Reaper Man

Όχι δεν θα γράψω για τον Χάρο σήμερα, δηλαδή για τον Χάρο θα γράψω αλλά για έναν Χάρο αξιολάτρευτο… Πιο συγκεκριμένα θα γράψω για τον ΘΑΝΑΤΟ, τον πιο συμπαθητικό θάνατο που μπορείτε να φανταστείτε (μόνο η Death του Gaiman τον συναγωνίζεται σε αυτό το θέμα).

Στον υπέροχο κόσμο του Discworld λοιπόν ο Θάνατος ζει στον κόσμο του (κυριολεκτικά, ζει σε μια δική του διάσταση, σε ένα ωραίο σπιτάκι με τον μπάτλερ του και την υιοθετημένη εγγονή του), θερίζει κόσμο, περνάει μια χαρά γενικότερα όταν κάποια στιγμή αρχίζει να το σκέφτεται λιγάκι.. Αρχίζει να έχει κάτι που μοιάζει με συναισθήματα (αμυδρά). Κάποια πλάσματα λοιπόν (τρία σε ένα) που είναι υπεύθυνα για διάφορα κοσμικά θέματα αποφασίζουν πως δεν είναι κατάλληλος πλέον για αυτή την δουλειά και του ανακοινώνουν πως συνταξιοδοτείται, πρέπει να ζήσει στη γη σαν άνθρωπος (στο περίπου) και θα αντικατασταθεί σύντομα.

Ναι, ο κόσμος είναι ένας τεράστιος δίσκος, που στέκεται πάνω σε 4 ελέφαντες που στέκονται πάνω σε μια τεράστια χελώνα που ταξιδεύει στο διάστημα, βλέπετε κάτι περίεργο;;

Κι έτσι ο Θάνατος βρίσκεται σε μια φάρμα, να δουλεύει για μια ηλικιωμένη κυριούλα, να έχει πλέον μια κλεψύδρα με τον δικό του χρόνο ζωής (που είναι περιορισμένος) και να θέλει απεγνωσμένα να ζήσει!!! Τι συμβαίνει όταν ο Θάνατος φοβάται τον θάνατο;

Αυτό είναι ένα από τα λίγα προβλήματα στο βιβλίο, καθώς η συλλογική συνείδηση του κόσμου μάλλον δεν πήρε χαμπάρι τι έγινε και δε δημιούργησε άλλον θάνατο, κι έτσι όσοι πεθαίνουν δεν έχουν που να πάνε. Από τη μια ξεφυτρώνουν σιγά σιγά πολλοί μικροί Θάνατοι για το κάθε ον, με τον Θάνατο των Ποντικιών να κλέβει την παράσταση, κι από την άλλη ένας καημενούλης μάγος που περίμενε να πεθάνει βρίσκει την ψυχή του παγιδευμένη στο σώμα του και ζει ευτράπελες περιπέτειες. Αν και νεκρός και μπερδεμένος νιώθει πιο ζωντανός από ποτέ κι ανακαλύπτει πτυχές της πόλης του που ούτε φανταζόταν πως υπήρχαν, καθώς και καινούριους φίλους (αν και κάπως πιο νεκρούς από ό,τι ίσως θα περίμενε).

Βέβαια ούτε κι η ίδια η πόλη θα μπορούσε να φανταστεί αυτά που γινόντουσαν, όταν η ζωή που δεν μπορούσε να πεθάνει άρχισε να φορτίζεται και να διαχέεται παντού.

Χάος με μεγάλες δόσεις χιούμορ χαρακτηρίζουν το Reaper Man, πράγμα που δεν είναι περίεργο για βιβλίο του Discworld. Γενικά στα βιβλία του ο Pratchett περιγράφει με τον πιο καυστικό τρόπο έναν κόσμο που μοιάζει επικίνδυνα πολύ με τον δικό μας, ειδικά στα στραβά του. Σχολιάζει με μοναδικό τρόπο τις θρησκείες, τις κυβερνήσεις και την εξουσία γενικότερα, τις μικρές αδυναμίες και τα πάθη των ανθρώπων. Όμως αυτό το βιβλίο μου φάνηκε διαφορετικό από όσα έχω διαβάσει ως τώρα γιατί ήταν πολύ συναισθηματικό και φιλοσοφημένο. Αναφέρεται στον υπερκαταναλωτισμό της κοινωνίας μας, στο ότι οι άνθρωποι μπορεί να κλείνονται στον εαυτό τους και να μην βλέπουν πως υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να τους αγγίξουν, στο πόσο μάταιη και μικρή μπορεί να φαίνεται η ζωή μας και τελικά στο πόσο πολύ αξίζει και πόσο την αγαπάμε (ναι τα έχει όλα!!). Το συνιστώ ανεπιφύλακτα!!! Και κατά προτίμηση στην αγγλική του έκδοση. Δεν έχω διαβάσει τις ελληνικές μεταφράσεις αλλά το  Rincewind που έγινε Ανεμοβρόχης (ένας ήρωας άλλων βιβλίων του Discworld) μου έπεσε πολύ βαρύ..

Το Reaper Μan είναι το 11ο βιβλίο του Discworld (με βάση την χρονολογική σειρά που τα έγραψε ο Terry Pratchett) και το 2ο της σειράς βιβλίων με τον Death.

Δείτε και το site της σειράς, έχει και οδηγό για το πως να διαβάσετε τα βιβλία (είναι και 38…)

2 thoughts on “Reaper Man

  1. Ο/Η to foniko kouneli λέει:

    Καλή χρονιάααα!

    Η ανάρτηση σου μου θύμισε κάτι σημαντικό: πως κάποια στιγμή πρέπει να διαβάσω Terry Pratchett, τη σειρά βιβλίων του οποίου καιρό τώρα λέω στον εαυτό μου πως θα ήταν καλό να ξεκινήσω και όλο το ξεχνάω.

    Μόλις τελειώσω την έτερη παλαβή σειρά, στον χώρο του sci-fi αυτή τη φορά, που δεν είναι άλλη απο το Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (του κοντινού υποθέτω στο αλλοπαρμένο χιούμορ με τον Pratchett Douglas Adams), με βλέπω να εισχωρώ στο σύμπαν που περιγράφεις… (αν και 38 βιβλία???! Ω θεοί)

    ΥΓ – Ανεμοβρόχης! Ελλαδάρα, εσύ και οι μεταφράσεις σου!

  2. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Καλή χρονία!!

    Ο Adams είναι τέλειος🙂 Θα σ’αρέσει το discworld σίγουρα (και να είναι 38 βιβλία αλλά φεύγουν εύκολα ευτυχώς!!).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s