιστεύει πως με τη μαύρη μαγεία μπορεί να λύσει τα προβλήματά του; Πως αν προσευχηθεί στον Δία θα βρέξει; Θα αφήνατε αυτόν τον άνθρωπο να πάρει αποφάσεις που θα επηρέαζαν τη ζωή σας; Τη ζωή του παιδιού σας; Θεωρείτε πως αυτός ο άνθρωπος που τόσο παράλογα εμμένει σε μια οφθαλμοφανώς λανθασμένη άποψη μπορεί να πάρει ορθολογικές αποφάσεις σε σχέση με κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα; Ή ακόμα και στην προσωπική του ζωή, θα τον εμπιστευόσασταν να γίνει ο πατέρας των παιδιών σας;

Γιατί αυτό ακριβώς κάνουμε όταν αφήνουμε το 50% του πληθυσμού να πιστεύει σε βλακείες, γιατί αυτοί οι άνθρωποι αντιδρούν παράλογα αρνούμενοι να δεχτούν τις αποδείξεις που έρχονται σε αντίθεση με μια πίστη βασισμένη σε ένα τίποτα. Κι η πίστη τους είναι πολύ παρόμοια με τα όσα ανέφερα στην προηγούμενη παράγραφο, απλά έχουν μάθει να την πλασάρουν ωραία. Κι αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις που επηρεάζουν όλους μας, άλλες άμεσα κι άλλες έμμεσα.

Δεν καταλαβαίνω πως και πότε το να θες να διαδώσεις μια αλήθεια άρχισε να θεωρείται λάθος και καταπιεστικό. Κι είναι λυπηρό το ότι χρειάζεται τόση προσπάθεια για να διαδοθεί, από τη στιγμή που τα δεδομένα είναι εκεί έξω και ο καθένας μπορεί να τα βρει καταβάλλοντας ελάχιστη προσπάθεια.

Θα επανέλθω τις επόμενες μέρες με ένα παράδειγμα από μια πρόσφατη εμπειρία μου με έναν αμερικανό ευαγγελιστή που ξύπνησε μέσα μου πολλές ανησυχίες που είχα ξεχάσει λόγω άλλων προβλημάτων.

ΥΓ: Το παρακάτω video μιλάει για καταστάσεις που μας φαίνονται πολύ μακρινές στην Ελλάδα, όμως δείχνει πως η παραδοχή μιας παράλογης ιδέας που σε οδηγεί στο να αγνοήσεις δεδομένα που βρίσκονται μπροστά στα μάτια σου, αφήνει ένα τεράστιο παράθυρο στους ανθρώπους για την παραδοχή κι άλλων παράλογων ιδεών και πράξεων. Μπορεί στην Ελλάδα να μην φτάνουν σε τόσο ακραίες καταστάσεις, δεν παύουν όμως να αποτελούν πρόβλημα – δε φημιζόμαστε άλλωστε σαν λαός για τη λογική μας…

Χριστιανοί και χριστιανοί

Ακόμη κι όταν άρχισα να δηλώνω αγνωστική, ακόμα κι όταν άρχισα να δηλώνω άθεη λίγο αργότερα, θεωρούσα πως οι θρησκείες είναι κάτι ωραίο, ρομαντικό, άλλος ένας παράγοντας διαφοροποίησης των ανθρώπων – κι αυτό είναι καλό γιατί μ’αρέσει η ποικιλία.

Τα τελευταία 3-4 χρόνια άρχισα να ασχολούμαι με ιστολόγια και άρχισα να γνωρίζω θρήσκους και άθεους μέσα από το ίντερνετ. Όχι ότι πριν δεν ήξερα, απλά ήταν άτομα του κύκλου μου και έχουμε παρόμοιες ιδέες και απόψεις (ναι και με τους χριστιανούς και με τους άθεους) και τους εκτιμώ πολύ.

Στο ίντερνετ όμως είχα την «ευκαιρία» να «γνωρίσω» άτομα που προτιμούσα να μην είχα γνωρίσει :p.

Είπα λοιπόν να σας μιλήσω για τους χριστιανούς που έχω συναντήσει εδώ γύρω (τους άθεους τους έχω κράξει εδώ, ας μην επαναλαμβάνομαι). Φυσικά υπάρχουν κι άλλες κατηγορίες όμως θα μιλήσω για τις 3 βασικές που έχω εντοπίσει:

Οι καλούληδες

Σ’αυτή την κατηγορία ανήκουν αρκετοί χριστιανοί που θεωρούν πως ο χριστιανισμός είναι η θρησκεία της αγάπης και προσπαθούν να ζουν με βάση αυτή την αρχή. Παραξενεύονται και μάλλον στεναχωριούνται που υπάρχουν άθεοι, είναι όμως ευγενικοί και μας προσεγγίζουν με ειλικρινή περιέργεια και καλή διάθεση. Οι περισσότεροι από αυτούς (για να μην πω όλοι) δεν έχουν ιδέα για το τι λέει η θρησκεία τους σε βάθος, γνωρίζουν μόνο ό,τι τους έχει πει ο πνευματικός τους και ό,τι μαθαίναμε στο σχολείο. Όσοι από αυτούς γνωρίζουν κάποια παραπάνω πράγματα κάνουν αυτόματα έναν διαχωρισμό εκκλησίας-θρησκείας στο μυαλό τους, ονομάζουν τα κακώς κείμενα των γραφών μεταφορικά ή/και συμβολικά ή τα αποδίδουν στα ήθη και τα έθιμα της εποχής που γράφτηκαν και τα βάζουν στο ντουλάπι, κρατώντας μόνο ό,τι θεωρούν καλό.

Με αυτή την κατηγορία μου αρέσει να συζητάω. Συνήθως είναι άνθρωποι που ξέρουν πως γίνεται ένας σωστός διάλογος και με κάποιους που έχουν μελετήσει 2 πράγματα παραπάνω η κουβέντα γίνεται πολύ ενδιαφέρουσα.

Βέβαια δε θεωρώ πως είναι ακριβώς χριστιανοί ορθόδοξοι αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα το οποίο έχω θίξει εδώ.

Οι αδιάφοροι

Αυτοί δεν ασχολούνται καν, τι υπάρχουν άθεοι τι δεν υπάρχουν το ένα και το αυτό τους είναι. Δεν τους ενδιαφέρει και τόσο η θρησκεία, απλά έχουν συνηθίσει να πιστεύουν και να πηγαίνουν στην ανάσταση. Το θεωρούν μέρος της ζωής τους όπως θεωρούν τον πρωινό καφέ. Παραξενεύονται βέβαια που υπάρχουν άτομα που δεν πιστεύουν, γιατί θεωρούν αυτονόητο πως ΟΛΟΙ πιστεύουν, αφού έτσι μάθαμε, έτσι μεγαλώσαμε, είναι δυνατόν να συμβαίνει κάτι άλλο; Αλλά δε θα σκάσουν κιόλας. Συνήθως αυτοί αποφεύγουν τις κουβέντες με άθεους, απλά γιατί βαριούνται να μιλάνε για τέτοια θέματα.

Αν όμως νιώσουν πως μπορεί να κλονιστούν οι παραδόσεις της πατρίδας μας τότε μπορεί να μπουν στον κόπο να διαμαρτυρηθούν. Όχι τόσο γιατί αγαπάνε την θρησκεία τους με τον τρόπο που την αγαπάνε όσοι είναι στην από πάνω κατηγορία, όσο γιατί δεν αντέχουν τις αλλαγές και φοβούνται μην κλονιστεί η καθημερινότητά τους. Και ναι οι εικόνες στα σχολεία και τις δημόσιες υπηρεσίες για παράδειγμα είναι για αυτούς αναπόσπαστα κομμάτια της παράδοσής μας, που αν φύγουν μπορεί να οδηγήσουν σε τρομερές καταστροφές, να χάσουμε την εθνική μας ταυτότητα, να καταλάβουν εξωγήινοι την χώρα και διάφορα τέτοια…

Οι παρανοϊκοί

Εδώ τα πιάσαμε τα λεφτά μας!! Αυτοί όταν ακούνε την λέξη «άθεος» τρελαίνονται, σεληνιάζονται και αφηνιάζουν. Θεωρούν πως οι άθεοι είναι εχθροί της θρησκείας τους, της χώρας τους (ναι είναι δικά τους αυτά), του πλανήτη ολόκληρου ίσως. Αυτοί θα κάνουν τα πάντα για να μας σπάσουν τα νεύρα.

Κακέ άθεε!! Φτου, 666!!! Φτου!!!

Θα αφιερώσουν τη ζωή τους στο να πολεμήσουν τους άθεους. Πραγματικά έχω δει άτομα να ξοδεύουν ΩΡΕΣ!!! Να έχουν ιστολόγια αφιερωμένα στην καταπολέμηση της αθεΐας, να κάθονται στο φόρουμ μας με τις ώρες και να σχολιάζουν τα πάντα. Κι αναρωτιέμαι what the fuck? Δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν;;;

Θα μου πείτε «κι άθεοι το κάνουν αυτό, να έχουν ιστολόγια για την αθεΐα κλπ». Και θα σας πω «ναι αλλά υπάρχει ένας σκοπός, σε μια θεοκρατούμενη χώρα απαιτούμε το αυτονόητο: ανεξιθρησκία στην πράξη κι όχι στα λόγια». Και θα μου πείτε «ε και για τους χριστιανούς υπάρχει ένας σκοπός, να παραμείνει θεοκρατούμενη η χώρα».

Ε αυτό είναι που με τρελαίνει!!! Οι περισσότεροι χριστιανοί που ξέρω στην πραγματική ζωή θέλουν να αλλάξει η κατάσταση με την εκκλησία στην ελλάδα. Αφενός ενοχλούνται από την συμπεριφορά της και αφετέρου αναγνωρίζουν πως και οι αλλόθρησκοι, οι άθεοι και οι άθρησκοι έχουν δικαιώματα και δεν είναι δυνατόν να γίνονται θρησκευτικές διακρίσεις το 2010 (σχεδόν 11)…

Κι έρχεται ο άλλος στο ίντερνετ και το αισθάνεσαι, του έχει γυρίσει το μάτι ανάποδα που είσαι άθεος.


1ον, τι σε νοιάζει εσένα ρε φίλε τι θα είμαι εγώ; Εγώ θέλω να μην πιστεύω και να καώ στην κόλαση, άσε με στην ησυχία μου. Ε με το ζόρι να με «σώσεις»…

2ον, τι φοβούνται τόσο πολύ;;; Τι μπορεί να κάνουμε δηλαδή που είναι τόσο τραγικό και έχουν ξεσηκωθεί; Να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα των μη χριστιανών; Και αυτό θα καταστρέψει τον πλανήτη; Αν υπήρχε πανάγαθος θεός θα ντρεπόταν για τις πράξεις σας, θα περίμενε από εσάς να διεκδικείτε τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων, να τους δεχόσαστε και να τους σέβεστε όπως είναι κι όχι να χρησιμοποιείτε ύπουλους τρόπους για να τους πολεμήσετε επειδή δεν ασπάζονται την θρησκεία σας.

Ή μήπως φοβάστε ότι θα παρασύρουμε κι άλλους στον βούρκο της ακολασίας; Αχ βρε άνθρωποι κοιτάξτε να δείτε πως έχει η κατάσταση:

Ένα ενήλικο άτομο έχει την ικανότητα να κρίνει μόνο του το τι θεωρεί καλό και σωστό. Σε ανήλικα δε στοχεύουμε, αυτό είναι το δικό σας χόμπυ. Έτσι λοιπόν εκθέτουμε τις ιδέες μας στο ίντερνετ. Δεν κάνουμε προσηλυτισμό, δεν κάνουμε κήρυγμα, δεν αναγκάζουμε ΚΑΝΕΝΑΝ να έρθει να μας διαβάσει και πολύ περισσότερο δεν αναγκάζουμε κανέναν να συμφωνήσει μαζί μας. Γράφουμε τις απόψεις μας κι ΟΠΟΙΟΣ θέλει έρχεται και τις συζητάμε. Γιατί αυτό σας ενοχλεί; Αν κάποιος τις βρει λογικές και συμφωνήσει μαζί μας τι να κάνουμε, αυτά έχει η ζωή. Φοβάστε μην χάσετε οπαδούς; Μια θρησκεία δεν πρέπει να κυνηγάει τους πιστούς με την απόχη, αν είναι σωστή και προσφέρει λύσεις θα πάνε οι πιστοί σε αυτήν.

Οπότε θεωρητικά δεν έχετε τίποτα να φοβηθείτε από εμάς, τι άγχος σας έχει πιάσει;

Ε μ’αυτά και μ’αυτά σταμάτησα να θεωρώ τις θρησκείες τόσο ρομαντικές. Έχω αρχίσει να σκέφτομαι πως ένας φίλος Άγγλος ίσως είχε δίκιο όταν έλεγε πως οι θρησκείες είναι πληγή για την ανθρωπότητα γιατί τυφλώνουν και φανατίζουν τους ανθρώπους αποτρέποντάς τους να σκεφτούν λογικά (ή να σκεφτούν γενικότερα). Θα μου  πείτε τέτοια αλλαγή μόνο και μόνο από μια κατηγορία ανθρώπων; Ναι, μια κατηγορία ανθρώπων είναι αρκετή για να δει κανείς την ζημιά που μπορεί να γίνει…

Καλή αρχή!!!!

Τον Μάιο του 2010 ορισμένοι από τους συντελεστές του blog και του forum «Αθεΐα», προχώρησαν στην ίδρυση της Ένωσης Άθεων, μιας ένωσης προσώπων που έχει σκοπό την προώθηση της εκκοσμίκευσης της πολιτείας, της θρησκευτικής ελευθερίας, του ανθρωπισμού, του σκεπτικισμού, του ορθολογισμού, της κριτικής σκέψης και της αθεϊστικής οπτικής. Η ύπαρξη ενός φορέα με νομική υπόσταση μας επιτρέπει να επιδιώξουμε καλύτερα τους σκοπούς μας και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας ως πολίτες.

Χτες, 5-8-2010 τέθηκε σε λειτουργία η ιστοσελίδα της Ένωσης Άθεων στη διεύθυνση

Εκεί θα βρείτε αναρτημένο το καταστατικό και φόρμες εγγραφής για όποιον επιθυμεί να γίνει μέλος, καθώς και τα στοιχεία επικοινωνίας της Ένωσης. Η σελίδα θα εμπλουτίζεται σταδιακά με πληροφορίες για τις δράσεις της Ένωσης και άλλο σχετικό υλικό.

Ενημέρωση και δράση

Ελπίζω να προσέξατε ότι στο πλάι μπήκαν 2 καινούρια bannerακια.

Ο ένας είναι για την βάφτιση, δηλαδή για την μη βάφτιση. Όπως ίσως ΔΕΝ ξέρει πολύς κόσμος (γιατί πολύ βολικά κανένας υπεύθυνος φορέας δεν φρόντισε να γνωστοποιήσει) η βάφτιση ΔΕΝ είναι υποχρεωτική και κανένα πρόβλημα δεν υπάρχει για κάποιον που δεν είναι βαφτισμένος. Μην ακούσω δηλαδή χαζομάρες του στυλ «και τι γίνεται με το σχολείο» γιατί τίποτα δεν γίνεται, πάει κανονικά το παιδί. Διαβάστε το άρθρο της Αόρατης Μελάνης πάνω στο θέμα. Το μόνο ζήτημα που ίσως δημιουργηθεί είναι αν θέλει να κάνει θρησκευτικό γάμο. Μπορεί βέβαια πάντα να βαφτιστεί τότε (και να το κάνει και συνειδητά). Για να τα ξεχωρίσουμε:

  • Η ονοματοδοσία είναι νομική πράξη που δίνει στο παιδί όνομα, είναι απαραίτητη και υποχρεωτική για όλους και δηλώνεται στο ληξιαρχείο.
  • Η βάφτιση είναι μια θρησκευτική τελετή που εντάσσει το παιδί σε μια θρησκεία. Δεν θα σχολιάσω το τι σημαίνει ηθικά αυτό, απλά θα μείνω στο ότι δεν είναι υποχρεωτικό και δεν ταυτίζεται με την ονοματοδοσία.

Θα κλείσω το θέμα λέγοντας πως αναγνωρίζω την ανάγκη του καθένα, χριστιανού και μη να γιορτάσει το γεγονός της ονοματοδοσίας του παιδιού του. Αυτό όμως δεν είναι απαραίτητο να γίνει με μια θρησκευτική βάφτιση, μια γιορτή μπορεί πάντα να γίνει ανάλογα με το γούστο και την όρεξη των γονιών.

Για περισσότερες λεπτομέρειες διαβάστε αυτό το κείμενο.

Ο δεύτερος σύνδεσμος είναι για την διαγραφή του θρησκεύματος από το ληξιαρχείο. Αυτό είναι πολύ απλό κατά την γνώμη μου: Δεν είναι κάποιος πλέον χριστιανός αλλά όταν ήταν τσιπιρίκι τον βάφτισαν; Ε ας κάνει μια διαγραφή, δεν είναι τίποτα και σημαίνει πολλά. Και σημαίνει πολλά γιατί είναι μια δημόσια δήλωση πως στην ελλάδα δεν υπάρχουν μόνο χριστιανοί ορθόδοξοι, πως ο κόσμος δεν επαναπαύεται σε μια κατάσταση αλλά διεκδικεί τα δικαιώματά του και την αλλαγή και πως οι τρόποι της εκκλησίας δεν μας βρίσκουν όλους σύμφωνους. Δεν αρκεί να λέμε κάποια πράγματα, χρειάζονται και οι ανάλογες πράξεις. Αν ακολουθήσετε τον σύνδεσμο θα δείτε στο κείμενο πως οργανώνεται μαζική διαγραφή από τα ληξιαρχεία τον Ιούνιο και διάφορες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες.

Ο Θεός είναι… (ό,τι θέλει ο καθένας)

Λάστιχο τον έχουμε κάνει αυτόν τον θεό, ο καθένας θα σου πει το μακρύ του και το κοντό του για το τι θεωρεί πως είναι. Παρόλα αυτά όλοι αυτοί υποστηρίζουν πως ανήκουν στο ίδιο δόγμα, λες και το δόγμα είναι κάτι ελαστικό που μπορεί άνετα να προσαρμόζεται στις προτιμήσεις μας. Άβυσσος το μυαλό του ανθρώπου.

Τέλος πάντων ξεφεύγω από το θέμα. Η πιο συχνή φράση/καραμέλα που ακούω είναι η εξής:

«Ο Θεός είναι αγάπη» κι ήταν μάλλον ζήτημα χρόνου μέχρι να λάβει το συλλογικό ιστολόγιο αθεΐα επιστολή που να μας «υπενθυμίζει» αυτό ακριβώς – γιατί οι περισσότερο πιστοί αυτό θεωρούν, πως εμείς οι άθεοι είτε ξεχνάμε κάποια πράγματα είτε δεν τα καταλαβαίνουμε σωστά. Αμ δε!! Θεωρώ την συγκεκριμένη καραμέλα αρκετά ενοχλητική πλέον και γι’αυτό θα σας πρότεινα αγαπημένοι μου αναγνώστες να διαβάσετε τις απαντήσεις των συντελεστών του συλλογικού ιστολογίου και να μας πείτε και την γνώμη σας αν δεν βαριέστε.

Τα σχόλια θα γίνουν εκεί προφανώς. Εμείς θα τα πούμε αύριο πάλι μάλλον. Φιλάκια πολλάααααααα!!!