Ασυδοσία λόγου (και πράξεων)

Με αφορμή μια στατιστική έρευνα (που δεν μας είπε κάτι καινούριο βέβαια), θέλω να σχολιάσω το φαινόμενο της ασυδοσίας λόγου. Προφανώς – και για κάποιο ακατανόητο λόγο – το να λες στον άλλον ότι λέει βλακείες, και μάλιστα επικίνδυνες βλακείες που δεν θα πρέπει να διδάσκονται στα σχολεία, είναι κακό. Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ότι θέλει. Σίγουρα, όμως κι ο καθένας έχει το δικαίωμα να του λέει ότι λέει βλακείες, όχι;;

308153_347661885345583_1251865932_n

Υπάρχουν πολλοί άθεοι/αγνωστικιστές/άθρησκοι κλπ εκεί έξω που δεν βλέπουν τον λόγο να ασχοληθούν. Δεν καταλαβαίνουν γιατί πρέπει να δημιουργηθεί ένα κίνημα αθεΐας, άλλωστε τα κινήματα φανατίζονται, χάνουν τους σκοπούς τους, καταλήγουν σε ανορθολογικές πράξεις που εμείς σαν ορθολογιστές και αντικειμενικοί πρέπει να αποφύγουμε. Άλλωστε τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά, η θρησκεία δεν αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα, η εκκλησία είναι το θέμα. Και δεν είναι σωστό να προσπαθήσουμε να πείσουμε τους άλλους πως κάνουν λάθος, ποιοι είμαστε εμείς και κάτι τέτοια…

Think again!!!

Για το πρώτο σκέλος καταλαβαίνω και συμμερίζομαι τις ανησυχίες. Παρόλα αυτά είναι πάντα στο χέρι μας να προσπαθήσουμε για κάτι διαφορετικό και καλύτερο και ως τώρα πάει πολύ καλά αυτή η προσπάθεια. Για το δεύτερο σκέλος όμως…

Μεγάλο ποσοστό ανθρώπων πιστεύει σε χαζομάρες, στη χώρα μας και στο εξωτερικό. Κι όχι δεν είναι μια χαρά αυτό, κι όχι δεν είναι καλό να πιστεύει ο καθένας ότι θέλει και ναι έχω κάθε δικαίωμα να τους τρίψω στη μούρη ότι αυτά που πιστεύουν είναι βλακείες και να τους ταρακουνήσω μέχρι να συνέλθουν. Κι όχι δεν είναι φασιστικό αυτό και θα εξηγήσω αμέσως γιατί:

Ας δούμε ένα παράδειγμα. Αν κάποιος ερχόταν σήμερα κι έλεγε ότι η γη είναι επίπεδη κι ότι ο ήλιος γυρίζει γύρω της δεν θα του λέγαμε ότι δεν ισχύει αυτό; Δεν θα του δείχναμε στοιχεία που να αποδεικνύουν το λάθος του; Θα λέγαμε, «ε δεν πειράζει μωρέ, ας πιστεύει ό,τι θέλει, δικαίωμά του είναι»;;;; Αν αυτός ο άνθρωπος έπειθε κι άλλους 500 κι άρχιζαν να πολεμούν την αντίθετη (και αποδεδειγμένη εδώ και αιώνες) άποψη; Αν απαιτούσαν να διδάσκεται εναλλακτικά στα σχολεία η θεωρία της επίπεδης γης;

Θα ήταν φασιστικό να προσπαθήσω να του δείξω ότι κάνει λάθος; Θα ήταν φασιστικό να του απαγορέψω να διδάσκει το λάθος του στα σχολεία; Δεν είπα ότι θα τον κρεμάσω στο Σύνταγμα ούτε ότι θα του κόψω τη γλώσσα για να μη μιλάει, είπα ότι θα κάνω ότι μπορώ για να του δείξω ότι αυτό που λέει δεν ισχύει κι ότι σίγουρα δεν θα του επιτρέψω να το διδάσκει σε δημόσια σχολεία.

Πρέπει στο όνομα της ελευθερίας λόγου και άποψης θα δεχτούμε την κάθε παράλογη ιδέα και απαίτηση που μπορεί να θέλει κάποιος να επιβάλει στους άλλους; Δεν είναι φασισμός ούτε φανατισμός να προσπαθήσεις να διαδώσεις μια αλήθεια. Και όχι δεν μιλάω για την αθεΐα, αυτή είναι η δική μου αλήθεια κι αυτή δεν με ενδιαφέρει να την διαδώσω. Μιλάω για το ότι η γη είναι στρογγυλή. Αυτό θεωρώ πως είναι η βασικότερη δουλειά του κινήματος της αθεΐας, να αποτρέψει τις εκκλησίες από το να επεμβαίνουν στην παιδεία (και στην πολιτική, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα), από το να διαδίδουν ψευδείς πληροφορίες και λανθασμένη γνώση.

Και δυστυχώς αυτό γίνεται έντονα, στον 21ο αιώνα, έτος 2013. Στα σχολεία διδάσκεται ακόμη ο δημιουργισμός, κι όσοι διαφωνούν ας κοιτάξουν το βιβλίο των θρησκευτικών. Πόσοι δάσκαλοι το παρουσιάζουν σαν παραμύθι κι όχι σαν αλήθεια; Μάλλον όχι πολλοί γιατί το 50% του πληθυσμού στην Ελλάδα πιστεύει πως ο θεός έφτιαξε τον κόσμο και αρνείται την θεωρία της εξέλιξης. Για όποιον δεν καταλαβαίνει τη σημασία αυτής της δήλωσης: είναι σαν το 50% του πληθυσμού, ένας στους δύο συνανθρώπους μας, να πιστεύει πως η γη είναι επίπεδη και ο ήλιος γυρίζει γύρω της. Ναι, είναι τόσο εξωφρενικό αυτό που πιστεύουν, είναι τόσο εξωφρενικό αυτό που διδάσκεται στα σχολεία κι όμως κάπως έχουν καταφέρει να το περνάνε στα ψιλά γράμματα, κάτι ασήμαντο για το οποίο δεν χρειάζεται να αντιδράσει κανείς. Αντιθέτως αν αντιδράσεις θεωρείσαι και φανατικός ή/και φασίστας.

Και ρωτάω τον καθένα από εσάς: Θα εμπιστευόσασταν τη ζωή σας σε έναν άνθρωπο που αρνείται πεισματικά να δεχτεί ότι η γη είναι στρογγυλή και περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο; Θα εμπιστευόσασταν τη ζωή σας σε έναν άνθρωπο που θεωρεί πως υπάρχουν καλικάντζαροι και νεράιδες; Θα εμπιστευόσασταν την κρίση ενός ανθρώπου που πιστεύει πως με τη μαύρη μαγεία μπορεί να λύσει τα προβλήματά του; Πως αν προσευχηθεί στον Δία θα βρέξει; Θα αφήνατε αυτόν τον άνθρωπο να πάρει αποφάσεις που θα επηρέαζαν τη ζωή σας; Τη ζωή του παιδιού σας; Θεωρείτε πως αυτός ο άνθρωπος που τόσο παράλογα εμμένει σε μια οφθαλμοφανώς λανθασμένη άποψη μπορεί να πάρει ορθολογικές αποφάσεις σε σχέση με κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα; Ή ακόμα και στην προσωπική του ζωή, θα τον εμπιστευόσασταν να γίνει ο πατέρας των παιδιών σας;

Γιατί αυτό ακριβώς κάνουμε όταν αφήνουμε το 50% του πληθυσμού να πιστεύει σε βλακείες, γιατί αυτοί οι άνθρωποι αντιδρούν παράλογα αρνούμενοι να δεχτούν τις αποδείξεις που έρχονται σε αντίθεση με μια πίστη βασισμένη σε ένα τίποτα. Κι η πίστη τους είναι πολύ παρόμοια με τα όσα ανέφερα στην προηγούμενη παράγραφο, απλά έχουν μάθει να την πλασάρουν ωραία. Κι αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις που επηρεάζουν όλους μας, άλλες άμεσα κι άλλες έμμεσα.

Δεν καταλαβαίνω πως και πότε το να θες να διαδώσεις μια αλήθεια άρχισε να θεωρείται λάθος και καταπιεστικό. Κι είναι λυπηρό το ότι χρειάζεται τόση προσπάθεια για να διαδοθεί, από τη στιγμή που τα δεδομένα είναι εκεί έξω και ο καθένας μπορεί να τα βρει καταβάλλοντας ελάχιστη προσπάθεια.

Θα επανέλθω τις επόμενες μέρες με ένα παράδειγμα από μια πρόσφατη εμπειρία μου με έναν αμερικανό ευαγγελιστή που ξύπνησε μέσα μου πολλές ανησυχίες που είχα ξεχάσει λόγω άλλων προβλημάτων.

ΥΓ: Το παρακάτω video μιλάει για καταστάσεις που μας φαίνονται πολύ μακρινές στην Ελλάδα, όμως δείχνει πως η παραδοχή μιας παράλογης ιδέας που σε οδηγεί στο να αγνοήσεις δεδομένα που βρίσκονται μπροστά στα μάτια σου, αφήνει ένα τεράστιο παράθυρο στους ανθρώπους για την παραδοχή κι άλλων παράλογων ιδεών και πράξεων. Μπορεί στην Ελλάδα να μην φτάνουν σε τόσο ακραίες καταστάσεις, δεν παύουν όμως να αποτελούν πρόβλημα – δε φημιζόμαστε άλλωστε σαν λαός για τη λογική μας…

Advertisements

And the sky is a hazy shade of winter

Θα αρχίσω τα posts μου με ένα ελαφρύ κράξιμο για το Βέλγιο, μη σας πάρω από τα μούτρα αμέσως. Επίσης σ’αυτό το post θέλω να καταγγείλω κάποια παγκόσμια συνομωσία που θέλει να μας πείσει πως ανεβαίνει η θερμοκρασία του πλανήτη και κάτι τέτοιες ασυναρτησίες. Όπως είπε και μια φίλη (όταν πήγε στο Εδιμβούργο έναν Αύγουστο): «global warming my ass, Edinburgh is going through an ice age».

6869826_700b

Έχω αρχίσει να συμπάσχω με τον Stark.

Ε κάπως έτσι είναι και στο Βέλγιο φέτος. Είχαμε καλό καιρό. Πέρυσι το Μάιο. Για 10 μέρες. Μετά είχαμε ένα μέτριο καλοκαίρι με αρκετές βροχές αλλά όχι τρελό κρύο (δεν έπεσε κάτω από 15 βαθμούς η θερμοκρασία, πιάσαμε και τους 25 νομίζω κάποια στιγμή). Μετά ήρθε το φθινόπωρο, εντάξει έβρεχε αλλά όχι τραγικά πολύ. Μετά ήηηρθε ο χειμώνας… Χιόνισε αργά φέτος και λίγο. Το έστρωσε για καμιά βδομάδα και μετά το έλιωσε. Για καμιά βδομάδα. Στο ενδιάμεσο έβρεχε φυσικά. Και μετά το ξαναέστρωσε. Και μ’αυτά και μ’αυτά ήρθε ο Μάρτης. Και κάποια στιγμή βγήκε ήλιος, άνθισαν σε 2 μέρες όλα τα λουλούδια παντού, μια ομορφιά σκέτη ήταν.

Crocus

Και την 3η μέρα είχαμε 10 πόντους χιόνι. Και μας πάει έτσι από τότε. Χωρίς τον ήλιο βέβαια, κυρίως μουνταμάρα και χιόνι έχουμε. Δεν το στρώνει βέβαια, τουλάχιστον όχι για μέρες αλλά δεν το λες και άνοιξη αυτό τώρα. Λέω να ξαναβγάλω τα χριστουγεννιάτικα, τουλάχιστον όταν χιονίζει έξω να έχω τα λαμπάκια μέσα να χαίρομαι.

DSCN0060

10 Μαρτίου, ώρα 3 το μεσημέρι. Κάπως έτσι είναι κάθε μέρα.

Θα μου πείτε τι με έχει πιάσει και βάζω δελτία καιρού στο blog μου. Ε μου την έχει βαρέσει αυτή η αστάθεια και ο μόνιμα γκρίζος ουρανός. Κι οι Βέλγοι μιλάνε συνέχεια για τον καιρό και τώρα καταλαβαίνω γιατί. Θέλω την άνοιξη μου τώρα!!

Alive and kicking (kind of)!!

Αγαπητό μου ημερολόγιο/blog, αποφάσισα να βγω από τη χειμερία νάρκη και να επιστρέψω στη blogoσφαιρα. Θα ξεκινήσουμε με μια “σύντομη” ματιά στα γεγονότα (της ζωής μου) των 2 τελευταίων χρόνων τα οποία θα εξετάσουμε σε επόμενα άρθρα πιο αναλυτικά και σε σχέση με φλέγοντα θέματα:

Είμαι ακόμα στο Βέλγιο και η γνώμη μου για την πόλη που μένω χειροτερεύει μέρα με τη μέρα :p Ναι ναι, δεν είναι σωστό να τσουβαλιάζουμε κλπ αλλά σε κάθε μέρος υπάρχουν κάποιες κοινωνικές νόρμες που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την συμπεριφορά και την αντίληψη των ανθρώπων που την απαρτίζουν. Φυσικά υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις όμως στα 2 χρόνια που είμαι εδώ δεν έχω πετύχει καμία ακόμα :p Καλά υπερβάλω προφανώς όμως η κατάσταση είναι όντως περίεργη εδώ και ο παραλογισμός πάει σύννεφο.

Βέβαια η λογική είναι μεγάλο θέμα, είναι μια κουβέντα που έχω κάνει με αρκετούς ανθρώπους τώρα τελευταία και βλέπω έναν φόβο. Σοβαρά!! Λες λογική και αντιδρούν λες και τους είπες τροχός οδοντίατρου. Η μεγαλύτερη νίκη των κακών (βάλε όποιον εσύ θεωρείς κακό σ’αυτή τη θέση :p) είναι ότι κατάφεραν να πείσουν τον κόσμο ότι η λογική είναι μια κακιά άσχημη μάγισσα που καμιά φορά την καλούμε σπίτι μας από ανάγκη, να μας φτιάξει κάνα ξόρκι για το κρύωμα πχ, και μετά πρέπει να τη διώχνουμε γρήγορα γιατί δεν αντέχουμε να βλέπουμε και τη φάτσα της πολύ.

Aπό την άλλη πετάχτηκα στην Αγγλία κάποια στιγμή και ναι, ήμουν άπειρα προκατειλημμένη (αγαπώ Αγγλία) και φυσικά ήταν τέλεια, όπως ακριβώς το περίμενα. Αυτό, οι συζητήσεις περί λογικής και η συζήτηση με έναν φίλο για το τσουβάλιασμα με έβαλε σε σκέψεις: Προκαλούμε εμείς αυτά που παθαίνουμε; Είναι γνωστό πως ο εγκέφαλός μας τείνει να δίνει περισσότερη βάση στα γεγονότα και πληροφορίες που επιβεβαιώνουν αυτά που ήδη πιστεύουμε όμως πως δημιουργείται η προκατάληψη αρχικά; Και πως λειτουργεί αυτή η διαδικασία όταν ξέρεις ότι συμβαίνει και προσπαθείς να την σταματήσεις;

Μεταξύ Βελγίου και Αγγλίας θα ήθελα φυσικά να γυρίσω Ελλάδα. Παντού υπάρχουν καλοί και παντού υπάρχουν μαλάκες, όμως τουλάχιστον στη χώρα σου έχεις μάθει πώς να ξεχωρίζεις και να αντιμετωπίζεις τους μαλάκες. Έξω έρχεσαι αντιμέτωπος με νέα, απρόσμενα και τρομακτικά είδη μαλακίας και δεν ξέρεις από πού να καλυφθείς. Βέβαια η Ελλάδα συνεχίζει περήφανα κι ακάθεκτα στον κόσμο ατέλειωτων προβλημάτων, κάτι που προβληματίζει αφάνταστα τους μετανάστες.

Εμάς που φύγαμε πρόσφατα γιατί τα ζήσαμε τα προβλήματα σε μεγάλο βαθμό κι έχουμε πίσω ένα κάρο ανθρώπους που τα ζουν ακόμα και αγχωνόμαστε. Επίσης δε θα μας χαλούσε να γυρίσουμε πίσω κάποτε, είναι δύσκολο να ξεσυνηθίσεις τελικά από αυτό που έμαθες 20+ χρόνια.

Τους άλλους όμως, αυτούς που έφυγαν μικροί ή γεννήθηκαν εδώ τους προβληματίζει για άλλους λόγους. Τους αποδεικνύει πως κάνουν κάπου λάθος, η Ελλάδα δεν είναι η γη της επαγγελίας όπως νόμιζαν και θα πρέπει να αναβάλουν την επιστροφή τους άααααλλη μία χρονιά. Τους καταλαβαίνω από τη μία γιατί ζουν τόσα χρόνια στο Βέλγιο (μα που άφησα το φτυαράκι μου για το θάψιμο;) αλλά από την άλλη έχει ενδιαφέρον να βλέπεις πόσο διαστρεβλωμένη ιδέα για την Ελλάδα έχουν μερικοί άνθρωποι. Και τελικά αναρωτιέσαι: που να πάω να μείνω;;;;

Μέσα σ’όλες αυτές τις σκέψεις και τους προβληματισμούς έγιναν και κάποια τέλεια πραγματάκια, μικρά και ανεκτίμητα, όπως είναι πάντα αυτά τα πράγματα:

Είδα τους soundgarden (σχεδόν 2 φορές) και πήγα στο Stonehenge!!

Επίσης μιας και επιτρέψαμε θα ξαναπιάσουμε τα καλλιτεχνικά μας, ζωγραφική, μουσική, παιχνίδια, βιβλία, σειρές, έχουμε μείνει πίσω 2 χρόνια. Μια μικρή παρουσίαση γιατί δεν κρατιέμαι: Mass Effect. Τώρα. Και τα 3, με τη σειρά και τον ίδιο χαρακτήρα σε όλα. Τωρα. Κι όποιος ξαναπεί κάτι αρνητικό για τα παιχνίδια να ξέρει πως θα καίγεται για πάντα στην κόλαση για την άγνοιά του!!!!

Πάρτε κι ένα τραγουδάκι για το κλείσιμο: