Newsfeed

Καλημέρα!!! Δεν τρελαίνομαι να γράφω για πολιτική στο ιστολόγιο αλλά αποφάσισα σήμερα να έχει ενημέρωση (αντικειμενική και ξεκάθαρη όπως πάντα – μπαααα :p) οπότε θα σκάσουν και λίγα πολιτικά:

  1. Άκουσα το πρωί στην τηλεόραση πως ο πρωταρχικός στόχος της ΝΔ είναι να μην έχει αυτοδυναμία το ΠΑΣΟΚ. ΜΠΡΑΒΟ!!! Γιατί για μια στιγμή σκέφτηκα ότι ο στόχος τους θα μπορούσε να ήταν να διορθώσουν καμιά από τις μαλακίες που έχουν κάνει μπας και αρχίσει να λειτουργεί έστω και λιγουλάκι κάτι σ’αυτή την χώρα. Αλλά όχι, μπορείτε να συνεχίσετε να κοιμάστε ήσυχοι. Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Συνεχίζουν να έχουν την χώρα χεσμένη όπως πάντα….

    Ο Joaquin Cortes είναι καλέ! (βλ. παρακάτω)

    Ο Joaquin Cortes είναι καλέ! (βλ. παρακάτω)

  2. Η Παπαρήγα είπε πως για τις φωτιές φταίει η ΝΔ και πως και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εκμεταλλεύονται πολιτικά το ζήτημα. Έεεεελα;; Ρε αυτή έχει perception πεντάρι χαλαρά (ααααααααα, όσοι δεν παίζετε vampire λυπάμαι πολύ, να το αρχίσετε…). Βέβαια πρέπει να πω πως άμα ακούω κόμμα να κατηγορεί άλλο κόμμα πως εκμεταλλεύεται σκάνδαλα κι ιστορίες για πολιτικούς σκοπούς τσαντίζομαι! Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα και λύσεις δεν προτείνει κανείς, αμάν πια!! Μα ποιος τους ακούει ήθελα να ήξερα;;; Ποιος τους ακούει και πάει και τους ψηφίζει;; Επίσης η Παπαρήγα ας βγάλει την κασέτα, έχω βαρεθεί…
  3. Στο ΠΑΣΟΚ τρίβουν τα χέρια τους με χαρά εντωμεταξύ. Και καλά κάνουν δηλαδή γιατί θα τους ψηφίσουν πολλοί. Τώρα με ποια λογική θα τους ψηφίσουν βέβαια δεν μπορώ να καταλάβω. Γιατί – εκτός κι αν κουφάθηκα ή έχασα πολλά επεισόδια – εκτός από το να κατηγορούν την ΝΔ και να φωνάζουν πως αυτοί θα τα είχαν κάνει καλύτερα δεν έχω ακούσει καμιά σοβαρή πρόταση για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε κατάστασης…
  4. Τα υπόλοιπα κόμματα λέω να μην τα θάψω σήμερα. Όχι ότι τα συμπαθώ φυσικά αλλά τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου και βαρέθηκα ήδη με τους καραγκιόζηδες οπότε πάμε σε κάτι πιο ενδιαφέρον:

    joaquin_cortes

    Όχι δεν εννοούσα αυτό πιο ενδιαφέρον, εννοούσα το επόμενο θέμα!! Τσ τσ τσ...

  5. Από αύριο θα ισχύει πάλι ο δακτύλιος!! Γιούπιιιιιιιιιιιι!! Rejoice my friends!! Καλά προσωπικά δεν με νοιάζει και πολύ γιατί δεν έχω τουτού κι αν είχα σιγά μην κατέβαινα κέντρο με αμάξι (είπαμε τρελή τρελή αλλά όχι και σε τέτοιο σημείο…). Απλά είπα να το πω κι αυτό.
  6. Ας μείνουμε στα των επικοινωνιών, ξανάνοιξε το τμήμα του τρένου Νέα Ιωνία-Ειρήνη!! Κι εδώ περιμένω να δω κύματα χαράς κι ευτυχίας γιατί παρόλο που δεν πάω προς τα εκεί συχνά εεεεεεεεε ήταν εκνευριστικό τόσο καιρό χωρίς τρένο. Αυτό σε συνδυασμό με το ότι θα ξανανοίξει σε λίγες μέρες το τμήμα Εθνική Άμυνα – Αεροδρόμιο με σώζει. Εξαρτάται από το πόσες θα είναι αυτές οι λίγες μέρες βέβαια. Γιατί μπορεί να είναι και 365, μ’αυτούς ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά ναι, έχω πώρωση με τα τρένα και το μετρό, τι να κάνουμε; Κι επίσης θα έρθει μια Κινέζα φίλη μου το Σάββατο και πρέπει να πάω να την μαζέψω από το αεροδρόμιο οπότε θα με βόλευε άπειρα αν λειτουργούσαν τα πάντα και πήγαινα χαλαρά….
  7. Και πάμε στα καλλιτεχνικά: Θα έρθει ο Joaquin Cortes. Εντάξει, όχι ο πιο όμορφος Joaquin που έχω γνωρίσει, αλλά καλός είναι μωρέ. Θέλω να πάω. Αν και θα ήθελα να δω το De amor y Odio, μια παράσταση του 2004 αλλά αυτή η χρονομηχανή ακόμα να γίνει, δεν ξέρω που έχει σκαλώσει η όλη υπόθεση… Και ναι φυσικά και έχει μόνο δικές του φωτογραφίες στο άρθρο, τι θέλατε να βάλω, την Παπαρήγα, τον Κωστάκη  ή τους σταθμούς του μετρό;;;  Α ξέχασα, 14 Σεπτέμβρη έρχεται στο Καλλιμάρμαρο…

    Εντάξει τελευταία.. Είναι και καλλιτεχνική αυτή..

    Εντάξει τελευταία.. Είναι και καλλιτεχνική αυτή..

  8. Θα έρθει και η Vanessa Mae, 24 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδιο. Αχ και σ’αυτή θέλω να πάω, το βιολί είναι το αγαπημένο μου όργανο. Δεν ξέρω όμως, αυτή η ληστεία τράπεζας που οργανώνουμε έχει κάτι ατέλειες και κολλάω λίγο να την πραγματοποιήσω. Άλλο τρόπο να πάω σ’όλες αυτές τις συναυλίες που θέλω δεν έχω βρει.. Δηλαδή έχω βρει 1-2 αλλά λέω να μην τους αναλύσω τώρα. Εντάξει, θα βάλω και μια φωτογραφία από το Βανεσσάκι, γιατί είναι και θεά και σέβομαι το αντρικό κοινό μας.
Καλή ε; Φανταστείτε τη να παίζει και βιολί....

Καλή ε; Φανταστείτε τη να παίζει και βιολί....

Τέλος οι ειδήσεις για σήμερα. Μπορεί να επανέλθουμε κάποτε με περισσότερα νέα από την επικαιρότητα (μπορεί και όχι, θα δείξει)…

Advertisements

Άνθρωποι και Κότες

Μέσα σ’όλες τις μελέτες των ανθρώπινων συμπεριφορών που διεξάγουμε τις τελευταίες δεκαετίες (υπερβολή, να πω πενταετίες καλύτερα;; γιατί δεν ζω και πολλές δεκαετίες… ), έχουμε καταλήξει σε διάφορα συμπεράσματα τα οποία αποφάσισα να παρουσιάζω που και που στο ιστολόγιο μου, για να σας δώσω μερικές πληροφορίες για τον τρόπο που λειτουργεί το ζώο που ονομάζεται άνθρωπος (και πώς να το αντιμετωπίζετε).

Σήμερα θα δούμε μια έρευνα για τους ανθρώπους και τις κότες (υπάρχει άλλη μια έρευνα για τους Μαλακομαγνήτες, δημοσιευμένη στο ιστολόγιο του αγαπητού Gi Gaga Kouni Beli).

Άνθρωποι και Κότες

Αυτό το άρθρο δεν είναι εμπνευσμένο από το (μεγάλο) έργο του Στάινμπεκ, το Άνθρωποι και Ποντίκια (το τι κλάμα είχα ρίξει δεν περιγράφεται), ούτε από το μυστηριώδες τραγούδι των Killers, Are we humans or are we dancers (το τι γέλιο έχουμε ρίξει προσπαθώντας να το ερμηνεύσουμε δεν περιγράφεται). Όχι αγαπημένοι μου αναγνώστες! Αυτό το άρθρο είναι βγαλμένο από την ζωή (ενώ όλα τα άλλα είναι από κάπου αλλού :p) και εμπνευσμένο από κάτι διαλόγους με κάποιους φίλους…

Είναι μάλλον τυχερά μερικά άτομα, γιατί έχω μια παιχνιδιάρικη διάθεση η οποία με οδηγεί στο να λέω μαλακιούλες αντί να τους ξεχέζω πατόκορφα.

Γιατί φίλτατοι αναγνώστες (και δεν απευθύνομαι σ’όλους τους αναγνώστες, μόνο στους πραγματικά φίλτατους – ξέρουν αυτοί ποιοι είναι – οι άλλοι να πάτε να πνιγείτε – κι αυτοί ξέρουν ποιοι είναι), υπάρχουν άνθρωποι και υπάρχουν και κότες. Και δεν αναφέρομαι στα συμπαθέστατα πτηνά που μας προμηθεύουν με αυγά – τα οποία μ’αρέσουν πολύ πρέπει να σας πω. Όχι, αναφέρομαι στους ανθρώπους κότες που έχουν μερικά πολύ ξεκάθαρα (και τραγικά ενοχλητικά) χαρακτηριστικά:

1ον: Το βασικότερο ίσως χαρακτηριστικό τους είναι ότι θα σου μιλήσουν πολύ όμορφα, πάρα πολύ όμορφα και θα χρησιμοποιήσουν διαφόρων ειδών κολακείες (άσχετα με το αν ισχύουν αυτά που σου λένε για σένα ή όχι…). Θα το κάνουν αυτό γιατί κάτι περιμένουν από εσένα και συνήθως περιμένουν να τους κάτσεις (ας είμαστε ειλικρινείς, μεγάλα παιδιά είμαστε ε;).

Κότες λοιπόν γιατί δεν έχουν τα κότσια να σου πουν στα ίσια τι θέλουν, αλλά προσπαθούν να σε εντυπωσιάσουν και να βρουν το κουμπί σου – σε ποιο σημείο δηλαδή ο εγωισμός σου κολακεύεται τόσο ώστε να σου επιτρέψει να ανοίξεις τα πόδια σου… (Στα πλαίσια της αντικειμενικότητας – που τόσο λατρεύω – πρέπει να πω εδώ βέβαια πως βρίσκουν και τα κάνουν.. γιατί εντάξει πες να την πατήσεις μια φορά, ε τι στο καλό, μετά πρέπει να μάθεις και να τους αποφεύγεις…)

2ον. Το δεύτερο βασικότερο χαρακτηριστικό των ατόμων αυτών είναι πως ενώ σε κολακεύουν όπως περιγράψαμε παραπάνω, σε κάποιους τρίτους βγάζουν το χρυσό φτυάρι και σε θάβουν ασύστολα… Εντάξει κάποιες φορές ίσως όχι και ασύστολα, αλλά πάντως λένε βλακείες που δεν ισχύουν. Και τις λένε για 2 λόγους. Για να δικαιολογήσουν το ότι δεν φαίνεται να τους θαυμάζεις και να τους θεωρείς σούπερ-ουάου τρομερά άτομα και γιατί φοβούνται ότι μπορεί να συμπαθήσεις κανέναν άλλον περισσότερο από αυτούς – οπότε θεωρούν καλό να διαδίδουν ηλίθιες φήμες μπας και σε αντιπαθήσουν όλοι οι άλλοι και δεν έχεις κανέναν να συμπαθήσεις.

Κότες λοιπόν γιατί σε θάβουν πίσω από την πλάτη σου ενώ αν έχουν κάτι θα έπρεπε να το πουν μπροστά σου. Αλλά όταν αυτά που λένε είναι ανυπόστατα δεν μπορούν να το πουν μπροστά σου εδώ που τα λέμε γιατί τους κολλάς στον τοίχο για πλάκα και δεν έχουν τι να πουν.

3ον. Ποτέ δεν παραδέχονται ότι έκαναν λάθος. Ακόμη κι όταν λένε συγνώμη δεν το εννοούν απλά το λένε γιατί έχουν κάτι να κερδίσουν (βλ. νούμερο 1).

Κότες λοιπόν, γιατί ψάχνουν συνεχώς δικαιολογίες για τα λάθη τους και γιατί λένε συγνώμες που δεν εννοούν απλά για να αποφύγουν συζητήσεις στις οποίες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν.

Ίσως υπάρχουν 1-2 ακόμα τυπικά χαρακτηριστικά τους αλλά νομίζω πως αυτά είναι τα 3 βασικά. Όταν συναντάτε τέτοια άτομα πολυαγαπημένοι μου αναγνώστες καλό θα ήταν να φεύγετε με ελαφρά πηδηματάκια.

Συνήθως δεν είναι κακά, όχι, απλά ήταν άτυχα στην ζωή τους και δεν κατάφεραν να γίνουν αυτό που θα ήθελαν να είναι οπότε προσπαθούν να ξεγελάσουν τον εαυτό τους και τους άλλους… Αυτό όμως τους οδηγεί στο να εθελοτυφλούν και έτσι να χάνουν κάθε πιθανότητα βελτίωσης (γιατί κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι μπορούμε και πρέπει να αλλάζουμε, εξέλιξη ονομάζεται νομίζω…). Ίσως μάλιστα με λίγη βοήθεια να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της μαλακίας στον οποίο έχουν παγιδευτεί και να μπορέσουν να γίνουν επιτέλους αυτό που θέλουν (ή κάτι τέτοιο στο περίπου).

Το θέμα όμως είναι πως αυτά τα άτομα είναι συνήθως σαν συναισθηματικά βαμπίρ. Εντάξει, μην βγείτε με τις πρόκες και τα ξύλα στους δρόμους, συναισθηματικά είπαμε, δεν θα σας φάνε στα αλήθεια. Θα σας εξαντλήσουν όμως.

Και εδώ έρχεται η μεγάλη ερώτηση: Μπορείτε να τους αντέξετε; Έχετε τον χρόνο και τις ψυχικές δυνάμεις που πρέπει να καταβληθούν για να τους βοηθήσετε ή απλά στο τέλος θα σας σαλέψει από την πολλή προσπάθεια; Αν δεν μπορείτε φίλοι μου τρέξτε μακριά, δεν μας όρισε άλλωστε κανένας σωτήρες του κόσμου, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δεχόμαστε τα πάντα… Αν πάλι θεωρείτε πως μπορείτε, τότε καλή σας τύχη.

Και ναι, είμαι αυστηρή. Προσπαθώ πάντα πριν κρίνω κάποιον να «περπατήσω στα παπούτσια του». Δεν λέω πως το καταφέρνω φυσικά γιατί δεν είναι κι εύκολο. Αλλά προσπαθώ να ζυγίσω τις καταστάσεις που έχουν οδηγήσει στην σημερινή προσωπικότητά του και στους λόγους που μπορεί να προκαλούν την συγκεκριμένη (απεχθέστατη) συμπεριφορά του.

Ε αλλά ας μην το παρακάνουμε κιόλας. Κάποια στιγμή οι δικαιολογίες για όλους τελειώνουν. Και τότε φαίνεται αυτό που πραγματικά είναι. Μερικοί είναι οκ, μερικοί είναι γαμάτοι, μερικοί είναι βασανισμένοι και χρειάζονται πραγματικά κατανόηση, μερικοί είναι απλά δειλές κότες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα όπως είναι. Όλοι περάσαμε δυσκολίες, όλοι έχουμε ιστορίες να πούμε, όλοι έχουμε ένα παρελθόν που σέρνεται πίσω μας άλλοτε απαλά κι άλλοτε βαρύ σαν αμόνι, αλλά δεν μπορεί αυτό να αποτελεί δικαιολογία για να θεωρούμε τον εαυτό μας υπεράνω των άλλων. Όποιος δεν μπορεί να κάνει την αυτοκριτική του ας είναι για πάντα δέσμιος των αδυναμιών και των λαθών του κι ας αναρωτιέται μονίμως γιατί οι άλλοι είναι τόσο «κακοί», «μικρόψυχοι», «κατώτερου επιπέδου» από αυτόν και συχνά «αδιάφοροι» προς αυτόν και δεν τον καταλαβαίνουν.

Transmetropolitan

Βρήκα τον καινούριο μου έρωτα κι ονομάζεται Spider Jerusalem!! Ναι καλέ, έχω ενθουσιαστεί τόσο που αποφάσισα να κάτσω να γράψω άρθρο παρά τον κίνδυνο για την ψυχική μου υγεία (όταν λέμε το pc δεν την παλεύει το εννοούμε…).

Ο Spider :) :)

Ο Spider 🙂 🙂 (ναι τα γυαλιά κάνουν θραύση..)

Λοιπόν ο Spider δεν είναι αυτό ακριβώς που ονομάζουμε ερωτεύσιμος τύπος, μάλλον δεν είναι ούτε καν γοητευτικός, είναι όμως αποφασισμένος να πει την αλήθεια, να φωνάξει την αλήθεια μέχρι να αναγκαστούν να τον ακούσουν όσοι επιλέγουν να την αγνοούν. Κι έχει ένα κάποιο στυλ μέσα στους ωμούς του τρόπους και στις ελαφρώς τραβηγμένες μεθόδους του…

Έχοντας γνωρίσει μεγάλη επιτυχία σαν δημοσιογράφος αλλά και σαν συγγραφέας έχει αποφασίσει να εξαφανιστεί από τον κόσμο. Σιχαίνεται την δημοσιότητα, σιχαίνεται τους οπαδούς του και γενικά σιχαίνεται τα πάντα στην πόλη από ό,τι φαίνεται…

Περνάει πέντε ήρεμα χρόνια αποκομμένος από τον κόσμο σε μια καλύβα σ’ένα βουνό αλλά ο εκδότης του αποφασίζει να τον «ταράξει» ξανά, όταν του ζητάει να του δώσει τα 2 ακόμη βιβλία που του χρωστάει από το παλιό τους συμβόλαιο.

Ο Spider όταν ήταν στο βουνό. Μα δεν μοιάζει με τον Alan Moore;;;

Ο Spider όταν ήταν στο βουνό. Μα δεν μοιάζει με τον Alan Moore;;;

Ε; Δεν μοιάζουν;;;

Ε; Δεν μοιάζουν;;; (Ο Alan Moore για όποιον δεν το κατάλαβε...)

Ανήμπορος να γράψει στο βουνό, ο Spider αναγκάζεται να γυρίσει πίσω στον εφιάλτη του. Όμως μέσα στην γκρίνια και την μιζέρια που τον διακατέχει βρίσκει στην πόλη αυτό που υπήρχε πάντα εκεί. Ζωντάνια! Πιάνει δουλειά ως δημοσιογράφος για να εξασφαλίσει τα προς το ζην και ανακαλύπτει εκ νέου τα – όχι και τόσο ευχάριστα – μυστικά της πόλης.

Μαζί του βλέπουμε κι εμείς πως οι δημοσιογράφοι μπορούν να κατευθύνουν την κοινή γνώμη, πως οι μόδες μπορεί να γίνουν καταστροφικές συνήθειες, πως ο κόσμος πολύ συχνά προτιμά να μην ξέρει αλλά και πως αν τύχει και μάθει μπορεί να προκαλέσει σημαντικές αλλαγές αντιδρώντας, πως η τηλεόραση καίει τα εγκεφαλικά μας κύτταρα και δημιουργεί υποταγμένους καταναλωτές και φυσικά πως οι θρησκείες ξεζουμίζουν τους ανθρώπους από κάθε ίχνος αξιοπρέπειας και ικανότητας κριτικής σκέψης.

Απολαύστε:

(Περιγράφοντας βίαιες σκηνές καταστολής μιας πορείας):

«I’m sorry. Is that too harsh an observation for you? Does that sound too much like the Truth?

Fuck you.

If anyone in this shithole city gave two tugs of a dead dog’s cock about Truth, this wouldn’t be happening…»

Transmetropolitan_SpiderJerusalem

(Ακολουθούν περισσότερες βίαιες περιγραφές, με την αστυνομία να έχει ξεφύγει από τον έλεγχο εδώ και ώρα..)

«Enjoying this? You like the way I describe disgusting shit happening to people you probably walked past in the street last week? Good. You earned it. With your silence.»

(Κι αφού τα χώνει στην αστυνομία, το κράτος και σε πολλούς άλλους):

«You must like it when people in authority they never earned lie to you.»

Μα δεν είναι σαν να περιγράφει την Ελλάδα;;;!!;;;

Και πάμε και στην θρησκεία. Είναι σ’ένα μέρος όπου υπάρχουν αντιπρόσωποι από διάφορες θρησκείες, για ό,τι ανοησία μπορείτε να φανταστείτε – υποτίθεται πως στην εποχή του κάθε ώρα ξεφυτρώνει και μια νέα θρησκεία. Και πιάνει μια «κουβέντα» με έναν από αυτούς (αφού έχει ξεφτιλίσει έναν άλλο προηγουμένως):

«Yeah. I’m calling your “faith” bullshit. This man (για έναν κακομοίρη που περνούσε κι έκατσε να ακούσει το κήρυγμα) needs medical help if he can’t get through his life without something invisible to believe in.

Thieves, the goddamn lot of you! Thieves and leeches. Fucking vampires sucking the will from people whose only goddamn crimes were to be frightened and tired. And you don’t’ help them! You don’t listen to them! They get no truth from you! All you do is scare them with stories of something that doesn’t exist!»

Πρέπει να πάρω τον 2ο τόμο…

Ο πρώτος τόμος

Ο πρώτος τόμος

*Το Transmetropolitan είναι δημιουργία του Warren Ellis, σχεδιασμένο από τον Darick Robertson. Έχουν κυκλοφορήσει 60 τεύχη τα οποία συγκεντρώνονται σε 10 τόμους. Τα γεγονότα που περιγράφονται παραπάνω προέρχονται από τον πρώτο τόμο, Transmetropolitan: Back in the street, εκδόσεις Vertigo. Α, έχει και πρόλογο από τον Garth Ennis 🙂

Φωτιά και φωτιές…

Πάντα μου άρεσε η φωτιά, δεν ξέρω γιατί αλλά πάντα ήταν το αγαπημένο μου στοιχείο… Από μικρή δηλαδή χάζευα τζάκια, κεριά (και είχα και την μανία να βάζω τα χέρια μου πάνω στην φλόγα – στα κεριά όχι στα τζάκια…) και γενικά την βρίσκω απόλυτα μαγευτική… Δεν συνειδητοποιούσα πως είναι και τόσο επικίνδυνη και σίγουρα παλιότερα δεν μου περνούσε από το μυαλό πως κάποια στιγμή θα την φοβόμουν…

Δεν υπάρχει λόγος να αναλύσω την κατάσταση, καίγονται πολλά μέρη, κάηκαν δάση, σπίτια, κινδύνεψαν άνθρωποι κλπ, τα κλασσικά που συμβαίνουν κάθε χρόνο – για περαιτέρω πληροφορίες για τις περιοχές που καίγονται ή/και απειλούνται υπάρχουν διάφοροι ειδησεογραφικοί ιστότοποι που λένε τα πάντα αναλυτικά και έχουν και συνεχείς ενημερώσεις.

Αυτό που θα ήθελα να σχολιάσω είναι η επίσης κλασσική αντίδραση: όπως και κάθε χρόνο οι φωτιές προκάλεσαν έκπληξη, οργή και υποσχέσεις για την αναζήτηση και την τιμωρία του υπεύθυνου.

Ποιος είναι υπεύθυνος όμως;

Ευθύνες

Ναι θα το πω το κλισέ μου για άλλη μια φορά αλλά υπεύθυνοι είναι πάαααρα πολλοί.

Πρώτον, αυτός φυσικά που ξεκινά την φωτιά. Ανεύθυνο και ανεγκέφαλο γουρούνι που δεν σκέφτεται στιγμή πως μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ζωές ανθρώπων και φυσικά δεν τον/την ενδιαφέρει καθόλου αν η Ελλάδα γεμίσει τσιμέντο. Ένας άνθρωπος που δεν αγαπάει και δεν εκτιμάει την αξία ενός δάσους έχει σοβαρό πρόβλημα.

Και τώρα πάμε στον δεύτερο υπεύθυνο. Είναι αυτός που δεν αναγνωρίζει το πόσο μεγάλο πρόβλημα έχει ένας εμπρηστής στον εγκέφαλο και τον αφήνει να κυκλοφορεί ελεύθερος. Δεν υπάρχει αυστηρός έλεγχος για πρόληψη και σύλληψη και φυσικά δεν υπάρχουν και αυστηρές ποινές. Το να του κόψουν τα χέρια – που ήταν η πρώτη ποινή που «πετάχτηκε» στο μυαλό μου είναι ίσως λίγο ακραίο, το να τον κλείσουν απλά στην φυλακή (για πάντα;) είναι ίσως κάπως καλύτερο (έχω πρόβλημα με τις φυλακές όμως, θα το αναλύσω αλλού αυτό). Ακόμη καλύτερο θα ήταν να τον έβαζαν να δεντροφυτεύει τις περιοχές, ΟΛΕΣ, μέχρι να ξαναγίνουν δάση. Και να τον είχαν και σε φυλακή βέβαια παράλληλα, επικίνδυνοι άνθρωποι ΔΕΝ πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθεροι, πώς να το κάνουμε τώρα!

Αλλά οι υπεύθυνοι δεν τελειώνουν εδώ. Αντιθέτως ο κατάλογος είναι μακρύς.

Βρε «φίλτατοι» πολιτικοί, ως πότε θα εκπλήσσεστε και θα αναζητείτε τους υπεύθυνους μετά τις καταστροφές; Πριν δηλαδή δεν μπορεί να γίνει κάτι; Μιλάμε για πλήρη ανικανότητα και αδιαφορία σε συνδυασμό με μεγάλη δόση ηθικής σαπίλας.

Γελούσαμε στην Ουαλία με την παράνοια των κατοίκων και των αρχών με τις φωτιές. Θεωρούσαμε πως εκεί έπρεπε να προσπαθήσει πολύ κανείς με ένα φλογοβόλο για να κάψει το δάσος, έβρεχε συνέχεια και τα πάντα ήταν υγρά, πώς να φουντώσουν. Κι όμως ήταν όλα άψογα όσον αφορά την πρόληψη αλλά και την αντιμετώπιση ενδεχόμενης πυρκαγιάς. Δηλαδή δεν έχουν το πρόβλημα που έχουμε εμείς αλλά έχουν πολύ καλύτερη οργάνωση από εμάς (τι πρωτοτυπία).

Εδώ είναι τα πάντα γεμάτα ξερές πευκοβελόνες, οι οποίες στην περίπτωση που δεν το γνωρίζουν οι αρχές (αλλά και οι κάτοικοι κάποιων περιοχών) είναι ΕΥΦΛΕΚΤΕΣ!! Αλλά σιγά μην μπει κανείς στην διαδικασία να τις μαζέψει… Σιγά μην ανοίξουν ειδικές διόδους στα δάση για την περίπτωση φωτιάς (αυτό το είδα στην Γερμανία, άλλη οργάνωση από εκεί), σιγά μην φροντίσει κανείς να αναβαθμιστεί ο εξοπλισμός της πυροσβεστικής και να αυξηθούν και τα οχήματα και οι πυροσβέστες, σιγά μην έχουν προβλέψει για οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει (είμαι σίγουρη πως  υπάρχουν πολλά ακόμα που θα μπορούσαν να γίνουν και δεν τα ξέρω).

Γιατί; Γιατί χρειάζονται χρήματα για όλα αυτά; ΚΑΙ; Μην ακούω αηδίες, λέει κάποιος πως δεν γίνεται να μαζευτούν όλες αυτές οι πευκοβελόνες. Χέστηκα, να τις μαζέψουν μία μία αν χρειαστεί, τι πάει να πει δεν γίνεται; Γιατί δεν γίνεται; Το να καίγεται η Ελλάδα γίνεται δηλαδή; Να ξοδευτούν όσα χρήματα χρειαστούν, τι είναι πιο σημαντικό;

Αυτό ισχύει και για τους κάτοικους βέβαια. Μας έλεγε μια φίλη που μένει στην Πάρνηθα πως οι αυλές των γειτόνων της ήταν γεμάτες με ξερά φύλα και πευκοβελόνες και δεν έμπαιναν στον κόπο να τις μαζέψουν.

Γιατί δεν έχει συναίσθηση ο κόσμος. Μόνο όταν πάθει το κακό αρχίζει να φωνάζει. Και ναι φυσικά και θα τα έβαζα και με τον κόσμο, σιγά μη μου ξέφευγαν. Πρώτον, όταν βλέπεις παράληψη από μεριάς του κράτους αγαπητέ φίλε, και μάλιστα παράληψη που μπορεί να σου στοιχίσει ακριβά πρέπει αφενός να προσπαθήσεις να την διορθώσεις ο ίδιος – ναι καλύτερα να σου βγει λίγο η πίστη και να ξεβολευτείς αλλά να κάνεις κάτι που μελλοντικά μπορεί να βοηθήσει στο να μην καείς (ζώον) – και αφετέρου να πιέσεις το κράτος να κάνει σωστά την δουλειά του. Να πιέσεις όμως = να ξεβολευτείς πάλι, να αφήσεις τον καναπέ και να πιάσεις τα τηλέφωνα, να τρέχεις στα δημαρχία και να τους σπάσεις τα νεύρα μέχρι να βρεις μια άκρη. Παίδεμα; Σίγουρα αλλά έτσι όπως έχουμε κάνει τα πράγματα στην ελλάδα ή θα καούμε (μεταφορικά και κυριολεκτικά) ή θα αντιδράσουμε κάπως. Σωστές αντιδράσεις όμως, όχι πίνω φραπέ όλη μέρα αραχτός και μόλις ενοχληθώ αρχίζω να γκαρίζω σαν γάιδαρος και να ψάχνω το «δίκιο» μου. Ααααααααα, και άμα πας και αγοράζεις φίλτατε άμυαλε παράνομα οικόπεδα σε πρώην δασικές περιοχές επειδή γύρω γύρω έχουν δάσος και σ’αρέσει (ενώ βλέπεις πως ούτε δρόμο δεν έχει και περιμένεις πότε θα πάει ρεύμα προς τα εκεί) ε, όσο να πεις πρέπει να το περιμένεις ότι τον επόμενο χρόνο θα καείς ελαφρώς, δεν θέλει και πολύ μυαλό…

Τέλος ο μεγαλύτερος υπεύθυνος είναι βέβαια το κράτος. Αν ποτέ καμία καμένη δασική έκταση δεν γινόταν οικόπεδο δεν θα υπήρχαν και φωτιές. Είναι τόοοοοσο απλό, αλλά οι πολιτικοί μας δεν μπορούν να το εφαρμόσουν. Βασικά είναι τόσο απλό που δεν έχει νόημα να το συζητάμε καν, όλοι ξέρουμε τι φταίει, όλοι ξέρουμε τι πρέπει να γίνει και απλά δεν γίνεται. Όπως πάντα στην χώρα αυτή…