Δεν απογράφομαι!!!

Πάει και τέλειωσε. Δεν απογράφομαι. Το έχω πάρει απόφαση. Δεν θα γίνω εγώ ένα πιόνι στις σκοτεινές δυνάμεις του κατεστημένου που, σε συνδυασμό με την τρομοκρατία που προβάλουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, προσπαθούν να αποκτήσουν τον έλεγχο του μυαλού μου και να με κάνουν μια άβουλη μαριονέτα. Όχι κύριε! Θα επαναστατήσω. Πολύ απλά και εύκολα με το να μην συμμετέχω στην απογραφή!!

 Στοπ. Ξέρω πως δεν φαίνεται μόνο σ’ εμένα γελοία η παραπάνω παραγραφούλα. Είδα όμως πως πολλοί την παίρνουν στα σοβαρά, μέχρι και σελίδα φτιάξανε. Βρε παιδιά, βρε παιδιά! Κι εμένα μ’ αρέσει ο Orwell αλλά δεν παρανόησα (όχι ακόμα τουλάχιστον). Τι τους έπιασε τώρα με την απογραφή, θα μου εξηγήσει κανείς κι εμένα της ξενιτεμένης; Που το είπα στους έλληνες εδώ ότι υπάρχουν αντιδράσεις για την απογραφή και δεν ήξεραν αν πρέπει να βάλουν τα γέλια ή τα κλάματα (γιατί ελπίζουν πως θα γυρίσουν στην Ελλάδα κάποτε, μετά συνειδητοποιούν τι μπουρδέλο είναι και τι μυαλά κυκλοφορούν και λένε να κάτσουν εδώ λίγο ακόμα).  Καλά σε βέλγους δεν το λέω, θα σκοτώσω κανέναν (από τα γέλια, από το σοκ μπροστά στην ανθρώπινη βλακεία, από κάτι τέλος πάντων) και θα έχω τρεξίματα.

 Κι εδώ ταιριάζει η λαϊκή σοφία: Εδώ ο κόσμος καίγεται και το μουνί χτενίζεται. Γιατί αυτό κάνει αγαπητοί μου. Η Ελλάδα έχει πιάσει πάτο και ο κάθε πικραμένος νομίζει πως θα κάνει την επανάστασή του με το να μην δεχτεί την απογραφή. Hello!!! Απογραφές κάνουμε, εμείς και πολλές άλλες χώρες, κάθε κάμποσα χρόνια για να βλέπουμε σε τι κατάσταση βρίσκεται η χώρα πληθυσμιακά, βιοτικό επίπεδο κλπ. Τώρα αν κάποιος το θεωρεί φακέλωμα αυτό έχει ένα προβληματάκι στην κατανόηση, δεν ρωτάνε τίποτα τρελό ή που να μην μπορεί να βρεθεί από άλλες πηγές (να μην πω και το κλισέ για το facebook).

 Αλλά όχι, ο Έλληνας θα κολλήσει στο ασήμαντο. Θα δει εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν και θα αντιδράσει σε θέματα που δεν χρειάζεται αντίδραση. Γιατί σ’ αυτά που χρειάζεται ή δεν αντιδρά καθόλου ή αντιδρά λάθος και δεν ξέρει τι ζητάει.

 Μέσα σ’όλα διάβασα διάφορες λανθασμένες πληροφορίες για την απογραφή, για τις ώρες και τις συνθήκες που δουλεύουν οι απογραφείς κλπ. Ξέρετε τώρα, τους κλέβουν, τους βασανίζουν, τους μαστιγώνουν, τους κόβουν το επίδομα ανεργίας κλπ. Ρώτησα 3 φίλες μου που έκαναν αίτηση και τις 2 τις πήραν. Καμία σχέση προφανώς. Και απορώ, πως βγαίνουν αυτές οι φήμες κάθε φορά; Δύο θεωρίες έχω και είστε καλοδεχούμενοι να συμπληρώσετε αν έχετε κι άλλες:

 1. Είναι μερικοί που έχουν σαλτάρει κυριολεκτικά από τις πολλές ταινίες και νομίζουν πως όλα αυτά που βλέπουν είναι αλήθεια. Φτιάχνουν λοιπόν ωραιότατες ιστορίες συνομωσίας και τις διαδίδουν και πολύς κόσμος τσιμπάει (γιατί είναι θετικά προδιατεθειμένοι να πιστέψουν σε τέτοια παράλογα πράγματα;)

 2. Κάποιος έχει κέρδος από όλο αυτόν τον πανικό που δημιουργείται, τον βολεύει να φανατίζει τον κόσμο για βλακείες και να τον αποπροσανατολίζει. Χειραγώγηση και προβατοποίηση όπως ακούω πολλοί συχνά να λένε μερικοί – μόνο που νοιώθω πως την χρησιμοποιούμε λίγο διαφορετικά την λέξη.

 Και το περίεργο είναι πως τα περισσότερα από αυτά τα άτομα που μιλάνε για αντίσταση κατά της απογραφής (OMG δηλαδή!!!) φωνάζουν για την παραπληροφόρηση που υπάρχει από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (και συμφωνώ μαζί τους, είναι αισχρά τα μμε) όμως είναι έτοιμοι να δεχτούν αβίαστα και χωρίς ίχνος κριτικής την παραπληροφόρηση που φαίνεται να ταιριάζει στην δική τους ιδεολογία. Γιατί βρε παιδιά; Παραπληροφόρηση το ένα παραπληροφόρηση και το άλλο. Επειδή κάτι ακούγεται καλό στα αυτιά μας και προέρχεται από έναν χώρο στον οποίο θεωρούμε πως ανήκουμε δεν σημαίνει πως είναι και πάντα σωστό και πως δεν χρειάζεται να ελέγξουμε την εγκυρότητά του.

 Πραγματικά αναρωτιέμαι τι συμβαίνει σ’ αυτή την χώρα…

 Υ.Γ. Τελευταία νέα: Κάποιοι φίλοι απογράφηκαν και είναι ακόμα ζωντανοί, τίποτα τρομερό δεν τους έχει συμβεί!! Yay!!

Η ζωγραφιά από εδώ

Advertisements

Φρόνιμα!

Εδώ και 3-4 μέρες ο φρονιμίτης μου (κάτω δεξιά), έχει αποφασίσει να μου σπάσει τα νεύρα.

 Με πονάει όλη μέρα σχεδόν, προσπαθεί να βγει φαίνεται ο καημένος αλλά δεν το έχει. Και ρωτάω τώρα, ΓΙΑΤΙ;; Γιατί αποφασίζει τώρα να βγει; Καλά δεν ήταν εκεί που ήταν;

Αν έβγαζα τέτοια δόντια μάλλον δεν θα γκρίνιαζα :p

Όλα ξεκίνησαν 6-7 χρόνια πριν, όταν όλοι οι φρονιμίτες μου αποφάσισαν να με ενημερώσουν για την ύπαρξή τους με αποτέλεσμα να πρηστεί το στόμα μου (δεν ήταν και τόσο κακό, έχασα 2-3 κιλά γιατί δε μπορούσα να φάω). Κράτησε λίγο όμως και μετά από αυτό που και που μπορεί να είχα μια ενοχλησούλα αλλά αυτό μόνο. Πριν από 2 χρόνια βρήκε ο κάτω αριστερά. Ανώδυνα. Ε ο κάτω δεξιά με παιδεύει… Δεν τον γλυτώνω τον οδοντίατρο μάλλον 😦

Δεν φτάνει που είναι άχρηστα, είναι και ενοχλητικά αυτά τα δόντια. Βλαμμένα. Και έχω κι άλλη μια ερώτηση. Ως πότε θα βγαίνουν αυτοί οι φρονιμίτες;;; Γιατί με τους ρυθμούς που πάνε μέχρι να βγουν και οι 4 θα φτάσω 40 και θα λέω ότι ακόμα βγάζω δόντια :p

 Για την απογραφή ήθελα να γράψω σήμερα αλλά με πονούσε τόσο πολύ ο φρονιμίτης το πρωί που ξέχασα και απογραφές κι όλα, ήθελα μόνο να γκρινιάζω λιγάκι. Αύριο πάλι.

Nine Inch Nails

With teeth

Αμάρτησα; (ΑΚΑ Αμαρτίες 2)

Το θέμα της αμαρτίας πάντα με ενοχλούσε, ακόμη κι όταν ήμουν χριστιανή, κι απορώ πως δεν το έχω σχολιάσει ακόμα εδώ.

 Δεν έχω πάει ποτέ για εξομολόγηση γιατί δεν θεωρούσα ποτέ πως έχω αμαρτίες (κι οι γονείς μου συμφωνούσαν ευτυχώς). Σαν έννοια μου φαινόταν τόσο βαριά που δεν θα μπορούσα να την χρησιμοποιήσω για να χαρακτηρίσω ένα ανθρώπινο λάθος. Πως είναι δυνατόν ένα παιδάκι να έχει αμαρτίες; Πως είναι δυνατόν να έχει ένας άνθρωπος αμαρτίες;

 Για τον πιστό η αμαρτία είναι κάτι που βασανίζει την αιώνια ψυχή του, που θα του στερήσει μια θέση από τον παράδεισο, που τον απομακρύνει από τον θεό του. Καταλαβαίνω βέβαια πως οι περισσότεροι πλέον πιστεύουν περισσότερο από συνήθεια και δεν δίνουν και μεγάλη βάση στο τι υποτίθεται πως λέει η θρησκεία τους για διάφορα θέματα. Αυτό όμως το μόνο που μας λέει είναι πως δεν είναι ουσιαστικά χριστιανοί ορθόδοξοι απλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν (εθελοτυφλούμε γερά) και  δεν αλλάζει το γεγονός:

 Η αμαρτία για την ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία είναι κάτι πάρα πολύ άσχημο που στιγματίζει τον πιστό και για κανέναν λόγο δεν θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται απερίσκεπτα.

 Και τι είναι αμαρτία; Σχεδόν τα πάντα. Αμαρτία είναι από το να βρίσεις το άγιο πνεύμα (γιατί το να βρίζεις ανύπαρκτα πουλιά είναι τρομερό πλήγμα για την ανθρωπότητα όπως όλοι καταλαβαίνουμε), μέχρι το να κάνεις σεξ πριν τον γάμο (τρελή κουτσομπόλα ο θεός, εκεί να δει τι κάνεις, πότε και με ποιον) και μέχρι το να σκοτώσεις. Δηλαδή έχει και 2-3 αμαρτίες που είναι όντως αρνητικές σαν πράξεις για το κοινωνικό σύνολο, κάτι βιασμούς, δολοφονίες και κλεψιές. Όμως όλες οι υπόλοιπες αμαρτίες είναι είτε εντελώς ασήμαντες, όπως για παράδειγμα το ότι έφαγες λάδι την μεγάλη παρασκευή, είτε σημαντικές απολαύσεις στην – όχι και τόσο μεγάλη για να την σπαταλάμε σε βλακείες – ζωή μας.


 Το αποτέλεσμα είναι να είμαστε όλοι αμαρτωλοί. Βέβαια ήμασταν έτσι κι αλλιώς γιατί η Εύα έφαγε το μήλο και η αμαρτία είναι κληρονομική και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά (αυτό τους πείραξε από την Εύα, το ότι είχε πάρει ό,τι κινούταν για να φτιάξει την ανθρωπότητα δεν τους ενόχλησε τους πουριτανούς χριστιανούς). Οπότε γεννιέται ένα παιδάκι σήμερα και είναι ήδη αμαρτωλό, καταδικασμένο. Πρέπει όλη του την ζωή να παλέψει, να δείξει τον καλύτερό του εαυτό για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες του (κι αυτές που έχουν κάνει οι πρόγονοί του και φυσικά το βαραίνουν). Το καλό είναι πως με πραγματική “μετάνοια” οι αμαρτίες συγχωρούνται. Όλες. Και μάλιστα όχι μόνο συγχωρούνται αλλά αν ήταν πολύ βαριές και η “μετάνοια” είναι πολύ “έντονη” μπορεί να γίνεις και άγιος. Δείτε την ιστορία του Κωνσταντίνου πχ (ναι του γνωστού, σιγά μην τον πω και μέγα..) και πολλών άλλων αγίων.

 Όλα αυτά λοιπόν από παλιά τα θεωρούσα ανοησίες. Σιγά μην είναι καμιά κατινούλα ο θεός (έλεγα όταν πίστευα πως υπήρχε) και ασχολείται με το τι κάνω εγώ στην καθημερινότητά μου. Με φρίκη όμως ανακάλυψα πως υπάρχουν άνθρωποι που τα πιστεύουν. Και δεν λέω την γιαγιά μου, που είναι λογικό να έχει πιο αφελείς απόψεις σε κάποια θέματα. Όοοχι, μιλάω για ανθρώπους της ηλικίας μου και πιο νέους. Κι αυτό είναι λυπηρό γιατί έχω δει άτομα να ζουν με τύψεις και ενοχές, χωρίς να έχουν κάνει τίποτα λάθος φυσικά – εκτός από το ότι αποφάσισαν να ακολουθήσουν μια συγκεκριμένη θρησκεία και να την ακολουθήσουν σωστά, όχι όπως κάνουν οι δήθεν χριστιανοί που κρατάνε ό,τι τους αρέσει μόνο από το δόγμα. Είναι περιττό να πω πως οι τύψεις, οι ενοχές και η προσπάθεια να μην απολαμβάνουν κάποια πράγματα τους οδήγησε σε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα ε;

 Επίσης αυτό είναι και επικίνδυνο. Και για τα άτομα που τα πιστεύουν όλα αυτά και νοιώθουν αμαρτωλοί, γιατί καταστρέφουν τις ζωές τους αλλά και για τους γύρω τους. Γιατί κάποια από αυτά τα άτομα θεωρούν πως είναι καθήκον τους να καθαρίσουν τον κόσμο από την αμαρτία κι αν τους βρουν κάποια φιλόδοξα άτομα μπορούν πολύ εύκολα να τους χρησιμοποιήσουν για να χειραγωγήσουν τον κόσμο ή ακόμη και για να ξεκινήσουν ιερούς πολέμους. Ή για να μην αφήσουν μια χώρα να βγει ποτέ από τον μεσαίωνα της…

 Για άλλη μια φορά η ίδια ερώτηση: Πόσες παράλογες ιδέες μπορεί να δεχτεί και να προσπαθήσει να εκλογικεύσει ένας ανθρώπινος εγκέφαλος;;

Η τέχνη βέβαια βρίσκει έμπνευση παντού (ευτυχώς για εμάς). Στο σημερινό άρθρο οι εικόνες είναι από την Blackeri και την Juushika.