Άνθρωποι και Κότες

Μέσα σ’όλες τις μελέτες των ανθρώπινων συμπεριφορών που διεξάγουμε τις τελευταίες δεκαετίες (υπερβολή, να πω πενταετίες καλύτερα;; γιατί δεν ζω και πολλές δεκαετίες… ), έχουμε καταλήξει σε διάφορα συμπεράσματα τα οποία αποφάσισα να παρουσιάζω που και που στο ιστολόγιο μου, για να σας δώσω μερικές πληροφορίες για τον τρόπο που λειτουργεί το ζώο που ονομάζεται άνθρωπος (και πώς να το αντιμετωπίζετε).

Σήμερα θα δούμε μια έρευνα για τους ανθρώπους και τις κότες (υπάρχει άλλη μια έρευνα για τους Μαλακομαγνήτες, δημοσιευμένη στο ιστολόγιο του αγαπητού Gi Gaga Kouni Beli).

Άνθρωποι και Κότες

Αυτό το άρθρο δεν είναι εμπνευσμένο από το (μεγάλο) έργο του Στάινμπεκ, το Άνθρωποι και Ποντίκια (το τι κλάμα είχα ρίξει δεν περιγράφεται), ούτε από το μυστηριώδες τραγούδι των Killers, Are we humans or are we dancers (το τι γέλιο έχουμε ρίξει προσπαθώντας να το ερμηνεύσουμε δεν περιγράφεται). Όχι αγαπημένοι μου αναγνώστες! Αυτό το άρθρο είναι βγαλμένο από την ζωή (ενώ όλα τα άλλα είναι από κάπου αλλού :p) και εμπνευσμένο από κάτι διαλόγους με κάποιους φίλους…

Είναι μάλλον τυχερά μερικά άτομα, γιατί έχω μια παιχνιδιάρικη διάθεση η οποία με οδηγεί στο να λέω μαλακιούλες αντί να τους ξεχέζω πατόκορφα.

Γιατί φίλτατοι αναγνώστες (και δεν απευθύνομαι σ’όλους τους αναγνώστες, μόνο στους πραγματικά φίλτατους – ξέρουν αυτοί ποιοι είναι – οι άλλοι να πάτε να πνιγείτε – κι αυτοί ξέρουν ποιοι είναι), υπάρχουν άνθρωποι και υπάρχουν και κότες. Και δεν αναφέρομαι στα συμπαθέστατα πτηνά που μας προμηθεύουν με αυγά – τα οποία μ’αρέσουν πολύ πρέπει να σας πω. Όχι, αναφέρομαι στους ανθρώπους κότες που έχουν μερικά πολύ ξεκάθαρα (και τραγικά ενοχλητικά) χαρακτηριστικά:

1ον: Το βασικότερο ίσως χαρακτηριστικό τους είναι ότι θα σου μιλήσουν πολύ όμορφα, πάρα πολύ όμορφα και θα χρησιμοποιήσουν διαφόρων ειδών κολακείες (άσχετα με το αν ισχύουν αυτά που σου λένε για σένα ή όχι…). Θα το κάνουν αυτό γιατί κάτι περιμένουν από εσένα και συνήθως περιμένουν να τους κάτσεις (ας είμαστε ειλικρινείς, μεγάλα παιδιά είμαστε ε;).

Κότες λοιπόν γιατί δεν έχουν τα κότσια να σου πουν στα ίσια τι θέλουν, αλλά προσπαθούν να σε εντυπωσιάσουν και να βρουν το κουμπί σου – σε ποιο σημείο δηλαδή ο εγωισμός σου κολακεύεται τόσο ώστε να σου επιτρέψει να ανοίξεις τα πόδια σου… (Στα πλαίσια της αντικειμενικότητας – που τόσο λατρεύω – πρέπει να πω εδώ βέβαια πως βρίσκουν και τα κάνουν.. γιατί εντάξει πες να την πατήσεις μια φορά, ε τι στο καλό, μετά πρέπει να μάθεις και να τους αποφεύγεις…)

2ον. Το δεύτερο βασικότερο χαρακτηριστικό των ατόμων αυτών είναι πως ενώ σε κολακεύουν όπως περιγράψαμε παραπάνω, σε κάποιους τρίτους βγάζουν το χρυσό φτυάρι και σε θάβουν ασύστολα… Εντάξει κάποιες φορές ίσως όχι και ασύστολα, αλλά πάντως λένε βλακείες που δεν ισχύουν. Και τις λένε για 2 λόγους. Για να δικαιολογήσουν το ότι δεν φαίνεται να τους θαυμάζεις και να τους θεωρείς σούπερ-ουάου τρομερά άτομα και γιατί φοβούνται ότι μπορεί να συμπαθήσεις κανέναν άλλον περισσότερο από αυτούς – οπότε θεωρούν καλό να διαδίδουν ηλίθιες φήμες μπας και σε αντιπαθήσουν όλοι οι άλλοι και δεν έχεις κανέναν να συμπαθήσεις.

Κότες λοιπόν γιατί σε θάβουν πίσω από την πλάτη σου ενώ αν έχουν κάτι θα έπρεπε να το πουν μπροστά σου. Αλλά όταν αυτά που λένε είναι ανυπόστατα δεν μπορούν να το πουν μπροστά σου εδώ που τα λέμε γιατί τους κολλάς στον τοίχο για πλάκα και δεν έχουν τι να πουν.

3ον. Ποτέ δεν παραδέχονται ότι έκαναν λάθος. Ακόμη κι όταν λένε συγνώμη δεν το εννοούν απλά το λένε γιατί έχουν κάτι να κερδίσουν (βλ. νούμερο 1).

Κότες λοιπόν, γιατί ψάχνουν συνεχώς δικαιολογίες για τα λάθη τους και γιατί λένε συγνώμες που δεν εννοούν απλά για να αποφύγουν συζητήσεις στις οποίες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν.

Ίσως υπάρχουν 1-2 ακόμα τυπικά χαρακτηριστικά τους αλλά νομίζω πως αυτά είναι τα 3 βασικά. Όταν συναντάτε τέτοια άτομα πολυαγαπημένοι μου αναγνώστες καλό θα ήταν να φεύγετε με ελαφρά πηδηματάκια.

Συνήθως δεν είναι κακά, όχι, απλά ήταν άτυχα στην ζωή τους και δεν κατάφεραν να γίνουν αυτό που θα ήθελαν να είναι οπότε προσπαθούν να ξεγελάσουν τον εαυτό τους και τους άλλους… Αυτό όμως τους οδηγεί στο να εθελοτυφλούν και έτσι να χάνουν κάθε πιθανότητα βελτίωσης (γιατί κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι μπορούμε και πρέπει να αλλάζουμε, εξέλιξη ονομάζεται νομίζω…). Ίσως μάλιστα με λίγη βοήθεια να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της μαλακίας στον οποίο έχουν παγιδευτεί και να μπορέσουν να γίνουν επιτέλους αυτό που θέλουν (ή κάτι τέτοιο στο περίπου).

Το θέμα όμως είναι πως αυτά τα άτομα είναι συνήθως σαν συναισθηματικά βαμπίρ. Εντάξει, μην βγείτε με τις πρόκες και τα ξύλα στους δρόμους, συναισθηματικά είπαμε, δεν θα σας φάνε στα αλήθεια. Θα σας εξαντλήσουν όμως.

Και εδώ έρχεται η μεγάλη ερώτηση: Μπορείτε να τους αντέξετε; Έχετε τον χρόνο και τις ψυχικές δυνάμεις που πρέπει να καταβληθούν για να τους βοηθήσετε ή απλά στο τέλος θα σας σαλέψει από την πολλή προσπάθεια; Αν δεν μπορείτε φίλοι μου τρέξτε μακριά, δεν μας όρισε άλλωστε κανένας σωτήρες του κόσμου, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δεχόμαστε τα πάντα… Αν πάλι θεωρείτε πως μπορείτε, τότε καλή σας τύχη.

Και ναι, είμαι αυστηρή. Προσπαθώ πάντα πριν κρίνω κάποιον να «περπατήσω στα παπούτσια του». Δεν λέω πως το καταφέρνω φυσικά γιατί δεν είναι κι εύκολο. Αλλά προσπαθώ να ζυγίσω τις καταστάσεις που έχουν οδηγήσει στην σημερινή προσωπικότητά του και στους λόγους που μπορεί να προκαλούν την συγκεκριμένη (απεχθέστατη) συμπεριφορά του.

Ε αλλά ας μην το παρακάνουμε κιόλας. Κάποια στιγμή οι δικαιολογίες για όλους τελειώνουν. Και τότε φαίνεται αυτό που πραγματικά είναι. Μερικοί είναι οκ, μερικοί είναι γαμάτοι, μερικοί είναι βασανισμένοι και χρειάζονται πραγματικά κατανόηση, μερικοί είναι απλά δειλές κότες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα όπως είναι. Όλοι περάσαμε δυσκολίες, όλοι έχουμε ιστορίες να πούμε, όλοι έχουμε ένα παρελθόν που σέρνεται πίσω μας άλλοτε απαλά κι άλλοτε βαρύ σαν αμόνι, αλλά δεν μπορεί αυτό να αποτελεί δικαιολογία για να θεωρούμε τον εαυτό μας υπεράνω των άλλων. Όποιος δεν μπορεί να κάνει την αυτοκριτική του ας είναι για πάντα δέσμιος των αδυναμιών και των λαθών του κι ας αναρωτιέται μονίμως γιατί οι άλλοι είναι τόσο «κακοί», «μικρόψυχοι», «κατώτερου επιπέδου» από αυτόν και συχνά «αδιάφοροι» προς αυτόν και δεν τον καταλαβαίνουν.

18 thoughts on “Άνθρωποι και Κότες

  1. Ο/Η Αόρατη Μελάνι λέει:

    Δηλαδή τελικά μάπα ο γκόμενος, έτσι;-)

  2. Ο/Η Gi Gaga Kouni Beli λέει:

    Κοίτα αγαπημένη,

    η μια κότα με την άλλη διαφέρουν τα μάλα!
    Εγώ απλά αδιαφορώ τις περισσότερες φορές όταν συμβαίνει κάτι ανάλογα με τις 3 κατηγορίες που έχεις. Αλλά μην ξεχνάμε πως κάθε κοτέτσι έχει και τον κόκορα-γαμίκουλα της ιστορίας…κάτι στο οποίο μεταμορφώνομαι όταν τελικά το θέμα ξεφτυλιστεί!

  3. Ο/Η Newton λέει:

    Και μάλιστα υπάρχουν τόσες πολλές «κότες» που όταν βρεις έναν «κανονικό» σχεδόν αδυνατείς να το πιστέψεις!

  4. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Αόρατη Μελάνι

    Χαχα, δεν ήταν καν γκόμενος, φαντάσου!!!

    Gi Gaga Kouni Beli

    Ε η αδιαφορία είναι γενικά η καλύτερη λύση, άμα ο άλλος είναι στόκος τι να κάνεις;; Αλλά εντάξει μερικές φορές είναι τόσο ό,τι να’ναι αυτά τα άτομα που σου έρχεται να τους χώσεις το κεφάλι σε λόφους κοπριάς :p.

    Πάντως είναι ένα μάλλον συχνό φαινόμενο από ό,τι κατάλαβα (μετά από έρευνα βεβαίως βεβαίως) και δεν αναφέρομαι μόνο σε αρσενικά αλλά και σε θηλυκά κοτόπουλα (εντάξει αυτά δεν θέλουν να σε κάνουν να ανοίξεις τα πόδια – συνήθως – αλλά όλο και κάτι θέλουν).

  5. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Χαχα Νewton πίστεψέ με, όταν βρίσκω κάποιον «κανονικό» (και ας σημειώσω ξανά πως δεν αναφέρομαι μόνο σε γκόμενους αλλά και σε φίλους – ή άτομα που θα ήθελα να ήταν φίλοι αλλά προφανώς δεν το έχουν το άθλημα) το καταλαβαίνω σχετικά γρήγορα πλέον και το πιστεύω μια χαρά!!! Απλά όντως υπάρχουν τόσες πολλές κότες που έχει καταντήσει αηδία το θέμα..

  6. Ο/Η Newton λέει:

    Μα ακριβώς εκεί αναφέρομαι! Θα μπορούσα να σου αναπτύξω μια τεράστια θεωρία για τις σχέσεις των ανθρώπων (περί φιλίας ή γκομενικές) και για το τι είδους άνθρωποι υπάρχουν γύρω μας, αλλά θα πάρει πολύ χρόνο. Εν τάχει θα σου πω ότι για φτάσεις στο σημείο να αναγνωρίζεις τα άτομα με τα παραπάνω χαρακτηριστικά που ανέφερες (και κάποια άλλα πολύ σημαντικά) θα πρέπει εσύ ο ίδιος/α να σπάσεις το φράγμα της στασιμότητας του εγκεφάλου που έχει ο μέσος άνθρωπος. Πρέπει, δηλαδή, να είσα ένα σκαλί πιο πάνω από όλους αυτούς ώστε να ξεχωρίσεις τον όμοιό σου. Σημειωτέων, ο άνθρωπος «κότα» ποτέ δεν πρόκειται να καταλάβει καμία διαφορά!

  7. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Newton

    Αν βρεις πάντως χρόνο και δεν βαριέσαι στείλε καμιά μεγαλύτερη ανάλυση, είτε ως σχόλιο είτε σε mail, μ’αρέσει να ακούω τις απόψεις των άλλων για τις συμπεριφορές και τις σχέσεις (ναι μάλλον θα ήθελα να σπουδάσω και ψυχολογία μέσα σ’όλα τ’άλλα)🙂

    Πάντως στο θέμα της αναγνώρισης, καμιά φορά αρκεί να έχεις πετύχει 1-2 περιπτώσεις και μετά απλά αναγνωρίζεις τα συμπτώματα και κρατάς μια πιο επιφυλακτική στάση απέναντι σε κάποια άτομα που τα παρουσιάζουν. Κι εντάξει προφανώς για να τους κατακρίνουμε δεν κάνουμε κι εμείς τα ίδια😉. Σίγουρα πάντως ο άνθρωπος κότα δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβει τίποτα, άστα να πάνε…

  8. Ο/Η Newton λέει:

    Βασικά εγώ δεν είπα ότι κατακρίνω κάποιον. Ίσα ίσα που συναναστρέφομαι με πολλούς ανθρώπους καθημερινά και αναγκάζομαι να προσαρμόζομαι στην ευστροφία τους χωρίς να παρεξηγώ κανέναν. Απλά από μια φάση και μετά μπορείς και κατατάσεις τον καθένα σε κάποιο επίπεδο. Τέλος πάντων θα σου στείλω ένα mail αυτές τις μέρες για σου εξηγήσω καλύτερα τις σκέψεις μου. Δεν τα πηγαίνω και πολύ καλά με τον γραπτώ λόγο, όσο με τον προφορικό, και εύχομαι να γίνω κατανοητός και να μην με περάσεις για τρελό:)!
    Για αρχή ρίξε μια ματιά εδώ http://thessalotipota.blogspot.com/2008/09/blog-post_18.html

  9. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Χαχα, όχι μην ανησυχείς, δεν πρόκειται να σε περάσω για τρελό. Και δεν εννοούσα πως εσύ τους κατακρίνεις. Για μένα μιλούσα, ήθελα να πω πως αφού τους κατακρίνω προφανώς προσπαθώ να μην κάνω το ίδιο🙂

    Και ναι τους κατακρίνω (μερικούς) γιατί βαρέθηκα να ψάχνω δικαιολογίες για τις βλακείες των άλλων, ας ψάξουν μόνοι τους (ή ακόμα καλύτερα ας σταματήσουν να κάνουν βλακείες)… Δεν το θεωρώ θέμα ευστροφίας αλλά κατινιάς και δειλίας σε κάποιους και σίγουρα δεν τους βάζω όλους στο ίδιο τσουβάλι, υπάρχουν περιπτώσεις και περιπτώσεις… Αυτές στις οποίες αναφέρομαι στο άρθρο είναι οι καμένες περιπτώσεις😉

  10. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Αααααααα, το άρθρο σου θα το διαβάσω σύντομα και θα επανέλθω.

  11. Ο/Η aeroxeimarros λέει:

    Κατ αρχήν, στη Σαλόνικα έχουμε και δικέφαλες κότες, διπλά ανόητες……:)

    Γράφεις: «..Μερικοί είναι οκ, μερικοί είναι γαμάτοι, μερικοί είναι βασανισμένοι και χρειάζονται πραγματικά κατανόηση, μερικοί είναι απλά δειλές κότες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα όπως είναι….»

    Μερικοί δεν είναι τίποτα από τα παραπάνω, αλλά είναι εξαιρετικοί άνθρωποι!

  12. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Ε ας τους βάλουμε στην κατηγορία των γαμάτων λοιπόν😉

  13. Ο/Η Ocean Soul λέει:

    Κάτι λιγάκι άσχετο με το άρθρο σου (το οποίο με βρίσκει πάρα πολύ σύμφωνη btw.. :p), μόλις πριν λίγο έμαθα κάτι σχετικά με τον στίχο των Killers «Are we human or are we dancers?» που με προβλημάτιζε κι εμένα.😛 Οπότε θυμήθηκα ότι υπάρχουν κι άλλοι με την ίδια ανησυχία..

    Ίσως το έχεις ακούσει ήδη, είναι ενδιαφέρον πάντως.. Είναι εμπνευσμένο απ’ τον συγγραφέα Thompson που υποστήριζε πως η Αμερική ανατρέφει γενιές άβουλων χορευτών!

    Αν και δεν καταλάβαινα πώς ακριβώς θέτει το δίλημμα πάντα με γοήτευε να επιλέγω τους dancers, τώρα μάλλον προτιμώ να είμαι human.😛

  14. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    @Ocean Soul

    Ναι το είχα διαβάσει κάποια φάση που έψαχνα να δω τί σκατά θέλει να πει ο ποιητής.. Είχα βρει ένα φόρουμ και είχαν «πλακωθεί» για την ερμηνεία. Παρόλο που κάποιος έβαλε σύνδεσμο σε συνέντευξη του τραγουδιστή που εξηγούσε πως προέκυψε το τραγούδι αυτοί συνέχισαν να μαλώνουν. Άμα έχει όρεξη για καυγά ο άνθρωπος… (ε άσχετο αλλά μου είχε κάνει εντύπωση η ευκολία με την οποία αγνοούσαν τα δεδομένα!! και τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει…)

  15. Ο/Η Ocean Soul λέει:

    Ο ηλίθιος είναι αήττητος. :p

  16. Ο/Η Kristie λέει:

    Είσαι φοβερή!!!!Μακάρι να το είχα διαβάσει νωρίτερα αλλά πάλι ίσως άμα δεν πάθεις δεν μαθαίνεις το ίδιο καλά….:-)

  17. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Χεχε Ocean Soul έχεις δίκιο.

    Ειδικά όσο πιο πολύ ασχολούμαι με το ίντερνετ και τα ιστολόγια κατανοώ πως μερικοί είναι καμένες περιπτώσεις και όχι μόνο στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα αλλά είναι ικανοί να σου λένε για πάντα πως τα μήλα είναι τετράγωνα κι ας έχεις 1000 στρογγυλά μήλα μπροστά σας και κανένα τετράγωνο😉

    Kristie

    Βρε που χάθηκες εσύ; Ελπίζω να μην ήταν πολύ άσχημη η εμπειρία σου. Αλλά ναι, από τα λάθη μας μαθαίνουμε…

    Βέβαια τίποτα δεν έχει σημασία, ο καιρός πλησιάζει κι όσο το σκέφτομαι απλά χαζοχαίρομαι😉

  18. Ο/Η Kristie λέει:

    Διακοπούλες αλλά είμαι και πάλι εδώ!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s