Η βασίλισσα της ομορφιάς

Χτες είδα μια πολύ ωραία και πολύ καταθλιπτική παράσταση, την Βασίλισσα της Ομορφιάς στο θέατρο Βικτώρια.

Η αλήθεια είναι πως δεν ταυτίζομαι με την ηρωίδα σε κανένα σημείο, η ζωή της ήταν πολύ διαφορετική από την δική μου (ευτυχώς) αλλά παρόλα αυτά είναι κάποια θέματα που πάντα με αγγίζουν, και πάντα μου θυμίζουν διάφορα. Έγινα ψιλοσκατά λοιπόν, και θυμήθηκα – μεταξύ άλλων – γιατί δεν μ’αρέσει να βλέπω τέτοιες ταινίες στο θέατρο. Γιατί δεν μπορώ να τα μπήξω με την ησυχία μου και μετά μου μένει η στεναχώρια. Τέλος πάντων, ευτυχώς όταν έφυγαν όλοι κάτσαμε λιγάκι στο φουαγιέ, που είναι σαν ιρλανδική pub, και με κέρασαν μια μπυρίτσα (mcFarland κόκκινη, αααχ, ωραία ήταν), είχαμε πιάσει και καλή κουβεντούλα και κάπως συνήλθα. Βέβαια μετά ξαναέγινα σκατά, και συνειδητοποίησα ένα πράγμα:

«Πρέπει να δίνουμε την δυνατότητα να μας «αγγίζουν» μόνο άτομα που καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό και μπορούν και κυρίως θέλουν να το κάνουν».

Τώρα μπορεί να μην βγάζει νόημα αυτό, αλλά στο μυαλό μου βγάζει γιατί το σκέφτηκα πολύ κι έγιναν διάφορα πριν καταλήξω εκεί (το αγγίζουν είναι μεταφορικό για όποιον δεν το κατάλαβε). Τέλος πάντων, όλα αυτά από μια παράσταση, που σημαίνει ότι ήταν καλή παράσταση😉

Θα σας έλεγα να την δείτε αλλά είναι τελευταία εβδομάδα τώρα οπότε μάλλον δεν θα προλάβετε. Θα σας πω όμως λίγα λόγια.

1

Το έργο:

Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα χωριό στην δυτική Ιρλανδία, το 1989. Μέσα από την ζωή δύο γυναικών, της Μωρήν και της μητέρας της Μαγκ, βλέπουμε την κατάσταση της εποχής στην Ιρλανδία και την σχέση της με την Αγγλία (όχι, δεν ήταν καλή). Κυρίαρχο ρόλο στο έργο όμως τελικά παίζει η σχέση μητέρας και κόρης, η οποία είναι χειρότερη από αυτή Ιρλανδίας – Αγγλίας. Η ζωή τους είναι μίζερη και μονότονη. Η μητέρα είναι αυταρχική, απαιτητική και θέλει συνεχώς να την υπηρετούν. Η κόρη είναι δυστυχισμένη, απογοητευμένη και κουρασμένη, μη έχοντας ζήσει στην ζωή της τίποτα από όσα θα ήθελε. Η σύγκρουση μεταξύ τους είναι βίαιη και ψυχοφθόρα (για τον θεατή) και γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν εμφανίζεται ένας γείτονας τους, που τώρα είναι μετανάστης στο Λονδίνο, και αναθερμαίνεται ένα παλιό φλερτ με την Μωρήν. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι πράξεις του αδερφού του που, άθελά του, καθορίζουν την εξέλιξη της ζωής των δύο γυναικών.

Οι ερμηνείες ήταν καταπληκτικές, πολύ δυνατές και αληθινές.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Μάρτιν ΜακΝτόνα (Martin MacDonagh) γεννήθηκε στο Λονδίνο, το 1970, από γονείς Ιρλανδούς. Στην αρχή ασχολήθηκε με ραδιοφωνικά έργα και κινηματογραφικά σενάρια, αλλά δεν βρήκε ανταπόκριση. Το 1996 όμως βραβεύτηκε από τον Θεατρικό Κύκλο Κριτικών του Λονδίνου ως ο «πλέον υποσχόμενος θεατρικός συγγραφέας», για το πρώτο του έργο, την Βασίλισσα της Ομορφιάς. Το 1998 τέσσερα έργα του παρουσιάστηκαν σε θεατρικές σκηνές του Λονδίνου, κάτι που μόνο με τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ είχε συμβεί ως τότε. Πολλοί κριτικοί τον κατηγορούν πως προσπαθεί να γελοιοποιήσει την Ιρλανδία, ενώ άλλοι θεωρούν πως θέλει μέσα από τα έργα του να την συστήσει στον κόσμο και να σχολιάσει τις κοινωνικές καταστάσεις εκεί (από αυτό που είδα χτες θα συμφωνήσω με τους δεύτερους, θέλω να διαβάσω τα υπόλοιπα να δω τι λέει σ’αυτά).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s