Απαντήσεις στον Ιωάννη, μέρος 1ο

Λοιπόν επειδή τα σχόλια του Ιωάννη είναι ελαφρώς τεράστια, αποφάσισα να τα μεταφέρω σε νέα άρθρα και να του απαντήσω εκεί (έχω κόψει 1-2 παραγράφους για λόγους οικονομίας χώρου). Για όσους έχουν χάσει την αρχή της κουβέντας, όλα ξεκίνησαν σε μια συζήτηση για το αν τα θρησκευτικά πρέπει να διδάσκονται ή όχι, στο ιστολόγιο του simon. Μαύρα γράμματα = Ιωάννης, μωβ γράμματα = απαντήσεις μου:

Πρέπει να δημιουργηθεί μάθημα pure ideology/ethics/philosophy περί πίστης ή ιδεολογίας. Δηλαδή η οντολογία και η σημασιολογία της ύπαρξη τους στην ανθρώπινη φύση και κοινωνία.

Περί ιδεολογίας και αν. Η ηθική και η φιλοσοφία δεν είναι συνυφασμένη με την θρησκεία όσο κι αν χτυπιούνται μερικοί. Και όταν σε ένα σχολείο υπάρχουν μουσουλμάνοι, βουδιστές, παγανιστές, άθεοι, αγνωστικιστές και χριστιανοί για ποια πίστη ακριβώς θα τους μιλήσεις;;; Το να προσπαθήσεις μέσα από ένα μάθημα φιλοσοφίας να τους περάσεις κάποιες γενικά αποδεκτές ηθικές αρχές μπορώ να το καταλάβω και να το δεχτώ, αλλά τίποτα παραπάνω. Η θρησκεία είναι κάτι πάρα πολύ προσωπικό και έτσι πρέπει να μένει.

Ακόμα και οι φασίστες έχουνε την θέση τους στην δημοκρατία. Πως τους “μάχεσαι”, με το να υφίστανται σκεπτοκτονία και όχι γενοκτονία.

Φυσικά και έχουν θέση στην κοινωνία, αλλά δεν περιμένεις να διδάσκονται τα παιδιά στο σχολείο θεωρίες φασισμού σωστά; Επίσης ποτέ κανείς δεν μίλησε για γενοκτονία, το να μην διδάσκονται τα θρησκευτικά στο σχολείο είναι απλά μια απαίτηση για να σταματήσει ένας παράνομος προσηλυτισμός και τίποτα παραπάνω.

Η διαφορά ανάμεσα σε εμένα και σε άλλον είναι στην κοινωνική και κουλτούρας-φύσεως πραγματικότητα στην οποία εγώ και ο άλλος μεγαλώνει μέσω της διαφορετικής Ιστορίας, νοοτροπίας, παραδόσεις και αντιλήψεις.

Παράδειγμα: Εγώ και εσύ έχουμε τα “ίδια” άτομα, ηλεκτρόνια και πρωτόνια αλλά η διαφορά μας είναι στην συνείδηση. Είναι λες και είναι ένα DNA με άπειρους συνδυασμούς και περίπλοκα συστήματα πληροφορίες. Άπειρα με την έννοια ότι πάντοτε, θα υπάρχει έστω και η μικροσκοπική διαφορά που θα κάνει το σύνολο “ξεχωριστό”.

Δεν μιλάω για ανωτερότητα ή κατωτερότητα, αλλά για κάποια “διαφορετικότητα” εξαιτίας της εξέλιξης των διαφορετικών φυλών το οποίο διχάσει αλλά και ομορφαίνει την ποικιλία σε αυτό που λέμε ζωή.

Για να μην πολυλογώ, συμφωνώ. Κι εγώ πιστεύω πως είμαστε όλοι ίσοι και ίδιοι και πως η όποια διαφορετικότητα είναι απλά θέμα κουλτούρας και δεν αποτελεί ένδειξη ανωτερότητας ή κατωτερότητας. Για την υπαρξιακή συνείδηση δεν είμαι και τόσο σίγουρη, γνώρισα πολλούς ξένους (άγγλους, ισπανούς και κινέζους κυρίως) που είχαμε ακριβώς τις ίδιες ανησυχίες και αντιλαμβανόμασταν τα πάντα με τον ίδιο τρόπο πάνω κάτω, Αντίστοιχα έχω γνωρίσει και πολλούς έλληνες που είναι λες και ζούμε σε άλλο σύμπαν. Παίζει ρόλο και το άτομο και οι συνθήκες που έχει μεγαλώσει και το πόσο έχει ψαχτεί/διαβάσει και τι κλπ.

Και η Ιστορία, αν και γίνεται (ανάθεμα την ώρα και συγνώμη για τις ύβρεις) σαν ένα στρατιωτικό λέγει ώστε να “γίγνεσθαι” Ελληναράς, την σέβομαι γιατί η κάθε φυλή έγραψε με αίμα την δικιά της “μνήμη” στην ανθρωπότητα.

Να βρίζεις γενικά και αόριστα δεν με πειράζει καθόλου, αρκεί να μην απευθύνονται προς συγκεκριμένα άτομα οι ύβρεις (οι πολιτικοί εξαιρούνται, βρίσε ελεύθερα). Την ιστορία την σέβομαι γιατί μ’αρέσει να ξέρω τι έγινε στο παρελθόν. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο. Θεωρώ σημαντικό να γνωρίζουμε τα γεγονότα που διαμόρφωσαν τον κόσμο όπως είναι σήμερα, βοηθά στο να κατανοήσουμε καλύτερα κάποιες καταστάσεις (και θεωρητικά στο να αποφύγουμε τα λάθη του παρελθόντος). Τώρα όσον αφορά την ιστορία σαν μέσο δημιουργίας εθνικής συνείδησης όχι απλά δεν μ’αρέσει, με ενοχλεί. Αλλά αυτό είναι άσχετο με το θέμα.

Και τα θρησκευτικά ή στο όνομα της πίστης/θρησκείας/Θεού έπαιξαν Ιστορικά το σκοπό τους στην ανθρωπότητα και γενικά σε κάποιες “πατρίδες” όπως η Ελλάς.

Όχι. Πραγματικά δεν μπορώ να στο πω πιο απλά. Όχι. Τον ιστορικό σκοπό που (δυστυχώς) έπαιξαν τα θρησκευτικά στην χώρα μας θα πρέπει τα παιδιά να τον μαθαίνουν μέσα από την ιστορία και μόνο και σωστά, όχι όπως τον μαθαίνουν τώρα. Τώρα τους λένε απλά προπαγανδιστικές αηδίες για να δείξουν πόσο στήριξε η εκκλησία την χώρα, πράγμα που δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο αλλά είναι κι αυτό άλλο θέμα (ευτυχώς από το δημοτικό αλλά και στο γυμνάσιο οι ιστορικοί που είχα στο σχολείο μας είχαν υποδείξει διάφορες ανακρίβειες με αποτέλεσμα κάποιοι από εμάς να το ψάξουμε λίγο περισσότερο και να μην εμπιστευόμαστε τυφλά ό,τι γράφουν τα σχολικά βιβλία).

Τα θρησκευτικά από μόνα τους δεν έχουν θέση στο σχολείο. Δεν είναι δυνατόν τα παιδιά να μαθαίνουν τι λέει η Αγ. Γραφή (που κι αυτά δηλαδή μισά τους τα λένε..). Αυτό λέγεται κατήχηση και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι δουλειά έχει σ’έναν χώρο όπου διδάσκονται επιστήμες.

Φυσικά θα πρέπει να διδάσκονται και οι δωδεκάθεοι γιατί και αυτό ήταν μέρος της “πίστης/θρησκείας” για τους αρχαίους Έλληνες.

Σαν ιστορία ξανά, όπως και διδάσκεται δηλαδή η μυθολογία τώρα.

Εμένα το να με βαφτίσουνε χριστιανό ή σε μία θρησκευτική Εκκλησία δεν μου καίγεται καρφί και ούτε θα αλλάξω το όνομα μου. Γιατί αποφάσισα να πάρω το μοναχικό δρόμο του αγνωστικού και να δω που θα φτάσω και αν έχω όρια.

Ωραία, δικαίωμά σου. Εμένα όμως με ενοχλεί που με βάφτισαν. Σε πειράζει αυτό;

Και με ενοχλεί για πολλούς λόγους. Κατ’αρχήν γιατί έκαναν κάτι όταν ήμουν μικρή χωρίς να με ρωτήσουν. Έγινα Χριστιανή από όταν ήμουν μωρό, ουσιαστικά δεν είχα επιλογή. Γενικά μας βάζουν από μικρά παιδιά στο τριπάκι πως είμαστε χριστιανοί. Το θεωρείς σωστό αυτό; Και σε ρωτάω, γιατί το κάνουν; Εγώ θεωρώ πως το κάνουν γιατί φοβούνται πως αν δεν υπάρξει η 12χρονη πλύση εγκεφάλου και αυτό το γάντζωμα της πίστης στο μυαλό των παιδιών από μια τρυφερή ηλικία, θα μειωθεί το κοπάδι τους τραγικά. Και θα χάσουν τα έσοδα. Ε δεν μ’αρέσει βρε παιδί μου αυτό, τι να κάνω; Το θεωρώ ύπουλο και φασιστικό.

Και καλά είχα την τύχη να μην πολύ-ασχολούνται με την θρησκεία οι γονείς μου, να διαβάσω πολύ και να ξεφύγω. Άλλοι σκαλώνουν όμως και γίνονται πρόβατα κυριολεκτικά. Ξέρω άτομα που έχουν πολύ άσχημη ψυχολογία επειδή τους δημιουργούνται τύψεις από την θρησκεία. Μπορεί αυτό να μην σε πειράζει αυτό αλλά εμένα με πειράζει και πολύ μάλιστα, γιατί είδα φίλο μου να είναι χάλια και να μην μπορώ να τον βοηθήσω μ’όλες αυτές της χαζομάρες που του είχαν βάλει στο κεφάλι του.

Επίσης με ενοχλεί γιατί βλέπω άτομα που είτε είναι χριστιανοί είτε όχι (!!) δεν έχουν διάθεση να κάνουν τίποτα για τα αίσχη της εκκλησιάς, παρόλο που τα βλέπουν. Με ενοχλεί γιατί ενώ είμαι άθεη πληρώνω τους παπάδες και την εκκλησία τους, γιατί δεν φορολογούνται όπως όλος ο κόσμος, γιατί η εκκλησία θεωρεί πως πρέπει να έχει λόγο σε κρατικά θέματα, γιατί όποιος με γνωρίζει συμπεραίνει πως πρέπει να είμαι χριστιανή!! Μιλάμε για μια τραγική κατάσταση και το πιο τραγικό για μένα είναι πως ο κόσμος δεν το συνειδητοποιεί και λένε όλοι την γνωστή καραμέλα: «ε καλά μωρέ και τι έγινε; Εγώ πιστεύω απλά σε μια δύναμη ή δεν πιστεύω σε τίποτα, δεν υποστηρίζω την εκκλησία, και το τι κάνει δεν με ενδιαφέρει»

Και μετά έρχεται η εκκλησία και σου πετάει ένα: «το 97% των ελλήνων είναι χριστιανοί και γι’αυτό εμείς θα κάνουμε ό,τι γουστάρουμε». Το δεν υποστηρίζω την εκκλησία είναι ένα μεγάλο ψέμα για να έχει ο καθένας την συνείδησή του ήσυχη, η ανοχή είναι στήριξη.

Για να φτάσουμε σε μία κοινωνία ανεξιθρησκίας θα πρέπει ο άνθρωπος ως ον, να αποδείξει πως έχει φτάσε σε ένα “respectable and ethical romance” το οποίο είναι ο διαλογισμός, ο φωτισμός, η νοηματική υπέρβαση και ούτω κάθε εξής.

Ε; Γιατί; Ανεξιθρησκία σημαίνει πως ο καθένας θα μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει και δεν θα υπάρχουν κυρίαρχες θρησκείες και επίσημη θρησκεία του κράτους. Σιγά την υπέρβαση που πρέπει να γίνει.. Αυτά τα θεωρώ αυτονόητα, και είναι κεκτημένα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά εδώ στο Ελλαδιστάν δεν παίρνουμε χαμπάρι.

Παράδειγμα για εμένα η κάθε ιδεολογία, εκτός του Φασισμού [γιατί όπως έχω γράφει στο blog μου είναι ένα ahistorical straight jacket (ότι δηλαδή μου είναι αδιανόητο κάτι τόσο εγκληματικό να υπάρχει στην Ιστορία της ανθρωπότητας ως ύπαρξη και μόνο], είναι pure. Όπως όταν ακούω αυτό: http://uk.youtube.com/watch?v=InXYfCBCWNw

Μα βρε Ιωάννη, άκου τι λές!! Χαίρω πολύ, κάθε ιδεολογία είναι σεβαστή, αλλά όχι να την διδάξουμε και στο σχολείο!! Θα πρέπει δηλαδή να πιάσουμε όλες τις ιδεολογίες του κόσμου και να τις μάθουμε στα παιδιά; Ας τα μάθουμε να αγαπάνε την γνώση και να ψαχτούν μόνα τους να διαβάσουν όσα περισσότερα μπορούν ΕΚΤΟΣ σχολείου.

Και εγώ ως ψυχολόγος που θέλω να σπουδάσω, θα προτιμούσα να μην υπάρχει ποτέ ψυχολογία επειδή θέλω τους ανθρώπους να γίνουνε νοηματικά πιο δυνατοί. Αλλά στις -ζωές μας πάντοτε θα ψάχνουμε για ένα στήριγμα, ελπίδα, ψέμα, πες το ότι θες.

Αρκεί το στήριγμα να μην εκμεταλλεύεται τους πάντες μέχρι αηδίας. Ή έστω αν κάποιος την βρίσκει με το να τον εκμεταλλεύεται πάω πάσο, ας του κάνουν ό,τι θέλει. Αλλά όχι και να υποτιμούν την νοημοσύνη όλων μας καθημερινά.

Το πιο αξιολύπητο είναι ότι ο άνθρωπος συνεχίσει να έχει ανάγκη ή να είναι εξαρτημένος ψυχολογικά από κάτι μη-χειροπιαστό και η ύπαρξη του και μόνο να μην είναι αρκετή για να του δώσει αυτό που ψάχνει.

Μήπως όμως την έχει αυτή την ανάγκη γιατί από μικρό τον μαθαίνουν να νομίζει πως την έχει; Γιατί τον ποτίζουν με ιδέες όπως η θρησκεία και το πόσο εξαρτάται από αυτή αντί να τον μαθαίνουν να στέκεται στα πόδια του; Μήπως το όλο σύστημα αυτή την στιγμή δεν προτρέπει τους ανθρώπους να σκεφτούν και να διαβάσουν αλλά να ακολουθήσουν την εύκολη λύση που είναι ένα αποκούμπι, έστω και ψεύτικο; Κάθε νόμισμα έχει 2 όψεις (τουλάχιστον, μη σου πω και παραπάνω) και καλό είναι να σκεφτόμαστε και τις 2 πριν καταλήξουμε κάπου.

Τα χριστιανικά κράτη συγκριτικά με τα άλλα κράτη, έχουνε μία τάση πιο “ηθική αν όχι πιο θετική” ή τουλάχιστον από την αρχή και μετά έτσι ήτανε. Στο τέλος όμως, πτώση και πάλι πτώση όπως με όλα, και όταν λέω όλα εννοώ το κάθε γράμμα με κεφαλαία. Φυσικά ο Βουδισμός κατακράτος ή παρόμοια ρεύματα είναι τα πιο ιδανικά. Αλλά κάτι από πριν έδωσε βάση για να υπάρξει ο Βουδισμός ως ιδεολογικό κίνημα.

Κι εδώ διαφωνώ, από όσα έχω διαβάσει δεν έχω δει πουθενά πιο ηθική στάση στα χριστιανικά κράτη. Αντιθέτως μάλιστα, αυτά τα κράτη είναι πιο παθιασμένα στο να μεταδώσουν την θρησκεία τους στου άλλους με όποιο κόστος.

Όλα όσα υπήρξαν, υπάρχουνε και θα υπάρξουνε θα έχουνε να μας διδάξουν ένα μάθημα.

Ναι όμως τι πιστεύεις πραγματικά μέσα στην καρδιά σου, στην ψυχή σου και γενικά σε αυτό που λες αίσθημα. Ότι η πιθανότητα ενός ανθρώπου να κάνει το καλό ή να νιώσει τύψεις και ενοχές ποια είναι; Του άθεου ή του θεϊστή; Σε αυτόν που ξέρει πως δεν υπάρχει κανένας από “πάνω” να τον “τιμωρήσει” ή σε αυτό που φοβάται τον από πάνω και δεν τολμάει να σκεφτεί να “αμαρτήσει”;

Ειλικρινά όσοι άθεοι ξέρω είναι τουλάχιστον όσο ηθικοί είναι και οι χριστιανοί που ξέρω. Δεν με ενδιαφέρει να κάνει κάποιος το σωστό επειδή φοβάται την τιμωρία, το βρίσκω πολύ αξιολύπητο. Θέλω να ελπίζω πως μπορούμε να μάθουμε σαν είδος να κάνουμε το σωστό γιατί αυτό νιώθουμε πως πρέπει να κάνουμε. Στην τελική γι’αυτό υπάρχει το κράτος (μεταξύ άλλων), για να τιμωρεί τους παραβάτες του νόμου, την θρησκεία τι την θέλουμε;

Ακόμα και για τους Αρχαίους οι οποίοι ήτανε οι Πατεράδες του ήθους και ούτω κάθε εξής, υπήρχε και ένας από “πάνω” που μπορεί συμπωματικά ή όχι να έπλασε τις λέξεις όπως το δίκαιο, το σωστό, ηθικό, σεβασμός, αρμονία και ειρηνική συμβίωση και τα εξής.

Ευτυχώς όμως τα χρόνια πέρασαν, ο κόσμος εξελίχθηκε, η επιστήμη προχώρησε, ξυπνήσαμε λιγάκι και τα πράγματα άλλαξαν. Τα πράγματα αλλάζουν συνεχώς, ας μην κολλάμε στο παρελθόν.

Το να μαθαίνεις θρησκευτικά δεν είναι η ιδανική αρετή ή ηθικό είναι όμως μέρος τους.. Το να πάρεις ναρκωτικά το ίδιο. Το να αγαπάς, το ίδιο.

Μα όχι δεν είναι!! Άσε που η χριστιανική ηθική μπορεί να μην ταιριάζει με αυτό που θεωρώ εγώ ηθικό και πιθανότατα δεν ταιριάζει μ’αυτό που θεωρεί ένας αλλόθρησκος ηθικό. Τι κάνουμε τότε;

Η ελπίδα ή πίστη και αυτά το ίδιο δρόμο ακολουθούν.

Απλά η ταπεινή και η σεμνή μου γνώμη, ή προβληματισμός/αφύπνιση είναι ότι πάντοτε η ανθρώπινη φύση θα έχει ανάγκη “κάτι” για να την υπερφοβάται, να την υπερσέβεται και υπερκτιμά.

Εγώ πιστεύω στον Θεό ως “πλάστη/δημιουργό”, και όχι ως Θεό οποιασδήποτε θρησκείας, αλλά όχι σε Αυτόν (δεν περιμένω από αυτόν τίποτα και κανέναν).

Ναι αλλά ζεις σε μια χώρα που η εκκλησία ενός συγκεκριμένου θεού κάνει ό,τι θέλει βασισμένη στην ανοχή όλων μας.

Μάλλον κι εσύ, όπως και το 90% των ατόμων που έχω μιλήσει, βγάζεις λανθασμένα συμπεράσματα όσον αφορά το γιατί εμείς ασχολούμαστε με την θρησκεία και φωνάζουμε και αγανακτούμε. Θα σου εξηγήσω τι εννοώ σε επόμενο άρθρο όμως γιατί αυτό έχει ξεφύγει σε μέγεθος…

Luis Royο

Σήμερα θα ξεκινήσει ένα άλλο αφιέρωμα, στους αγαπημένους μου σύγχρονους ζωγράφους (που τυχαίνει να είναι κυρίως Ισπανοί – πάει το είπα εγώ, σε λάθος χώρα γεννήθηκα…)

Και αρχίζουμε με τον κορυφαίο όλων Luis Royo, ο οποίος γεννήθηκε το 1954 στην Olalla, στην Ισπανία. Τα έργα του είναι συνήθως αισθησιακά και σκοτεινά, με πανέμορφες και συχνά άγριες γυναίκες να κλέβουν την παράσταση. Εκτός από τις ζωγραφιές του που έχουν εκδοθεί σε βιβλία, έχει επίσης κάνει κάποια αγάλματα βασισμένα στα έργα του καθώς και ζωγραφιές για παιχνίδια, για εξώφυλλα δίσκων, κόμικς, περιοδικά και κάρτες ταρώ. Προφανώς δεν μπορώ να βάλω όοολα τα έργα του που μ’αρέσουν εδώ, αλλά θα τα βλέπετε συχνά πυκνά στα άρθρα μου…

165

Βιβλία

  • Women

cover-heavymetal

  • Malefic

the-rim-of-the-moon

  • Secrets

fissures-of-the-breeze

  • III Millennium

luis-royo-the-black-angel

  • Dreams

luis_royo_dreams011

  • Prohibited Book

128

  • Prohibited Book II

luis_royo_p2_caress_jpg1

  • Prohibited Book III
  • Prohibited Sketchbook
  • Evolution

sodoms-princess

dragon-11

  • Conceptions
  • Conceptions II
  • Conceptions III
  • Visions

luis_royo_2004_10

  • Fantastic Art
  • The Labyrinth Tarot
  • Subversive Beauty

luisroyo24

  • Wild Sketches I
  • Dark Labyrinth

42

  • Wild Sketches II
  • Dome
  • Wild Sketches III

Πηγές:

http://en.wikipedia.org/wiki/Luis_Royo

http://www.luisroyo.com

Winter melancholy

Σήμερα το μενού έχει 3 συγκροτήματα με καταπληκτικές φωνές. Καλή απόλαυση:

Angtoria

Ένα καινούριο σχετικά συγκρότημα, το οποίο παίζει μελωδικό μέταλ, δημιουργήθηκε το 2002 και κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, God has a plan for us all, το 2006. Θα ακούσουμε το ομώνυμο κομμάτι:

ang_band_big

Angtoria

God has a plan for us all

Let his holy choirs sing in sodomy, praise be!
Surrender your body and soul unto him
Demoralize me!
So he crept into my room
Whispered my name, took my innocence away
I’m only five, a perverts concubine
God has a plan for us all
I’ve been touched by the hand of god
My sordid tale, his lies are blasphemy
You do not believe in him, but he believes in you
He wants you to repene all your sins
Let him in, inside you!
God has a plan for us all
You are one of gods children
Get on your knees, serve him well my child
I’ve fallen prey to the devil in disguise
God has a plan for us all
Don’t say a word or you’ll go to hell
God has a plan for you all
Open up for him! Let Jesus in!
His sordid tale, his lies are blasphemy!

angtoria

Demether

Ένα gothic/power metal συγκρότημα από την Σερβία, με στίχους εμπνευσμένους από μυθολογίες. Δημιουργήθηκαν το 2002 και έχουν κυκλοφορήσει δύο δίσκους, το Within the Mirror το 2004 και το Beautiful το 2007. Τα δύο τραγούδια που επέλεξα είναι από τον δεύτερο δίσκο τους.

Demether

Winter Conclusion (instumental)

front

Her last home (church version)

Just like oil on canvass…
Touch of red, mostly black…
Thick are the air and the fog that hide her from you…

Weeps… shadow…
Cries … sparkle…
“She sleeps, she sleeps…”

Once in time, there she was,
Standing by the willow tree,
Longing for an old feeling, being his…

Now she is like a torn flower,
Alone…

Among the trees, and underneath the leaves,
There is her last home, she lies there all alone…

demether_01

Nemesea

Οι Nemesea δημιουργήθηκαν το 2002 στην Ολλανδία, και παίζουν συμφωνικό ροκ (λέει το wiki, εμένα όμως σε μέταλ μου φέρνουν περισσότερο).΄Εχουν βγάλει δύο δίσκους, το Mana το 2004 και το In Control το 2007. Το τραγούδι που ακολουθεί είναι από το Mana (hint: τα αρσενικά μπορεί να θέλουν να πάνε μια βόλτα μέχρι το site του συγκροτήματος, η κοπελιά είναι θεά κι έχει πολύ καλές φωτογραφίες της).

nemesea

Nemesea

Mortalitas Part I: The Taker

‘There comes a time
when future becomes past
We all know our lives can’t ever last
And when the end is near
there’s no time to disappear
The Taker will end your fear’

Judgement day had arrived
When he woke a voice was calling him
He tried to hide but could not move
His eyes were blinded by the morning light

and He spoke:
«Hear me now, listen to Me
The end is near
It’s time to vow
and soon you’re free from fear

The Holy land, now understand
it’s where you have to go
Open your mind, open your eyes
The Taker tells no lies!»

As he tried to move
his body froze, he never realized
A higher power took him by surprise
Told him his life would end
He didn’t understand

«What happens to me,
why can’t I be free?
Let me be, please
PLease forgive, just let me live
There’s no judgement day
Let Your words fade away
and believe me, see mee, hear me, I’m alive!»

nemesea_mana

Το πείραμα

Μου έστειλε, πριν από αρκετό καιρό ομολογουμένως, το παρακάτω κειμενάκι ένας φίλος (έχω υπογραμμίσει κάποιες φράσεις που σχολιάζω μετά):

«Επιστήμονας επανέλαβε το «Πείραμα»

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να γίνουν βασανιστές, αν τους το ζητήσουν.

Μερικά πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Η κοινή γνώμη σοκαρίστηκε, όταν το 1961 ο καθηγητής ψυχολογίας του πανεπιστημίου Γιέηλ των ΗΠΑ Στάνλεϊ Μίλγκραμ πραγματοποίησε το διάσημο πλέον -και ανατριχιαστικό «Πείραμα» του, που έγινε και ομώνυμη ταινία, δείχνοντας ότι οι εθελοντές ήσαν πρόθυμοι να κάνουν ηλεκτροσόκ σε μια άλλη ομάδα εθελοντών, κάτω υπό ορισμένες συνθήκες.

Ποτέ μέχρι τώρα επιστήμονας -τουλάχιστον που να το παραδεχτεί- δεν είχε τολμήσει να κάνει κάτι ανάλογο. Τώρα, όμως κάποιος τόλμησε: ο καθηγητής Τζέρι Μπέργκερ του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Σάντα Κλάρα, ο οποίος, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Reuters, διαπίστωσε ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει μετά από σχεδόν μισό αιώνα. Οι άνθρωποι είναι πάντα διατεθειμένοι και υπάκουοι να λειτουργήσουν σαν βασανιστές των άλλων, κάνοντάς τους επώδυνα ηλεκτροσόκ, αρκεί κάποια προσωπικότητα, περιβεβλημένη με κύρος και εξουσία, να τους ενθαρρύνει για κάτι τέτοιο.

theexperiment

Η νέα έρευνα έδειξε ότι σχεδόν τρεις στους τέσσερις εθελοντές (το 70%) συνέχισαν να κάνουν ηλεκτροσόκ στους εθελοντές-θύματα ή τουλάχιστον πίστευαν ότι κάνουν, αφού, χωρίς να το γνωρίζουν, οι «εθελοντές-θύματα» δεν ήσαν παρά ηθοποιοί που προσποιούνταν ότι υποφέρουν από την εκκένωση του ηλεκτρικού ρεύματος.

«Επιβεβαιώσαμε αυτό που είχε ανακαλυφθεί στο προηγούμενο πείραμα: αν οι άνθρωποι βρεθούν σε ορισμένες συνθήκες, θα αντιδράσουν με αναπάντεχους και συχνά ενοχλητικούς τρόπους. Η προηγούμενη έρευνα διατηρεί ακόμα την ισχύ της», δήλωσε ο Μπέργκερ.

Στο προηγούμενο πείραμα του Μίλγκραμ οι ηθοποιοί-θύματα προσποιούνταν ότι υπέφεραν όταν η ισχύς του ηλεκτροσόκ ήταν 150 βολτ, αλλά οι βασανιστές-εθελοντές δεν δίστασαν να αυξήσουν την ισχύ του ρεύματος μέχρι και στο μέγιστο (τα 450 βολτ).

Ο Μπέργκερ τροποποίησε κάπως το επαναληπτικό του πείραμα, σταματώντας την ισχύ του ηλεκτροσόκ στα 150 βολτ. Όμως το 70% των «βασανιστών» (ηλικίας 20-81 ετών και «μέσοι» Αμερικανοί πολίτες) ήθελε να αυξήσει την ισχύ του ρεύματος πάνω από αυτό το επίπεδο, όταν ο Μπέργκερ τους διέταζε να σταματήσουν στα 150 βολτ.

Σύμφωνα με τον Μπέργκερ, το νέο πείραμα, που δημοσιεύτηκε στο ψυχολογικό περιοδικό «American Psychologist», μπορεί να εξηγήσει εν μέρει τις καταχρηστικές συμπεριφορές των δεσμοφυλάκων προς τους κρατούμενους στη φυλακή Αμπού Γκράιμπ στο Ιράκ ή των ναζιστών στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.

Ο Αμερικανός ψυχολόγος επεσήμανε ότι πρέπει να είναι κανείς επιφυλακτικός όταν κάνει το «άλμα» από τις εργαστηριακές μελέτες στις πολύπλοκές συμπεριφορές στην πραγματική κοινωνία, σχετικά με ζητήματα όπως η γενοκτονία.

bit6ba

Όμως πρόσθεσε ότι είναι σημαντικό να κατανοηθούν καλύτερα εκείνοι οι ψυχολογικοί παράγοντες που συμβάλλουν, ώστε οι άνθρωποι να δρουν με τόσο απρόσμενο και ανεπιθύμητο τρόπο, κυρίως επειδή είναι επιρρεπείς στο να υπακούουν τους ανθρώπους-σύμβολα της εξουσίας.»

Πηγή: http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathciv_1_19/12/2008_260904

Καταρχήν γιατί έπρεπε να είχε αλλάξει κάτι μετά από μισό σχεδόν αιώνα; Έχουμε αποδείξεις για το ότι η ανθρώπινη φύση γίνεται καλύτερη όσο περνούν τα χρόνια; Ο μόνος λόγος που είμαστε (ίσως) λιγότερο βίαιοι είναι γιατί ανακαλύψαμε πως αυτό βοηθάει γενικά στην επιβίωσή μας. Που και πάλι, με τόσα που ακούμε καθημερινά και με τόσους πολέμους που γίνονται το να λέμε πως είμαστε λιγότερο βίαιοι ακούγεται λίγο αστείο. Βέβαια εμείς στην Ελλάδα είμαστε σχετικά τυχεροί. Παρά την γκρίνια μας για το αντίθετο μερικά πράγματα δεν μας αγγίζουν…

Μ’αρέσει όμως ο χαρακτηρισμός του τρόπου αντίδρασης των ανθρώπων: αναπάντεχος και ενοχλητικός. Ψυχασθενής και σαδιστικός ήθελε να πει ο ποιητής αλλά μπερδεύτηκε. Γιατί το να κάνεις κάποιον να υποφέρει δεν είναι ενοχλητικό, είναι άρρωστο και είναι άκρως ανησυχητικό πως αυτό το έκαναν άτομα που υποτίθεται πως είναι απόλυτα φυσιολογικά.. Τύφλα να έχουν οι ψυχοπαθείς δολοφόνοι δηλαδή…

4137nh4kvvl

Όμως είπαν πως αυτή η έρευνα «μπορεί να εξηγήσει εν μέρει τις καταχρηστικές συμπεριφορές των δεσμοφυλάκων προς τους κρατούμενους». Α πολύ ωραία, βρήκαμε τι φταίει.. Οι κρατούμενοι θα είναι πολύ περήφανοι για μας… Τι να πω τώρα κι εγώ, αν δεν υπάρχει έλεγχος για αυτούς που έχουν την εξουσία και πάρα πολλά και αυστηρά ψυχολογικά τεστ δεν γίνεται δουλειά. Οι άνθρωποι ζουν στους δικούς τους μικρόκοσμους, εδώ δεν ενδιαφέρονται για τον γείτονά τους θα ενδιαφερθούν για έναν κρατούμενο; Η κοινωνία δεν βρίσκεται σε άγνοια επειδή δεν μπορεί να μάθει, απλά γιατί δεν θέλει να μάθει, είναι πιο βολικό..

Όσο για την τελευταία παράγραφο του άρθρου, ίσως όντως οι άνθρωποι να είναι επιρρεπείς στο να υπακούουν τους ανθρώπους-σύμβολα της εξουσίας. Γιατί οι πολλοί πράγματι χρειάζονται κάποιον να τους καθοδηγεί, είτε λόγω ανασφάλειας ή/και χαμηλής αυτοπεποίθησης, στους ανθρώπους αρέσει να ανήκουν σε κοπάδια και χρειάζονται έναν βοσκό.. Όμως στην έρευνα κάποιοι συνέχιζαν και όταν τους είχαν πει να σταματήσουν. Δεν ακολουθούσαν διαταγές, απλά έβγαζαν τα σαδιστικά τους απωθημένα γνωρίζοντας πως δεν θα υπάρχουν συνέπειες. Επίσης ο φίλος που μου το έστειλε μου είπε πως διάβασε πως τα ποσοστά όσων ήταν πρόθυμοι να πληγώσουν άλλους μειώνονταν δραματικά όταν αυτό έπρεπε να γίνει με προσωπική επαφή, με μαχαίρι πχ. Εμ βέβαια, γιατί να σκοτώσεις κάποιον πατώντας ένα κουμπάκι είναι πολύ απλό, το να τον στραγγαλίσεις όμως θέλει άλλο μυαλό. Γενικά κάποια πράγματα έχουν γίνει τόσο «απλά» που οι άνθρωποι καταλήγουν να μην αντιλαμβάνονται τις συνέπειες των πράξεών τους μερικές φορές…

(οι εικόνες είναι από την ομώνυμη ταινία)

Bittersweet

Και ήρθε ο καιρός να συνεχίσω το – ξεχασμένο τις τελευταίες εβδομάδες – αφιέρωμα στα μέταλ συγκροτήματα με γυναικεία φωνητικά (κατηγορώ τα χριστούγεννα για την καθυστέρηση..). Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη στους Within Temptation.

within-temptation3

Οι Within Temptation είναι ένα Ολλανδικό συγκρότημα που ξεκίνησε την καριέρα του το 1996 και παίζει συμφωνικό και γοτθικό μέταλ. Έγιναν αρκετά γνωστοί το 2001 με την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους, Mother Earth αλλά η μεγάλη επιτυχία ήρθε το 2004, όταν κυκλοφόρησαν τον δίσκο The Silent Force (και τότε πραγματικά ερχόντουσαν κάτι άκυρα άτομα και τους ήξεραν!!!).

within-temptation-the-silent-force1

Δισκογραφία:
Enter – 1997
Mother Earth – 2001
Silent Force – 2004
Heart of Everything – 2007

Το πρώτο τραγούδι είναι από το Silent Force και το δεύτερο από το Mother Earth.

Within Temptation

Angels
Sparkling angel
I believe
You are my saviour
In my time of need

Blinded by faith
I couldn’t hear
All the whispers
The warning’s so clear

I see the angels
I’ll lead them to your door
There is no escape now
Now mercy no more

No remorse ’cause I still remember
The smile when you tore me apart

within_temptation_-_angels

[Chorus:]
You took my heart
Deceived me right from the start
You showed me dreams
I wished they’d turn to real
You broke the promise
And made me realise
It was all just a lie

Sparkling angel
Couldn’t see
Your dark intentions
Your feelings for me

Fallen angel
Tell me why?
What is the reason?
The thorn in your eye

I see the angels
I’ll lead them to your door
There is no escape now
No mercy no more

No remorse ’cause I still remember
The smile when you tore me apart

[Chorus]

Could have been forever
Now we have reached the end

This world may have failed you
It doesn’t give the reason why
You could have chosen
A different path of life

The smile when you tore me apart

[Chorus:]
You took my heart
Deceived me right from the start
You showed me dreams
I wished they’d turn in to real
You broke a promise
And made me realise
It was all just a lie

Could have been forever
Now we have reached the end

within-temptation

Bittersweet
If I tell you
Will you listen?
Will you stay?
Will you be here forever?
Never go away?

Never thought things would change
Hold me tight
Please don’t say again
That you have to go

A bitter thought
I had it all
But I just let it go
Hold your silence
It’s so violent
Since your gone

[REF:] All my thoughts are with you forever
Until the day we’ll be back together
I will be waiting for you

If I had told you
You would have listened
You had stayed
You would be here forever
Never went away
It would never have been the same
All our time
Would have been in vain
Cause you had to go

The sweetest thought
I had it al
Cause I did let you go
All our moments
Keep me warm
When you’re gone

[REF:] All my thoughts are with you forever
Until the day we’ll be back together
I will be waiting for you

within-temptation_full

Πληροφορίες για το συγκρότημα εδώ
και οι στίχοι εδώ

Irreligion

Irreligion

A mathematician explains why the arguments for god just don’t add up

John Allen Paulos

Βιβλιοπαρουσίαση

Στο βιβλίο αυτό ο John Allen Paulos προσπαθεί με απλό τρόπο να αντικρούσει κάποια από τα βασικότερα, κατά την γνώμη του, επιχειρήματα των χριστιανών και να αποδείξει γιατί δεν συμβαδίζει με την λογική η ιδέα του θεού και της πίστης, όπως παρουσιάζονται στις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες τουλάχιστον.

Το βιβλίο χωρίζεται σε 3 ενότητες, σε κάθε μία από τις οποίες εξετάζονται 4 επιχειρήματα (και κάνα δυο σχετικές ιστορίες από την ζωή του συγγραφέα):

– Τα 4 κλασσικά επιχειρήματα: Τα πιο παραδοσιακά επιχειρήματα που χρησιμοποιούσαν οι πιστοί από την αρχή της ιστορίας τους.

– Τα 4 υποκειμενικά επιχειρήματα: Επιχειρήματα βασισμένα στις προσωπικές «εμπειρίες» και διδασκαλίες που έχει λάβει ο καθένας

– Τα 4 ψυχο-μαθηματικά επιχειρήματα: Πιο περίπλοκα επιχειρήματα βασισμένα κάποιες φορές στον συνδυασμό της θρησκείας και της επιστήμης.(ψυχολογίας και μαθηματιικών)

irreligion1

Βιβλιοκριτική

Η προσωπική μου άποψη είναι πως το βιβλίο είναι πολύ καλό και ενδιαφέρον. Ο λόγος του συγγραφέα είναι απλός, κατανοητός και με συνοχή. Σε αρκετά σημεία βρήκα τον εαυτό μου να χαμογελάει εντοπίζοντας πράγματα που συμβαίνουν και στην δική μου καθημερινότητα αλλά έχω μάθει ίσως να αγνοώ, αλλά και να γελάει γιατί ο συγγραφέας έχει και πολύ καλό χιούμορ (ή έχω μεγάλη αδυναμία στους μαθηματικούς…). Επίσης υπάρχουν αρκετές πληροφορίες, για την Αμερική κυρίως, αλλά μια οικογένεια είμαστε όλοι στην γη πλέον και καλό είναι να ξέρουμε όσα περισσότερα πράγματα μπορούμε για κάποια θέματα.

Βέβαια κάποια από τα επιχειρήματα που προσπαθεί να αντικρούσει μου φαίνονται το λιγότερο παιδικά αλλά υποθέτω πως ο συγγραφέας θεωρεί πως πρέπει να τα αναφέρει από προσωπική εμπειρία που προέρχεται από συζητήσεις τους με πιστούς. Και η αλήθεια είναι πως μετά από λίγες συζητήσεις που έχω κάνει με κάποιους έχω αρχίσει να πιστεύω πως ίσως χρειάζεται όντως να προσπαθήσει κανείς να συζητήσει το θέμα από τα πολύ αρχικά και απλά στάδια αν θέλει να βγάλει μια άκρη…

Ίσως λοιπόν να φανεί λίγο βαρετό σε κάποιον που έχει διαβάσει πολύ, απλά και μόνο γιατί στις 100 από τις 149 σελίδες λέει απλά το αυτονόητο και είναι πολύ πιθανό απλά να κουνάτε το κεφάλι σε κάθε πρόταση και να λέτε «ε ναι, εννοείται». Προφανώς όμως για κάποιους όχι μόνο δεν είναι αυτονόητα αυτά, αλλά δεν μπορούν να τα καταλάβουν καθόλου. Και δεν πιστεύω πως το βιβλίο αυτό θα μπορέσει να τους τα εξηγήσει. Όπως και ό,τι έχω διαβάσει ως τώρα, το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε άτομα που είτε δεν πιστεύουν ήδη, είτε έχουν αμφιβολίες, είτε είναι αναποφάσιστοι. Φανατισμένοι ή πολύ αφοσιωμένοι πιστοί δηλαδή δεν πρόκειται κατά την γνώμη μου, όχι μόνο να το εκτιμήσουν, αλλά και να καταλάβουν τον τρόπο σκέψης του συγγραφέα στο ελάχιστο. Έχω ξαναπεί πως υπάρχει ένα χάσμα μεταξύ στον τρόπο σκέψης κάποιων πιστών και των υπολοίπων και δυστυχώς δεν είναι εύκολο να γεφυρωθεί (και δεν είναι λάθος της μίας πλευράς μόνο). Θα γράψω περισσότερα για το θέμα αυτό σε προσεχές άρθρο.

Ένα άλλο στοιχείο είναι πως ο συγγραφέας προσπαθεί να κρατήσει μια, όσο γίνεται, μετριοπαθή στάση. Μου φάνηκε δηλαδή πως δεν θέλει να προσβάλλει τους πιστούς με κανέναν τρόπο και πως δεν έχει σκοπό να ακολουθήσει τον επιθετικό τρόπο άλλων συγγραφέων που μίλησαν για το ίδιο θέμα.

Ακολουθεί μια μικρή παρουσίαση κάποιων κομματιών του βιβλίου που μου άρεσαν αρκετά, μαζί με σκέψεις και συναισθήματα που μου δημιούργησαν. Όσοι βαριούνται ή προτιμούν να μην ξέρουν τίποτα για το βιβλίο αν θέλουν να το διαβάσουν μπορούν να σταματήσουν το διάβασμα τώρα!!

images2

Επιχειρήματα…

Ένα από τα 4 κλασσικά επιχειρήματα ήταν αυτό της πρωταρχικής αιτίας. Σύμφωνα με αυτό τα πάντα έχουν μια αιτία προέλευσης. Έτσι κι ο κόσμος κάπως δημιουργήθηκε οπότε υπάρχει θεός/δημιουργός.

Πράγματι πολύ κλασσικό επιχείρημα. Αυτό που μου άρεσε από τις απόψεις του συγγραφέα ήταν η πολύ λογική ερώτηση: Γιατί μπορούμε να δεχτούμε πως ο Θεός απλά υπάρχει, χωρίς να τον δημιούργησε κανείς, αλλά δεν μπορούμε να δεχτούμε το ίδιο και για τον κόσμο; Αυτή η εισαγωγή μιας ύπαρξης που δεν μπορούμε να δούμε ή και να αντιληφθούμε με κάποιον τρόπο, στην ουσία περιπλέκει το πρόβλημα της δημιουργίας του κόσμου αντί να το απλουστεύει γιατί για να εξηγήσουμε κάτι περίπλοκο, τον κόσμο, χρησιμοποιούμε κάτι πιο περίπλοκο και ακατανόητο, τον θεό. Αυτό είναι παράλογο επειδή δεν απαντάει ουσιαστικά καμία ερώτηση (μιας και η πιο κλασσική απάντηση είναι το «άγνωστη η θέληση/οι τρόποι του Κυρίου»).

Επίσης πολλοί άνθρωποι θεωρούν την θεωρία της εξέλιξης λανθασμένη επειδή υποθέτει την τυχαία δημιουργία ενός κόσμου που φαίνεται πολύ περίπλοκος και τέλειος για να είναι τυχαίος. Εδώ γίνονται πολλαπλά λάθη στον συλλογισμό βέβαια και αυτό είναι κυρίως αποτέλεσμα άγνοιας και ελλιπής γνώσης όσον αφορά την εξελεγκτική θεωρία. (κατά την δική μου γνώμη). Αφενός η ύπαρξη και ο κόσμος δεν είναι τόσο τέλεια όσο θεωρούν πολλοί, και αφετέρου τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αιώνες εξέλιξης οδήγησαν στο να επικρατήσουν τα είδη που υπάρχουν σήμερα με τις λειτουργίες που αυτά έχουν.

Η αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα νομίζω πως η επικρατέστερη είναι η δεύτερη κατηγορία επιχειρημάτων που εξετάζεται στο βιβλίο. Αυτά είναι οι συμπτώσεις, οι προφητείες, η υποκειμενικότητα και οι θεϊκές παρεμβάσεις. Για τις συμπτώσεις, τις προφητείες και τις θεϊκές παρεμβάσεις το πιο ισχυρό αντεπιχείρημα είναι η αδυναμία να αποδειχτούν με εμπεριστατωμένη επιστημονική έρευνα. Γενικά όσοι έχουν μελετήσει στατιστική, έστω και λίγο, μπορούν να δουν πολύ διαφορετικά τα πράγματα και όντας μαθηματικός ο συγγραφέας έχει πολλά να πει πάνω στο θέμα.

Πάντως το θέμα των θαυμάτων είναι πολυσυζητημένο (είχαν γίνει και αρκετές συζητήσεις στου Διαγόρα, εδώ, εδώ και εδώ ) και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πως μπορεί κάποιος να θεωρήσει πως το να σωθεί ένα παιδί είναι θαύμα την στιγμή που πεθαίνουν 1000 και πως μπορεί να δεχτεί ότι η δική του προσευχή εισακούσθηκε ενώ οι προσευχές τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων αγνοούνται.. Κι όλα αυτά ενώ την ίδια στιγμή υποστηρίζει πως πιστεύει σ’έναν θεό αγάπης, δηλαδή ο παραλογισμός σ’όλο του το μεγαλείο.

Ο συγγραφέας αναφέρει έναν τρόπο να γίνει μια έρευνα πάνω στα θέματα αυτά. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα ικανοποιητικό στατιστικό δείγμα (= σχετικά μεγάλος αριθμός ατόμων) με κάποια άτομα που να πάσχουν από την ίδια ασθένεια και θα βρίσκονται και στο ίδιο στάδιο ασθένειας, να προσεύχονται με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο θεό και να μελετηθεί για παράδειγμα πόσοι γιατρεύτηκαν με ανθρώπινα μέσα, πόσοι γιατρεύτηκαν «θαυματουργά», πόσοι πέθαναν κλπ, για να διαπιστωθεί αν είναι στατιστικά σημαντικός ο αριθμός των ατόμων των οποίων εισακούσθηκαν οι προσευχές.

Εντάξει αυτό μπορεί να μην γίνεται, γιατί ακόμη κι αν υπάρξουν όλες οι προϋποθέσεις, τα εξεταζόμενα άτομα θα έχουν διαφορετικά ιατρικά ιστορικά, διαφορετικούς τρόπους ζωής και συνεπώς διαφορετικές αντοχές στην ασθένεια, αλλά και πάλι, είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα του πως πρέπει να γίνει μια σωστή έρευνα και γιατί δεν μπορεί ένας επιστήμονας να δεχτεί ένα θαύμα και θα προτιμήσει την επιστημονική εξήγηση (που υπάρχει απλά οι πιστοί προτιμούν να την αγνοήσουν). Δηλαδή αν προσεύχονται 1000 άτομα και «απαντηθεί» η προσευχή του ενός είναι πολύ πιο λογικό να χαρακτηριστεί ως τυχαίο γεγονός στα πλαίσια μιας στατιστικής πιθανότητας παρά ως θαύμα…

Το επιχείρημα της υποκειμενικότητας αναφέρεται στο επίσης πολύ συνηθισμένο «εγώ το ξέρω πως υπάρχει θεός γιατί το νιώθω». Ε τι να πει κανείς γι’ αυτό το «ακράδαντο» επιχείρημα, κι εγώ νιώθω πως υπάρχουν μωβ ελέφαντες αλλά δεν το έκανα και θέμα στην βουλή… Έχω μόνο μια ερώτηση: μπορεί να είναι κανείς σίγουρος πως αυτό που νιώθει είναι 100% δικό του και δεν είναι απλά αποτέλεσμα μιας ζωής πλύσης εγκεφάλου και επιρροών από την κοινωνία; Με τόσα ερεθίσματα που λαμβάνουμε καθημερινά από την στιγμή που γεννιόμαστε πολλά νιώθουμε που απλά μας τα έχουν επιβάλλει εξωτερικοί παράγοντες. Και ναι το θρησκευτικό συναίσθημα είναι ένα από αυτά, από μωρά ακούμε τα ίδια και τα ίδια από το σχολείο και την οικογένεια για τον Θεό…

irreligion_cover_detail

Από τα 4 τελευταία επιχειρήματα ξεχώρισα τον επαναπροσδιορισμό. Οι άνθρωποι έχουν την τάση να επαναπροσδιορίζουν τον θεό ως κάτι που τους αρέσει και το οποίο μπορούν να λατρεύουν. Πχ για κάποιον ο θεός είναι η αγάπη, η ομορφιά, η σοφία, ένας συνδυασμός όλων αυτών κλπ. Νομίζω πως όλοι σχεδόν οι άνθρωποι το κάνουν αυτό, έστω και ακούσια. Είναι τρομερό λάθος βέβαια, από την άποψη πως εντάξει, είναι σεβαστό να πει κανείς ο θεός είναι η αγάπη και γι’ αυτό πιστεύω αλλά δεν είναι λογικό ένα τέτοιο σκεπτικό να τον οδηγήσει στον άκρατο δογματισμό των μονοθεϊστικών θρησκειών και στην στήριξη παρακμασμένων ιερατείων. Και φυσικά δεν έχει το δικαίωμα να πιστεύει πως το δικό του σκεπτικό είναι το σωστό και των άλλων λάθος και θα πρέπει να τους μεταδώσει τα φώτα του…

Το τελευταίο επιχείρημα είναι γνωστό ως το στοίχημα του Πασκάλ (Pascal´s Wager), σύμφωνα με το οποίο χάνουμε περισσότερα αν δεν πιστεύουμε παρά αν πιστεύουμε. Αυτό είναι ένα επιχείρημα βασισμένο στην λογική του τζόγου, και εξηγείται εύκολα (εντάξει δεν θα το εξηγήσω τώρα, έλεος την ιστορία της ζωής μου έχω γράψει, πάρτε ένα link για το wiki). Βέβαια είναι εξίσου εύκολο να καταρριφθεί, γιατί ακολουθώντας την ίδια λογική μπορεί κανείς να καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα για οποιαδήποτε θρησκεία… Ένα από τα βασικά προβλήματα που δημιουργούνται όταν οι πιστοί ακολουθούν αυτή την λογική είναι ότι δίνεται πολύ μεγάλο βάρος σε μετά θάνατον αμοιβές, με αποτέλεσμα να μειώνεται η αξία της ανθρώπινης ζωής, των ανθρώπινων νόμων κλπ (βέβαια είμαι σίγουρη πως οι πιστοί θα είχαν διάφορα να αντιτάξουν εδώ, αλλά το θέμα είναι τι μας έχει πει η ιστορία..).

Το τελευταίο κεφάλαιο καταπιάνεται με την ονομασία όλων αυτών που δεν πιστεύουν. Αναφέρεται στον όρο brights, που μπορεί να μεταφραστεί ως φωτεινοί ή έξυπνοι. Θα πρόσθετα και το ψώνια, και συμφωνώ με τον συγγραφέα πως σαν όρος δεν λέει και πολλά. Για μένα είναι δηλαδή το χειρότερο που έχω ακούσει, όποια κι αν ήταν η πρόθεση αυτών που το σκέφτηκαν μου ακούγεται πάααρα πολύ μειωτικό για όλους τους άλλους ε και τέλος πάντων είναι σαν να αυτοονομάζεται κάποιος «ο τέλειος» πχ… Μάλλον συμφωνούμε και στο ότι το Άθρησκοι είναι μια καλή ονομασία..

Τέλος όσοι ασχολούνται με το θέμα και διαβάζουν λίγο θα βρουν στο βιβλίο αναφορές σε αρκετά γνωστά θέματα όπως το πρόβλημα του Επίκουρου, η κυκλική λογική, το ιπτάμενο μακαρονοτέρας, κλπ.

Την δεύτερη φωτογραφία την βρήκα εδώ: εδώ