I’m falling in love with your favourite song…

Αυτές τις μέρες έχω τρελαθεί με 2 τραγούδια και θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας αγαπητοί μου αναγνώστες! Αυτό που μου έκανε εντύπωση και στα δύο είναι ότι όταν τα άκουγα μου προκαλούσαν τρελά κέφια για χορό και γενικά μου δημιουργούσαν μια ιδιαίτερα ευχάριστη διάθεση. Όμως όταν πρόσεξα τους στίχους μου ήρθε ένα κάτι τις σε μελαγχολία, πράγμα που με έκανε να τα λατρέψω ακόμα περισσότερο γιατί αυτός ο συνδυασμός είναι τέλειος…

Mando Diao

Dance with somebody

(μου είπε ένας Σουηδός φίλος μου πως είναι Σουηδοί, α ρε Σκανδιναβία…)

Break your happy home
Learn to sing along
To the music, to the music
Clap your hands and shake
On a summer’s day
To the music, to the music

[Chorus 2x]
I’m falling in love with your favourite song
I’m gonna sing it all night long
I’m gonna dance with somebody
Dance with somebody
Dance, dance, dance

I’m gonna dance with somebody

When you’re all alone
We become your home
We’re the music, we’re the music
When your love’s away
And you feel betrayed
We’re the music, sweet music

[Chorus 2x]
I’m falling in love with your favourite song
I’m gonna sing it all night long
I’m gonna dance with somebody
Dance with somebody
Dance, dance, dance

[30x]
Dance…

[Chorus 4x]
I’m falling in love with your favourite song
I’m gonna sing it all night long
I’m gonna dance with somebody
Dance with somebody
Dance, dance, dance

Empire of the sun

We are the people

We can remember swimming in December,
Heading for the city lights in 1975
We share in each other
Nearer than farther
The scent of lemon, drips from your eyes

We are the people who rule the world
A force running in every boy and girl
All rejoicing in the world
Take me now
We can try

We lived an adventure
Love in Summer
Followed the sun till night
Reminiscing other times of life
For each every other
The feeling was stronger
The shock hit eleven
Got lost in your eyes

I can’t do well when I think you’re gonna leave me, but I know I try
Are you gonna leave me now
Should you be believing now

I can’t do well when I think you’re gonna leave me, but I know I try
Are you gonna leave me now
Should you be believing now

Can you remember and humanize,
It was still where we’d energized,
Lie in the sand and visualize like its 75 again

We are the people that rule the world
A force running in every boy and girl
All rejoicing in the world
Take me now
We can try

I can’t do well when I think you’re gonna leave me, but I know I try
Are you gonna leave me now
Should you be believing now

I can’t do well when I think you’re gonna leave me, but I know I try
Are you gonna leave me now
Should you be believing now

I know everything about you
Know everything about me
Know everything about us x2

I can’t do well when I think you’re gonna leave me, but I know I try
Are you gonna leave me now
Should you be believing now
I can’t do well when I think you’re gonna leave me, but I know I try
Are you gonna leave me now
Should you be believing now x2

Άσχετα και ερωτήσεις (ίσως άσχετες ερωτήσεις)

Καλοκαίρι είναι, βαριέμαι τις πολύ σοβαρές κουβέντες οπότε πάμε σ’ένα «ό,τι να’ναι» άρθρο:

Ερωτήσεις προς δικηγόρους

1. Λοιπόν, ας πούμε ότι κάποιος κατηγορείται για ένα σοβαρό έγκλημα, όχι ότι έκλεψε μια τσίχλα βρε αδερφέ, κάτι σχετικά βαρύ. Λένε λοιπόν στην τηλεόραση «αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 30,000 ευρώ». Τί σκατά σημαίνει αυτό; Ήταν αθώος; Τότε γιατί τα έσκασε τα ευρώ; Ήταν ένοχος; Τότε γιατί κυκλοφορεί ελεύθερος;;;; Δεν ξέρει η δικαιοσύνη με σιγουριά; Δεν είναι και πολύ καλή δικαιολογία αυτή γιατί ούτε τα λεφτά που πληρώνει ο άλλος δικαιολογεί ούτε την ασφάλεια των υπολοίπων εξασφαλίζει…

2. Άμα κάποιος σε απειλεί να σε σκοτώσει τί μπορείς να κάνεις; (όχι δεν με απειλεί κανείς, απλά έχω απορίες κι εγώ σαν άνθρωπος!! Βλέπω πολλές ταινίες). Πρέπει να σε σκοτώσει πρώτα για να γίνει κάτι ουσιαστικό ή μπορείς να το αποφύγεις;

3. Οκ, κατανοώ πως η δικαιοσύνη προσπαθεί απλά (και καλά) να είναι αντικειμενική και ίσως και ψυχρή (όπως το βλέπω εγώ τουλάχιστον). Όταν όμως πάει μια μάνα και χτυπιέται στα δικαστήρια για την κηδεμονία των παιδιών της και τελικά δέχεται να τα παρατήσει για κάμποσα ευρώ δεν θέλει ο δικαστής να της σπάσει το κεφάλι; Την πιστεύει δηλαδή ότι ήθελε τα παιδιά και τα λεφτά είναι μια ηθική αποζημίωση; Πιστεύει ότι αν της έδινε τα παιδιά θα ήταν καλή μάνα; Προσωπικά δεν θα της έδινα ούτε τα λεφτά ούτε τα παιδιά, να πάει να κόψει τον λαιμό της…

Ερωτήσεις περί παιδείας

Μου είπε το ξαδερφάκι μου ότι στο διαγώνισμα των θρησκευτικών έπρεπε να γράψουν το Πιστεύω (μεταξύ άλλων φαντάζομαι). Και θυμήθηκα πως κι εμάς μας μάθαιναν διάφορες προσευχές…

Καλέ όοοχι, ποιος μικρόψυχος είπε ότι κάνουν κήρυγμα και πλύση εγκεφάλου στα σχολεία;;;

Κι εντάξει, δεν θα το δω από αυτή την πλευρά σήμερα, θα το δω από μια άλλη. Γιατί φορτώνουν τα παιδιά με μαλακίες;;;;;; Γιατί πρέπει να ξοδεύουν χρόνο διαβάζοντας πράγματα που τους είναι άχρηστα; Και γιατί πρέπει να ξοδεύουν την μνήμη τους μαθαίνοντας πράγματα που αντικειμενικά σε μισή μέρα θα τα έχουν ξεχάσει;;

Εντάξει, νομίζω αυτά για σήμερα, άμα θυμηθώ τίποτε άλλο θα σας ρωτήσω σε άλλο ποστ… 🙂

Καλή εβδομάδα!!!

Η σημασία της ύπαρξης ή ανυπαρξίας του θεού (του οποιουδήποτε θεού ή θεών!!)

Λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες θα γίνει μεγάλη αποκάλυψη σήμερα εδώ, γι’αυτό δώστε βάση:

Η σημασία της ύπαρξης ή ανυπαρξίας του θεού (του οποιουδήποτε θεού ή θεών!!) είναι μηδαμινή! Για να μην πω μηδενική, ανύπαρκτη…

Ας τα πάρουμε με την σειρά λοιπόν:

Χριστιανικός Θεός

Καταρχάς το να υπάρχει θεός όπως τον περιγράφει ο χριστιανισμός (και πάνω κάτω όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες) είναι αδύνατον. Ε ναι πώς να το κάνουμε, είναι αδύνατον. Το γιατί το έχουν εξηγήσει πολλοί, θα παραθέσω μόνο το άρθρο που έγινε η αφορμή για το άρθρο που διαβάζετε τώρα (τα σχόλια του άρθρου βασικά με ώθησαν στο να γράψω σχετικά αλλά τέλος πάντων):

http://loukritia.wordpress.com/2009/06/27/god-is-impossible/

ένα βιβλίο:

https://iocaste.wordpress.com/2009/01/08/irreligion/

και θα προσθέσω πως ένας τέτοιος θεός θα ήταν πιο μικροπρεπής κι από κάτι σπαστικές κατίνες σε κάτι χωριά. Μα είναι δυνατόν να τσαντίζεται επειδή κάποιος λέει ότι δεν υπάρχει ή επειδή έφαγε λάδι μια μέρα που δεν έπρεπε; Ποιος λογικός (για να μη πω φιλεύσπλαχνος) πατέρας θα έβαζε το αγαπημένο του παιδί σε αιώνια τιμωρία για μια τέτοια μπαρούφα; (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: όσοι χριστιανοί διαφωνείτε απλά γιατί δεν πιστεύετε πως ο χριστιανικός θεός είναι έτσι μην μπείτε στον κόπο να αρχίσετε τις διαμαρτυρίες. Δεν με ενδιαφέρει το πώς έχει φανταστεί τον προσωπικός θεό ο καθένας γιατί αντικειμενικά αυτό δεν είναι χριστιανισμός αλλά άπειρες προσωπικές αιρέσεις. Εδώ μιλάω ξεκάθαρα και ΜΟΝΟ για τις επίσημες θέσεις των επίσημων αντιπροσώπων του συγκεκεριμένου θεού στην γη: των ιερέων και της εκκλησίας και ό,τι γράφεται στην βίβλο).

Οπότε ας αφήσουμε τον χριστιανικό θεό στην άκρη, κι ας εξετάσουμε το ενδεχόμενο ύπαρξης ενός θεού γενικότερα, μιας ανώτερης δύναμης.

Απροσδιόριστος θεός/θεοί/ανώτερη δύναμη:

Ωραία, άντε ας υποθέσουμε πως υπάρχει κάτι τέτοιο. Κάτι απροσδιόριστο και ακατανόητο στο οποίο δεν μπορούμε να δώσουμε συγκεκριμένες ιδιότητες και το οποίο μας έφτιαξε. Υπέροχα! Που υπάρχει αυτό το κάτι τώρα στην ζωή μας; Επηρεάζει έστω και στο ελάχιστο την καθημερινότητά μας; Άμα πέσω από  έναν γκρεμό θα με σώσει; Δεν νομίζω, μάλλον θα γίνω χαλκομανία… Άμα προσευχηθώ σ’αυτό θα κερδίσω το λαχείο; Μάλλον όχι, άμα δεν δουλέψω με βλέπω να ψωμολυσσάω με τις προσευχές μόνο. Άμα δεν πιστεύω σ’αυτό το κάτι θα πέσει κεραυνός να με κάψει; Όχι, απόδειξη ότι ακόμα ζω.

Ε τότε γιατί να το κάνουμε θέμα; Ακόμη κι αν υπάρχει κάτι και απλά μας έφτιαξε και μετά αποσύρθηκε στα βάθη του σύμπαντος και κάνει κάτι άλλο τώρα που δεν έχει σχέση μ’εμάς ή κάθεται και μας κοιτάζει χωρίς να επεμβαίνει στην ζωή μας, τι ΠΡΑΚΤΙΚΗ σημασία έχει για μας αν υπάρχει ή όχι;

Και το κυριότερο, είναι δυνατόν η συζήτηση σχετικά με το αν υπάρχει ή όχι να δημιουργεί  έντονες διαφωνίες; Και αυτές οι διαφωνίες σε μεγάλη κλίμακα να οδηγούν σε «ιερούς» πολέμους; Είναι τρελός ή τυφλός ο κόσμος;;;; Δηλαδή να σκοτωνόμαστε για το αν υπάρχει ή όχι κάτι άυλο που δεν έχουμε δει ποτέ, δεν μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε μαζί του, δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε και δεν μας επηρεάζει με κανέναν τρόπο… Εεεε, ναι, οκ πάρα πολύ λογικό μου ακούγεται (OXI;;)

Τέλος πάντων, αφού πάντως δεν έχω καμία απόδειξη για την ύπαρξη μιας οποιασδήποτε ανώτερης δύναμης προσωπικά δεν πιστεύω πως υπάρχει κάτι. Το ότι έχω 1000 αποδείξεις πως η πίστη σε κάτι τέτοιο οδηγεί σε απίστευτους βαθμούς εκμετάλλευσης, ρατσισμού και μίσους δεν βοηθάει στο να αλλάξω γνώμη. Και όχι το ότι υπάρχει ο κόσμος δεν είναι από μόνο του απόδειξη, έχω ακούσει άλλες 100 θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν την ύπαρξη του κόσμου και ίσως για μένα καμία να μην καταφέρνει να δώσει μια απόλυτα ικανοποιητική απάντηση αλλά σόρυ, ούτε και η ύπαρξη θεού δίνει ικανοποιητική απάντηση!!!

RAMMSTEIN

Νομίζω πως όσο και να το φωνάξω δεν μπορώ να περιγράψω τι γίνεται μέσα στο κεφάλι μου:

Ναι είναι επίσημο πλέον, έχω τα εισιτήρια στα χέρια μου!!

Rammstein – 12 Νοεμβρίου 2009…

….στην Βαρκελώνη!!!!!!!!!!

82 εγκεφαλικά δηλαδή, για τι να πρωτοχαρώ, για τους rammstein (επιτέλους θα τους δω ζωντανά!!), για την Βαρκελώνη (Ισπανία again! Και 3 φορές που έχω πάει Ισπανία εκεί δεν είχα πάει)… Τρελή χαρά και τρελή παρέα επίσης, τώρα την ξέρω την δουλειά, θα μετράμε μέρες ως τότε…

H πρώτη μου αγάπη όσον αφορά τους Rammstein, εντάξει λογικό και αξέχαστο. Η σκέψη ότι θα το ακούσω live με τρελαίνει..

Du Hast

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich
Du hast mich
Du hast mich gefragt
Du hast mich gefragt
Du hast mich gefragt und ich hab nichts gesagt

Willst du, bis der Tod euch scheidet,
Treu ihr sein für alle Tage?

Nein!
Nein!

Willst du, bis der Tod euch scheidet,
Treu ihr sein für alle Tage?

Nein!
Nein!

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich

Du
Du hast
Du hast mich
Du hast mich
Du hast mich gefragt
Du hast mich gefragt
Du hast mich gefragt und ich hab nichts gesagt

Willst du, bis der Tod euch scheidet,
Treu ihr sein für alle Tage?

Nein!
Nein!

Willst du, bis zum Tod der Scheide,
Sie lieben auch in schlechten Tagen?

Nein!
Nein!

Willst du, bis der Tod euch scheidet,
Treu ihr sein….?

Nein!
Nein!

Κάπου εδώ θα χαθώ, είμαι σίγουρη πως θα το πουν (τι σκατά, στην Ισπανία θα είμαστε) και είμαι πραγματικά πολύ ευτυχισμένη προκαταβολικά γι’αυτό…

Te quiero puta

Hey amigos
Adelante amigos

Vamos vamos mi amor
Me gusta mucho tu sabor
No no no no tu corazón
Mucho mucho tu limón

Dame de tu fruta
Vamos mi amor
Te quiero puta
Te quiero puta
Ay que rico

Ay que rico un dos tres
Sí te deseo otra vez
Pero no no no tu corazón
Más más más de tu limón

Querido
Dame de tu fruta
Dame de tu fruta

Vamos mi amor
Te quiero puta
Te quiero puta
Ay que rico

Entre tus piernas voy a llorar
Feliz y triste voy a estar
Feliz y triste voy a estar

Más más más por favor
Más más más sí sí señor
Más más más por favor
Más más más sí sí señor

No me tengas miedo
No te voy a comer
Más más más por favor
Más más más sí sí señor
Sí sí señor

Te quiero puta
Te quiero puta
Dámelo dámelo
Te quiero puta

Δυσκολεύομαι για να μην βάλω όλη την δισκογραφία τους εδώ (ε έχω ενθουσιαστεί λέμε), οπότε άλλα 2 και τέλος γιατί με βλέπω να βάζω μέχρι αύριο…

Keine Lust

Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust

Ich habe keine Lust mich nicht zu hassen
Hab’ keine Lust mich anzufassen
Ich hätte Lust zu onanieren
Hab’ keine Lust es zu probieren
Ich hätte Lust mich auszuziehen
Hab’ keine Lust mich nackt zu sehen

Ich hätte Lust mit großen Tiere
Hab’ keine Lust es zu riskieren
Hab’ keine Lust vom Schnee zu gehen
Hab’ keine Lust zu erfrieren

Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust
Ich hab’ kein Lust
Nein ich hab’ kein Lust

Ich hab’ keine Lust etwas zu kauen
Denn ich hab’ keine Lust es zu verdauen
Hab’ keine Lust mich zu wiegen
Hab’ keine Lust im Fett zu liegen

Ich hätte Lust mit großen Tiere
Hab’ keine Lust es zu riskieren
Hab’ keine Lust vom Schnee zu gehen
Hab’ keine Lust zu erfrieren
Ich bleibe einfach liegen
Und wieder zähle ich die Fliegen
Lustlos fasse ich mich an
Und merke bald ich bin schon lange kalt
So kalt, mir ist kalt…

Ich hab’ keine Lust

Engel

Wer zu Lebzeit gut auf Erden
wird nach dem Tod ein Engel werden
den Blick gen Himmel fragst du dann
warum man sie nicht sehen kann

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

Sie leben hinterm Sonnenschein
getrennt von uns unendlich weit
sie mussen sich an Sterne krallen (ganz fest)
damit sie nicht vom Himmel fallen

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

Erst wenn die Wolken schlafengehn
kann man uns am Himmel sehn
wir haben Angst und sind allein

Gott weiss ich will kein Engel sein

All your mental armor…

Σήμερα η μέρα ξεκίνησε περίεργα (καταραμένο (;;) facebook), συνεχίστηκε περίεργα (ο κόσμος είναι ό,τι να’ναι..) και δεν ξέρω πως θα συνεχιστεί από δω και πέρα. Περίεργα μάλλον…

Και μετά ήρθαν οι Bush. Μεγάλη λατρεία από παλιά, απλά τους ξέθαψα τώρα και μπορώ να πω πως η playlist θα κολλήσει στο mouth για λίγη ώρα.

Gavin Rossdale, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος :)

Gavin Rossdale, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος

Οι Bush δημιουργήθηκαν στο Λονδίνο το 1992 και παίζουν post-grunge (αμάν αυτό το wiki, 500 κατηγορίες μουσικής έχει). Έχουν βγάλει 4 δίσκους:

  • Sixteen Stone (1994)
  • Razorblade Suitcase (1996)
  • The Science of Things (1999)
  • Golden State (2001)

κι έκαναν μεγάλη επιτυχία στην Αμερική. Και στην Ελλάδα θα έλεγα!!

Το πρώτο κομμάτι είναι από τον δίσκο Razorblade Suitcase και σ’αυτή την εκτέλεση ακούγεται στο gcast. ΑΛΛΑ στο βιντεάκι είναι remix το οποίο ακούγεται στην ταινία An american werewolf in Paris και υπάρχει και σε ένα δίσκο με remixes που έχουν βγάλει (Deconstructed – 1997). Ποια εκτέλεση σας αρέσει περισσότερο αλήθεια;

Bush

Mouth

You gave me this
Made me give
Your silver grin
still sticking it in
You have some machine soul machine
Soul of Machine

The longest kiss
Feeling furniture days

Drift madly to you
Pollute my heart; Drain

You have stolen me
broken me
stolen me
broken me

Metal_Mouth_by_SatanInHeels85
All your mental armor drags me down
nothing hurts like your mouth

Your loaded smiles and pretty just deserts
Wish it all for you
So much it never hurts

You have soul machine
Stolen me

all your mental armor drags me down
We can’t breathe when we come around
All your mental armor drags me down
nothing hurts like your mouth

We’d been missing long before
never found our way home
We’d been missing long before
we will found our way

You gave me this
made give

you have soul machine
broken free

all your mental armor drags me down
we can’t breathe when we come around
all your mental armor drags me down
nothing hurts like your mouth

mouth_2_by_Ninjolito

all your mental armor
all your mental armor
and your mouth…

Letting the Cables Sleep

You in the dark
You in the pain
You on the run
Living a hell
Living your ghost
Living your end
Never seem to get in the place that I belong
Don’t wanna lose the time
Lose the time to come

Whatever you say it’s alright
Whatever you do it’s all good
Whatever you say it’s alright
Silence is not the way
We need to talk about it
If heaven is on the way
If heaven is on the way

You in the sea
On a decline
Breaking the waves
Watching the lights go down
Letting the cables sleep

Whatever you say it’s alright
Whatever you do it’s all good
Whatever you say it’s alright
Silence is not the way
We need to talk about it
If heaven is on the way
We’ll wrap the world around it
If heaven is on the way
If heaven is on the way

I’m a stranger in this town
I’m a stranger in this town

loneliness 1

If heaven is on the way
If heaven is on the way
I’m a stranger in this town
I’m a stranger in this town

(απρόβλεπτος ο κόσμος ρε παιδί μου, ξαφνικά η μέρα βελτιώνεται με απίστευτους βαθμούς και μου χαλάει την μελαγχολία των bush.. Τι να ακούσω τώρα;;;;)

Οι εικόνες με τα στόματα είναι από το deviant art εδώ και εδώ.

Καλημέρες!!

Είμαι μες στην καλή χαρά αυτές τις μέρες, με μερικές εξαιρέσεις εκνευρισμού που έχουν σχέση με το προηγούμενο άρθρο.

Όλα ξεκίνησαν από εδώ, όπου ο αεροχείμαρρος είπε να γράψει ένα κείμενο  με γνώμονα την αγάπη και τις ομοιότητες των ανθρώπων κι όχι τις διαφορές. Δεν είναι στόχος μου τώρα να σχολιάσω την προσέγγισή του, κάποιοι μπορεί να διαφωνήσουν μαζί του αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Η διαφωνία είναι καλό πράγμα, η ανικανότητα να διαφωνήσει κανείς κόσμια είναι κακό πράγμα. Οι «διαφωνίες» και οι παρεξηγήσεις συνεχίστηκαν και εδώ, αλλά νομίζω πως πολύ ασχολήθηκα με τοίχους και με τα κόμπλεξ του καθενός – αφήστε που δεν την αντέχω τόση ξυνίλα, δεν τα μπορώ αυτά, θέλω γλυκές καταστάσεις (ναι μ’αρέσουν οι σοκολάτες, τι να κάνω..)

Θα κάνω την αλλαγή λοιπόν τώρα και θα επικεντρωθώ στο άλλο κομμάτι του πρώτου κειμένου που προκάλεσε όλη αυτή την φασαρία. Στην αγάπη!! (πως τα συνδέω έτσι η άτιμη όμως έ;) :p

Αγάπη είναι να είμαι πτώμα και να σκάει η ξαδερφούλα μου (12 χρονών) με το twilight στο χέρι και να μου δηλώνει περιχαρής πως θα μείνει μαζί μου απόψε και έφερε και ταινία να δούμε (ταινία με βαμπιράκια, καλά το τί χαρά ένιωσα, έχει πάρει καλό δρόμο αυτό το παιδί!!) και να καθόμαστε και να χαζογελάμε ως τις 3!!!

Αγάπη είναι να λείπεις 3 χρόνια και να γυρνάς και να είναι σαν να μην άλλαξε τίποτα, να βλέπεις τις φίλες σου και να είναι απλά σαν να είχατε πατήσει το pause και τώρα ξαναρχίζετε από εκεί που είχατε μείνει (περίπου).

Αγάπη είναι να λατρεύεις τον τρόπο που γέρνει το κεφάλι του στο πλάι όταν γελάει.

Αγάπη είναι να είσαι με την κολλητή σου 21 τέλεια χρόνια.

Αγάπη είναι να φεύγει η άλλη κολλητή σου για 20 μέρες και να φρικάρεις γιατί θα σου λείπει.

Αγάπη είναι να σκοτώνεστε ή να χάνεστε με μερικά άτομα αλλά να ξέρεις πως πάντα θα είσαι εκεί και πάντα θα είναι εκεί γιατί μερικές φιλίες δεν χαλάνε βρε παιδί μου με τίποτα.

Αγάπη είναι να σου φτιάχνουν το κέφι στις 2 τα ξημερώματα με μια λεξούλα (και να μην το καταλαβαίνουν κιόλας, βρεεε που πήγε το μυαλό σου :p)

Αγάπη είναι να φεύγεις και να αφήνεις κομμάτια σου πίσω, γιατί ενώ πας σπίτι ήσουν ήδη σπίτι και γενικά άντε βρες άκρη με τα σπίτια…

Η αγάπη είναι χαμόγελα!

Γενικά η αγάπη σε όλες της τις μορφές είναι ωραία, κρίμα που μερικοί δεν μπορούν να την νιώσουν…

Camouflage

Love Is A Shield

Love is a shield,
to hide behind,
love is a field
to grow inside,
and when I sometimes close my eyes
my mind starts spinning round.
Love is a baby
in a mother`s arms,
love is your breath
which makes me warm,
and when I sometimes close my eyes,
my mind starts spinning round.
There is a feeling
that flows through me,
when you are near
you make it real
and we could live for this ideal.
And all the pictures we run through,
seem to be perfect,
seem to be true.
But nothing is quite forever,
especially staying together.
I don`t care now
what comes along,
what counts is us,
no matter what will be,
just this naivety.
The changing words we`re taking in,
seem to be perfect,
seem to win.
But nothing is quite forever,
especially staying together.

Camouflage

Αγαπητό ημερολόγιο: Αυτοκριτική

Δεν μ’άρεσαν ποτέ οι προσδιορισμοί για τον εαυτό μου, πχ δεν είμαι ροκού, μεταλλού ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο επειδή ακούω την συγκεκριμένη μουσική. Γενικά αποφεύγω τους προσδιορισμούς αυτού του είδους επειδή δεν μ’αρέσουν οι περιορισμοί και τα «πρέπει». Γιατί αν ενταχτείς σε κάποια ομάδα, όλοι περιμένουν πως θα έχεις μια συγκεκριμένη συμπεριφορά, συγκεκριμένη ιδεολογία και συγκεκριμένη αντιμετώπιση όσον αφορά διάφορες καταστάσεις. Και ναι μεν έχω μια συγκεκριμένη ιδεολογία αλλά είναι δική μου και δεν έχει «πρέπει» από άσχετους!!

Σχετικά πρόσφατα δέχτηκα όμως τον προσδιορισμό  «άθεη», κι όχι μόνο δεν με ενόχλησε – μόνη μου τον υιοθέτησα – αλλά μ’άρεσε κιόλας για να είμαι ειλικρινής. Μ’άρεσε κυρίως γιατί θεώρησα πως μου ταιριάζει μιας και υποδηλώνει απλά πως δεν πιστεύω σε κάτι! Ακούγεται τόσο απλό! Και το κυριότερο, δεν περιέχει δόγματα, δεν περιέχει «πρέπει» γιατί απλά δεν χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένη ιδεολογία, υποτίθεται πως οι άθεοι δεν είμαστε μια ομάδα με κοινά χαρακτηριστικά, το μόνο κοινό είναι η έλλειψη πίστης στον θεό, άντε και η αγάπη για την γνώση…

Ναι ε; Καλά να πάθω, αφού το ξέρω, οι άνθρωποι δεν είναι πλάσματα εμπιστοσύνης, είτε είναι θρήσκοι, είτε είναι άθεοι, είτε είναι αριστεροί, δεξιοί, παναθηναϊκοί, έλληνες, ξένοι, οτιδήποτε (ναι ναι, μες στην αισιοδοξία είμαι σήμερα)…

Όσο περνάει ο καιρός βλέπω αγαπητοί μου αναγνώστες πως αυτό που νόμιζα μάλλον δεν ισχύει, τουλάχιστον όχι 100%. Πολλοί άθεοι σκέφτονται με παρόμοιο τρόπο βέβαια και από την πλευρά τους όντως δεν υπάρχουν πρέπει. Βλέπω όμως και κάποιους που φανατίζονται με τρόπους παρόμοιους με τους πιστούς. Και ακούω πως ένας άθεος πρέπει να κάνει αυτό, και πρέπει να πιστεύει το άλλο και δεν πρέπει να λέει αυτό, αλλιώς δεν είναι άθεος!! Τι έγινε ρε παιδιά, βγάλαμε κανένα δόγμα αθεΐας και δεν το πήρα χαμπάρι;

Εκτός του ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα της γνώμης του και ο καθένας μιλάει για τον εαυτό του και μόνο, προσωπικά δέχομαι πως οι απόψεις μου είναι εξελισσόμενες! Κάθε μέρα μαθαίνω νέα πράγματα, γνωρίζω νέους ανθρώπους και έχω την ευκαιρία να δω τα πράγματα κι από μια καινούρια οπτική γωνία. Οι απόψεις μπορεί να αλλάξουν κάποια στιγμή, αυτό δεν είναι κακό, είναι εξέλιξη (συνήθως).

Επίσης μπορεί σήμερα να υποστηρίζω κάτι που είναι λάθος, δεν έχω δικαίωμα όμως να κάνω λάθος (είμαι και μικρή σχετικά ακόμα εεεε, μην το ξεχνάμε κι αυτό :p); Να το εξερευνήσω και να δω τι γίνεται; Ο καθένας μπορεί (και πρέπει) να μου πει την γνώμη του, να μου δείξει τον δρόμο που ο ίδιος θεωρεί σωστό, γιατί μόνο έτσι μπορώ να έχω σφαιρικές απόψεις για το κάθε τι, όμως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να προσπαθήσει να μου επιβάλλει κάτι ή να με κράξει επειδή διαφωνούμε, άσχετα με το αν έχω δίκιο ή άδικο. Δηλαδή οκ, έχει το δικαίωμα να με κράξει, αλλά τότε έχω κι εγώ το δικαίωμα να τον γράψω γιατί δεν θα μ’αρέσει ο τρόπος του και γιατί το κράξιμο δεν αποτελεί επιχειρηματολογία. Ήθελα όμως να ελπίζω πως για κάθε διαφωνία μπορεί να υπάρχει ένας πολιτισμένος διάλογος.

Ναι, οκ, όλα είναι θέμα εμπειριών, και δεν διαφωνώ πως κάποιοι άθεοι θα είχαν πολύ άσχημες εμπειρίες με θρήσκους, οπότε θα υπάρχει αντανακλαστικά μια έμφυτη αντιπάθεια. Κι εγώ όταν μιλάω με μερικούς εξαιρετικά φανατισμένους πιστούς ενοχλούμαι αφάνταστα, και δεν μπορώ να διανοηθώ πως μπορεί μια θρησκεία να διαστρεβλώσει τόσο πολύ το μυαλό ενός ανθρώπου και βλέπω πως κάθε ελπίδα διαλόγου έχει πεταχτεί από το παράθυρο προ πολλού…

Όμως από έναν άθεο έχω παραπάνω απαιτήσεις η αλήθεια είναι. Υποτίθεται πως στην αναζήτηση της αλήθειας ακολουθούμε τον δρόμο του ορθολογισμού, της κριτικής σκέψης, της αντικειμενικότητας ίσως; Που είναι η αυτοκριτική μας; Και το κυριότερο, που είναι το συναίσθημά μας;

Γενικά αυτή την γαμημένη ερώτηση θέλω να την κάνω σ’όλο τον κόσμο!

Γιατί πρέπει οι ταμπέλες να μας προσδιορίζουν κι όχι το γεγονός ότι είμαστε άνθρωποι;

Γιατί πρέπει επειδή είμαι άθεη να τα βάζω μονίμως με τους πιστούς; Δεν γουστάρω ρε φίλε, ένας από τους πιο γαμάτους ανθρώπους που γνώρισα στην ζωή μου είναι καθολικός και αυτό δεν αλλάζει όσους άθεους κι αν γνωρίζω! Η κολλητή μου είναι χριστιανή, είναι πανέξυπνη, έχει γαμώ τις απόψεις στα περισσότερα θέματα, έχει διαβάσει άπειρα βιβλία και είναι πάντα δίπλα μου, κι ας τσαντίζεται όταν βρίζω τα θεία της. Κι είμαι σίγουρη πως υπάρχουν άπειροι άλλοι πιστοί που είναι έτσι (για να μην πιάσω τώρα τους παγανιστές που είχα γνωρίσει που ήταν όλοι μια χαρά παιδιά). Δεν λέω πως αυτοί είναι καλά άτομα επειδή είναι θρήσκοι, καμία σχέση, αλλά αντίστοιχα και το ότι κάποιος είναι άθεος δεν του προσδίδει αυτόματα θετικά χαρακτηριστικά!! Ξεκαβαλήστε λέμε, και οι μεν και οι δε, αμάν πια!!

Και τέλος πάντων ναι, μου την δίνει η ασυδοσία της εκκλησίας, μου την δίνει η ολοκληρωτική τύφλωση πολλών πιστών, μου την δίνει η μιζέρια και η μικροψυχία κάποιων άλλων πιστών (για τους ιερείς ας μην αρχίσω γιατί δεν μας ξεπλένει ούτε ωκεανός μετά), μου την δίνει ο φανατισμός τους, η κουφαμάρα που τους δέρνει, ο δογματισμός τους που επιτρέπει σε μερικούς ηλίθιους να μας εκμεταλλεύονται όλους. Γι’αυτό και κράζω εδώ!  Και γι’αυτό κράζω και γενικότερα, γι’αυτό είμαι άθεη, γι’αυτό ανοίγω συζητήσεις για το θέμα, γι’αυτό προσπαθώ να συζητώ με πιστούς, αλλόθρησκους και άθεους, γι’αυτό ασχολούμαι γενικότερα, γιατί η εκκλησία – και τώρα τελευταία και η θρησκεία – με έχει εκνευρίσει τόσο πολύ που νιώθω πως επιβάλλεται να γίνει κάτι.

Όμως αν ξεχάσω πως μιλάω για ανθρώπους, πως κι εγώ κάνω τα λάθη μου, πως η δική μου αλήθεια δεν είναι η απόλυτη αλήθεια στο σύμπαν, απλά αυτή που ταιριάζει καλύτερα με το δικό μου μυαλό αυτή την δεδομένη στιγμή, αν δεχτώ πως σαν άθεη πρέπει να έχω συγκεκριμένη συμπεριφορά και συγκεκριμένες ιδέες, τότε έχω χάσει το παιχνίδι – τότε τι διαφορά έχω από αυτούς που κατακρίνω; Αν δεν μπορώ να δω τον άνθρωπο, αν χάσω κι εγώ την όρασή μου όσον αφορά την ανθρωπιά και την ευαισθησία του καθένα, πέρα από τις μάσκες και τις ταμπέλες, τότε πως θα μπορέσω να προσθέσω έστω κι ένα λιθαράκι στις φωνές που ζητάνε κάτι καλύτερο; Αν δεν κρίνω πρώτα τον εαυτό μου ποιο δικαίωμα έχω να κρίνω όλους τους άλλους;

Ουφ, σταματάω εδώ, μπήκε το αγχολυτικό μου μπαλάκι στο msn και ηρέμισα, κουράστηκα με το κράξιμο σήμερα. Απλά δεν μ’αρέσουν τα κολλήματα, οι φανατισμοί, οι δογματισμοί και η έλλειψη αυτοκριτικής, από όποια πλευρά κι αν προέρχονται. Κι επίσης δεν μ’αρέσει η δημιουργία στρατοπέδων, εμείς είμαστε οι από δω, κι οι άλλοι οι από κει και δεν υπάρχουν κοινά σημεία, ανήκεις ή εκεί ή εδώ αλλιώς είσαι προδότης. Επειδή μερικοί πιστοί είναι κολλημένοι δεν πάει να πει πως πρέπει να παίξω κι εγώ το παιχνίδι τους και να γίνω σαν κι αυτούς… Δεν άνηκα ποτέ πουθενά, κι ήταν καλά…

ΥΓ: Ας μην χαρούν οι διάφοροι φανατίλες χριστιανοί, εξακολουθώ να είμαι άθεη – απλά μερικοί από εσάς δεν μπορούν να καταλάβουν τί σημαίνει αυτό – δεν παίζει να αρχίσω να πιστεύω ξαφνικά σε πράγματα που θεωρώ αδιανόητα (είδατε;  είμαι και ευγενική…)  απλά μια αυτοκριτική είναι απαραίτητη που και που (μια αυτοκριτική κι ένα κράξιμο εφ’όλης της ύλης :p)…