Hark… lures of the siren, yearn for the days when blithe thou was

Σήμερα το τραγουδάκι είναι λίγο πιο… βαρύ να το πω; Τέλος πάντων, κάποια στιγμή έπαθα ψύχωση με αυτό το συγκρότημα και ειδικά αυτό το τραγούδι, το οποίο έχει καταπληκτικούς στίχους, το άκουγα όλη μέρα (στην δουλειά στο repeat να φανταστείτε, με καταρρακώνει βέβαια ώρες ώρες οπότε το έχω ελαττώσει τώρα…)

Οι Tristania δημιουργήθηκαν το 1996 στην Νορβηγία και παίζουν gothic metal με death-doom επιρροές. Συνδυάζουν γυναικεία οπερετικά φωνητικά με βαριά αντρικά. Το τραγούδι είναι από τον δίσκο Beyond the Veil, που κυκλοφόρησε το 1999.

(πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/Tristania_(band) )

Tristania


Aphelion

Yearning for days of yore
in elysian daydreams
Burn with a fatal gloss
a confounding mirror of souls
Dance with the winterwinds
in thy visions so sanguine
Glance upon Stygian streams
where lies hidden a pale secrecy

Hark…
lures of the siren
yearn for the days when blithe thou was

Sworn to a secrecy
an arcanum devotee
Mourning a life with thee
a descendance of watery argentine
Trance of thy frailty
endure the exsanguine
Glance beyond closed eyelids
the conundrum of all mysteries
Crossing in life… my heart
with silver in times… I’m weak
too weak…
Wan circling skies
secretes… silvering sorrow
Precious to me Aphelion
Thou are the fields where we wither still
Exhaust in thy waning world
My Aphelion
on a broken mirror
where the veils of night and day seems as one
May thy lids gather again
on a vast and frail crusade
Invigoration of pain pervation this time

Aphelion
In decadence I take thee by the hand
too frail… to gain the promised land
too frail… to take your pain away
too frail… a sequel of decay
May milleniums gather
on the mirage of desolated souls
far between departure and sorrow
I breed my afterthought
In thy hours of vast dejection’s haunt… wane
An angel strays upon my door
so frail and lost within
To weep upon her days of yore
my decadent come in
Her stain and tears upon my floor
the sorrow that she brings
Devotion of a life outworn
in decadence come in
May thy lids desorb from emerald seas
a pending solitary
Though thy pain redeems, life it seems to be
a fragile sanctuary

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s