Αγαπητό ημερολόγιο: Περί τυφλότητος

Νομίζω τελικά πως όλοι οι άνθρωποι είναι τυφλοί. Ακόμα και ο πιο ορθολογιστής, ο πιο «ψαγμένος», σε κάποιο θέμα θα είναι τυφλός.

Ίσως έχουμε όλοι τις παρωπίδες μας, τις πατερίτσες μας, το βοήθημα που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα στο μυαλό μας, γιατί μπορεί καμιά φορά η αλήθεια να είναι πολύ επώδυνη. Δεν είναι τραγικό να κάνουμε αυτό ακριβώς που κατηγορούμε όμως; Γιατί όλοι σχεδόν θα σχολιάσουμε αρνητικά κάποιον που βλέπει αυτό που θέλει μόνο (πχ οι χριστιανοί, όλοι μας ενοχλούμαστε που φιλτράρουν την αθεϊα μέσα από το πρίσμα του κομμουνισμού), κι όμως πόσοι από εμάς δεν το κάνουμε αυτό σε κάποιο θέμα και σε κάποιο βαθμό;

Πόσοι από εμάς δεν θα απορρίψουμε μια απλή (και αληθινή εξήγηση), απλά και μόνο επειδή δεν ταιριάζει στην εξήγηση που ήδη έχουμε δώσει μόνοι μας σε κάποιο θέμα; Και θα κάνουμε 1000 ερωτήσεις προσπαθώντας να «διαβάσουμε» πίσω από τις λέξεις κάποιο νόημα που να συμβαδίζει με την δική μας αντίληψη, με ό, τι έχουμε μάθει μεγαλώνοντας ή που δεν θα πληγώσει τον εγωισμό μας. Μόνο που καμιά φορά δεν υπάρχει τίποτα πίσω από τις λέξεις και δεν χρειάζονται 1000 ερωτήσεις, η απάντηση είναι αυτή που μας λένε όσο κι αν δεν θέλουμε να το δεχτούμε…

Ακόμα και ο πιο ορθολογιστής είναι τυφλός σε κάποια θέματα και θα πετάξει τον ορθολογισμό από το παράθυρο καμιά φορά, αρκεί να μην χάσει την ιδέα που έχει για τον εαυτό του… Πως μπορούμε να περιμένουμε κάτι καλύτερο από κάποιον που έχει πετάξει τον ορθολογισμό από το παράθυρο σ’ όλα τα θέματα έτσι κι αλλιώς;

8 thoughts on “Αγαπητό ημερολόγιο: Περί τυφλότητος

  1. Ο/Η atumrakis λέει:

    Ιοκάστη, νομίζω πως κανείς ορθολογιστής δε στέκεται σε αυτά που έχει μάθει μεγαλώνοντας. Νομίζω πως προσπαθεί συνέχεια να μαθαίνει από κάθε ευκαιρία που του δίνεται. Και να ερευνά το κάθε τι που τον ενδιαφέρει. Αυτός που είναι τυφλός σε κάποια θέματα, δεν είναι ορθολογιστής σε αυτά. Απλά.

    Και δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα από τέτοιους ‘τυφλούς’.

    Αυτή είναι η άποψη μου, ανταποδίδω το σύνδεσμο.

    Καλή συνέχεια🙂

  2. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Γειαααα σου Αtumrakis, καλώς ήρθες🙂

    Συμφωνώ με την άποψή σου, απλά μου κάνει πάντα εντύπωση όταν βλέπω ανθρώπους που δηλώνουν ορθολογιστές (και φαίνεται να είναι σε κάποια θέματα) κι όμως σε κάποια άλλα ζητήματα «το χάνουν». Μερικοί άνθρωποι θέλουν ναι μεν να μαθαίνουν συνέχεια κλπ, και γενικά είναι αντικειμενικοί και σκέφτονται λογικά αλλά έχουν ένα αδύναμο σημείο το οποίο τους κάνει να φέρονται λες κι έχουν πάθει παράκρουση :s

    Και αναρωτιέμαι αν αυτό το κάνουμε όλοι σε κάποιο βαθμό… Αλλά μπορεί κάποιος να είναι ορθολογιστής στα μισά και στα άλλα μισά όχι;;;;

  3. Ο/Η atumrakis λέει:

    Δε νομίζω ότι μπορεί. Και μάλλον το κάνουμε οι περισσότεροι σε κάποιο βαθμό, άλλοι περισσότερο και άλλοι όχι. Αλλά νομίζω πως παράλληλα προσπαθούμε να το μειώσουμε.

    Καλώς σε βρήκα.

  4. Ο/Η Άθεος λέει:

    Ρωτάς Ιοκάστη αν μπορεί κάποιος να είναι ορθολογιστής στα μισά και στα άλλα μισά όχι…
    Μα και φυσικά, οι θρήσκοι, ιδιαίτερα όσοι ασχολούνται με θετικές επιστήμες.
    Στη δουλειά τους είναι Υλιστές και στην πίστη τους Ιδεαλιστές!
    Ο ορθολογισμός τους πάει όπου τους συμφέρει!

  5. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    @atumrakis

    Αυτό που σκεφτόμουν σήμερα (μ’έχουν πιάσει τα φιλοσοφικά μου, δεν είναι τίποτα), είναι να προσπαθήσω να εντοπίσω πότε και πως το κάνω και να το μειώσω όπως είπες.. Καλή μας τύχη!

    Οι άνθρωποι δεν σταματούν να με εντυπωσιάζουν (αρνητικά :p). Τουλάχιστον κάτι μαθαίνουμε για τον εαυτό μας με κάθε τί που βλέπουμε..

    @ Άθεος

    Ναι τους είχα κι αυτούς στο μυαλό μου όταν το έγραφα, έχω γνωρίσει και γιατρό που ενώ πιστεύει στην εξέλιξη και στην λογική είναι και πολύ θρήσκος κι εκεί βάζει ένα στοπ στην έρευνα, που κατα τ’άλλα κάνει σε όλα τα θέματα…

  6. Ο/Η Κλείτωρ λέει:

    γνώμη μου είναι πως δεν γίνεται να το αποφύγουμε εντελώς ούτε ως κοινωνία ούτε ως πρόσωπα αφού έτσι θα χανόταν το μέτρο. Οι ακραίες καταστάσεις είναι αθέμιτες άσχετως του σε ποιό άκρο τίνουν κάθε φορά. Το ζητούμενο λοιπόν για μένα είναι να είναι ελεγχόμενες τέτοιου είδους καταστάσεις. Να τις κατευθύνουμε εκεί που θέλουμε.
    Η ζωή μου ξεκίνησε με το παράδοξο του να γνωρίσω πρώτα τα ζώα και μετά τους ανθρώπους. Δεν τα είχα σε μεγάλη εκτίμηση τα ζώα μέχρι που γνώρισα τους ανθρώπους.

  7. Ο/Η Ιοκάστη λέει:

    Καλώς ήρθες κι εσύ από τα μέρη μας Κλείτωρ, χαίρομαι που μας επισκέφτηκες! Εμένα πάλι η ζωή μου ξεκίνησε με το παραδοξο του να γνωρίσω καταπληκτικούς ανθρώπους και να δημιουργηθεί η ηλίθια ιδέα στο μυαλό μου πως όλοι είναι έτσι, οπότε όταν γνωρίζω ανθρώπους ζώα ακόμα με χαλάει!! :p

    Πάντως ναι, να το αποφύγουμε τελείως μου φαίνεται κι εμένα αδύνατο… Όσο ενοχλητικό κι αν είναι κάποιες φορές ίσως να δίνει κάποιο χρώμα (πω, αυτό θα πει βγάζω κι από την μύγα ξίγκι με την αισιοδοξία σήμερα)…

  8. […] περί τυφλότητος είναι  ένα άρθρο που είχα γράψει κάποια στιγμή για […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s