Βλαμμένες πιθανότητες!!!!!!

Λοιπόν αυτά τα «τυχαία» περιστατικά μου ΣΠΑΝΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ!!!!! Αμάν δηλαδή, πόσες φορές μπορεί να πει ένας άνθρωπος «μα πόσες ήταν οι πιθανότητες» πριν αρχίσει να βαράει το κεφάλι του στον τοίχο; Οπότε παρακαλώ αυτά τα «τυχαία» περιστατικά ή να σημαίνουν κάτι (ναι να συνωμοτεί το σύμπαν, οι εξωγήινοι, η μοίρα, ΚΑΠΟΙΟΣ!!) ή να μην συμβαίνουν!!!!!!! Πάω για ύπνο, συγχύστηκα…

Advertisements

Ταμπέλες

Είναι γεγονός πως κάποιες λέξεις είναι αρνητικά φορτισμένες και πολλά άτομα δεν τις επιθυμούν σαν χαρακτηρισμούς για τους εαυτούς τους. Αντιθέτως άλλες λέξεις θεωρούνται πολύ «cool» που λέγανε κι οι φίλοι μου οι Άγγλοι και όλοι χαζοχαίρονται αν τους τις «κολλήσει» κανείς.

Στις πρώτες λέξεις ανήκουν συνήθως οι: φανατισμένος, εθνικιστής, ρατσιστής κλπ

Στις δεύτερες ανήκουν οι: ψαγμένος, ανοιχτόμυαλος, μορφωμένος κλπ.

Όμως ρε άνθρωπε αν μου λες:

«Εγώ ρατσιστής δεν είμαι αλλά όλοι οι αλβανοί είναι κλέφτες/όλοι οι ξένοι βρωμάνε/οι ξένοι φταίνε για όλα στην Ελλάδα» και διάφορα άλλα τέτοια ωραία, ε πάρτο απόφαση!! Είσαι ρατσιστής, πάει και τέλειωσε. Δεν σου λέω αν έχεις δίκιο ή άδικο τώρα, απλά παραδέξου ότι είσαι ρατσιστής να πάμε παρακάτω!!!!!!!!!!

«Εγώωωωωω, δεν είμαι κολλημένος αλλά οι άθεοι δεν πρέπει ποτέ να λένε καλά πράγματα για τους χριστιανούς ή/και κακά πράγματα για τους άθεους», δεν θέλω να σε στεναχωρήσω αλλά είσαι κολλημένος με κ κεφαλαίο.

«Εγώ δεν είμαι φανατισμένος αλλά όσους διαφωνούν μαζί μου τους βρίζω». Α ναι μάλιστα, σωστά, δεν είσαι φανατισμένος, γιατί αν ήσουν (κατά την γνώμη σου) θα τους έκοβες τη γλώσσα ας πουμε;; Βρε πως διαστρεβλώνουμε την πραγματικότητα για να ταιριάζει στα μέτρα μας πάντα…

Επίσης αν ισχύει κάτι από τα παραπάνω, αν αρνείσαι να εξετάσεις το ενδεχόμενο του να κάνεις λάθος, του να υπάρχει περιθώριο να βελτιώσεις τον εαυτό σου ή έστω του να υπάρχει μια διαφορετική άποψη από την δική σου που δεν είναι λάθος (ούτε και σωστή, απλά διαφορετική!!) λυπάμαι αλλά δεν είσαι ούτε ψαγμένος ούτε ανοιχτόμυαλος.

Κι όσα βιβλία και να έχει διαβάσει κάποιος και να θεωρείται μορφωμένος, άμα είναι μαλάκας, μαλάκας θα παραμείνει, δεν αλλάζει αυτό…

Ας πω κλείνοντας, πως δεν θέλω να κρίνω τους φανατισμένους, εθνικιστές, ρατσιστές, κολλημένους, ψαγμένους, ανοιχτομυαλους κλπ με αυτό το άρθρο. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να ακολουθεί τις ιδέες που θεωρεί πιο σωστές.

Αυτό το άρθρο απευθύνεται στα άτομα που δεν μπορούν να αποδεχτούν κάποιο χαρακτηριστικό του εαυτού τους και επιμένουν πως δεν το έχουν, απλά και μόνο γιατί δεν τους αρέσει σαν ιδέα.

Εεεεεεεεε άμα δεν σας αρέσει βουλώστε το ρημάδι, μη μου το παίζετε προοδευτικοί κι είστε πιο συντηρητικοί κι από τον Καρατζαφέρη!! Δεν μπορεί να είστε ο ορισμός της λέξης που δεν σας αρέσει και να εθελοτυφλείτε τόσο πολύ!! Πάρτε το απόφαση πως έχετε ένα κουσούρι που δεν το θέλετε, αλλάχτε το και μην πρήζετε κι εμάς τους υπόλοιπους. Επίσης μην τσαντίζεστε αν σας υποδείξει κανείς πως μπορεί ναι μεν να βρίζετε τους ρατσιστές αλλά στην ουσία ρατσιστής είστε κι εσείς για παράδειγμα. Μπορεί η αλήθεια να πονάει αλλά δεν είναι καλύτερα να την ακούμε από το να ακούμε κούφια κομπλιμέντα που προέρχονται από άτομα που είτε δεν μας ξέρουν καλά, είτε παραμυθιάστηκαν από την εικόνα που προβάλουμε (και είναι αυτή που στην πραγματικότητα θα θέλαμε να είναι), είτε έχουν κάποιους σκοπούς και γι’αυτό μας γλύφουν;

Επίσης το άρθρο απευθύνεται και σ’όσους νομίζουν πως επειδή έχουν διαβάσει μια βιβλιοθήκη είναι ψαγμένοι και πιο σημαντικοί από τους άλλους- ξεκαβαλήστε, καλή η γνώση αλλά θέλει κάτι παραπάνω ένας άνθρωπος για να είναι αξιόλογος…

Ταλεντάρες!!

Λοιπόν ταλεντάρες μου – ε οι αναγνώστες μου θα είναι ταλεντάρες, δεν μπορεί – πιάστε χαρτιά, μολύβια, γόμες ή πληκτρολόγια και αρχίστε το γράψιμο:

3ος ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ

Το Diavasame.gr προκηρύσσει τον 3ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ. Τα διηγήματα των δυο προηγούμενων διαγωνισμών, με τίτλους «τα πρώτα δώδεκα βήματα» και «19 νέα βήματα», κυκλοφορούν σε βιβλία, από τον ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗ. Συμμετοχή ελεύθερη για όσους δεν έχουν εκδώσει βιβλίο με πονήματά τους. Θέμα επίσης ελεύθερο, με μέγιστο όριο λέξεων τις 2.000. Λήξη υποβολής διηγημάτων 2/12/09.

Βραβεία συνολικής αξίας μεγαλύτερης των 2.500 ευρώ.
Λεπτομέρειες συμμετοχής, στο www.diavasame.gr σελίδα «Νέα».

Και καλή επιτυχία!!!!!!!!

ΥΓ. Το πρώτο βιβλίο το έχω πάρει κι είχε μερικές πολύ καλές ιστορίες. Μ’αρέσει πολύ αυτό το site και οι κινήσεις του γενικότερα. Άντε βρε παιδιά να διαβάσουμε λιγάκι παραπάνωωωωωωωω!! Καλό μας κάνει…

Μαντέψτε…

Μαντέψτε τι έκανα το Σάββατο.

………

……………….

…………………………..

Εντάξει δεν πρόκειται να το μαντέψετε, οπότε θα σας το πω: Πήγα σ’έναν γάμο. Κι όχι μόνο πήγα, αλλά χάρηκα και συγκινήθηκα τόσο πολύ που δεν ήθελα να σχολιάσω τα ευτράπελα που συνέβησαν αμέσως (είπα να περάσουν 2-3 μέρες).

Γιατί ναι, έγιναν πράγματα που δεν ήταν και πολύ σωστά και αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ότι είμαι άθεη και δεν συμπαθώ την εκκλησία.

Καταρχάς μπορώ να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι για κάποιον πιστό να εκφράσει την αγάπη του προς το ταίρι του ενώπιον του θεού του. Να επισημοποιήσει την σχέση του και να ζητήσει από τον θεό του να την ευλογήσει. Σε έναν άθεο μπορεί αυτά να ακούγονται ανούσια, για έναν θρήσκο όμως έχουν ιδιαίτερο νόημα, το οποίο σέβομαι. Από την στιγμή που η κοπέλα που παντρευόταν ήταν γνωστή μου, ήξερα τι είχε περάσει στην ζωή της και πόσο σημαντικός ήταν ο γάμος σαν ιδέα για αυτήν, θεωρούσα πως της αξίζει να έχει την τελετή που ονειρεύεται και όχι μόνο δεν είχα πρόβλημα να πάω, αλλά χάρηκα κιόλας πάρα μα πάρα πολύ.

Πήγα με κάθε καλή διάθεση λοιπόν. Όμως δυστυχώς δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τον παπά. Και δεν μπορώ να μην σχολιάσω κιόλας, μερικές συμπεριφορές είναι απαράδεκτες.

Χριστιανοί;

Πήρε λοιπόν ο παπάς τους κουμπάρους κάποια στιγμή πριν τον γάμο και τους ρώτησε αν είναι χριστιανοί. Δεν κατάλαβα προς τι η ερώτηση. Δηλαδή αν κάποιος είναι αλλόθρησκος, άθρησκος ή άθεος απαγορεύεται να παντρέψει κάποιον φίλο του; Η κολλητή μου που ήταν κουμπάρα είναι άθεη. Όμως η κοπέλα που παντρευόταν ήταν φίλη της από όταν ήταν μωρά, είναι σαν αδερφές, εννοείται και ήθελε όχι μόνο να είναι κοντά της σε μια τόσο σημαντική μέρα αλλά να την ευχαριστήσει όσο μπορεί.

Αφού την ήθελε για κουμπάρα δηλαδή τι να της έλεγε; Α είμαι άθεη ευχαριστώ δεν θα πάρω; Είναι δυνατόν οι θρησκείες να αποτελούν εμπόδιο στις σχέσεις των ανθρώπων; Και τι τον ένοιαζε τον παπά; Ίσα ίσα που θεωρώ πως με την πράξη της, αν και άθεη δηλαδή να θέλει να την παντρέψει την τίμησε σαν φίλη – και το ίδιο έκανε και η νύφη, γιατί επέλεξε την κουμπάρα της με βάση την αγάπη κι όχι την θρησκεία.

Η φίλη μου λοιπόν απάντησε ναι στην ανόητη αυτή ερώτηση, αφενός γιατί δεν την περίμενε και την βρήκε απροετοίμαστη κι αφετέρου γιατί δεν ήθελε να δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα 10 λεπτά πριν τον γάμο.

Χρήματα…

Και συνεχίζει ο παπάς το ρεσιτάλ, ζητώντας από τους κουμπάρους να δώσουν κάτι για την εκκλησία, για τους ψάλτες, τους καντηλανάφτες κλπ. Και δίνει το παιδί 100 ευρώ. Και τους λέει το κορυφαίο: «τίποτα παραπάνω;»

Δεν φτάνει που ζητάει ελεημοσύνη στον γάμο, δεν του φτάνουν κι 100 ευρώ!!! Του είπαν όχι τα παιδιά και τότε συνέχισε τα κορυφαία: «για την διακόσμηση όμως είχατε..». Είχε και θράσος δηλαδή!!

Βέβαια όταν ένα νέο ζευγάρι ξεκινά την ζωή του μαζί κλπ κλπ κλπ, είναι όντως υπερβολικό κατά την γνώμη μου να ξοδεύει τόσα χρήματα σε μία και μόνο βραδιά (γιατί ένας γάμος είναι υπερβολικά ακριβός όπως είδα πάλι) αλλά τουλάχιστον είναι επιλογή τους και σίγουρα δεν είναι δουλειά του παπά να τους κρίνει. Θα τους πει ο παπάς πως θα κάνουν τον γάμο τους; Επίσης είχε σίγουρα 6 γάμους εκείνη την ημέρα, μη σας πω και περισσότερους. Από 100 ευρώ να έδινε ο καθένας, που κάποιοι θα έδωσαν και παραπάνω, έβγαλαν 600 ευρώ τουλάχιστον. Σε μία μέρα!!!!!!!!!!!! Κι έχουν το θράσος και μιλάνε;;

Εδώ λοιπόν πήγε να γίνει  ένα μικροεπεισόδιο γιατί τα πήρε η φίλη μου και του την είπε αλλά τέλος πάντων, δεν συνεχίστηκε το θέμα….

Τραγούδι

Κατά την διάρκεια του μυστηρίου ο παπάς είχε την φαεινή ιδέα να το ρίξει στο τραγούδι. Εκεί που έψελνε δηλαδή, όταν μια φράση τέλειωνε σε -ου το γυρνούσε σε μπαλάντα. Έλεγε πχ: «.. και του κυρίου –ου ου ουυυυυυυυυ», «και του υιού – ου ου ουυυυυυυυυυ». Τώρα βέβαια άλλο να το διαβάζετε κι άλλο να το ακούτε. Εμείς λυθήκαμε στα γέλια όταν το ακούσαμε, δεν γινόταν ρε παιδιά, σοβαρά προσπαθούσαμε να κρατηθούμε από σεβασμό στο ζευγάρι αλλά όταν έγινε στο μυαλό μου ο παραλληλισμός με τον axl rose το χάσαμε τελείως, μόνο που δεν πέσαμε κάτω…

Δικό σας

Μετά δε πάει να πει το πάτερ ημών  και λέει: «τώρα θα πούμε το πάτερ ημών, πάμε όλοι μαζί!!» μ’ένα κέφι, μια χαρά, που πάλι μας έκανε να λυθούμε στα γέλια… Μα πάμε όλοι μαζί; Που νόμιζε ότι ήταν, πάλι καλά που δεν μας είπε να χτυπάμε παλαμάκια με τον ρυθμό…

Ίσως ήθελε να γίνει τραγουδιστής κι έβγαζε τα απωθημένα του, τι να πω..

Παραλήρημα

Ε ναι, τον έπιασε κι ένα παραλήρημα στο τέλος. Και μας αρχίζει (στο περίπου, δεν τα θυμάμαι ακριβώς όλα – στις παρενθέσεις τα σχόλιά μου):

Έχω όμως να πω πως όταν είπαμε το πάτερ ημών δεν σας άκουσα όλους. Είμαστε τόσα άτομα εδώ, πρέπει να σειστεί η εκκλησία κανονικά (ε πείτε μου, είναι αυτό απωθημένο ή όχι τώρα;;;;). Να μην ντρέπεστε να πείτε το πάτερ ημών (καλέ ποια ντροπή, οι μισοί ξεράθηκαν στα γέλια με το πάμε όλοι μαζί κι οι άλλοι μισοί είχαν μείνει κάγκελο μ’αυτά που άκουγαν, γι’αυτό δεν έψαλαν οι άνθρωποι) και να κάνετε τον σταυρό σας……….Μπλα μπλα μπλα (ε δεν τα θυμάμαι όλα, είχε πάρει φόρα κι έλεγε κι έλεγε)….

Και όσο για την νέα γρίπη (ωπ τα πιάσαμε τα λεφτά μας) να μην φοβάστε! Μην ακούτε τι λένε ότι δεν πρέπει να έρχεστε στην εκκλησία για να μην κολλήσετε, δεν κολλάτε στον οίκο του θεού (ναι κανονικά είναι γιατρός και πυρηνικός φυσικός αλλά στον ελεύθερο χρόνο του κάνει και γάμους). Όποιος λαμβάνει το σώμα και το αίμα του Χριστού είναι προστατευμένος (=όσοι έχουν κολλήσει το οτιδήποτε δεν έχουν κοινωνήσει ποτέ στην ζωή τους;;)….

Κι είχε έρθει μια γιαγιά τις προάλλες εδώ με τα εγγόνια της και σκούπισε την εικόνα της παναγίας πριν βάλει τα παιδιά να την φιλήσουν. Αυτό ήταν ντροπή, προσβολή, καλύτερα να μην τα έφερνε τα παιδιά (ναι έπρεπε να τα βάλει να φιλήσουν μια εικόνα που έχει 10 κιλά κραγιόν και σάλια πάνω της, γιατί μερικοί νομίζουν ότι αν δώσουν ρουφηχτό γλωσσόφιλο στην εικόνα θα αποδείξουν τον σεβασμό τους καλύτερα και μερικές θεωρούν πως αν δεν βάλουν ό,τι καλλυντικό έχουν στο ντουλάπι τους ο θεός θα τις παρεξηγήσει).

Και να ξέρετε πως κανένας κληρικός δεν έχει κολλήσει ποτέ καμία αρρώστια, ούτε AIDS, ούτε ηπατίτιδα, ούτε μπλα μπλα μπλα (δεν θυμάμαι τον κατάλογο με τις υπόλοιπες αρρώστιες που δεν έχουν κολλήσει ποτέ οι κληρικοί).

Κάπου εκεί μας λυπήθηκε και σταμάτησε.

1ον: Ρε άνθρωπε εντάξει, σ’έχει πιάσει τρομάρα πως το ποίμνιο σου θα μειωθεί ΚΙ ΑΛΛΟ λόγω της γρίπης, είναι ανάγκη να κάνεις κήρυγμα μες στον γάμο;;; Κάντο την Κυριακή μετά την λειτουργία, τώρα βρήκες;;;

2ον: Αρχίζεις να μιλάς για AIDS και ηπατίτιδα στον γάμο;;; Μα τόσο τακτ και διπλωματία πια που αναρωτιέμαι μήπως είναι και στο διπλωματικό σώμα εκτός των άλλων. Δεν θέλει πολύ μυαλό, όταν ο άλλος παντρεύεται δεν θέλει να του πεις τον πόνο σου και κυρίως δεν θέλει να ακούσει για θανατηφόρες αρρώστιες, πώς να το κάνουμε τώρα;;;

Εντάξει έλεγε ασυναρτησίες και φυσικά ούτε που του περνούσε από το μυαλό πως μπορεί να υπήρχαν και μη χριστιανοί στο κοινό του, αλλά αυτά λέω να μην τα σχολιάσω. Είναι γνωστές οι θέσεις της εκκλησίας σε πολλά θέματα, όπως και οι εμμονές μερικών κληρικών. Τα έχω πει αλλού και θα τα πω κι αλλού.

Αυτό που ήθελα να θίξω στο παρόν άρθρο είναι η αναισθησία του συγκεκριμένου παπά – η οποία συναντάται σε αρκετούς δυστυχώς. Έδωσε στο μυστήριο του γάμου λιγότερη αξία από όση του έδωσα εγώ που είμαι άθεη. Για αυτόν προφανώς ήταν μια ευκαιρία να βγάλει λεφτά και να κάνει κήρυγμα (για να προσελκύσει πιστούς και να βγάλει περισσότερα λεφτά). Δεν σεβάστηκε πως για το ζευγάρι αυτό ήταν κάτι διαφορετικό, μια υπόσχεση όχι μόνο μεταξύ τους αλλά και απέναντι σ’έναν θεό στον οποίο αυτοί πιστεύουν και τον οποίο σέβονται και ήθελαν να τιμήσουν.

Μια χριστιανή κοπελιά που ήταν στην παρέα μας τα είχε πάρει με τον παπά, και με το δίκιο της. Βλέπει πως κάνουν την θρησκεία της τσίρκο. Αν εγώ κι η κουμπάρα ως άθεες ενοχληθήκαμε μια φορά γιατί θεωρήσαμε πως η συμπεριφορά του παπά προσέβαλε το ζευγάρι που ήταν φίλοι μας, η συγκεκριμένη κοπελιά ενοχλήθηκε 10 φορές, γιατί τέτοιες συμπεριφορές προσβάλουν αυτό που πιστεύει κι αυτό που αγαπάει. Δεν έχω να πω κάτι παραπάνω, απλά κρίμα γιατί μερικοί άνθρωποι πιστεύουν πραγματικά κι απογοητεύονται χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα όμως (το γιατί είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα)…

Διάλειμμα

Σήμερα στο πρόγραμμα ήταν ένα άρθρο – ελαφρύ κράξιμο – αλλά αποφάσισα να κάνουμε ένα διάλειμμα για διαφημίσεις. Τα βιντεάκια μας όμως είναι επιμορφωτικά κι έχουν πολλά να σας διδάξουν, οπότε παρακολουθήστε με προσοχή!!

Πρώτα ένας συμπαθέστατος Γερμανός μπαίνει σε μεγάλο κόπο για να μας μάθει ποια είναι τα 10 πράγματα που πρέπει να αποφεύγονται όταν είσαι συνοδηγός:

Κι όταν είσαι στην πρώτη σου μέρα στην δουλειά:

Aχ εκεί με το Οrc aπό την Draenor γέλασα πολύ. Ωραία ήταν επίσης κι αυτά με το ασανσέρ και με τους γείτονες, αλλά λέω να μην τα βάλω όλα τώρα. Ευχαριστώ τον φίλο Τάκη που μου τα έστειλε!!

Στην συνέχεια θα μάθουμε πως να κάνουμε μαγικά! Γιατί ναι αγαπημένοι μου αναγνώστες, η μαγεία υπάρχει, είναι παντού γύρω μας και με πολλή προσπάθεια μπορούμε κι εμείς να κάνουμε απίστευτα κόλπα και να εντυπωσιάσουμε τους φίλους μας:

Ευχαριστώ την Πενθεσίλεια που μου το έστειλε!

Τα 2 τελευταία βιντεάκια είναι του μάλλον γνωστού πλέον Rémi Gaillar, τον οποίο μου έμαθε ο Δημήτρης. Στο πρώτο μας θυμίζει πόσο πολύ αγαπήσαμε κάποια παιχνίδια και μας δείχνει τον τρόπο να τα παίζουμε συνεχώς, όχι μόνο όταν είμαστε σε υπολογιστή!

Στο δεύτερο μας δείχνει πως το φεγγάρι είναι πιο κοντά από όσο νομίζαμε:

Αυτά για σήμερα, καλή σας μέρα με πολλά χαμόγελα!!

ΥΓ. Είναι οι Archive σήμερα το βράδυ!!! Καλή μας διασκέδαση κι ελπίζω να πουν και κανένα (πολύ) παλιό!

Χαρούλες

Λοιπόοοον, σήμερα θέλω να σας πω 2 πράγματα:

1ον πως θα λείψω για κάποιες μέρες γιατί θα έχω επισκέψεις (μια Κινέζα φίλη που γνώρισα στην Ουαλία) και καταλαβαίνετε, θα το παίξω τουρίστας στην Αθήνα λιγάκι…

2ον είμαι πολύ χαρούμενη κι ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας!!! Έχουμε πήξει στην συναυλία αυτόν τον καιρό… Αχ, ευτυχία σκέτη… Καταρχάς πήγα 2 φορές στην Πέτρα αυτή την εβδομάδα, και το λατρεύω αυτό το μέρος, τα βράχια, το φεγγάρι (και τι φεγγάρι, γιομάτο), τα αστέρια, μια λατρεία είναι… Την πρώτη είδαμε ελληνικά συγκροτήματα που δεν είναι και πολύ κοντά στο στυλ μουσικής που ακούω αλλά ήταν γνωστοί και περάσαμε καλά (ήμασταν και κάμποσες χαζοχαρούμενες τρελές οπότε δύσκολο να περάσεις άσχημα). Την δεύτερη φορά (χτες!) είδαμε διάφορα ελληνικά συγκροτήματα με αγγλικό στίχο. Ήταν το Greek Alternative Day 2009 και θα σας πω λεπτομέρειες σε λιγάκι γι’αυτό. Και φίλτατοι αναγνώστες, η ευτυχία μου δεν περιγράφεται, δείτε πρόγραμμα για τους επόμενους μήνες:

11 Σεπτεμβρίου Archive

16 Σεπτεμβρίου (αν θυμάμαι καλά) κάτι φίλοι στο Πολυτεχνίo (εντάξει άσχετο με τα υπόλοιπα αλλά συναυλία είναι κι αυτό!!)

17 Οκτωβρίου Paradise Lost (άντε, παίζει να ξεπεράσω το σοκ από τους Moonspell μετά από αυτούς…)

1 Νοεμβρίου Amorphis (έλειπα πέρυσι και δεν τους είχα δει..)

12 Νοεμβρίου Rammstein

Αυτές είναι οι επιβεβαιωμένες, που θα πάμε 100%. Και πάμε τώρα και στις υπόλοιπες που δεν ξέρω αν θα πάω (λόγω παρέας κυρίως):

29 Σεπτεμβρίου Domine / Wolfcry. Ελάτε ρε παιδιά, 20 ευρώ είναι μόνο, ΠΡΕΠΕΙ να πάμε!!

04 Οκτωβρίου Candlemass. Ε ποιος δεν θέλει να δει τους candlemass τώρα;;; Εντάξει, μπορεί να κόψουμε τις φλέβες μας, ε και; Πρώτη φορά θα είναι;;;

10 Οκτωβρίου Tarja. Δεν με χάλαγε να πάω αλλά δεν καίγομαι κιόλας, πόσα λεφτά να δώσει κανείς για συναυλίες πια;;;

28 Νοεμβρίου Arch Enemy. Σ’αυτό θα αναγκάσω κάποιον να έρθει, δεν παίζει. Θέλω να δω την κοπελιά, τέτοια φωνή δηλαδή μου κάνει εντύπωση…

12 Δεκέμβρη Blue Oyster Cult. Εδώ μάλλον θα πάω, παρέα υπάρχει, εκτός κι αν έχει γίνει κάτι τραγικό και δεν μπορέσω…

17 Δεκέμβρη Gogol Bordello. Ελπίζω να τους δω, δεν τους είδα στο rockwave. Είναι βέβαια στο Ελληνικό, δηλαδή μίνι εκδρομή για να πας αλλά τέλος πάντων. Μέχρι τότε βλέπουμε.

Αυτάααα! Και ποιος ξέρει πόσες άλλες θα ανακοινωθούν 😉

Πάμε στο χτες τώρα. Χτες λοιπόν έπαιζαν αρκετοί. Τους DJ Ladydust (έπαιζε και στα διαλείμματα), Zebra Tracks, The Fuzzy Nerds τους χάσαμε όλους γιατί φυσικά αργήσαμε λιγάκι να πάμε :p. Από αυτούς που είδαμε έχουμε και λέμε:

Sunny Side of the Razor: πάρα πολύ καλοί, ωραία φωνή είχε η Λίλα (έτσι θα την λέω πάει και τέλειωσε), ωραία μουσικούλα, ωραία σκηνική παρουσία γενικά. Η κοπέλα είναι πολύ άνετη στην σκηνή και πολύ τσαχπίνα, και λάτρευα και την Λίλα στους Singles οπότε σιγά μη δεν μ’αρεσαν.

Transistor: Αυτούς τους ήξερα κι ήταν όπως τους περίμενα. Ωραίοι!! Μπράβο στα παιδιά.

Rosebleed: Ιδέα δεν είχα ποιοι είναι αυτοί αλλά τελικά όχι μόνο ήξερα ένα τραγούδι τους και μ’άρεσε πολύ αλλά μάλλον εντυπωσιάστηκα. Πολύ καλή φωνή το παιδάκι.. Τέλειο το παρακάτω τραγούδι:

Κάπου εδώ παραλίγο να φύγω, γιατί έφυγαν οι 2 φίλες που είχαμε πάει μαζί, αλλά ΕΥΤΥΧΩΣ είχα κι άλλον έναν φίλο εκεί κι έμεινα, φιουυυυυυ….

Film: Εεε, αυτούς τους έγραφε το εισιτήριο αλλά δεν παίξανε τελικά. Καλοί είναι πάντως, κάπου τους είχα δει κάποτε.

Cyanna: Στην αρχή δεν εντυπωσιάστηκα, αν και περίμενα πως και πώς να βγουν. Στην συνέχεια εντυπωσιάστηκα όμως :p. Εντάξει έπαιξαν το shine όπως ήταν αναμενόμενο και κωλοχάρηκα, όπως ήταν επίσης αναμενόμενο. Στα καπάκια παίζουν το Seven Nation Army οπότε εκστασιάστηκα και μ’έπιασε και νευρικότητα για κάνα τέταρτο (μου το προκαλεί το τραγούδι, δεν είναι τίποτα). Αυτό που με παραξένεψε είναι πως εκεί που έπαιζαν ένα τραγούδι τους τσουπ σου έσκαγαν ένα People are Strange (αν και τον Morisson δεν επιτρέπεται να τον αγγίζει κανείς κατά την γνώμη μου αλλά anyway) ή κάτι από Sabbath – και δεν ήταν άσχημο να πω την αλήθεια. Μια χαρά λοιπόν και αυτοί.

Closer: Παλιός έρωτας και το βιολί με τρελαίνει… Συνειδητοποίησα πως από τα καινούρια τους δεν ξέρω κανένα βέβαια! Την πρώτη φορά που τους είχα δει ήταν το 2000 νομίζω κι από τότε τους ξανάδα 2 φορές τουλάχιστον αλλά παλιάαααααααααα. Τέλος πάντων, μ’άρεσαν φυσικά και έπαιξαν τα αγαπημένα μου, το universe (το οποίο μου πήρε λίγα δευτερόλεπτα να το θυμηθώ :s) και το  wine (που από την πρώτη νότα μου προκάλεσε μίνι καρδιακό επεισόδιο – κατασυγκινήθηκα καλέ, άμα φτάσω τα 80 και θυμάμαι τα νιάτα μου δηλαδή τι θα παθαίνω;;;) και το mystery falls down, κι έτσι ένιωσα πλήρης ως άνθρωπος κι έφυγα με το χαμόγελο της colgate (και μια νύστα αφάνταστη :p).

Ααααααααα, θα σας πω κι ένα 3ο πράγμα, επειδή δεν έχω τον υπολογιστή μου κι έτσι δεν έχω και τα mp3 μου δεν μπορώ να βάλω τα τραγούδια στο gcast, θα έχει μόνο βιντεάκια προς το παρόν…

Άντε φιλάκια σ’όλους και καλό Σαββατοκύριακο!!!

Παραλογισμοί (ή μαζοχιστικές τάσεις);

Εισαγωγή
Κάτι που μου κάνει εντύπωση σήμερα, είναι το πόσα πολλά άτομα δεν έχουν εξοικειωθεί με τον εαυτό τους, δεν νιώθουν άνετα με την φύση τους και φυσικά αυτό τους το συναίσθημα αντανακλάται και στους άλλους. Όπως είναι αναμενόμενο αυτό δημιουργεί πάρα πολλά προβλήματα και στις διαπροσωπικές τους σχέσεις και στην ψυχολογία τους γιατί είναι σημαντικό για την ψυχική ισορροπία του κάθε ανθρώπου να γίνεται αποδεκτός από τον κοινωνικό του περίγυρο όπως είναι – και στην τελική ανάλυση για αυτό ακριβώς που είναι. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως πρέπει να επαναπαύεται και να μην διορθώνει κάποια ελαττώματα του, αλλά αναφερόμουν κυρίως σε θέματα που δεν μπορούν να αλλάξουν. Θα εμβαθύνω στην συνέχεια, κυρίως με τα δύο παραδείγματα που αποτέλεσαν και την πηγή έμπνευσης για το παρόν άρθρο.

Στο παιδικό μυαλό μου η θρησκεία ήταν ένα αποκούμπι, ένας τρόπος για να βρεις τον εαυτό σου, ένα στήριγμα στις δύσκολες στιγμές, μια οδός που οδηγεί στην εξερεύνηση του εαυτού μας και στην αυτογνωσία. Οι ιερείς ήταν οι συνοδοιπόροι και οι οδηγοί μας σ’αυτό τον δρόμο, είχαν γνώσεις και σοφία που εγώ δεν είχα, είχαν κάνει ενδοσκόπηση με τρόπο που δεν ήξερα να κάνω και – μαζί με την φιλανθρωπία – σκοπός τους ήταν να βοηθήσουν τον κάθε άνθρωπο να είναι καλά με τον εαυτό του.

Καταλαβαίνετε λοιπόν την έκπληξή μου όταν ανακάλυψα κάποια στιγμή στην ζωή μου πως όχι μόνο δεν ισχύει αυτό, αλλά συμβαίνει μάλλον το αντίθετο τις περισσότερες φορές. Η εκκλησία καταδικάζει συμπεριφορές που πηγάζουν από την φύση του ανθρώπου, πολύ συχνά καταδικάζει και την ίδια την φύση του ανθρώπου, δημιουργώντας έτσι τύψεις και ενοχές εκεί που κανονικά δεν θα υπήρχαν. Με λίγα λόγια ενισχύει την προσωπική ανασφάλεια αντί να την καταπραΰνει, κλείνει τα μάτια στις ανάγκες των ανθρώπων και τους κάνει να αισθάνονται άσχημα γι’αυτές. Το πιο τραγικό σε αυτή την περίπτωση είναι κατά την γνώμη μου πως για έναν πιστό η άποψη της εκκλησίας (λογικά) έχει ιδιαίτερο βάρος, δεν είναι δηλαδή σαν να τον απορρίπτει κάποιος άγνωστος, του οποίου οι ιδέες μπορεί και να μην έχουν καμία σημασία, αλλά σαν να τον απορρίπτει κάποιος που αγαπάει, κάποιος στον οποίο περίμενε να βρει στήριγμα και συμπαράσταση.


Γυναίκες

Παρόλο που δεν με ενόχλησε ιδιαίτερα τότε, δεν νομίζω πως θα ξεχάσω ποτέ το παρακάτω περιστατικό:

Πρέπει να πήγαινα γυμνάσιο, ήταν Πάσχα και νήστευα μια βδομάδα– γιατί το ήθελα, ήταν σημαντική η «θεία» κοινωνία για μένα τότε – κάποιες μέρες ακόμα και το λάδι, για να πάω να κοινωνήσω το Μεγάλο Σάββατο. Την Μεγάλη Παρασκευή με «τίμησε» με την παρουσία της η έμμηνος ρύση μου και δεν με άφησαν να κοινωνήσω, γιατί λέει τότε είμαστε βρώμικες εμείς οι γυναίκες. Δεν φτάνει που πονούσα δηλαδή τα άκουσα κι από πάνω… Τότε δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία αλλά σιγά σιγά συνειδητοποίησα πως η θέση της γυναίκας στην θρησκευτική ζωή της χώρας μας είναι πολύ υποβαθμισμένη.

Σύμφωνα με την εκκλησία οι γυναίκες ευθύνονται για το προπατορικό αμάρτημα το οποίο φέρουν στους ώμους τους για πάντα προφανώς και γι’αυτό αντιμετωπίζονται πολύ συχνά σαν ένας ενοχλητικός πειρασμός – γι’αυτό και δεν επιτρέπεται η είσοδός τους στα μοναστήρια (να πληρώνουμε φόρους για να υπάρχουν όμως μπορούμε φυσικά) ή στο ιερό. Είναι άλλωστε σαφές στην Βίβλο πως πάντα μια γυναίκα φταίει για όλα:

• Οι δύο κόρες του Λωτ τον μέθυσαν, τον παραπλάνησαν και έμειναν και οι δύο έγκυες από τον πατέρα τους (Γένεση, 19:30-36)
• Ο Σολόμωντας είχε αρκετές γυναίκες και ερωμένες (πράγμα απόλυτα θεμιτό για έναν άντρα προφανώς) οι οποίες τον παρέσυραν στο να λατρεύει κι άλλους θεούς και αυτό οδήγησε στην πτώση του (Βασιλέων 11)
• Η Σαλώμη με τον προκλητικό χορό της ανάγκασε τον Ηρώδη να σκοτώσει τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.

Για το ιερό βέβαια υπάρχει και άλλος λόγος, απλά θεωρούμαστε λίγο κατώτερα όντα από τους άντρες, ας μην κοροϊδευόμαστε. Όσο και να ωραιοποιούμε κάποια πράγματα η αλήθεια είναι μία και δεν αλλάζει – πως αλλιώς εξηγείται το ότι δεν μπορούμε να γίνουμε ιέρειες και γενικά δεν μπορούμε να έχουμε καμία άποψη και ανάμειξη στο θέμα της θρησκείας (εκτός από όταν πρόκειται για οικονομική ενίσχυση);

Στην βίβλο οι γυναίκες αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα, αρχικά ανήκουν στον πατέρα τους και στην συνέχεια στον σύζυγό τους:

• Για αρχή η γυναίκα δημιουργήθηκε από τα πλευρά του άντρα, ως βοηθός και σύντροφος του γιατί δεν βρήκε ο Θεός κάποιο ζώο από αυτά που είχε ήδη δημιουργήσει κατάλληλο για αυτή την δουλειά – ιδέα η οποία για αιώνες στήριζε την άποψη πως οι άντρες είναι ανώτεροι (Γένεση, 1:27 – 3:24)
• Μια σύζυγος η οποία τελικά δεν ήταν παρθένα θα έπρεπε να λιθοβοληθεί από τους άντρες του χωριού της – είναι περιττό να αναφέρω πως για τους άντρες αντίστοιχα όμως δεν υπάρχει κάτι; (Δευτερονόμιον 22:13 – 21)
• Οι άντρες γενικά μπορούσαν να παντρευτούν ή να έχουν όσες ερωτικές συντρόφους θέλουν, είναι τόσα πολλά τα παραδείγματα πραγματικά που δεν μπορώ να τα παραθέσω όλα εδώ. Ενδεικτικά να αναφέρω τον Αβραάμ (ο οποίος είχε 2 συζύγους και μια ερωμένη), τον Μωυσή οποίος είχε 2 γυναίκες και τον Σολομώντα, ο οποίος είχε 700 συζύγους και 300 ερωμένες (πως τα κατάφερνε αναρωτιέμαι….)
• Το «αγαπημένο» μου εδάφιο φυσικά είναι αυτό που ο Λωτ δίνει τις 2 παρθένες του κόρες στο πλήθος στα Σόδομα για να τις βιάσουν για να προστατέψει τους 2 καλεσμένους του. Μετά από αυτό ο Λωτ θεωρείται άξιος σωτηρίας ως αγνός και ξεχωριστός μέσα στο χάος των αμαρτωλών όταν καταστρέφεται η πόλη… Άγνωσται αι βουλαί του Κυρίου;;; (Γένεση, 19:8)
• Έξοδος 20,21. Τι να πρωτοπεί κανείς εδώ, γίνεται προφανές πως η γυναίκα είναι ιδιοκτησία του πατέρα της, αφού αναφέρεται πως μπορεί να την πουλήσει για σκλάβα, πως αν κάποιος την αποπλανήσει και την οδηγήσει στο να χάσει την παρθενιά της πρέπει είτε να την παντρευτεί (να αναλάβει αυτός την ιδιοκτησία της δηλαδή) ή να δώσει χρήματα στον πατέρα της για την ζημιά που έκανε στην περιουσία του και διάφορα τέτοια ωραία…

Τα παραδείγματα είναι δυστυχώς πάρα πολλά. Βέβαια θα βιαστούν να πουν κάποιοι χριστιανοί πως ο Χριστός ακύρωσε τα πάντα και μίλησε για ισότητα – όμως ακόμη και στην διδασκαλία του όπως αποδίδεται στην Καινή Διαθήκη υπάρχουν σημεία αντίφασης, άλλοτε δηλαδή αντιμετωπίζει τις γυναίκες σαν ίσα πλάσματα και άλλοτε όχι. Για παράδειγμα είχε μόνο αρσενικούς μαθητές, στο κατά Μάρκον ευαγγέλιο παρουσιάζεται να δέχεται τον γάμο μιας χήρας με τον αδερφό του πρώην άντρα της χωρίς να θεωρείται απαραίτητη η γνώμη της ίδιας. Στο κατά Ματθαίον αποκάλεσε μια γυναίκα που τον παρακάλεσε να εξορκίσει έναν δαίμονα από την κόρη της σκύλο – αν και λένε πως μάλλον δεν το έκανε επειδή ήταν γυναίκα αλλά επειδή δεν ήταν Εβραία, ήταν δηλαδή ρατσιστικός κι όχι σεξιστικός ο λόγος. Βέβαια στην συνέχεια της ιστορίας το μετάνιωσε και βοήθησε το κορίτσι.

Ας αναλογιστούν όμως οι πιστοί, ακόμη κι αν ήταν έτσι, ακόμη κι αν όλες οι πράξεις του Χριστού ήταν υπέρ της ισότητας των δύο φύλων, αν οι πράξεις της εκκλησίας και η συμπεριφορά της απέναντι στις γυναίκες δείχνει κάτι τέτοιο. Γιατί τί να τις κάνω τις θεωρίες αν με αντιμετωπίζουν σαν αντικείμενο; Το αποτέλεσμα είναι που μετράει.

Ας δούμε λοιπόν τί γνώμη έχουν οι «άγιοι» πατέρες της εκκλησίας για το θέμα:

• Αγ. Αυγουστίνος Ιππώνος (354 -430 μ.Χ): «Δεν μπορώ να βρω κάποια χρησιμότητα στην γυναίκα εκτός από το να εγκυμονούν». Να πλένουμε πιάτα ίσως;
• Αγ. Θωμάς Ακινάτης (1225 – 1274): «Όσον αφορά την φύση, η γυναίκα είναι ελαττωματική και κακής σχεδίασης…». Ήθελα να ήξερα, κατά την γνώμη του ποιος μας σχεδίασε έτσι στραβά δηλαδή;;;
• Μαρτίνος Λούθηρος (1483 – 1546): «Αφήστε τες να πεθάνουν στην γέννα, γι’αυτό υπάρχουν». Ευχαριστούμε…

Ξανά σε μια προσπάθεια να είμαι αντικειμενική, θα δεχτώ την άποψη πολλών πιστών πως αφενός τα περισσότερα από όλα αυτά ειπώθηκαν στο πνεύμα της εποχής τους, τότε οι γυναίκες ήταν κατώτερες γενικότερα οπότε έτσι τις αντιμετώπιζαν και οι χριστιανοί και αφετέρου πως τα τελευταία χρόνια η εκκλησία έχει κάνει πολλά βήματα στο να δεχτεί την ισότητα των δύο φύλων.

Θα προσθέσω όμως πως αυτό έγινε στα λόγια κυρίως κι όχι στις πράξεις. Επίσης τι αξία έχει τώρα πια; Όταν η υποτιθέμενη θρησκεία της αγάπης θα μπορούσε να κάνει την πραγματική διαφορά υποστηρίζοντας το δίκιο, όχι μόνο έκλεισε τα μάτια αλλά τάχθηκε ανοιχτά κατά των γυναικών. Όταν το γενικότερο κοινωνικοπολιτικό κλίμα άλλαξε η αλλαγή της συμπεριφορά της μπορεί να ερμηνευτεί μόνο ως ένα έξυπνο παιχνίδι στον κόσμο του μάρκετινγκ αφού προκειμένου να μην χάσουν οπαδούς (=πελάτες) αλλάζουν λίγο τις τακτικές τους… Όμως εξακολουθώ να μην έχω ακούσει καμία επίσημη καταδίκη των όσων λέει η Βίβλος για τις γυναίκες κι ούτε έχω δει καμία ουσιαστική αλλαγή στην διάρθρωση της ηγεσίας της εκκλησίας. Μένουν λοιπόν στα λόγια για να εφησυχάσουν μερικούς, στις πράξεις όμως δεν αποδεικνύουν τίποτα.

Ομοφυλόφιλοι και άλλοι

Υπάρχουν βέβαια και χειρότερα. Οι ομοφυλόφιλοι δεν αντιμετωπίζονται καν σαν άνθρωποι, για την εκκλησία δεν έχουν το δικαίωμα να παντρεύονται, δεν έχουν κανένα δικαίωμα βασικά και απορώ πως τους επιτρέπουν να ζουν (είμαι σίγουρη πως δεν το θέλουν αλλά δεν έχουν βρει λύση ακόμα). Και βλέπουμε «γλυκύτατους» παπάδες να ξεσηκώνονται και να μιλούν απαξιωτικά για ομοφυλόφιλα ζευγάρια που επιθυμούν να είναι μαζί και να ενωθούν με τα «ιερά» δεσμά του γάμου. Για την εκκλησία προφανώς οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι άξιοι να ανταλλάξουν όρκους αγάπης μπροστά στο θεό τους, η σεξουαλική τους προτίμηση θεωρείται διαστροφή και αρρώστια, η αγάπη που τους ωθεί στο να θέλουν να είναι μαζί αντιμετωπίζεται σαν χολέρα – και ξανά αναρωτιέμαι, αν ο θεός έφτιαξε τα πάντα τέλεια τότε γιατί η φύση αυτών των ανθρώπων είναι τόσο λάθος κατά την άποψη της εκκλησίας;

Ομοίως υπάρχει μια, «λογικότατη» για κάποιους, απαξίωση για διάφορους ανθρώπους:

Για αυτούς που δεν επιθυμούν να παντρευτούν και δεν επιθυμούν ούτε να μονάσουν ταυτόχρονα – όπως ακούσαμε τον Άνθιμο να λέει είναι πόρνοι με λίγα λόγια!!

Για αυτούς που επιλέγουν να μην συμμετέχουν στις ομαδικές τελετές (=> δεν συμμετέχουν και οικονομικά) αλλά προτιμούν να λατρεύουν την πίστη τους μόνοι τους.

Για αυτούς που δεν καταδικάζουν τους αλλόθρησκους – δεν είναι αρκετά φανατισμένοι με την θρησκεία τους προφανώς και δεν θέλουν να την διαδώσουν με κάθε τρόπο (πολέμους πχ) κι έτσι δεν φέρνουν περισσότερα χρήματα στην επιχείρηση…

Για αυτούς που δεν συμφωνούν στα πάντα με την εκκλησία – είναι αιρετικοί και εδώ που τα λέμε αυτό ισχύει για όλους σχεδόν, κάθε πιστός πιστεύει στα δικά του, αν το συνειδητοποιούσαν κάποτε ίσως να είχαμε καμιά θετική εξέλιξη στην ιστορία…

Όπως βλέπουμε οι λόγοι είναι «σημαντικοί» και όλοι «ανθρωπιστικού» ενδιαφέροντος, όπως αρμόζει στην «θρησκεία της αγάπης».

Συμπέρασμα

Δεν έχω απαιτήσεις από την εκκλησία να αλλάξει τις θέσεις της. Όχι, καθόλου δεν επιθυμώ κάτι τέτοιο. Γιατί πραγματικά, αν μια θρησκεία αλλάξει, εκσυγχρονιστεί όπως λένε μερικοί, είναι η ίδια θρησκεία στην ουσία; Ή είναι μια νέα θρησκεία που ξεγελά τους οπαδούς της κρατώντας το ίδιο όνομα; Όχι, δεν περιμένω να αλλάξει η εκκλησία απλά αναρωτιέμαι:

Μα αφού η εκκλησία μερικούς ανθρώπους δεν τους θέλει, κι όχι μόνο δεν τους θέλει, τους προσβάλλει κιόλας, γιατί αυτοί επιμένουν να είναι χριστιανοί; Όταν η θρησκεία σου δεν μπορεί να δεχτεί την διαφορετικότητά σου και σε κάνει να νιώθεις άσχημα για τα συναισθήματά σου και την φύση σου, δεν σου μπαίνουν έστω ιδέες πως κάτι δεν πάει καλά; Δεν είναι δυνατόν πράγματα που απλά συμβαίνουν (το να είμαι γυναίκα πχ), πράγματα που είναι φυσιολογικά και πάνω στα οποία δεν έχουμε καμία επιλογή και εξουσία να τα καταδικάζει κάποιος και να στιγματίζει τους άλλους για αυτά.

Είναι τόσο δύσκολο να δει κανείς πως μια θρησκεία που θέλει να δημιουργήσει ενοχές σε κάποιες ομάδες προφανώς και θα χρησιμοποιήσει αυτές τις ενοχές για να τους ελέγχει; Για να έχουν περισσότερη δύναμη κάποιες άλλες ομάδες; Καταρχάς μια θρησκεία που δεν γεμίζει αυτοπεποίθηση και δυναμισμό τα μέλη της είναι αποτυχημένη, γιατί υποτίθεται πως οι θρησκείες παρέχουν πνευματική καθοδήγηση κι έχουν ως σκοπό να δείξουν στους ανθρώπους πως μπορούν να ζουν καλά (αυτά τα χαριτωμένα λένε στο marketing που κάνουν τουλάχιστον). Φυσικά δεν περίμενα να προσπαθήσει να κάνει ο χριστιανισμός κάτι τέτοιο, γιατί καλά όλα αυτά τα ρομαντικά αλλά η ουσία πάντα είναι στις πράξεις – και στις πράξεις ο χριστιανισμός έχει αποδείξει επανειλημμένα πως δεν ενδιαφέρεται για τους ανθρώπους αλλά για τους ιερείς, δεν ενδιαφέρεται για την ισότητα αλλά για την εξουσία, δεν ενδιαφέρεται για την ευημερία του κόσμου αλλά για την ευημερία του κλήρου, δεν ενδιαφέρεται για την ελευθερία της σκέψης και των πράξεων αλλά για την υποδούλωση του πνεύματος, δεν ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά για το πώς θα διατηρήσει το κύρος και την εξουσία του καταπατώντας τα…

Ωραίος είναι ο ρομαντισμός, ωραίες είναι οι ιστοριούλες περί θρησκείας της αγάπης, πάρα πολύ ωραία είναι όλα αυτά, όμως όταν γυρνάει ο άλλος στην πραγματική σου ζωή και σου λέει για παράδειγμα «αααα, είσαι ομοφυλόφιλος αρνούμαι να σε παντρέψω», πρέπει να ανοίξεις τα μάτια σου και να συνειδητοποιήσεις πως οι ωραίες ιστοριούλες απέχουν έτη φωτός από τις πράξεις, πως τα παραμυθάκια δεν θα σε βοηθήσουν στο να είσαι ευτυχισμένος και πως το μόνο που αξίζει να κάνεις είναι να απομακρύνεις από την ζωή σου όσους δεν μπορούν να σε δεχτούν για αυτό που είσαι…