Γιορτές και πανηγύρια!!
Καλέ τώρα θυμήθηκα ότι γιορτάζουμε σήμερα!!! Πέρασε ένας χρόνος από όταν ξεκίνησα το ιστολόγιο.. Ούτε που το κατάλαβα ρε γαμώτο, πως περνάει έτσι ο καιρός;;;
Ναι είναι τούρτα Nightmare before christmas!!
Από τα αγαπημένα μας θέματα φέτος ήταν η αθεΐα, η ζωγραφική, η ψυχολογία, τα rpg, η κατάσταση στην ελλάδα και φυσικά η μουσική.
Μπορώ να πω πως έμαθα διάφορα μέσα από το ιστολόγιο, καθώς ήταν η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με αγνώστους μέσω ίντερνετ – κι αυτό είχε και τις καλές και τις κακές του στιγμές.
Σας ευχαριστώ για την παρέα!!!!!
ΥΓ. Την τούρτα την βρήκα εδώ τυχαία αλλά μετά βρήκα πάρα πολλές τούρτες σε παρόμοιο στυλ (για γάμους και καλά οι περισσότερες… Φαντάζεστε το σοκ της γιαγιάς όταν δει τέτοια τούρτα σε γάμο;;;). Ρίξτε μια ματιά εδώ, εδώ, εδώ (ναι οκ, αυτό είναι από το corpse bride, τέλειο όμως;;), εδώ, εδώ κι εδώ.
Natalie Shau
H Natalie Shau γεννήθηκε στην Λιθουανία και αυτή την εποχή μένει στην Αθήνα. Οι εικόνες της είναι ξεχωριστές, σκοτεινές, περίεργες και σουρεαλιστικές. Έχει δημιουργήσει εξώφυλλα για διάφορα συγκροτήματα, μεταξύ των οποίων και για τους δικούς μας Inactive Messiah και Sorrowful Angels, για σχεδιαστές μόδας και για συγγραφείς.
Ασχολείται κυρίως με την ψηφιακή δημιουργία κι επεξεργασία εικόνας αλλά και με την φωτογραφία. Δικά της είναι και τα έργα που κοσμούν τους τοίχους του Second Skin.
Την λατρεύω αυτή την ζωγραφιά!!!!
Σκοτεινά παραμύθια 
Τέλειο;
Η καλύτερη "Μαύρη Χήρα" που έχω δει!
Lady of Shalott - Αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες κι όχι μόνο στον χώρο της ζωγραφικής
Carmine
Μας θυμίζει κάτι;
Εντάξει προφανώς θέλω να βάλω όλα τα έργα της αλλά θα σταματήσω εδώ. Για περισσότερα επισκεφτείτε το προσωπικό της site και η σελίδα της στο deviant art.
Η μαλακία πάει σύννεφο…
Όπως ίσως καταλάβατε κι από τον τίτλο, ακολουθεί ελαφρύ βρισίδι, όσοι έχουν ευαίσθητα μάτια παρακαλούνται να αποχωρήσουν τώρα..
Μπορεί να έχω τύχη με τους ταξιτζήδες αλλά εντάξει, είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός των ηλίθιων που κυκλοφορούν εκεί έξω που αναγκαστικά θα πέσεις στις περιπτώσεις…
Μα πόσο μαλάκες είναι μερικοί άνθρωποι;;; Πήγα στα κτελ (Κηφισός) σήμερα να παραλάβω συγγενείς και κλασσικά όταν δεν υπάρχει αστυνομία οι ταξιτζήδες βγάζουν την μάσκα του ανθρώπου που φοράνε και γίνονται καρακαταμαλάκες, που να τους πατήσει οδοστρωτήρας το ταξί (χωρίς αποζημίωση ΦΥΣΙΚΑ), τα καθίκια…
Όχι δεν έχω τα νεύρα μου τώρα, εκνευρίστηκα εκείνη την στιγμή πολύ όμως κι όταν το θυμάμαι ξαναματασυφιλιάζομαι.
Είχαν αράξει που λέτε οι μάγκες, 7-8 ταξί στην σειρά και ρωτούσαν τους πάντες που πάνε, και παίρνανε μόνο αυτούς που τους βόλευαν, και φυσικά περίμεναν να γεμίσουν, σιγά μην πάρουν μόνο 1-2 άτομα. Ζώα. Αι σιχτίρ, οι πίθηκοι. Ήταν και είρωνες, τα γαϊδούρια… Αλλά έχοντας τον παππού και την γιαγιά φορτωμένους και κουρασμένους τι να κάνω; Φυσικά δεν μπήκα σε κανέναν από τους γελοίους, υπήρχαν και άνθρωποι που έκαναν σωστά την δουλειά τους, αλλά δεν μπορούσα να κάνω και την σκηνή που θα ήθελα εκείνη την στιγμή..
Αλλά επειδή έχουν ξαναγίνει παρόμοια σκηνικά στον Κηφισό, όχι βέβαια σε τέτοιο βαθμό – τέτοια γαϊδουριά δεν μου είχε ξανατύχει – τα έχω πάρει και λέω να κάνω κάτι για αυτό. Δεν ξέρω τι ακόμα, θα πηγαίνω εκεί κάθε μέρα και θα τους πρήζω τα αρχίδια (κήρυγμα κι έτσι, θα με γράφουν βέβαια αλλά θα τους σπάσω τα νεύρα – έχω τον τρόπο μου σ’αυτά :p), θα πρήζω την αστυνομία να πηγαίνει συνέχεια εκεί και να ελέγχει την κατάσταση, καμιά καταγγελία, όλα μαζί, θα δω… Γιατί όταν είναι εκεί οι μπάτσοι, οι βλάκες οι ταξιτζήδες κάθονται σούζα, μη χέσω, γαμώ το ηλίθιο μικρό μυαλό του έλληνα που θέλει μαστίγιο για να φερθεί ανθρώπινα…
Ουφ, εντάξει έβρισα λιγάκι αλλά θα με συγχωρήσετε, ήμουν συγχυσμένη κ ι άλλωστε μερικοί άνθρωποι μόνο έτσι περιγράφονται…
Ε δεν είναι δουλειά αυτή. Βαρέθηκα όλες οι αυθαιρεσίες να περνάνε έτσι, και με το να τα λέμε απλά μεταξύ μας στα ιστολόγια δεν γίνεται και κάτι ουσιαστικό. Πρέπει να βγούμε στους δρόμους… Έχω αρχίσει να “την λέω” στον κόσμο στον δρόμο, φοβάμαι ότι θα με δείρει κανένας καμιά μέρα… Αλλά και πάλι με τα λόγια δεν καταλαβαίνουν και τίποτα από ό,τι βλέπω.
Υ.Γ: Αααααα, το παραπάνω δεν ισχύει για όλους τους ταξιτζήδες φυσικά, είναι μερικοί που είναι γλυκύτατοι και υπερβολικά καλοί και μερικοί που είναι απλά σωστοί επαγγελματίες…
Γράφοντας…
Σήμερα είπα να κάνω μια παρουσίαση (σύντομη) δύο άλλων ιστολογίων στα οποία γράφω που και που.
Στο ένα δεν έχω γράψει ακόμα δηλαδή αλλά θα ξεκινήσω σύντομα. Είναι ένα ιστολόγιο αφιερωμένο στην μουσική και την τέχνη γενικότερα, όπως λέει κι ο δημιουργός του:
“Ένα blog αφιερωμένο σε urban artists: Ο υπέρτατος σκοπός είναι να ενώσω διαφορετικές σταγόνες από τον χώρο της τέχνης ώστε να δημιουργήσουμε ένα ενιαίο, αδιαίρετο και διαχρονικό ποτάμι, γένος άπειρων divine drops…”
http://tractacustitus.wordpress.com/
Το άλλο είναι επίσης αφιερωμένο στην μουσική κι έχω να γράψω κάτι αιώνες (θα γράψω όμως αμέσως μόλις γυρίσω Ελλάδα, Ανορθόδοξε στο υπόσχομαι!!). Από ότι είδα πάντως έχουν μπει 1-2 πολύ ωραία άρθρα αυτές τις μέρες (rammstein, blind melon (!!) άσχετα μεταξύ τους αλλά τους λατρεύω και τους 2…).
http://musiclovers-gr.blogspot.com/
Μετά από αυτό το ευχάριστο διάλειμμα για διαφημίσεις θα συνεχίσουμε με το πρόγραμμά μας (κάποια στιγμή) :p
Φεύγω
Για 3 μέρες οπότε θα τα ξαναπούμε δευτέρα-τρίτη.. Έχω γύρω στα 10 άρθρα που θέλω να βάλω, αλλά τα έχω στο μυαλό μου δυστυχώς κι όχι στο pc και δεν πρόλαβα να τα γράψω σήμερα οπότε θα τα βάλω από βδομάδα.
Αν βάλει κανείς σχόλιο και δεν εμφανιστεί υπάρχουν 2 λόγοι:
1. Σχολιάζει 1η φορά = θα πρέπει να περιμένει να το δω και να πω το οκ, πάντα έτσι είναι την πρώτη φορά, υπομονή 2-3 μερούλες.
2. Το wordpress θεωρεί πως είναι σπαμ. Τί να κάνουμε, δεν έχουμε πολλές απαιτήσεις, ξανά υπομονή μέχρι να το δω και να το απενοχοποιήσω.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!!!!!!!!!
