Μαργαριτάρια

Ιουλίου 22, 2011 at 9:12 μμ (Κοινωνία, Ψυχολογία (λέμε τώρα...))

Mαργαριτάρια ανεκτίμητης αξίας μαζεύω τον τελευταίο καιρό. Έχω γίνει πλούσια και θα σας αποκαλύψω μια μεγάλη αλήθεια:

Γιατί ο κόσμος πάει κατά διαόλου;

Γιατί το επιλέγει και είναι περήφανος για αυτό! (matrix style)

Έχουμε παραμυθιάσει τον εαυτό μας με ιστοριούλες για την δίψα για μάθηση που έχει ο άνθρωπος, την ανάγκη για γνώση, την αγάπη για εξερεύνηση και για την αλήθεια. Βλακείες. Απλά όλα αυτά ακούγονται ρομαντικά και δίνουν τροφή σε συγγραφείς για να γράφουν best sellers.

Στην πραγματικότητα ο κόσμος προτιμάει:

α) Να πιστέψει κάθε παράλογη και τρελή θεωρία συνομωσίας του πετάξεις στην μούρη. Γιατί; Γιατί τότε μπορεί να γυρίσει να σου πει με υφάκι: “αααα, αυτό δεν είναι αλήθεια, όλος ο πλανήτης νομίζει πως είναι έτσι αλλά ΕΓΩ ξέρω την συνομωσία τους!!”. Είναι σαν να παίζει σε μια ταινία και κακά τα ψέματα, όλοι θέλουν να δουν τον εαυτό τους στην τηλεόραση να σώζει αθώες bimbo από τους κακόβουλους που προσπαθούν να κυβερνήσουν τον πλανήτη ενώ όλοι οι υπόλοιποι δεν έχουμε πάρει χαμπάρι (T-H-E-Y are everywhere!!). Κι έτσι φτάνουμε να διαβάζουμε σχόλια σαν το παρακάτω (από εδώ, το άρθρο μιλάει για το τελευταίο ταξίδι του Atlantis):

katarxas to video einai fake, oloi kseroume oti pote den phgame oute sto feggari oute sto diasthma. mhn masate ta psemmata tous. den einai dynaton na pame sto feggari h sto diasthma, eimaste anthrwpoi, exoume periorismenes dynatothtes. kai pou petame kala na lete

Κάτσε να το πούμε στους αστροναύτες με τρόπο γιατί οι καημένοι τόσο καιρό νόμιζαν ότι πήγαιναν στο diasthma και τώρα δεν ξέρω πως θα το πάρουν…

Καημένε τρελέ αστροναύτη, ως πότε θα έχεις έναν φανταστικό φίλο/διαστημικό σταθμό; Μεγάλωσες πια…

Και αυτό (από χριστιανικό forum):

Δηλαδη ειναι τελειως τυχαιο που βαλανε στο ιδιο πληκτρο το ς μαζι με το W ή ειναι τοσο αλλαζονες που μας το πετανε στα μουτρα και εμεις δεν το καταλαβαινουμε;Και γιατι να λεγεται www (world wide web) και να μην λεγεται uwn (universal wide net);Τυχαιο και αυτο;

Επιχείρημα που αποδεικνύει ότι το internet είναι ο αντίχρηστος. Γιατί ς = w = 6 λέει.

Βέβαια τώρα θα έχουμε θεματάκι γιατί και οι καινούριες κάρτες είναι ο αντίχρηστος και μπορεί το ίντερνετ να παρεξηγηθεί, αλλά τι να κάνουμε; Δεν μπορούν όλοι να είναι ο σωστός αντίχρηστος (που παρεμπιπτόντως νόμιζα ότι θα ήταν άνθρωπος και μάλιστα κάνα γκομενάκι όπως στις ταινίες αλλά σκατά, κι εκεί να μας τα χαλάσουν ρε γαμώτο).

Καταραμένο W!! Σε καταλάβαμε πια, σταμάτα να το παίζεις αθώο…

β) Να μην μάθει την αλήθεια. Ζούμε στον 21ο αιώνα και οι πληροφορίες σου επιτίθενται πλέον. Δηλαδή και να θες να τις αποφύγεις και να μην μάθεις τίποτα είναι αδύνατον εκτός κι αν κλειστείς μόνος σου σε ένα δωμάτιο χωρίς ρεύμα και χωρίς παράθυρα. Δεν υπάρχει λοιπόν καμία δικαιολογία για την αμάθεια και την άγνοια μερικών ανθρώπων. Απλά είναι επιλογή τους. Και διαβάζω μαργαριτάρια σαν τα παρακάτω (από χριστιανικό forum ως “αποστομωτική” απάντηση προς άθεους):

Αν πούμε ότι ο Ήλιος δημιουργήθηκε από το αυτόματο, είναι σαν κάρβουνο στο μπάρμπεκιου. Πως αυτό το κάρβουνο μέσα στους αιώνες αυτό το κάρβουνο δεν έγινε στάχτη δεν έλιωσε ακόμη όπως λιώνει στο μπάρμπεκιου το κάρβουνο ; Τύχη ή δημιουργία;

Τόσα κάρβουνα κι ούτε μια μπριζόλα δεν φάγαμε…

Βρείτε τις διαφορές (για δυνατούς λύτες)

Ή ένα άλλο που είχα διαβάσει και δεν το βρήκα δυστυχώς τώρα, ήταν όμως μια ερώτηση ενός πιστού για τα πλευρά μας. Αφού η γυναίκα φτιάχτηκε από το πλευρό άντρα, ο άντρας έχει ένα λιγότερο πλευρό; Και η απάντηση ήταν πως αυτό δεν μπορούμε να το δούμε οπότε θα υποθέσουμε φυσικά πως είναι έτσι όπως το λέει στην βίβλο και ΝΑΙ ο άντρας έχει ένα λιγότερο πλευρό.

Και εκεί κανονικά θα έπρεπε να τα πάρει ο υπολογιστής στο κρανίο, να πιάσει το πληκτρολόγιο να τους το φέρει στο κεφάλι και να σηκωθεί να φύγει.

Can you count my bones?

Είναι άλλο πράγμα το να μην σε ενδιαφέρει να μάθεις κάτι κι άλλο το να προσπαθείς να δικαιολογήσεις τις απόψεις σου χρησιμοποιώντας “επιχειρήματα” που αγνοούν και παραποιούν επιδεικτικά γνώσεις τις οποίες η ανθρωπότητα κατέχει πλέον εδώ και χρόνια. Και να σημειωθεί πως οι παραπάνω έχουν υπολογιστές, internet, μπαίνουν σε blogs και forum αλλά το google δεν το έχουν ανακαλύψει ακόμα…

Ίσως νομίζετε πως αυτά που περιγράφω εδώ είναι μεμονωμένα παραδείγματα και δεν είναι τόσο σημαντικά ώστε να ασχοληθεί κανείς μαζί τους. WRONG!! Είναι εντυπωσιακό το πόση ηλιθιότητα κυκλοφορεί στον πλανήτη και με πόση άνεση διαφημίζει την άγνοιά της λες κι είναι κάποιο προσόν. Μια βολτίτσα στο internet είναι καλός τρόπος για να αρχίσει κανείς να καταλαβαίνει το μέγεθος του προβλήματος.

Μια βόμβα που θα σκότωνε τους ηλίθιους μόνο πόσα θα έπιανε άραγε;;

Μόνιμος σύνδεσμος 14 σχόλια

H Ελληνική γλώσσα 2

Μαΐου 18, 2010 at 4:06 μμ (Ελλάδα, Ψυχολογία (λέμε τώρα...)) (, )

Σήμερα θα σας παρουσιάσω κάτι εντυπωσιακό! Μέσα σ’όλα τα «ψαγμένα» και «φιλοσοφημένα» email που κυκλοφορούν, υπάρχει και το παρακάτω (τα μωβ σχόλια δικά μου και ζητώ συγνώμη από τους αναγνώστες για την πιθανή διάχυση του εγκεφάλου τους από τα αυτιά τους):

ΝΑ ΓΙΑΤΙ H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ (εμ τι νομίζατε, πως είναι τυχαία; τς τς τα, αστοιχείωτοι):

“Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ-ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ-ΣΤΙΓΜΑ-ΖΗΤΑ-ΗΤΑ-ΘΗΤΑ-ΙΩΤΑ-ΚΑΠΠΑ-ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ-ΝΙ-ΞΙ-ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ-ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ-ΦΙ-ΧΙ-ΨΙ-ΩΜΕΓΑ.

Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα (ε ναι, εννοούμενα, γιατί αμφιβάλει κανείς;) συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικής προσευχής – επίκλησης προς την πηγή του φωτός.

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ!

ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ,

ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ

(ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ)

ΠΥΡΟΣ (ΔΕ)

ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ, ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ,

Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ).

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:

Δεν την βάζω την σημασία γιατί πάει πολύ μακριά η βαλίτσα… Δείτε όμως το αποτέλεσμα:

ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού). ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

Εντυπωσιακό;

Ε; Για πείτε; Εντυπωσιακό; Το τι μπορεί να πιστέψει ένας άνθρωπος είναι παραπάνω από εντυπωσιακό… Έχω κάτι ακόμα καλύτερο! Έκανα δική μου αποκωδικοποίηση προσθέτοντας ΦΥΣΙΚΑ «λίγα» ρήματα (και ουσιαστικά κι ό,τι άλλο ήθελα) που έλειπαν και σας δίνω το ζουμί:

“Κάποτε σ’αυτόν το χώρο που ζούμε έζησαν κάποιοι άνθρωποι που είπαν σπουδαία ή/και ωραία πράγματα. Τώρα ζούνε κάποιοι άνθρωποι που είναι στην πλειοψηφία τους κακομαθημένοι, άχρηστοι, λαμόγια και καλοπερασάκηδες. Αλλά είναι και ψωνάρες και νομίζουν πως είναι σπουδαίοι για λόγια που είπαν πριν από αιώνες κάποιοι άλλοι και πιστεύουν ό,τι μαλακία ακούν άμα ταΐζει τον εγωισμό τους.”

Εντυπωσιακό;


Διαβάστε ακόμα:

Η ένδοξη ελληνική γλώσσα 1

Μόνιμος σύνδεσμος 5 σχόλια

Η ένδοξη ελληνική γλώσσα 1…

Μαρτίου 24, 2010 at 3:01 μμ (Ελλάδα, Ψυχολογία (λέμε τώρα...)) (, )

…και οι άδοξοι ανεγκέφαλοι έλληνες:

Έλαβα αυτό το mail πριν από λίγες μέρες και είπα να το σχολιάσω…

1ον, μου βρώμησε αμέσως για hoax, πλακίτσα, σαν κι αυτές τις μαλακίες που γυρνάνε κατά καιρούς (πχ. Πως η ελληνική γλώσσα θα γίνει η γλώσσα της ευρωπαϊκής ένωσης και τέτοιες ασυναρτησίες). Με μια σύντομη έρευνα όμως δεν βρήκα στοιχεία για αυτό, αντιθέτως έχει δημοσιευτεί και σε εφημερίδες. Όχι ότι αυτό μας λέει κάτι, οι «θρύλοι» μέσω ίντερνετ εξαπλώνονται με τέτοιους ρυθμούς και υπάρχουν αρκετοί ευκολόπιστοι που σύντομα θα θεωρούνται αλήθεια όλες οι βλακείες που ακούγονται. Αν κάποιος ξέρει κάτι παραπάνω ας μου πει πάντως.

2ον, ας δεχτώ, μιας και δεν έχω στοιχεία για το αντίθετο, πως ισχύει αυτό που λέει. Πάμε να δούμε αντιδράσεις από τους λογικούς και πανέξυπνους συμπολίτες μας:

Απλοποίηση ελληνικής γλώσσας / στείλε το σε πολλούς μήπως και ξυπνήσουμε!!!

Ε; Από τι να ξυπνήσουμε; Από την αρχή το μήνυμα δεν ξεκινάει καλά.

ΑΥΤΟ  ΤΟ  ΜΗΝΥΜΑ  ΕΙΝΑΙ  ΠΟΛΥ  ΣΟΒΑΡΟ.  ΟΣΟ  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ  ΤΟ  ΛΑΒΟΥΝ  ΤΟΣΟ  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ   ΙΣΩΣ   ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ

Να το πάλι. Πολύ σοβαρό το μήνυμα, μη σας πω να στέκεστε προσοχή όσο το διαβάζετε. Ελπίζω να ξυπνήσετε μόνο γιατί αλλιώς θα σας λένε πως κοιμάστε όρθιοι…

Την απλοποίηση της ελληνικής γραφής ζητά ο κύπριος ευρωβουλευτής Μάριος  Ματσάκης, με σχετική εισήγηση που υπέβαλε προς τον υπουργό Παιδείας της Κύπρου Ανδρέα Δημητρίου. Την πρόταση του κοινοποίησε και στους Έλληνες ευρωβουλευτές.
Προωθήστε το mail αυτό για την ενημέρωση του κόσμου για τη νέα αυτή και δόλια ανθελληνική επίθεση, με το πρόσχημα δήθεν του εκσυγχρονισμού της (ήδη επικίνδυνα ρημαγμένης τα τελευταία χρόνια) γλώσσας μας!

Παιδιά πάρτε τα κουμπούρια σας ΤΩΡΑ!! Δεχόμαστε επίθεση!!! Δόλια κιόλας. Και φυσικά ανθελληνική γιατί ως γνωστόν μας έχει βάλει στο μάτι όλη η υφήλιος και θέλει να μας ξεκάνει. Τώρα φταίω αν στείλω σαν απάντηση το τηλέφωνο κάνα ψυχολόγου για να τσεκάρουν μερικοί μερικοί την μανία καταδίωξης που μάλλον έχουν;; Δυστυχώς η μαλακία δεν διορθώνεται με ψυχολόγο, δεν πειράζει, δεν λέω να γίνουν τέλειοι, κάθε βελτίωση είναι καλοδεχούμενη.

Υ.Γ.   ΟΠΩΣ  ΕΙΠΕ  ΚΑΙ  Ο  ΧΕΝΡΙ   ΚΙΣΣΙΓΚΕΡ:

Ναι έχει και υστερόγραφο… Αγωνία;;;

Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος

Την τύφλα του. Δεν είμαστε καθόλου δυσκολοκυβέρνητοι, αν μας δώσεις ένα γλειφιτζούρι (= μια θέση στο δημόσιο) γινόμαστε πρόβατα. Αν δε πετάξεις και μια Βανδή στο πρόγραμμα και λίγα γαρίφαλα και πιάτα για σπάσιμο καθόμαστε και στα 4. Α, μόνο μην μας πάρεις τον φραπέ και το σουβλάκι γιατί θίγεις την εθνική μας υπερηφάνεια. Άμα όμως μας χαϊδέψεις λίγο τα αυτιά για την σπουδαία μας ιστορία και το καταπληκτικό dna μας γινόμαστε σκλάβοι. Κυριολεκτικά.

και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή, να πλήξουμε
1.      τη γλώσσα,
2.      τη θρησκεία,

Ε όχι που δεν θα το χώνανε. Να την πλήξουν ρε, που καθόμαστε σαν τους βλάκες και μας τα τρώνε οι παπάδες. Άλλωστε δεν είμαστε όλοι χριστιανοί, τι να κάνουμε για να γίνει κατανοητό;;;

3.      τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα,

Βεβαίως, γιατί όλοι οι έλληναρες έχουν τεράστια αποθέματα πνεύματος και την ιστορία την παίζουν στα δάχτυλα. Ειδικά αν πρόκειται για το ποιος πήγε με ποια, πως, που και πότε, ποιος πήρε διαζύγιο, ποιος τραγουδάει πιο φάλτσα από τον άλλο και ποιος αγρότης θα βρει γκόμενα στα χωράφια.

ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητα του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ

Έτσι. Γιατί όλοι στις ΗΠΑ κάθε βράδυ κοιμούνται με τον φόβο μας και κάθε πρωί ξυπνάνε τρομαγμένοι. Σου λέει αν σταματήσουν να χαζολογάνε και να κωλοβαράνε, να βλέπουν ό,τι καμένο έχει η τηλεόραση κι ανοίξουν κάνα βιβλίο πάει, την κάτσαμε. Θα πάρουν αεροπλάνα και βαπόρια και θα τα κάνουν όλα λαμπόγιαλο και θα γίνουν αυτοί πλανητάρχες στην θέση του πλανητάρχη.

Βασικά αν ξυπνήσει όντως κανείς θα καταλάβει πως δεν χρειάζεται να μας κάνει κανείς τίποτα για να μην αναπτυσσόμαστε, φτάνει η ηλίθια η νοοτροπία μας. Μόνοι μας τα καταφέρνουμε καλύτερα στο να βγάλουμε τα μάτια μας, δεν θέλουμε βοήθεια.

Θα ήθελα να προσθέσω και τα εξής:
Ας τολμήσει κάποιος ξένος να προτείνει σε Γάλλο να εξαλείψει τους τρεις τόνους, ή να γράψει το beaucoup  - bocou, ή  το couteau – couto.  Aς τολμήσει να προτείνει σε ένα Άγγλο να γράψει αντί thought -thot, αντί wrought – rot, ή σε ένα Γερμανό να γράψει αντί Gemutsbeschaffenheit -Gemutsbesafenheit , ή αντίErbschleicher – Erbsleiher και θα δούμε τι θα γίνει!!

Δεν ξέρω, λογικά όμως πως απλά θα βάλουν τα γέλια και θα τον γράψουν ή θα τον κοιτάξουν περίεργα και θα του πουν όχι. Εκτός από τα φασιστάκια που θα το πάρουν προσωπικά και θα ενοχληθούν και θα αρχίσουν να τον βρίζουν. Και όπως και να έχει, τι με νοιάζει εμένα τι θα κάνει ο Γάλλος, ο Γερμανός κι ο Άγγλος;; Άμα πέσουν από τον γκρεμό θα πέσω κι εγώ; Βασικά οι γερμανοί μακάρι να βγάζανε κανένα σύμφωνο γιατί στραμπουλάς την γλώσσα σου για να πεις μια λέξη και οι γάλλοι μακάρι να βγάζανε τους τόνους και τα μισά φωνήεντα, έτσι, για σπάσιμο γιατί είναι ψώνια με την γλώσσα τους και με εκνευρίζουν…

Έχω τονίσει το «προτείνει» γιατί προφανώς οι προτάσεις απαγορεύονται. Είναι σατανικά κόλπα για να μας μπερδεύουν. Άμα σας προτείνει κάποιος κάτι που δεν θέλετε να τον κοπανήσετε. Για να μην πω να τον πυροβολήσετε. Ακούς εκεί, έχει και το θράσος να ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ!!! Μα που έχει φτάσει αυτή η κοινωνία;;

ΠΑΡΑΚΑΛΩ   ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ   ΤΟ   ΣΕ  ΕΛΛΗΝΕΣ !!!

Διευκρινίζει, μην το προωθήσεις σε κανέναν άλλο και γίνει κανένα μπέρδεμα.

Επίλογος

Δεν συμφωνώ ούτε γω με την πρόταση αυτή.

Την καταλαβαίνω βέβαια. Έχω μάθει να γράφω με 5 διαφορετικούς τρόπους τον ήχο “ι” και ναι μεν δεν με πειράζει αλλά ουσιαστικά είναι λίγο άχρηστοι. Κάποτε είχαν διαφορετικές προφορές και νόημα, τώρα πια όμως όχι. Θεωρώ πως η γλώσσα πρέπει να εξελίσσεται γενικά και θεωρώ ανούσια και μη ρεαλιστική την προσπάθεια να βάλεις μια γλώσσα στην κατάψυξη και να την κρατήσεις αναλλοίωτη.  Αλλά είμαι και λίγο ρομαντική, ας το πούμε, σ’αυτό το θέμα και μ’αρέσουν και τα αρχαία οπότε δεν θα ήθελα να αλλάξει κάτι αυτή την στιγμή. Εξαιτίας μιας ιδιαίτερης συμπάθειας που έχω αναπτύξει τελευταία για την γλωσσολογία και τις γλώσσες γενικότερα μπορώ να πω πως μου κακοφάνηκε κιόλας λίγο η ιδέα καθώς διάβαζα το mail.

Αλλά δεν ξύπνησε μέσα μου ο Κολοκοτρώνης όταν το διάβασα ρε παιδιά, ούτε σεληνιάστηκα ούτε έπαθα εγκεφαλικό. Δεν το είδα σαν επίθεση και δεν θέλω να κρεμάσω αυτόν που το πρότεινε. Με ανησυχεί για άλλη μια φορά όμως που κάποιοι μάλλον θέλουν. Με ανησυχεί που μου το είχαν ξαναστείλει και που το βρήκα εδώ και είδα πως έχουν περάσει 2 χρόνια από τότε. 2 χρόνια!!! Κάτι μου λέει πως δεν έγινε δεκτή η πρόταση. Εε;; Στο ψάξιμο στον γούγλη (google) είδα πως έχει φάει πολύ βρισίδι ο τύπος γι’αυτό πάντως. Αν δεν μπορείς να απορρίψεις μια πρόταση που δεν σου αρέσει χωρίς να ξεφτιλίσεις αυτόν που την έκανε δεν αξίζεις να μιλάς μια γλώσσα που θεωρείς σπουδαία και πλούσια φίλε. Πρόταση είναι γαμώτο, δεν στην επιβάλλει κανένας, είναι δυνατόν να θεωρούνται τα πάντα απειλές;;;;

Ουφ. Θα σας πω κι άλλα για την γλώσσα μας αυτές τις μέρες. Έχει ζουμί το θέμα από ό,τι φαίνεται γιατί κάνει πολύ κόσμο περήφανο (πως;;; μα πως;;; δεν μπορώ να καταλάβω με τίποτα).

Μόνιμος σύνδεσμος 13 σχόλια

Internet και σχέσεις: Η τρέλα στο internet

Φεβρουαρίου 15, 2010 at 10:07 πμ (Σχέσεις (κάθε είδους), Ψυχολογία (λέμε τώρα...)) (, , )

Σήμερα με χαρά σας παρουσιάζω άλλο ένα άρθρο για τις ανθρώπινες σχέσεις, βασισμένο στην συνεχή μελέτη μου σ’αυτό το περίεργο είδος που ονομάζουμε άνθρωπο. Τα δεδομένα είναι βασισμένα λίγο σε προσωπικές εμπειρίες, λίγο (ή πολύ) σε διηγήσεις φίλων, όπως πάντα άλλωστε.

Θα ξεκινήσω αυτό το άρθρο λέγοντας πως δεν είμαι καινούρια στο ίντερνετ. Έχω υπολογιστή από όταν πήγαινα τετάρτη δημοτικού, και τότε είχαμε dos. Μπαίνω στο ίντερνετ χρόνια, δεν ξέρω πόσα, παίζει από πρώτη-δευτέρα γυμνασίου. Όμως δεν έμπαινα σε chat, ποτέ. Στο πανεπιστήμιο έφτιαξα icq, για να μιλάω με φίλους όμως. Μετά έφτιαξα και msn. Πάλι για φίλους. Πιο μετά facebook, πάλι για φίλους και ποτέ δεν έκανα add αγνώστους. Αυτά.

Η εισαγωγή ήταν για να σας εξηγήσω πως δεν έζησα το «καμάκι» μέσω νετ κι έτσι μου ήρθαν λίγο απότομα κάποια πράγματα.

Έχοντας αυτές τις εμπειρίες λοιπόν άρχισα ξαφνικά, μετά από τόσα χρόνια στο ίντερνετ να «γνωρίζω» κόσμο. Ε ναι από τα blogs. Και ρε παιδιά ποτέ δεν το περίμενα αλλά πάρα πολλά blogs είναι στην πραγματικότητα γραφεία συνοικεσίων. Σοβαρά!! Έπεσα από τα σύννεφα!!

Έχει ο άλλος/η ένα σοβαρό ιστολόγιο στο οποίο μάλιστα εκθέτει πάρα πολύ ωραίες απόψεις και τελικά ανακαλύπτεις πως θέλει γκόμενα/ο. Βρε άνθρωπε, τόσος κόπος για μια σχέση; Τι απελπισία είναι αυτή πια;

Δεν λέω να γνωρίσεις στην πραγματική ζωή κάποιον από ένα ιστολόγιο και να προκύψει κάτι. Εντάξει, τυχαίνουν αυτά και μπράβο. Όμως μερικοί και μερικές έχουν αυτό ως μοναδικό στόχο. Και «την πέφτουν» σε όποιον τύχει να «γνωρίσουν» σε blog και στην συνέχεια να «μιλήσουν» στο μσν. Το μεγάλο γέλιο όμως είναι όταν αυτοί στους οποίους την πέφτουν μιλάνε μεταξύ τους.

Πάντως όπως ανακάλυψα μάλλον το ζουν το όλο θέμα. Μιλάς με τον άλλον στο μσν πολύ και σου λέει ότι του αρέσουν οι απόψεις σου πάρα πολύ κι έτσι νιώθει έλξη (εγκεφαλική); Άμα κάνεις το λάθος και του πεις ναι οκ το ίδιο συμβαίνει και σ’εμένα αλλά ας μην ξεχνάμε πως δεν γνωριζόμαστε ουσιαστικά η μετάφραση είναι: ναι οκ, είμαστε μαζί και πάμε για γάμο. Γιατί γι’αυτόν περνάτε ωραίες στιγμές, μοιράζεστε κάτι, έχετε πια δεσμευτεί από τα λόγια σας. Αν δε κάνεις το λάθος και βγεις, χααααα, δεν σε σώζει τίποτα μετά. Κάθε ώρα που περνάτε μαζί για τον άλλο είναι μια αιωνιότητα, οπότε αν πιείτε καφέ έχετε πάρα πολύ σοβαρή σχέση (γιατί απλή σχέση έχετε έτσι κι αλλιώς, αφού μιλάτε στο μσν ντε!!!), αν το κάνετε ξεκινάνε τα σχέδια για συγκατοίκηση, ο γάμος έρχεται στο τριήμερο και τα παιδιά στην βδομάδα. Κι όχι δεν υπερβάλω. Εντάξει υπερβάλω λιγάκι αλλά όχι πάρα πολύ. Γι’αυτό αγαπητοί μου αναγνώστες πρέπει να αναγνωρίζετε τα σημάδια αμέσως και να φεύγετε προς την αντίθετη κατεύθυνση με ταχύτητα πυραύλου. Βέβαια καμιά φορά τα σημάδια δεν φαίνεται παρά μόνο όταν είναι αργά και ο άλλος έχει γίνει τσιμπούρι. Γι’αυτό φύλαγε τα ρούχα σου αναγνώστη μου, μην εμπιστεύεσαι κανέναν!!! Καλά έλεγαν οι μαμάδες μας, να μην μιλάμε σε αγνώστους :p

Αφορμή για το άρθρο αυτό είναι οι εμπειρίες ενός φίλου, που τραβάει διάφορα. Είναι κι ευγενικό παιδί, του μιλάνε, απαντάει. Του αρέσει κι η κουβέντα κι η ανταλλαγή απόψεων οπότε θα μιλήσει και λίγο παραπάνω, θα ενθουσιαστεί, θα απαντήσει, θα ρωτήσει. Είναι κι ανοιχτός τύπος, μπορεί και να ανοιχτεί λιγάκι για κάποια προσωπικά του θέματα μετά από πολλή κουβέντα. Όμως δεν δίνει την εντύπωση πως ψάχνεται για γκόμενα, γιατί δεν ψάχνεται!! Κι όμως! Φέρονται λες κι είναι υποψήφιος γαμπρός, επειδή μιλάνε στο μσν!! Ζήλειες, κτητικότητες, απαιτήσεις. Κι έχω ακούσει και από άλλους παρόμοια σκηνικά. Υπάρχει αυτό το πράγμα τώρα;

Επίσης να παρατηρήσω πως το ακούω πολύ από άντρες, ενώ θα περίμενα το αντίθετο. Τι έγινε βρε κοπελιές; Γιατί τέτοια μανία; Βγείτε λιγάκι έξω και θα γνωρίσετε κόσμο, εδώ ήρθατε να βρείτε σχέση; Α ναι, θέλουν και σχέση που είναι αντικειμενικά πιο δύσκολο μέσω ίντερνετ, όχι ένα πήδημα και τέλος. Εντάξει υπάρχουν και άντρες τέτοιοι βέβαια, αλλά ας μην το σχολιάσω κι αυτό τώρα…

Τι να πω, καλή τύχη να πω; Προσοχή πάντως στους καινούριους γιατί κυκλοφορούν καρχαρίες εκεί έξω κι αν τους μιλήσετε λίγο παραπάνω μετά θα σας λένε ότι χαράμισαν τα καλύτερα χρόνια της ζωής τους για σας και πως τους είναι δύσκολο να ξεχάσουν τα όσα ζήσατε μαζί (;;) ενώ εσείς είστε άπονα γαϊδούρια. Ω ναι, ένα μεγάλο τρελοκομείο είμαστε.

Μόνιμος σύνδεσμος 26 σχόλια

Οι «άγνωστοι»

Οκτωβρίου 2, 2009 at 9:46 πμ (Αγαπητό ημερολόγιο, Σχέσεις (κάθε είδους), Ψυχολογία (λέμε τώρα...)) (, )

Καμιά φορά μπορεί να είσαι χάλια και παραδόξως να μην θες να μιλήσεις σε έναν φίλο. Δεν μου συμβαίνει συχνά, βασικά δεν μου συμβαίνει ποτέ μάλλον γιατί με τις κολλητές μου είμαστε σαν αδέρφια, αλλά μου έχει τύχει να είμαι down ή να έχω τα νεύρα μου κι ένας (σχεδόν) άγνωστος να μπορεί να μου φτιάξει το κέφι πολύ περισσότερο και πολύ πιο γρήγορα από ότι κάποιος γνωστός ή και φίλος.

Στην αρχή αναρωτιόμουν, τι σκατά, καλύτερα με καταλαβαίνει ο άγνωστος;

Αλλά όχι, καμία σχέση τελικά απλά είναι έξω από τον χορό. Καμιά φορά αυτό και μόνο αρκεί. Θα μιλήσεις με κάποιον «άσχετο» που ουσιαστικά δεν είναι μέρος της ζωής σου κι έτσι θέλοντας και μη δεν μπορεί να σου θυμίσει αυτό που σε ενοχλεί. Θα μιλήσετε για πράγματα «άσχετα» κι αυτό θα σε αναζωογονήσει γιατί θα μάθεις κάτι καινούριο, θα κάνεις μια καινούρια κουβέντα με τρόπο που δεν έχεις ξανακάνει ποτέ (γιατί κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο), θα μιλήσεις για πράγματα που δεν είναι μέρος της καθημερινότητάς σου και θα ξεχαστείς. Επίσης μερικά άτομα είναι πολύ στον κόσμο τους και θα σε κάνουν να γελάσεις θες δεν θες. Και καμιά φορά καταλήγουν όντως να νοιάζονται για σένα και να μπαίνουν στην ζωή σου (και τότε παύουν να είναι άγνωστοι :p).

Ευχαριστώ λοιπόν τους ευγενικούς «αγνώστους» της ζωής μου που με βοηθάνε χωρίς να το ξέρουν πολλές φορές, που θα περάσουν ώρες προσπαθώντας να με κάνουν να γελάσω χωρίς να με ρωτάνε καν τι έχω πολλές φορές, που μπορεί να με έχουν βοηθήσει να βρω λύσεις χωρίς να ξέρουν καν το πρόβλημα πολλές φορές, που γίνονται πολύ καλοί φίλοι μου πολλές φορές και που ίσως καμιά φορά να χανόμαστε αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ την κουβέντα τους που με έκανε να χαμογελάσω όταν το είχα ανάγκη.

Μόνιμος σύνδεσμος 10 σχόλια

Ταμπέλες

Σεπτεμβρίου 23, 2009 at 11:21 πμ (Αγαπητό ημερολόγιο, Ελλάδα, Ψυχολογία (λέμε τώρα...)) (, , )

Είναι γεγονός πως κάποιες λέξεις είναι αρνητικά φορτισμένες και πολλά άτομα δεν τις επιθυμούν σαν χαρακτηρισμούς για τους εαυτούς τους. Αντιθέτως άλλες λέξεις θεωρούνται πολύ «cool» που λέγανε κι οι φίλοι μου οι Άγγλοι και όλοι χαζοχαίρονται αν τους τις «κολλήσει» κανείς.

Στις πρώτες λέξεις ανήκουν συνήθως οι: φανατισμένος, εθνικιστής, ρατσιστής κλπ

Στις δεύτερες ανήκουν οι: ψαγμένος, ανοιχτόμυαλος, μορφωμένος κλπ.

Όμως ρε άνθρωπε αν μου λες:

«Εγώ ρατσιστής δεν είμαι αλλά όλοι οι αλβανοί είναι κλέφτες/όλοι οι ξένοι βρωμάνε/οι ξένοι φταίνε για όλα στην Ελλάδα» και διάφορα άλλα τέτοια ωραία, ε πάρτο απόφαση!! Είσαι ρατσιστής, πάει και τέλειωσε. Δεν σου λέω αν έχεις δίκιο ή άδικο τώρα, απλά παραδέξου ότι είσαι ρατσιστής να πάμε παρακάτω!!!!!!!!!!

«Εγώωωωωω, δεν είμαι κολλημένος αλλά οι άθεοι δεν πρέπει ποτέ να λένε καλά πράγματα για τους χριστιανούς ή/και κακά πράγματα για τους άθεους», δεν θέλω να σε στεναχωρήσω αλλά είσαι κολλημένος με κ κεφαλαίο.

«Εγώ δεν είμαι φανατισμένος αλλά όσους διαφωνούν μαζί μου τους βρίζω». Α ναι μάλιστα, σωστά, δεν είσαι φανατισμένος, γιατί αν ήσουν (κατά την γνώμη σου) θα τους έκοβες τη γλώσσα ας πουμε;; Βρε πως διαστρεβλώνουμε την πραγματικότητα για να ταιριάζει στα μέτρα μας πάντα…

Επίσης αν ισχύει κάτι από τα παραπάνω, αν αρνείσαι να εξετάσεις το ενδεχόμενο του να κάνεις λάθος, του να υπάρχει περιθώριο να βελτιώσεις τον εαυτό σου ή έστω του να υπάρχει μια διαφορετική άποψη από την δική σου που δεν είναι λάθος (ούτε και σωστή, απλά διαφορετική!!) λυπάμαι αλλά δεν είσαι ούτε ψαγμένος ούτε ανοιχτόμυαλος.

Κι όσα βιβλία και να έχει διαβάσει κάποιος και να θεωρείται μορφωμένος, άμα είναι μαλάκας, μαλάκας θα παραμείνει, δεν αλλάζει αυτό…

Ας πω κλείνοντας, πως δεν θέλω να κρίνω τους φανατισμένους, εθνικιστές, ρατσιστές, κολλημένους, ψαγμένους, ανοιχτομυαλους κλπ με αυτό το άρθρο. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να ακολουθεί τις ιδέες που θεωρεί πιο σωστές.

Αυτό το άρθρο απευθύνεται στα άτομα που δεν μπορούν να αποδεχτούν κάποιο χαρακτηριστικό του εαυτού τους και επιμένουν πως δεν το έχουν, απλά και μόνο γιατί δεν τους αρέσει σαν ιδέα.

Εεεεεεεεε άμα δεν σας αρέσει βουλώστε το ρημάδι, μη μου το παίζετε προοδευτικοί κι είστε πιο συντηρητικοί κι από τον Καρατζαφέρη!! Δεν μπορεί να είστε ο ορισμός της λέξης που δεν σας αρέσει και να εθελοτυφλείτε τόσο πολύ!! Πάρτε το απόφαση πως έχετε ένα κουσούρι που δεν το θέλετε, αλλάχτε το και μην πρήζετε κι εμάς τους υπόλοιπους. Επίσης μην τσαντίζεστε αν σας υποδείξει κανείς πως μπορεί ναι μεν να βρίζετε τους ρατσιστές αλλά στην ουσία ρατσιστής είστε κι εσείς για παράδειγμα. Μπορεί η αλήθεια να πονάει αλλά δεν είναι καλύτερα να την ακούμε από το να ακούμε κούφια κομπλιμέντα που προέρχονται από άτομα που είτε δεν μας ξέρουν καλά, είτε παραμυθιάστηκαν από την εικόνα που προβάλουμε (και είναι αυτή που στην πραγματικότητα θα θέλαμε να είναι), είτε έχουν κάποιους σκοπούς και γι’αυτό μας γλύφουν;

Επίσης το άρθρο απευθύνεται και σ’όσους νομίζουν πως επειδή έχουν διαβάσει μια βιβλιοθήκη είναι ψαγμένοι και πιο σημαντικοί από τους άλλους- ξεκαβαλήστε, καλή η γνώση αλλά θέλει κάτι παραπάνω ένας άνθρωπος για να είναι αξιόλογος…

Μόνιμος σύνδεσμος 21 σχόλια

Άνθρωποι και Κότες

Αυγούστου 30, 2009 at 12:54 μμ (Σχέσεις (κάθε είδους), Ψυχολογία (λέμε τώρα...)) (, , , )

Μέσα σ’όλες τις μελέτες των ανθρώπινων συμπεριφορών που διεξάγουμε τις τελευταίες δεκαετίες (υπερβολή, να πω πενταετίες καλύτερα;; γιατί δεν ζω και πολλές δεκαετίες… ), έχουμε καταλήξει σε διάφορα συμπεράσματα τα οποία αποφάσισα να παρουσιάζω που και που στο ιστολόγιο μου, για να σας δώσω μερικές πληροφορίες για τον τρόπο που λειτουργεί το ζώο που ονομάζεται άνθρωπος (και πώς να το αντιμετωπίζετε).

Σήμερα θα δούμε μια έρευνα για τους ανθρώπους και τις κότες (υπάρχει άλλη μια έρευνα για τους Μαλακομαγνήτες, δημοσιευμένη στο ιστολόγιο του αγαπητού Gi Gaga Kouni Beli).

Άνθρωποι και Κότες

Αυτό το άρθρο δεν είναι εμπνευσμένο από το (μεγάλο) έργο του Στάινμπεκ, το Άνθρωποι και Ποντίκια (το τι κλάμα είχα ρίξει δεν περιγράφεται), ούτε από το μυστηριώδες τραγούδι των Killers, Are we humans or are we dancers (το τι γέλιο έχουμε ρίξει προσπαθώντας να το ερμηνεύσουμε δεν περιγράφεται). Όχι αγαπημένοι μου αναγνώστες! Αυτό το άρθρο είναι βγαλμένο από την ζωή (ενώ όλα τα άλλα είναι από κάπου αλλού :p) και εμπνευσμένο από κάτι διαλόγους με κάποιους φίλους…

Είναι μάλλον τυχερά μερικά άτομα, γιατί έχω μια παιχνιδιάρικη διάθεση η οποία με οδηγεί στο να λέω μαλακιούλες αντί να τους ξεχέζω πατόκορφα.

Γιατί φίλτατοι αναγνώστες (και δεν απευθύνομαι σ’όλους τους αναγνώστες, μόνο στους πραγματικά φίλτατους – ξέρουν αυτοί ποιοι είναι – οι άλλοι να πάτε να πνιγείτε – κι αυτοί ξέρουν ποιοι είναι), υπάρχουν άνθρωποι και υπάρχουν και κότες. Και δεν αναφέρομαι στα συμπαθέστατα πτηνά που μας προμηθεύουν με αυγά – τα οποία μ’αρέσουν πολύ πρέπει να σας πω. Όχι, αναφέρομαι στους ανθρώπους κότες που έχουν μερικά πολύ ξεκάθαρα (και τραγικά ενοχλητικά) χαρακτηριστικά:

1ον: Το βασικότερο ίσως χαρακτηριστικό τους είναι ότι θα σου μιλήσουν πολύ όμορφα, πάρα πολύ όμορφα και θα χρησιμοποιήσουν διαφόρων ειδών κολακείες (άσχετα με το αν ισχύουν αυτά που σου λένε για σένα ή όχι…). Θα το κάνουν αυτό γιατί κάτι περιμένουν από εσένα και συνήθως περιμένουν να τους κάτσεις (ας είμαστε ειλικρινείς, μεγάλα παιδιά είμαστε ε;).

Κότες λοιπόν γιατί δεν έχουν τα κότσια να σου πουν στα ίσια τι θέλουν, αλλά προσπαθούν να σε εντυπωσιάσουν και να βρουν το κουμπί σου – σε ποιο σημείο δηλαδή ο εγωισμός σου κολακεύεται τόσο ώστε να σου επιτρέψει να ανοίξεις τα πόδια σου… (Στα πλαίσια της αντικειμενικότητας – που τόσο λατρεύω – πρέπει να πω εδώ βέβαια πως βρίσκουν και τα κάνουν.. γιατί εντάξει πες να την πατήσεις μια φορά, ε τι στο καλό, μετά πρέπει να μάθεις και να τους αποφεύγεις…)

2ον. Το δεύτερο βασικότερο χαρακτηριστικό των ατόμων αυτών είναι πως ενώ σε κολακεύουν όπως περιγράψαμε παραπάνω, σε κάποιους τρίτους βγάζουν το χρυσό φτυάρι και σε θάβουν ασύστολα… Εντάξει κάποιες φορές ίσως όχι και ασύστολα, αλλά πάντως λένε βλακείες που δεν ισχύουν. Και τις λένε για 2 λόγους. Για να δικαιολογήσουν το ότι δεν φαίνεται να τους θαυμάζεις και να τους θεωρείς σούπερ-ουάου τρομερά άτομα και γιατί φοβούνται ότι μπορεί να συμπαθήσεις κανέναν άλλον περισσότερο από αυτούς – οπότε θεωρούν καλό να διαδίδουν ηλίθιες φήμες μπας και σε αντιπαθήσουν όλοι οι άλλοι και δεν έχεις κανέναν να συμπαθήσεις.

Κότες λοιπόν γιατί σε θάβουν πίσω από την πλάτη σου ενώ αν έχουν κάτι θα έπρεπε να το πουν μπροστά σου. Αλλά όταν αυτά που λένε είναι ανυπόστατα δεν μπορούν να το πουν μπροστά σου εδώ που τα λέμε γιατί τους κολλάς στον τοίχο για πλάκα και δεν έχουν τι να πουν.

3ον. Ποτέ δεν παραδέχονται ότι έκαναν λάθος. Ακόμη κι όταν λένε συγνώμη δεν το εννοούν απλά το λένε γιατί έχουν κάτι να κερδίσουν (βλ. νούμερο 1).

Κότες λοιπόν, γιατί ψάχνουν συνεχώς δικαιολογίες για τα λάθη τους και γιατί λένε συγνώμες που δεν εννοούν απλά για να αποφύγουν συζητήσεις στις οποίες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν.

Ίσως υπάρχουν 1-2 ακόμα τυπικά χαρακτηριστικά τους αλλά νομίζω πως αυτά είναι τα 3 βασικά. Όταν συναντάτε τέτοια άτομα πολυαγαπημένοι μου αναγνώστες καλό θα ήταν να φεύγετε με ελαφρά πηδηματάκια.

Συνήθως δεν είναι κακά, όχι, απλά ήταν άτυχα στην ζωή τους και δεν κατάφεραν να γίνουν αυτό που θα ήθελαν να είναι οπότε προσπαθούν να ξεγελάσουν τον εαυτό τους και τους άλλους… Αυτό όμως τους οδηγεί στο να εθελοτυφλούν και έτσι να χάνουν κάθε πιθανότητα βελτίωσης (γιατί κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι μπορούμε και πρέπει να αλλάζουμε, εξέλιξη ονομάζεται νομίζω…). Ίσως μάλιστα με λίγη βοήθεια να ξεφύγουν από τον φαύλο κύκλο της μαλακίας στον οποίο έχουν παγιδευτεί και να μπορέσουν να γίνουν επιτέλους αυτό που θέλουν (ή κάτι τέτοιο στο περίπου).

Το θέμα όμως είναι πως αυτά τα άτομα είναι συνήθως σαν συναισθηματικά βαμπίρ. Εντάξει, μην βγείτε με τις πρόκες και τα ξύλα στους δρόμους, συναισθηματικά είπαμε, δεν θα σας φάνε στα αλήθεια. Θα σας εξαντλήσουν όμως.

Και εδώ έρχεται η μεγάλη ερώτηση: Μπορείτε να τους αντέξετε; Έχετε τον χρόνο και τις ψυχικές δυνάμεις που πρέπει να καταβληθούν για να τους βοηθήσετε ή απλά στο τέλος θα σας σαλέψει από την πολλή προσπάθεια; Αν δεν μπορείτε φίλοι μου τρέξτε μακριά, δεν μας όρισε άλλωστε κανένας σωτήρες του κόσμου, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δεχόμαστε τα πάντα… Αν πάλι θεωρείτε πως μπορείτε, τότε καλή σας τύχη.

Και ναι, είμαι αυστηρή. Προσπαθώ πάντα πριν κρίνω κάποιον να «περπατήσω στα παπούτσια του». Δεν λέω πως το καταφέρνω φυσικά γιατί δεν είναι κι εύκολο. Αλλά προσπαθώ να ζυγίσω τις καταστάσεις που έχουν οδηγήσει στην σημερινή προσωπικότητά του και στους λόγους που μπορεί να προκαλούν την συγκεκριμένη (απεχθέστατη) συμπεριφορά του.

Ε αλλά ας μην το παρακάνουμε κιόλας. Κάποια στιγμή οι δικαιολογίες για όλους τελειώνουν. Και τότε φαίνεται αυτό που πραγματικά είναι. Μερικοί είναι οκ, μερικοί είναι γαμάτοι, μερικοί είναι βασανισμένοι και χρειάζονται πραγματικά κατανόηση, μερικοί είναι απλά δειλές κότες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα όπως είναι. Όλοι περάσαμε δυσκολίες, όλοι έχουμε ιστορίες να πούμε, όλοι έχουμε ένα παρελθόν που σέρνεται πίσω μας άλλοτε απαλά κι άλλοτε βαρύ σαν αμόνι, αλλά δεν μπορεί αυτό να αποτελεί δικαιολογία για να θεωρούμε τον εαυτό μας υπεράνω των άλλων. Όποιος δεν μπορεί να κάνει την αυτοκριτική του ας είναι για πάντα δέσμιος των αδυναμιών και των λαθών του κι ας αναρωτιέται μονίμως γιατί οι άλλοι είναι τόσο «κακοί», «μικρόψυχοι», «κατώτερου επιπέδου» από αυτόν και συχνά «αδιάφοροι» προς αυτόν και δεν τον καταλαβαίνουν.

Μόνιμος σύνδεσμος 18 σχόλια

Αγαπητό ημερολόγιο: Περί τυφλότητος

Φεβρουαρίου 11, 2009 at 12:13 μμ (Αγαπητό ημερολόγιο, Ψυχολογία (λέμε τώρα...)) (, )

Νομίζω τελικά πως όλοι οι άνθρωποι είναι τυφλοί. Ακόμα και ο πιο ορθολογιστής, ο πιο «ψαγμένος», σε κάποιο θέμα θα είναι τυφλός.

Ίσως έχουμε όλοι τις παρωπίδες μας, τις πατερίτσες μας, το βοήθημα που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα στο μυαλό μας, γιατί μπορεί καμιά φορά η αλήθεια να είναι πολύ επώδυνη. Δεν είναι τραγικό να κάνουμε αυτό ακριβώς που κατηγορούμε όμως; Γιατί όλοι σχεδόν θα σχολιάσουμε αρνητικά κάποιον που βλέπει αυτό που θέλει μόνο (πχ οι χριστιανοί, όλοι μας ενοχλούμαστε που φιλτράρουν την αθεϊα μέσα από το πρίσμα του κομμουνισμού), κι όμως πόσοι από εμάς δεν το κάνουμε αυτό σε κάποιο θέμα και σε κάποιο βαθμό;

Πόσοι από εμάς δεν θα απορρίψουμε μια απλή (και αληθινή εξήγηση), απλά και μόνο επειδή δεν ταιριάζει στην εξήγηση που ήδη έχουμε δώσει μόνοι μας σε κάποιο θέμα; Και θα κάνουμε 1000 ερωτήσεις προσπαθώντας να «διαβάσουμε» πίσω από τις λέξεις κάποιο νόημα που να συμβαδίζει με την δική μας αντίληψη, με ό, τι έχουμε μάθει μεγαλώνοντας ή που δεν θα πληγώσει τον εγωισμό μας. Μόνο που καμιά φορά δεν υπάρχει τίποτα πίσω από τις λέξεις και δεν χρειάζονται 1000 ερωτήσεις, η απάντηση είναι αυτή που μας λένε όσο κι αν δεν θέλουμε να το δεχτούμε…

Ακόμα και ο πιο ορθολογιστής είναι τυφλός σε κάποια θέματα και θα πετάξει τον ορθολογισμό από το παράθυρο καμιά φορά, αρκεί να μην χάσει την ιδέα που έχει για τον εαυτό του… Πως μπορούμε να περιμένουμε κάτι καλύτερο από κάποιον που έχει πετάξει τον ορθολογισμό από το παράθυρο σ’ όλα τα θέματα έτσι κι αλλιώς;

Μόνιμος σύνδεσμος 8 σχόλια

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.