Μια ιστορία….

Μια ιστορία φαντασίας για έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο όμορφο και γλυκό. Την βρήκα στην Athens Voice της Πέμπτης και νομίζω πως αξίζει να την διαβάσουν όλοι…

«Ο Α. είναι ένα νεαρό αγόρι 15 χρονών, συναντιέται με τους φίλους του και πηγαίνουν βόλτα στο κέντρο της Αθήνας. Είναι Σάββατο βράδυ, γύρω στις 9. Η πιο συνηθισμένη βόλτα της ηλικίας του. Αυτή που ακόμα και οι αγχωμένοι για το μέλλον του γονείς του επιτρέπουν. Αλλά είναι λογικό, γιατί είναι 15 χρονών.

Στο δρόμο η παρέα συναντά δύο αστυνομικούς σε περιπολία. Αρχίζουν να τους χλευάζουν, τους κοροϊδεύουν. Βρίζουν τους δύο αστυνομικούς τόσο ως πρόσωπα όσο και ως ρόλους. Αλλά είναι θεμιτό, γιατί είναι 15 χρονών.

Οι δύο αστυνομικοί, χρησιμοποιώντας το μεγάφωνο του περιπολικού ζητούν από τους νεαρούς να συνεχίσουν το δρόμο τους. Τα παιδιά συνεχίζουν να τους κοροϊδεύουν, αλλά είναι φυσιολογικό, είναι 15 χρονών.

Οι αστυνομικοί, βλέποντας ότι οι νεαροί επιμένουν, εισέρχονται στο περιπολικό και συνεχίζουν αυτοί την περιπολία τους. Καθώς απομακρύνονται, τα παιδιά τους πετάνε μπουκάλια με νερό, νεράντζια που κόβουν από τα δέντρα, τα χαλίκια που βρίσκουν στο δρόμο. Αλλά είναι ζωντανό, γιατί είναι 15 χρονών.

Το περιπολικό χάνεται στο δρόμο και οι νεαροί βρίζοντας και γελώντας συνεχίζουν το δρόμο τους. Πάνε να βρουν τα κορίτσια. Όταν τις συναντούν, ο Α. αρχίζει να διηγείται την ιστορία. Λέει πως συνάντησαν «κάτι μπάτσους και τους γάμησαν». «Να φανταστείς, λέει κοιτώντας το κορίτσι που γουστάρει, ότι το έβαλαν στα πόδια και ακούστηκαν κατά λάθος από το μεγάφωνο να λένε “πάτα γκάζι, ρε μαλάκα…”. Λέει ψέματα για να εντυπωσιάσει το κορίτσι, αλλά είναι γλυκό γιατί είναι 15 χρονών.

Και οι φίλοι του τον καλύπτουν. Λένε κι αυτοί κι άλλα. Όλοι μαζί διηγούνται ιστορίες και, δυο τρεις ώρες αργότερα, αρχίζουν να περπατάνε «προς τα πίσω». Κατά τη μία και έξω από το σπίτι της κοπέλας, ο Α. σκύβει να την φιλήσει και κείνη του λέει «εντάξει, αλλά δεν θα μου ξαναπείς ψέματα, ορκίζεσαι…;». Τον είχε καταλάβει, αλλά είναι γοητευτικό γιατί είναι 15 χρονών.

Εκείνος την φιλάει, πιο πολύ για να μην τον κοιτά και ντρέπεται, και λίγο μετά φτάνοντας σπίτι λέει στη μάνα του. «Μάνα, σήμερα πλάκωσα έναν μπάτσο και φίλησα ένα κορίτσι. Αλλά το ένα από τα δύο είναι ψέματα!». Η μάνα του γελάει. Ξέρει ότι ο γιος της είναι ερωτευμένος και ότι λέει ψέματα, αλλά είναι όμορφο γιατί είναι 15 χρονών.

Την επόμενη μέρα ο Α. ξυπνάει στο σπίτι του. Διαβάζει, πάει για μπάλα, κάνει βόλτες έξω από το σπίτι της κοπέλας. Καιρό μετά, έχει σπουδάσει, έχει ξεχάσει την ιστορία, αλλά όχι την κοπέλα, και θυμάται πως ήταν να είσαι 15 χρονών, όχι μόνο γι’ αυτά που έκανε, αλλά και γιατί μέσα του ακόμα έτσι νιώθει. Είναι πάντα (όπως όλοι μας) 15 χρονών.

Ζει σε μια άλλη κοινωνία. Υγιή. Σε έναν κόσμο που σου επιτρέπει να είσαι ίσως και για πάντα 15 χρονών.

-Δ.Μ.»

Advertisements

H νέα γενιά

Αμάν πια με την νέα γενιά!! Που δεν έχουν σεβασμό, που δεν ενδιαφέρονται για τίποτα, που είναι όλη την μέρα σ’έναν υπολογιστή..

Μπορεί η κάθε γενιά να συνειδητοποιήσει ότι αυτή η ιστορία επαναλαμβάνεται με τον πιο ηλίθιο τρόπο;; Πάντα οι προηγούμενοι βρίσκουν κάτι κακό να πουν για τους επόμενους, μπράβο βρε, είναι πολύ «δύσκολο» να κατηγορείς αδιάκοπα κάποιον για την κάθε βλακεία που σου περνάει από το μυαλό…

Και φυσικά σιγά μην κάτσουν να σκεφτούν όλοι αυτοί που αγανακτούν με τους νέους πως και αυτοί ήταν κάποτε νέοι κι άκουγαν τα ίδια από τους μεγαλύτερους.

Ακόμη χειρότερα, σιγά μην κάτσει κανείς να σκεφτεί πως η νέα γενιά δεν ξεφύτρωσε ξαφνικά, δεν ξύπνησε μια ωραία μέρα και είπε ας μην κάνω τίποτα, ας μην έχω σεβασμό και όλα τα ωραία που της καταλογίζουν… Οι νέοι ζουν σ’έναν κόσμο που φτιάξαμε εμείς, όλοι οι προηγούμενοι. Αν είναι αδιάφοροι, δεν έχουν γνώσεις, αγάπη για το διάβασμα και διάφορα από τα χίλια μύρια για τα οποία τους κατηγορούν ποιος φταίει; Ποιος πρέπει να τους δώσει κίνητρο, ώθηση, να τους δείξει ένα μονοπάτι (χωρίς όμως να έχει και την απαίτηση να το ακολουθήσουν); Κι αν κάνουν λάθη είναι φυσιολογικό και σωστό και επιθυμητό, μόνο έτσι θα βρουν τι πραγματικά θέλουν.

Είναι παράλογο και ηλίθιο να απαιτεί κανείς να ακολουθήσουν οι επόμενοι τα βήματά του, ο καθένας ζει την δικιά του ζωή. Είναι ακόμη πιο ηλίθιο να κατηγορεί απλά τις επόμενες γενιές χωρίς να προσπαθεί να δει που έκανε ο ίδιος λάθος και χωρίς να έχει πρόθεση να βοηθήσει τους νέους κι όχι να τους στήσει στον τοίχο και να τους πυροβολεί (μεταφορικά και κυριολεκτικά….). Έτσι προς όλους όσους θέλουν να το παίξουν «δάσκαλοι», κοιτάξτε τα χάλια σας και αφήστε τα παιδιά ήσυχα:

Pink Floyd

Another Brick in the Wall – Part 2

We don’t need no education
We dont need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave them kids alone
Hey! Teachers! Leave them kids alone!
All in all it’s just another brick in the wall.
All in all you’re just another brick in the wall.

We don’t need no education
We dont need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teachers leave them kids alone
Hey! Teachers! Leave them kids alone!
All in all it’s just another brick in the wall.
All in all you’re just another brick in the wall.

«Wrong, Do it again!»
«If you don’t eat yer meat, you can’t have any pudding. How can you
have any pudding if you don’t eat yer meat?»
«You! Yes, you behind the bikesheds, stand still laddy!»

Και προς όλους τους νέους:

Judas Priest

Breaking the Law

There I was completely wasting, out of work and down
All inside its so frustrating as I drift from town to town
Feel as though nobody cares if I live or die
So I might as well begin to put some action in my life

Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law

So much for the golden future, I cant even start
Ive had every promise broken, theres anger in my heart
You dont know what its like, you dont have a clue
If you did youd find yourselves doing the same thing too

Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law

You dont know what its like

Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law
Breaking the law, breaking the law

Breaking the law

Όλα έχουν μια αιτία

Το παρακάτω κείμενο μου το έστειλε ο 16χρονος ξαδερφός μου λίγες μέρες μετά την δολοφονία του Αλέξη. Άργησα λιγάκι να το αναρτήσω (τρεξίματα βλέπετε) αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ..  Νομίζω πως είναι πολύ ενδιαφέρον να βλέπουμε τις σκέψεις των νέων παιδιών,  που πιθανότατα μέχρι πολύ πρόσφατα δεν ασχολούνταν και ιδιαίτερα με τα κοινά, και που τώρα ουσιαστικά μαθαίνουν διάφορα πράγματα όχι μόνο για το σήμερα αλλά και για το χτες στην χώρα μας. Και φυσικά δεν αρκεί να τους ακούμε μόνο, πρέπει να τους ακούμε ουσιαστικά, να συζητάμε και να τους βοηθάμε να διευρύνουν τους ορίζοντές τους, γιατί πολλές βλακείες ακούνε τα παιδιά και δεν ξέρω κατά πόσο είναι εύκολο να διακρίνουν τί θέλουν να κρατήσουν από όλα αυτά σε αυτή την ηλικία. Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί «έξυπνοι» που κοιτάνε να εκμεταλευτούν την νεανική ορμή και τον ενθουσιασμό τους.. Γι’αυτό λέω διάβασμα και πάλι διάβασμα…Εντάξει σταματάω το πρωϊνό παραλήρημα και πάμε στο κείμενο:

Από το Σάββατο το βράδυ, αμέσως μετά τη δολοφονία του άτυχου νεαρού στα Εξάρχεια έχει ξεσπάσει ένας ανελέητος πόλεμος μεταξύ της αστυνομίας και των αναρχικών που συγκλονίζει το πανελλήνιο. Ήταν όμως ο θάνατος του νεαρού Αλέξανδρου η αιτία για όλα αυτά που ζούμε τις τελευταίες μέρες; Εγώ θα έλεγα πως όχι. Κατά την ταπεινή μου γνώμη αυτή ήταν απλά η αφορμή πού όπλισε τα χέρια εξαγριωμένων νεαρών, πού τόσα χρόνια έχουν αγανακτήσει από την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα τις τελευταίες τρείς τουλάχιστον δεκαετίες. Πολλά είχαν δει τα μάτια μας τόσα χρόνια, παιδί να πεθαίνει από σφαίρα αστυνομικού όμως πρώτη φορά είδαμε. Η είδηση αυτή έστειλε-τη νύχτα εκείνη-πολύ κόσμο έξω από τα αστυνομικά τμήματα πολλών περιοχών της Ελλάδας να διαμαρτυρηθούν για τον άδικο χαμό ενός ανήλικου παιδιού, ενώ πολλοί άλλοι-ίσως πιο ακραίοι χαρακτήρες-άρχισαν να πετούν πέτρες, βόμβες μολότοφ, ξύλα και ότι άλλο έβρισκαν μπροστά τους κατά της αστυνομικής αρχής.


Πέντε ολόκληρες μέρες και νύχτες οι αναρχικοί επιδίδονταν σε έναν ανελέητο πετροπόλεμο με τους αστυνομικούς οι οποίοι για άλλη μια φορά κατάφεραν να προξενήσουν την οργή του κόσμου με την αλόγιστη χρήση δακρυγόνων. Μαγαζιά καταστράφηκαν, περιουσίες λεηλατηθήκαν, αυτοκίνητα και κτίρια σημαντικής πολιτιστικής αξίας παραδόθηκαν στις φλόγες ενώ πανεπιστήμια και πολυτεχνεία χρησιμοποιήθηκαν ως ορμητήρια και πυριτιδαποθήκες των αγωνιστών κατά της αστυνομίας. Τα κανάλια κατέγραφαν καρέ καρέ τον πόλεμο της αστυνομίας με τους αναρχικούς ενώ το πανελλήνιο παρακολουθούσε με ενδιαφέρων τις συμπλοκές με τις απόψεις να συγκρούονται γύρω από το ποιος φέρει την ευθύνη για όλη αυτή την κατάσταση που επικρατεί. Ποιός όμως φταίει πραγματικά για όλη αυτή την κατάσταση; Πόσες ευθηνές βαραίνουν την πολιτική ηγεσία; Φταίνε μονό οι αναρχικοί; Εμπλέκονται και άλλοι που σαμποτάρουν το έργο τους; Τι ευθύνες βαραίνουν την ΕΛ.ΑΣ.; Γιατί ο κόσμος (Έλληνες και ξένοι) προβαίνει σε ένα -δίχως προηγούμενο-πλιάτσικο; Ποιες ευθηνές αναλογούν στα ΜΜΕ; Είναι ερωτήματα που βασανίζουν καθημερινά τον (μέσο) Έλληνα πολίτη και στα οποία τα ΜΜΕ προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις που σίγουρα κατευθύνονται από την κυβέρνηση και την ΕΛ.ΑΣ. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.


Σίγουρα τη μεγαλύτερη ευθηνή για όλη αυτή την κατάσταση ευθύνεται κατά μεγαλύτερο ποσοστό η πολιτεία. Και όχι μονό η σημερινή κυβέρνηση. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις που εδώ και 30 χρόνια ταλαιπωρούν τον ελληνικό λαό, κλέβουν το ψωμί του, τον κοροϊδεύουν μπροστά στα μάτια του και ύστερα αφού τον έχουν φέρει στα όρια του τον διορίζουν στο δημόσιο με ένα καλό μισθό, και έτσι του κλείνει και το στόμα και όλα ξεχνιούνται. Η προπαγάνδα βασιλεύει. Όλοι αυτοί που δεν συμφωνούν είναι αλήτες, αναρχικοί, τσογλάνια, πρεζόνια κ.α. Τα ΜΜΕ κάνουν τέλεια την δουλεία τους και εξυπηρετούν τα συμφέροντα της εκάστοτε κυβέρνησης κάνοντας προβοκάτσιες απέναντι σε όσους αντιδρούν και παραπληροφορώντας τον κόσμο, ο όποιος συνήθως «τρώει» ό,τι του πουν και δεν το ψάχνει παραπέρα. Έτσι λοιπόν μετά τα όσα έγιναν αυτές τις μέρες όλοι λένε ότι αυτοί που έσπασαν τράπεζες και super market (διόλου τυχαίοι στόχοι αν δούμε τι συμβαίνει όλες αυτές τις μέρες με τις τράπεζες αλλά και την ακρίβεια που επικρατεί στα προϊόντα), αυτοί που έκαψαν αυτοκίνητα και δρόμους, αυτοί που έχουν προξενήσει καταστροφές σε πολυτεχνεία και πανεπιστήμια είναι η παρακμή του κράτους, είναι τα κακοποιά στοιχειά είναι, είναι, είναι….

Κανείς δεν είπε όμως ότι από 1980 και μετά στην Ελλάδα επικρατεί ανεργία, αβεβαιότητα, διαφθορά, άμεση η έμμεση δωροδοκία, αλλά και ότι όλοι μα όλοι οι πολιτικοί ηγέτες έχουν δημιουργήσει ανεκτίμητες περιούσιες σε βάρος του απλού λαού, ότι είναι δηλαδή αισχροί κλεφτές και τεχνοκράτες γιατί όχι μονό κλέβουν το ταμείο του κράτους, βγαίνουν προκλητικά και ζητούν την ψήφο κάθε 4 χρόνια, μια ψήφο που θα τους δώσει το δικαίωμα να συνεχίσουν απερίσπαστοι το έργο τους, μια ψήφο που θα βοηθήσει ακόμα πιο πολύ το ελληνικό κράτος. Κάνεις δεν έχει βγει να τους κατηγορήσει ενώ όλοι ξέρουν τι κάνουν παρά πάνε και τους ψηφίζουν κιόλας γιατί οι πιο πολλοί έχουν κάποιο όφελος ή από αφέλεια και πείσμα. ‘Όλοι γκρινιάζουν αλλά όλοι τους ψηφίζουν τις 2 οικογένειες που καταδυναστεύουν την Ελλάδα 40 χρόνια τώρα. Και φυσικά τώρα που όλοι είναι βολεμένοι και δεν έχουν πρόβλημα άλλοι τα βρίσκουν μπροστά τους.

Εμείς οι νέοι που δεν (θα) έχουμε δουλεία ή που τα χρήματα δεν φτάνουν για να ζήσει κάποιος αξιοπρεπώς, που δεν παντρεύονται για οικονομικούς κυρίως λόγους, που δεν κάνουν οικογένειες γιατί δε μπορούν να τις συντηρήσουν, που έχουν όνειρο τους το δημόσιο γιατί δεν έχουν όρεξη για δουλεία ή γιατί βλέπουν τους γονείς τους που είναι δημόσιοι υπάλληλοι και πιθανόν να κωλοβαράνε στις εκάστοτε υπηρεσίες. Που επηρεασμένοι από τους γονείς τους η το κύμα της εποχής σνομπάρουν τις παραδόσεις, τα έθιμα, τις πορείες διαμαρτυρίας, φτωχούς ανθρώπους, νεκρούς ακόμα και αναπήρους, μιας γενιάς που αντί να δημιουργήσει αντιγράφει τα παλιά, σε μια γένια που όλοι συμφωνούν αλλά λίγοι βγαίνουν μπροστά, σε μια εποχή που η τρομοκρατία βασιλεύει σε όλους τους χώρους, σε μια εποχή που τα διπλώματα δεν αρκούν, σε μια εποχή που κινδυνεύει το περιβάλλον, σε μια εποχή που όλοι μασάνε την έτοιμη τροφή, σε μια εποχή που όλοι διαβάζουν ώρες πράγματα άχρηστα, σε μια εποχή που το σχολειό είναι αγγαρεία, σε μια εποχή που η παιδεία καταρρέει, σε μια εποχή που κάνεις δεν κοιτάζει τον τρόπο παρά μονό το αποτέλεσμα, σε μια εποχή αφόρητης πίεσης, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, στην εποχή των πλούσιων και των φτωχών. Η εποχή δεν αλλάζει με συνθήματα και πανό. Αλλάζει με επανάσταση. Μαζική επανάσταση. Όλοι στον αγώνα κατά του κατεστημένου, εμπρός στον δρόμο που χαράζει ένα μέρος τις γενιάς αυτής. Αν θέλουμε να ζήσουμε σε κάτι διαφορετικό πρέπει να προβούμε και στις ανάλογες ενέργειες.


Υ.Γ: Ένας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα!!! Η προβοκάτσια και η παραπληροφόρηση περνά μόνο στους ανίδεους. Αλλού τα ψέματα. Η οργή μας θα γίνει φόβος σας, η λαχτάρα μας αγωνία σας, η δίψα μας για ζωή ο χειρότερος εφιάλτης σας. Κράτος, πολιτικοί, αστυνομία, δικαστικοί αν δεν συμμορφωθείτε θα μας βρείτε μπροστά σας.

Sunsetter…

Το σημερινό τραγουδάκι είναι των Cradle of Filth, αλλά τραγουδάει η Liv Cristine, κι έτσι θα κλείσει το αφιέρωμα στην αγαπημένη μου τραγουδίστρια (γιατί αν δεν κλείσει κάπου μόνο τραγούδια της θα βάζω από δω και πέρα…)…

Οι Cradle of Filth δημιουργήθηκαν το 1991 στο Suffolk της Αγγλίας. Η μουσική τους συνδυάζει διάφορα είδη, όπως μελωδικό, gothic και black μέταλ. Το τραγούδι είναι από το ομώνυμο δίσκο τους, Nymphetamine που κυκλοφόρησε το 2004

cradle_of_filth-nymphetamine-frontal

Επειδή και το βίντεο είναι θεϊκό σήμερα θα έχει από όλα το μενού…


Cradle of Filth

Nymphetamine

Lead to the river
Midsummer, I waved
A ‘V’ of black swans
On with hope to the grave
All through Red September
With skies fire-paved
I begged you appear
Like a thorn for the holy ones

Cold was my soul
Untold was the pain
I faced when you left me
A rose in the rain
So I swore to thy razor
That never, enchained
Would your dark nails of faith
Be pushed through my veins again

Bared on your tomb
I am a prayer for your loneliness
And would you ever soon
Come above unto me?
For once upon a time
From the binds of your lowliness
I could always find
The right slot for your sacred key

O Dani Filth, τραγουδιστής του συγκροτήματος.

O Dani Filth, τραγουδιστής του συγκροτήματος.

Six feet deep is the incision
In my heart, that barless prison
Discolours all with tunnel vision
Sunsetter
Nymphetamine
Sick and weak from my condition
This lust, a vampyric addiction
To her alone in full submission
None better
Nymphetamine

Nymphetamine, nymphetamine
Nymphetamine girl
Nymphetamine, nymphetamine
My nymphetamine girl

Wracked with your charm
I am circled like prey
Back in the forest
Where whispers persuade
More sugar trails
More white lady laid
Than pillars of salt
(Keeping Sodom at night at bay)

Fold to my arms
Hold their mesmeric sway
And dance out to the moon
As we did in those golden days

Christening stars
I remember the way
We were needle and spoon
Mislaid in the burning hay

Bared on your tomb
I am a prayer for your loneliness
And would you ever soon
Come above unto me?
For once upon a time
From the binds of your holiness
I could always find
The right slot for your sacred key

Στιγμιότυπο από το βίντεο

Στιγμιότυπο από το βίντεο

Six feet deep is the incision
In my heart, that barless prison
Discolours all with tunnel vision
Sunsetter
Nymphetamine
Sick and weak from my condition
This lust, a vampyric addiction
To her alone in full submission
None better
Nymphetamine

Sunsetter
Nymphetamine
None better
Nymphetamine

Nymphetamine, nymphetamine
Nymphetamine girl
Nymphetamine, nymphetamine
My nymphetamine girl

http://darklyrics.com/lyrics/cradleoffilth/nymphetamine.html#14

http://en.wikipedia.org/wiki/Cradle_of_Filth

Αστυνομία

Το θέμα αστυνομία είναι ένα μεγάλο και περίεργο ζήτημα.

Να πω για αρχή πως επειδή δεν εμπιστεύομαι τους ανθρώπους καθόλου δεν είμαι κατά της αστυνομίας. Νομίζω πως η ύπαρξή της είναι απαραίτητη γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ικανοί, τουλάχιστον στην παρούσα φάση της κοινωνίας, να ζήσουν αρμονικά και να αποφύγουν την βία. Αυτό βέβαια το θεωρώ κατάντια, και μέγιστη ένδειξη απαισιοδοξίας και όχι κάποια επιτυχία για την αστυνομία.. Τέλος πάντων…

Θα μπορούσε η αστυνομία να είναι όντως δίπλα στον πολίτη και να διασφαλίζει την ασφάλειά του.. Θα μπορούσε, πολλά θα μπορούσαν βέβαια αλλά τι γίνεται είναι το θέμα…

Όμως έτσι όπως έχουμε καταντήσει, όχι μόνο δεν κάνουν την δουλειά που θα έπρεπε να κάνουν αλλά ενεργούν αντίθετα, απειλούν την ασφάλειά μας οπότε η ύπαρξή τους καταλήγει να είναι περιττή, ενοχλητική και επικίνδυνη.

Δεν το κρύβω πως πιστεύω ότι αρκετοί από αυτούς που επιλέγουν να γίνουν αστυνομικοί, ειδικοί φρουροί και όλα τα σχετικά έχουν κάποιο πρόβλημα συμπεριφοράς, είτε μικρό είτε μεγάλο. Δεν θέλω να προσβάλλω κανέναν, αλλά τι να κάνω, τα δεδομένα αυτά μου δείχνουν. Όταν ο άλλος βάζει μια στολή και αποκτά ύφος έτοιμο για τσαμπουκά και στυλ «σας έχω», ε κάτι δεν πάει καλά, δεν γίνεται… Ξέρω βέβαια παιδιά που είναι αστυνομικοί και δεν είναι καθόλου έτσι, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο αυτός είναι ο κανόνας ή η εξαίρεση. Και παρακολουθώντας την πορεία της αστυνομίας τα τελευταία χρόνια δεν μπορεί να πει κανείς κάτι θετικό δυστυχώς. Αυθαιρεσία και κατάχρηση εξουσίας είναι τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της, και ακόμη και κάποια αξιόλογα άτομα να υπάρχουν στις τάξεις της χάνονται… Μετά τα πρόσφατα γεγονότα έχουν εμφανιστεί σε πάρα πολλά blogs, sites ακόμα και στις ειδήσεις λίστες με τις σοβαρότερες περιπτώσεις παραβάσεων από πλευράς της αστυνομίας, οι οποίες δεν είναι απλά σοβαρές και πολλές, είναι τραγικές..

Μερικά από τα προβλήματα της αστυνομίας κατά την γνώμη μου:

Αγένεια

Καταρχήν πολλοί αστυνομικοί είναι υπερβολικά αγενείς, με όλους αλλά κυρίως με κάποιες ομάδες του πληθυσμού, μαλλιάδες και αλλοδαπούς πχ. Αυτό είναι ρατσιστικό, λάθος, καταχρηστικό και ιδιαίτερα ενοχλητικό για τα άτομα που λαμβάνουν μια τέτοια συμπεριφορά. Και μετά απορούν γιατί δεν τους συμπαθεί ο κόσμος! Όταν λάβεις μια ρατσιστική συμπεριφορά θα φερθείς και ανάλογα, είναι αναμενόμενο… Να μην πω για τις κοπέλες, που όπως έχω αναφέρει ξανά ακούνε τα ουκ ολίγα από τα όργανα της τάξης…

Πορείες

Σαν να βγάζουν σπυράκια όταν ακούνε για πορεία.. Λες και πάνε φτιαγμένοι, με όρεξη για φασαρία και βρισίδι. Δηλαδή λες τι σκατά, όλα τα απωθημένα της εβδομάδας τα μαζεύουν ευλαβικά για να τα βγάλουν στις πορείες; Το χειρότερο είναι πως φέρονται σαν ρομποτάκια, βαράνε συνταξιούχους; Και εντολές να έχουν δεν δικαιολογείται αυτό κατά την γνώμη μου… Όχι ότι δικαιολογείται το να βαράνε κανέναν δηλαδή, και εγκληματίας να είναι έχει δικαίωμα να του φέρονται με σεβασμό. Και όλα τα κόμπλεξ τους θα τα εκφράσουν στα κοριτσάκια που είδαμε να τραβολογάνε και να κλωτσάνε όπως είδαμε αυτές τις μέρες και σε πολλά άλλα που δεν είδαμε.

Κουκουλοφόροι

Είναι πια κοινό μυστικό πως δρουν όχι μόνο με την ανοχή της αστυνομίας αλλά και με την υποστήριξη και προστασία της. Δεν λέω πως όλοι όσοι κάνουν καταστροφές ανήκουν σ’ αυτήν την κατηγορία, δεν ξέρω, αλλά είναι γεγονός πως πολλοί ανήκουν, όσο κι αν θέλουν πεισματικά να κλείνουν τα μάτια πολλοί.

Τα μεταξύ τους

Άλλο κοινό μυστικό είναι πως καλύπτουν ο ένας τον άλλο μέχρι αηδίας, δηλαδή σε ποιο σημείο η συναδελφική αλληλεγγύη έφτασε να σημαίνει πλήρης απόρριψη κάθε ηθικής, λογικής και δικαιοσύνης;

please_mind_the_cop_by_dmavromatis1

Μπορεί να πει πολλά κανείς για αυτό το θέμα αλλά λέω να σταματήσω εδώ…

Δεν κρύβω πως έχει τύχει να νιώσω και λύπη βλέποντας μερικούς αστυνομικούς να σκύβουν το κεφάλι σε βρισιές αυτές τις μέρες, μια κίνηση που εγώ εξέλαβα ως εκδήλωση ντροπής για αυτό που έκανε ο συνάδελφός τους. Επίσης νιώθω άσχημα καμιά φορά όταν αντιμετωπίζουν πολύ άσχημες συμπεριφορές χωρίς να έχουν δώσει δικαιώματα, καταλαβαίνω πως άνθρωποι είναι κι αυτοί και δεν μπορεί να είναι ευχάριστο να τους μισεί όλος ο κόσμος.

Όμως αντί να γίνονται πιο επιθετικοί πρέπει να σκεφτούν ποιες είναι οι αιτίες αυτής της συμπεριφοράς. Είναι αναμενόμενο όταν υπάρχει κακή γνώμη για την αστυνομία να εκφράζεται προς όλους τους αστυνομικούς, όπως έχω πει και για την εκκλησία, αν δεν θέλουν ο κόσμος να έχει πρόβλημα μαζί τους θα πρέπει οι ίδιοι να φροντίσουν να εξυγιανθεί το αστυνομικό σώμα, να καταδικάζουν τις πράξεις των συναδέλφων τους που τους ντροπιάζουν όλους και να φροντίσουν ώστε να μην συμβαίνουν ούτε «μεμονωμένα» ούτε τακτικά παρόμοια περιστατικά…

(η εικόνα από http://dmavromatis.deviantart.com)

Ποιος είναι πιο ηλίθιος;

Τα αναπάντητα ερωτήματα της ανθρωπότητας (και μερικές σκόρπιες σκέψεις που έτυχε να περνάνε):

Ποιος είναι πιο ηλίθιος;

Αυτοί που τα ρίχνουν ο ένας στον άλλο ή εμείς που τα χάβουμε όλα;;;

Αυτοί που έχουν δώσει 1000 εκδοχές για το γεγονός (αυτή η σφαίρα πια, πολύ μυστήρια, πέρα δώθε πάει, αναποφάσιστη) ή εμείς που τους έχουμε επιτρέψει να λένε τέτοιες αηδίες;

Ο Κούγιας που προκαλεί ανελέητα ή εμείς που επιτρέπουμε όχι μόνο να υπάρχουν τέτοια άτομα αλλά να αποκτούν και σημαντικές θέσεις στην κοινωνία μας;

Αυτοί που βρήκαν ευκαιρία να προβάλουν το κόμμα τους ή εμείς που τους ψηφίζουμε συνεχώς;

Τα κανάλια που λένε ό,τι θέλουν αρκεί να αυξήσουν την ακροαματικότητά τους και προσπαθούν με πάθος να μεγαλοποιήσουν και δραματοποιήσουν την κάθε κατάσταση τρομοκρατώντας τον κόσμο ή ο κόσμος που τρομοκρατείται όντως και πιστεύει πως φταίνε οι αλήτες που ξαφνικά (!!) τους την βάρεσε κι είπαν να τα κάψουν όλα;

(Είναι γεγονός πως μια χώρα δεν καταστρέφεται από την μια στιγμή στην άλλη.. Ούτε και σώζεται από τη μια μέρα στην άλλη… Και ποτέ δεν φταίει μόνο ένας.

Έχω πολλές ενστάσεις για τον τρόπο που σκέφτεται και πράττει ο λαός αλλά αυτό δεν είναι κατάλληλη στιγμή να συζητηθεί τώρα. Τώρα πρέπει να επικεντρωθούμε στα σούργελα που μας διοικούν και στους άχρηστους που τους επιτρέπουμε να έχουν εξουσίες και όπλα. Όμως θα πρέπει να συζητηθεί κάποια στιγμή γιατί δεν φτάνει μόνο να φωνάζουμε για αλλαγές, πρέπει να προτείνουμε και λύσεις.)

For amelie…

Λίγο πριν φύγει από τους Theatre of Tragedy, το 2003, η Liv Kristine σχημάτισε τους Leaves’ Eyes, μαζί με τον άντρα της Alexander Krull και μέλη του συγκροτήματός του, Attrocity. Παίζουν μελωδικό, ατμοσφαιρικό μέταλ με παραδοσιακά (folk) στοιχεία. Το τραγούδι είναι από τον πρώτο τους δίσκο.

lovelorn_cover

Δισκογραφία:

Lovelorn (2004)
Vinland Saga (2005)

Leaves’ Eyes
For Amelie

Why don’t you feel me
Why can’t I hold your hand
(You) never said that you’d leave me
and I know you are somewhere

I held you up
Every time you were down
Your crying stopped
When I was around…but…

Why don’t you love me?
Enough to stay with me
Now tell me truly
Was it there in your heart too?
All that I’m left with
Is a dream of me and you

You filled my soul
With your beauty and with hope
We’re different although
We were just like water in sand

Why don’t you feel me
Why cant I hold your hand
You never said that you’d leave me
And I know you are somewhere

I held you close
When you fell to the ground
And now you’ve torn all my hope apart
You could have said good-bye

Πηγές:
http://darklyrics.com/lyrics/leaveseyes/lovelorn.html#1
http://en.wikipedia.org/wiki/Leaves_Eyes