Σαν κυριακάτικο απόγευμα

Σήμερα νιώθω μια περίεργη ζεστασιά, ανακατεμένη με νοσταλγία και πολύχρωμες εικόνες. Σήμερα είναι σαν Κυριακάτικο απόγευμα.

Τι διαφορά έχει από όλα τα άλλα απογεύματα το απόγευμα της Κυριακής θα μου πείτε; Δεν ξέρω, κι όμως έχει. Στις αναμνήσεις μου τις Κυριακές το απόγευμα καθόμουν στο σπίτι που έζησα 17 χρόνια, στο γραφείο που ήταν κοντά στο παράθυρο, και ζωγράφιζα. Ή καθόμουν στο κρεβάτι και διάβαζα με μεγάλη ευχαρίστηση το Κόμιξ του μήνα ή κάποιο βιβλίο. Και που και που κοιτούσα από το παράθυρο και το φως του ήλιου μου φαινόταν τόσο πλούσιο, σαν πηχτό μέλι. Κι όλα έπαιρναν μια υπέροχη πορτοκαλί απόχρωση κι ένιωθα ένα μικρό αναπήδημα στην καρδιά μου και μια απεριόριστη χαρά, απλά γιατί ήμουν εκεί κι έβλεπα αυτό το φως.

Ήταν μια πολύτιμη στιγμή που έχω την πολυτέλεια να ζω ξανά και ξανά μερικά απογεύματα που το φως του ήλιου κάνει τον κόσμο μου πιο ζεστό και πιο γλυκό και είναι πάντα σαν απογεύματα Κυριακής.

2 thoughts on “Σαν κυριακάτικο απόγευμα

  1. Ο/Η Αόρατη Μελάνη λέει:

    καλημέρα από μια παρασκευή πρωί.🙂

  2. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Καλησπέρα από μια κυριακή απόγευμα🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s